Flowers (2015)

Vreemde, maar fijne ervaring. Geen (!) dialoog, maar dat maakt de film er niet saaier of minder op, integendeel. Zorgt i.c.m. het audiovisuele juist voor een sfeervol, trippy en mysterieus geheel waardoor je je kan laten meevoeren. De nare omgevingen helpen ook mee. Budget is aan de lage kant, maar door belichting en filters weten ze daar prima mee om te springen. Eveneens een paar geniale momenten als de rokende vrouw waarbij na de headshot nog rook uit de holtes komt en het einde waar de man op bed ligt over zijn buik wrijvende met al die dode vrouwen om hem heen XD.

4*

Weinig aan toe te voegen. Ging als een lopend vuurtje in de underground scene. Flowers heeft in korte tijd veel indruk gemaakt en zal onvermijdelijk hoog in de snuff-lijstjes belanden. Het is wel meer 'film' dan de meeste soortgenoten (neem bijv. het recente American Guinea Pig: Bouquet of Guts and Gore (2014) ), met een ''duidelijk'' narratief en een - soort van - plotje om het geheel in beweging te houden. Best wel wat smerige scenes, vooral sterk werk van de art department wat betreft de look van het huis waarin het zich afspeelt. Héél smerig met flink wat freaky ideetjes. Ondanks de hoge score, blijft het wel een eigenaardig soort film, die ik moeilijk aan te raden vind. Men zal het in dit geval echt van zichzelf moeten weten.

Om over te slaan dus

Best de moeite waard hoor. Bizar maar geslaagd filmpje!

origneel: een film zonder één woord. Wanneer besef je dat je dood bent, als je dood bent? En je bent dood met een reden. Dit leek een soort Saw te worden, maar dan stopt de uitleg. Jammer. Misschien in deel 2?

Kwam nou na de aftitel de trailer?

Bah bah,

Wat een bijzonder afschuwelijke vieze, smerige gore film zeg..

Uitstekend gedaan!

Een goed teken voor mij om de film te kijken. Haha

De titel verbloemd het misschien een beetje, maar de smerigheid is hier eigenlijk gewoon te ziek voor woorden.

Wil 'm ook niet bij iedere filmliefhebber aanraden en zal je wel wat gewent moeten zijn, plus een sterke maag. D'r is ook weinig lolligs aan, dus verwacht geen Braindead oid.

Maar het wordt functioneel gebracht en zeker voor een low-budget zat alles verder wel bijzonder kundig inelkaar.

Als het me nu nog niet gelukt is om je van deze film te weerhouden, zou ik zeggen, veel kijkplezier Daan!

Heel bijzonder horrorwerkje waarbij het verhaal een origineel concept heeft. Een film zonder één woord! De uitvoering mag er ook wezen, al kun je vrij snel raden waar de film naar toe wil. Het lijkt op bepaalde momenten net dat de regisseur de kunst wil verheerlijken. Qua gore kom je zeker aan je trekken. Het bloed vloeit rijkelijk door de verschillende smerige kamers en sommige scènes bevatten heel wat wansmakelijkheid. Maar de film mist spanning en het geheel blijft oppervlakkig. Jammer dat het einde abrupt afgebroken wordt zonder dat er een bepaalde spanningsveld wordt gecreëerd. Wel een paar leuke freaky shots. Een minpunt is ook dat je totaal geen inleving hebt met de personages die je amper kent. 6/10

“Flowers is a viewing experience. Open to interpretation. It’s a piece of moving art and I would dare to even call it a movie. Flowers was written, designed and structured in every aspect to be whatever the viewer wanted it to be or saw what they wanted it to be or believe it to be. It’s a horror film. It’s a nightmare. It’s a journey. It’s an experiment in filmmaking.” – Phil Stevens

Gedurende de 79 minuten die Flowers duurt, wordt er geen enkel woord aan dialoog gesproken. En nee, het is geen silent film, regisseur Phil Stevens heeft simpelweg gekozen zijn verhaal te vertellen met beelden en geluiden, in plaats van met woorden. Dat zal niet iedereen bevallen, maar wie geïntrigeerd is door zoiets, moet Flowers een kansje geven. De kans is klein dat je snel nog een film als dit zult zien: “An abstract, surreal horror film centering around six dead women waking up in the crawl space below their killer’s house, only to discover that they are trapped in their own limbo and purgatory.”

