Tenkû no Shiro Rapyuta (1986)

Nee hoor maar het is niet mijn smaak....

Mijn favoriete Miyazaki inmiddels. Echt verliefd op geworden. 5* komen nog wel eens.

Geweldige film inderdaad die mee kan met het beste werk van Miyazaki en de Ghibli studio's in het algemeen. Een van mijn favoriete avonturenfilms. 4,5 sterren.

29 januari in de videotheek? Komt er een opgepoetste versie, of een soort directors-cut hiervan?

Prachtig verhaal en prachtige beelden. Weer een mooie fantasierijke wereld waar je in kunt wegdromen. Vol mysteries. Jammer dat het onduidelijk blijft wie de bewoners van Laputa precies waren en waar ze exact vandaan kwamen

zag op bol.com wel dat hij ook te koop is vanaf 28 februari: het zal dus wel een nieuwe uitgave zijn. Hopenlijk doen ze dit met alle Myazaki's, maar dat zal wel ijdele hoop zijn.

Hij is dus uit in de videotheek. Betekent dit dus een Nederlandse release?

Weer een mooie film van Miyazaki en Ghibli.

Het geluid is niet zo mooi en de animatie niks bijzonders maar het bevat wel in zekere mate de magie en sfeer zoals in de meeste Ghibli's.

De ondertiteling van m'n rip was wel verschrikkelijk. Waarschijnlijk was de ondertiteling overgenomen van de Amerikaans ingesproken versie, waar duidelijk meer in wordt gezegd. Zo leek het af en toe of er een compleet ander verhaal bezig was in de ondertiteling. Vreselijk irritant.

Vorige week gekocht en dus maar eens opnieuw bekeken . De vorige keer dat ik hem zag haperde de dvd enorm in mijn goedkope dvd-speler en dus moest ik halverwege verhuizen naar de laptop van mijn vader, dus eigenlijk was het de eerste keer dat ik de film ten volle kon bekijken, dat komt de ervaring natuurlijk wel ten goede. Het blijft een heerlijke film, met veel humor, leuke personages, actie en magie. Wat me vooral enorm bevallen is is het figuurtje van Pazu en vooral de manier waarop hij geanimeerd en ingesproken werd: heel aandoenlijk, hyperactief, kinderlijk en vaak totaal onrealistisch, absoluut een van mijn favoriete Ghibli-kinderen .

Gisteren eindelijk gezien (hijs te koop bij Media Markt!)...Deze film is zoooo geweldig! Meesterlijk sprookje...Oogt ook helemaal niet zo gedateerd! Wauwauw....

4,5*

Nu Nausicaa nog zien!

Een matige Ghibli. Simplistisch, voorspelbaar, rijk aan clichés, stereotype personages, heel erg vol met toevalligheden en teveel leunend op 'slapstick'. Zoals ook hier weer het geval, valt de animatie weer tegen. Gelukkig compenseert het verhaal en de sfeer dat dan weer wel wat.

Ik moet zeggen dat van alle Ghibli's die ik heb gezien, vooral Totoro uitsteeg boven de rest.

3,0*

Mijn derde Miyazaki en ze blijven bevallen. Zo goed zelfs, dat ik deze zelfs beter beter dan Spirited Away en Howl's Moving Castle. Hoewel de animatie bij de laatste twee wel een stukje mooier is trok Laputa mij toch nog net wat meer mee.

De film barst van de actie en maakt niet echt een duidelijk onderscheid tussen goed en kwaad, wat de vele interessante karakters in de film ten goede komt. Ik vind tot nu toe de piratenmoeder echt het allerleukste personage dat ik in een Ghibli gezien heb. Geweldig wat een inzicht, enhousiasme en doorzettingsvermogen zij laat zien! De reis richting Laputa zelf is mooi en barst van de actie en avontuur. Als ze dan eenmaal op Laputa aankomen, blijkt daar alles nog mooier te zijn dan je van tevoren verwachtte.

Een knappe originele fantasierijke animatiefilm dus waarvan ik erg heb genoten. Na afloop kan ik alleen maar zeggen: Meer meer meer van dit!

4,0*

Ook mijn 3e Miyazaki en ook ik vind dit eigenlijk de beste van die 3. Erg leuke, fantasievolle avonturenfilm, heeft een wat duidelijkere verhaallijn dan Spirited Away en mist gelukkig de dikke (ecologische) moraal van Princess Mononoke. En stiekem vind ik piraten, schatten en vliegende machines wel gewoon leuker dan heksen en demonen...