Na een Kickstarter campagne voor slechts $5000, werd Flowers uiteindelijk voor minder dan 20.000 dollar gemaakt, waarvan Stevens na het verschijnen van de film in interviews toegaf, nog steeds de credit card schulden af te betalen. Niet heel raar, want veel markt is er misschien niet voor films als deze. Maar als we het over atmospherische horror hebben, avant-garde, filmkunst (maar dan horror), waar over 40 jaar filmstudenten zich wellicht nog ontsteld over buigen, dan maakt een film als Flowers zeker kans om daaronder te vallen.

Sporadisch open ik een review met bijvoeglijke naamwoorden die een film kenmerken. Even googelen naar Flowers, leerde dat die neiging bij deze film extra sterk leeft. Vies. Walgelijk. Smerig. Grauw. Donker. Ziekelijk. Geschift. Bizar. Vreemd. Surrealistisch. Maar bovenal interessant. Zo opent Bloody Disgusting althans haar artikel, maar die neiging lijkt dus wijdverbreid. Op zich handig, want dan weet je meteen waar je aan toe bent. Precies om die reden opende ik met het feit dat er niet gesproken wordt.

Ik zou zeggen, kijk eerst de trailer.

3,5*

Zeker niet ieders ding, but I loved it

Er wordt geen woord gesproken, maar dat stoort voor geen meter, visueel is er zeker genoeg te zien, goede audio ter begeleiding en prachtige sfeeropbouw.

De opening toont al onmiddellijk wat we mogen verwachten, een vrouw ontwaakt in een kruipruimte temidden van een boel lijken. Op zoek naar een uitweg kruipt ze letterlijk door "Guts & Gore" en ontdekt langzaam aan wat er met haar is gebeurd. Oei, ik ben dood

Zo krijgen we een soort van 6 kortverhaaltjes die werkelijk lekker smerig zijn, bezint voor je eraan begint .

Bij wijlen miste ik wel wat spanning of actie, misschien iets meer nadruk op het gebeuren van de feiten i.p.v. zowat enkel de resultaten ervan...

Komt er een vervolg, mag wel hoor

3,5*

Niet zo heel veel stemmen op IMDb: ik ben nummer 220. Wat dat betreft doet ie het nog verbazend goed hier op MM. En, in alle eerlijkheid, Flowers verdient wel wat meer aandacht, want het is best wel interessant wat op het scherm gezet wordt met een minimaal budget. Op behoorlijk smerige, experimentele wijze zien we zes vrouwen, slachtoffers van een seriemoordenaar en hartstikke dood al weten ze dat zelf nog niet, zwerven door mysterieuze, vieze kamers en ruimtes waar ze langzaam ontdekken wat er met ze gebeurd is en hoe ze aan hun einde zijn gekomen. En dat zonder ook maar een woord dialoog. Toegegeven, daardoor en ook vanwege de verder ook niet heel toegankelijke stijl is het soms wat lastiger om de aandacht erbij te houden. Maar desondanks is deze vuige, ranzige nachtmerrietrip behoorlijk knap gedaan.

Mooi dat er weer wat aandacht is.

FLOWERS 2 - THE MAKING OF A SEQUEL | Indiegogo

Hellup!

Dat gaat nog niet heel hard...

Inmiddels op 4K. Gaat lekker.

Ik vind het jammer dat je geen Paypal betaling kan maken op Indiegogo. Anders had ik wel wat bijgelegd.

Stille marteling.

Phil Stevens laat met zijn debuutfilm ongetwijfeld een onuitwisbare indruk achter.

De toon wordt gelijk gezet door te openen met een vrouw die ontwaakt in een kruipruimte, om vervolgens haar weg te vervolgen door een hoop smerigheid en afgehakte lichaamsdelen. Hetzelfde wordt herhaald met vijf andere vrouwen die zich bevinden in andere locaties. Het geheel gaat gepaard met een hoop mysterie waar je het fijne van wil weten.

Het opmerkelijke aan 'Flowers' is dat er geen dialoog in verwerkt zit. Hierdoor is het als kijker echt gissen naar de gebeurtenissen, hoewel het gebeuren niet al te moeilijk te ontrafelen is. Des te knapper dat de actrices aardig overkomen, gezien ze alleen gebruik kunnen maken van non-verbale communicatie.

Stevens weet een eigenaardige sfeer neer te zetten, middels het gebruik van praktische effecten en in your face gore. Door de cameravoering zit je erg dicht op de huid, waardoor je zowat ondergedompeld wordt in deze waanzin. Hierbij mogen de vunzige sets zeker niet vergeten worden. Op deze manier wordt er een surrealistische nachtmerrie gecreëerd waar ontsnappen nauwelijks meer mogelijk is.

Al met al een indringende horror die je gewoon over je heen moet laten komen. Ik ben benieuwd hoe het vervolg zal uitpakken.

3,0 Sterren.

Zeker een interessant werkje. Simpel maar boeiend concept dat eens een andere draai geeft aan het hele serial killer gebeuren. Verder een film die vooral op sfeer leunt en op dat gebied ook regelmatig sterk uit de verf komt. De keuze voor een dialoogloze film werkt wel aangezien de stiltes perfect opgevangen worden door bakken aan sfeervolle ambient. Dit gecombineerd met een lekker loom tempo en sets die bijna ruikbaar zo ranzig zijn, zorgt inderdaad voor een nachtmerrie-achtige ervaring die je simpelweg moet ondergaan. Beetje Buttgereit meets Lynch dan maar?

Stevens doet zoals gezegd een heleboel goed, al blijft het low-budget gevoel voor mij toch een klein beetje in de weg zitten. Zo vond ik de hele sepia-achtige, viesbruine look met name tijdens de meer belichte scenes wat goedkoop overkomen. Vond de film visueel gezien dan ook op z'n best tijdens de wat donkerdere scenes aangezien daar nog sterk met de belichting omgesprongen werd. De scene met de derde vrouw (achter de badkamer) is bijvoorbeeld heerlijk claustrofobisch.

Toch zeker benieuwd naar het vervolg want dat Stevens een regisseur met visie is lijkt me duidelijk. Dikke 3,5* al sluit ik verhoging niet uit.

Ik ben toch iets minder enthousiast.

Positief: de algehele setting is zeer fraai vormgegeven. Viezig, krap en met levendig gevoel voor detail aangekleed. Ook de dames in kwestie zijn constant besmeurd en lopen erbij alsof ze daar daadwerkelijk al dagen vertoeven.

Minder enthousiast ben ik over de dingen waar de film duidelijk mee wilt scoren. Allereerst de viezigheid: bij een museum zijn wat skeletten geleend, bij de slager wat varkenskoppen en organen en bij de viswinkel wat levend aas. Net die props lijken wat ongeïnspireerd op de mooie decors geplakt, waardoor het nooit helemaal een geheel wordt.

De camera laat er geen twijfel over bestaan waar de schok vandaan moet komen, want die blijft lang hangen of komt vaker terug bij dezelfde beelden. Misschien dat die herhaling een opstapelend effect moet hebben, het werkte eerder afstompend een kinderlijk 'kijk wat vies!' in de hand. Stevens gebruikt tien shots waar er twee volstaan en blijft te lang stil staan waar dat nergens voor nodig is.

Waar het lowbudget echt storend op de voorgrond treedt zijn de geluidseffecten. Asynchroon en het doet vaker afbreuk aan de visuals dan dat het versterkt. Ook leuk verder dat er geen dialoog in zit, het kan niet verhullen dat er maar slecht geacteerd wordt. Niet door alle dames even slecht, maar ook nergens overtuigend. Geen seconde deel je hun geveinsde shock, walging of wanhoop. Funest voor een film als dit.