Het animatiewerk is al ruim 20 jaar oud en vooral vergeleken met zo'n Spirited Away zie je dat wel. Neemt niet weg dat ik ook deze film prachtig vind vormgegeven en wat mij betreft kan het zich prima meten met de klassieke Disney's.
Het leuke van deze film is wel de avontuurlijke en wonderlijke wereld waarin Laputa zich afspeelt. Een soort Jules Vernes-achtige wereld die Europese en Aziatische elementen moeiteloos met elkaar lijkt te vermengen.

Denk dat de film gemaakt is voor (oudere) kinderen maar dat neemt niet weg dat het voor volwassenen niets te bieden heeft. De film gaat dan ook de duistere kantjes van het fantasy-genre niet uit de weg (iets waar veel Amerikaanse fantasy/jeugd films nogal wel eens last van lijken te hebben). Het einde en ook de scene waarin de weer tot leven gekomen robot een vlammenzee aanricht in het kasteel (prachtig geanimeerd btw) zijn best pittig wat dat betreft.
Miyazaki neemt bovendien ook heerlijk rustig de tijd om het verhaal te vertellen, nergens is het gehaast of opgeblazen de mooie muziek maakt het geheel compleet.

Prachtige film, krijgt 4 dikke sterren van mij.

prachtige film. met mooie animaties en veel fantasie.

na het zien van the cat returns, howl's moving castle en spirited away verwachtte ik veel van deze, en viel zeker niet tegen. 4*

Schitterende animé met wederom Miyazaki aan het hoofd. Mooi vond ik vooral de vroege 20e eeuw stijl gecombineerd met fantasie (zoals deze ook te zien is in Howl's Moving Castle). Gewoon topvermaak zonder moeilijk te doen over scenes waarin honderd soldaten naar beneden flikkeren of de piraten die allemaal dat minderjarige meisje mooi vinden. Het grenst aan foutheid maar daarom is het misschien ook zo mooi, omdat ze er gewoon niet omheen draaien.

Vanmiddag herzien en wat is het toch een heerlijke Miyazaki. Enorm genoten wederom en vooruit ik verhoog mijn stem met een halfje.

Goeie film. Goed getekend, humor en weer fantasie die je fantasie teboven gaat. Wel ging het iets te snel op het begin. Voor de rest erg genoten.

4*

Absurd hoge notering voor een film met een bijzonder slap verhaaltje.

Goed te volgen voor kinderen, te weinig diepgang voor volwassenen. Animatie ok.

Heerlijke film voor de katerige zondagmiddag zeg. Leuke film, mijlen beter dan alle moderne disney crap, maar dan ook een paar jaartjes eerder. Fantastische animatie.

Castle in the Sky is in mijn ogen wel een wat mindere Ghibli, maar dat is nog steeds tien keer beter dan gemiddelde animatiefilm. Met name het verhaal bleef in dit geval wat achter in vergelijk met andere producties van de Ghibli studio. De animatie zelf is wel weer prima en verder bevat de film een lekkere dosis aktie.

Ik vind dit juist de allerbeste Miyazaki vertelling. Echt een prachtig jongensboek eigenlijk. Andere Ghibli's springen qua verhaallijn nogal eens van de hak op de tak, of zitten vol creaturen die we vanuit onze cultuur niet echt kennen. Deze film is meer down-to-earth: meisje dat beschermd moet worden, piraten, luchtschepen, mysterieuze stad. Beetje humor, wat spanning, wat avontuur, een beetje schattig ooit en een vleugje mysterie er bovenop. Perfecte combinatie wat mij betreft.

Dit zou ook wel eens mijn favoriete Miyazaki kunnen zijn, al twijfel ik met Mononoke en is dit pas mijn vierde film van de Japanse regisseur.

Spirited Away gooide misschien alle remmen los wat betrefd fantasy-elementen, maar Castle in the Sky scoort bij mij waarschijnlijk beter doordat de rem er ietsje meer op zit. Dat klinkt niet logisch, maar het voordeel dat Castle in the Sky heeft is dat het bij alle fantasy-elemten die langskomen ook daadwerkelijk eventjes stilstaat. De film lijkt zelf ook even verwondert te zijn over wat er gebeurt.

Dit valt nog het meeste op bij de aankomst op Laputa. Deze wereld is gedetailleerd en mooi getekend. Na al aardig wat Zeldagames gespeeld te hebben, waar dit soort omgevingen aan de orde van de dag zijn, komt de locatie niet eens zozeer uniek meer over, maar Miyazaki toont het op een sterke manier. Let vooral op het gebruik van geluid. Subtiele muziek of doodse stilte, alsof er vooral met ingehouden adem bewondert moet worden. De afwezigheid van enig leven, met een aantal vogeltjes en een roestige robot, geven de plaats ook een eigen kracht, die van een verloren beschaving. Mijn favoriete stuk van die scène is als Pazu en Sheeta even kijken in een klein vijvertje en daaronder een gigantische stad zien liggen. Mooi gedaan.