Maar goed, een handvol dames verkeert in limbo en beleeft en aanschouwt (de aanloop naar) hun eigen dood en/of ontbinding. Een riskant perspectief want je kunt er maar moeilijk mee meeleven. Stevens probeert dat langs de viscerale en zintuiglijke beleving, maar haalt dat zelf gaandeweg te vaak onderuit. Verhaaltechnisch laat hij ook vroeg in zijn kaarten kijken, wat niet erg zou zijn als ie niet de laatste tien minuten de simpele, weinig voortstuwende premisse nog eens uitgebreid recapituleert en als clou presenteert.

Uiteindelijk best veel leuks gezien, maar het gezien de materie had hier maximaal drie kwartier voor uitgetrokken hoeven worden. De film zou veel baat hebben bij een meer fragmentarische montage en hoger tempo. Waren die goedkope toetsen ook minder opgevallen. 2,5*

Interview met Phil Stevens. Zijn achtergrond en werkwijze (en inspiratiebronnen) verklaren wel hoe zijn werk in elkaar steekt, zowel positief als negatief.

Inmiddels de DVD van FLOWERS 02 mogen ontvangen! Hoewel het proces zeker niet zonder controverse is verlopen, waarover later meer, is de afsluiting van de trilogie weer een indrukwekkend micro-budget kunstwerkje.

Dankzij CineBut+ een samenwerkingsverband van Cinematig uit Leeuwarden en het BUT Filmfestival uit Breda eindelijk deze film kunnen zien! (08-05-2020) En als er voor mij één woord van toepassing is bij deze film dan is het; Betoveren! De film bezit géén woord van dialoog. Echter gaf de film me het gevoel alsof ik net wakker was geworden uit een nachtmerrie met dood en verval. Het is voor mij precies wat ik wil in een horrorfilm. Het is heerlijk dromerige, nachtmerrieachtige en wordt op fijne manier getoond. De enige manier waarop ik het als geheel kan beschrijven is; spookachtig. Er zijn genoeg gewelddadige beelden en veel bloed en gore. Maar het is niet het zoveelste verhaal over verkrachting en marteling, of gebruikelijke 'martelporno' (hoewel veel scènes erin grafisch zijn) Ze worden veel meer in het geheel van het verhaal opgenomen en dienen niet echt als schokwaarde. Alles staat inteken van sfeer en experimenteel van aard. De beelden zijn dus soms wel vies uit maar dankzij de cinematografie en het decorontwerp, blijft het stijlvol en zeer professioneel. De film is dan ook geen mainstream hap-klare-brok,maar meer voor de ervaren fan die iets meer artistiek, sfeervol en verontrustend willen,

Zelden zo´n ranzige viezigheid gezien. Niet voor gevoelige magen (en ogen). Duidelijk gecreëerd om te shockeren. Hoort bij deze in diverse subgenres van horror thuis. Gore lijkt me evident, want het is één grote aaneenschakeling van bloed, ingewanden en stront.

Komt daarbij, een perverte dikzak, een necrofiel die zijn kleine ballen inwrijft met ingewanden van zijn slachtoffer alsof de tube glijmiddel leeg was. In zo´n situatie hoopte ik dat er zombies voorkwamen in de film, niet dus.

Bijzonder is wel dat er geen woord gesproken wordt in de film. Dat werd goed aangepakt in de film. Sprakeloos, zowel voor kijker als slachtoffer. Ook de single location - (bad)kamer en kelder - werd sterk in de verf gezet, net als de sound (stilte). Duurt niet zo bijzonder lang, maar voelde wel lang aan. Vele lange shots en de vele gore werkt op de duur afstompend. Niet zozeer saai, maar wel wat te veel van hetzelfde. Soms ook het gevoel van iets te "goedkoop". Varkenskoppen in de pompbak... serieus?