De scène waarop Pazu voor de laatste keer naar zijn woonplaats krijgt heeft een gelijkwaardige kracht. Een mix van spannend gevoel voor de avonturen die komen gaan en treurigheid voor wat verlaten wordt. Op dit soort momenten laat Miyazaki zien wat zijn echt kwaliteiten als regisseur zijn.

Verder zitten er ook elementen in die ik ben gaan zien als typisch Ghibli, zoals de scène waarin zowel Pazu als Sheeta een boterham met ei eten. Pazu slurpt dit ei snel op, waarna Sheeta hem na probeert te doen, maar uiteindelijk toch heel beleefd en langzaam kauwt. Dat soort kleine gebaren zie ik nooit in westerse animaties. Ik mis het daar niet zozeer, maar het geeft de animes een extra eigen feel.

De personages zijn jammer genoeg wat minder gedailleerd dan in latere Miyazaki's, maar daar kon ik me uiteindelijk wel overheen zetten. De karakters zijn over het algemeen wel leuke persoonlijkheden, met name de piratenmoeder en Pazu. Jammer alleen dat Sheeta iets te veel een typisch jammerend, lief meisje is.

Het verhaal is op zich niet zo bijzonder: magische stenen en verborgen steden zien we erg vaak in fantasyverhalen. Maar zoals wel vaker in dit genre gaat het meer om de reizen en avonturen die deze verhaalelementen met zich mee brengen en daar scoort Castle in the Sky erg sterk mee. Opvallend veel actie hier en die is ook altijd goed.

Sprookjes op zijn best dus.
4,5*

Miyazaki maakte met Spirited Away en Howl's Moving Castle toch mooiere films als deze Castle in the Sky wat mij betreft, maar... Ook deze was weer erg mooi. Tot nu toe heb ik altijd kunnen genieten van de Ghibli's en ook nu vlogen de uren weer voorbij.

Miyazaki weet met zijn interessante verhaallijnen mijn aandacht altijd wel te trekken. Zo was ik ook erg benieuwd naar deze. Een kasteel in de lucht? Dat moet wel goedkomen, met Miyazaki aan het roer. Ook deze keer weet ie' weer voor een mooi avontuur te zorgen, al moet dit avontuur het wel hebben van een paar wondermooie scénes, terwijl de andere twee films die ik van de beste man zag hun kracht nooit verloren. Dat doet deze film wel een paar keer en dat vond ik toch jammer. Waar de andere titels mij constant visueel wisten te imponeren, doet deze film dat nét wat minder. Scénes die er bovenuit springen zijn toch echt wel de reis - op het luchtschip met de piraten - naar Laputa en de aankomst - en het verblijf - op Laputa zelf. Eén van de mooiste scénes vond ik die, wanneer Sheeta en Pazu in de vijver kijken en daaronder een hele stad zien liggen. De personages vond ik daarintegen wat minder. Die moeder van de piraten en natuurlijk een stel klunzen die haar moeten helpen. Pazu en Sheeta waren al wat beter, vooral die grote sprekende ogen waren prachtig.

Ondanks dat de film al meer dan 20 jaar oud is, heb ik niet veel te klagen over de animatie. Oké, het ziet er niet altijd even mooi uit als de latere producties, maar voor die tijd moet je hier toch eigenlijk wel je petje voor afnemen. Opzich is tegenvallende animatie niet eens een groot probleem. In Grave of the Fireflies oogt het ook gedateerd, maar ook die film, weet net als deze een bepaalde sfeer mee te geven die betoverend werkt. Beide erg verschillend, maar toch is er ''iets'' wat er voor zorgt dat het nooit zijn kracht zal verliezen. Voor mij is het vooral het gevoel wat je mee krijgt erg belangrijk in deze films; vliegend door de wolken en ondertussen lopend op een smalle railing op het ruimteschip bijvoorbeeld, geweldig. De film kent zijn - redelijk - spannende momenten, maar toch bleef dit beperkt, want ja; wat er ook gebeurt, het komt toch altijd wel goed. Dat zorgde er toch een beetje voor dat ik niet volledig betrokken raakte bij de personages op dat gebied. De persoonlijke ontwikkeling tussen de twee is op dat front beter geslaagd, want die blijft interessant.

Over het algemeen toch weer genoten van deze Miyazaki, die zeker een herziening gaat krijgen, want dat gaat altijd wel gemakkelijk bij ''dit soort'' filmpjes. Het verhaal is leuk, de film kent een paar oogstrelende scénes die prima ondersteund worden door de score van Hisaishi, maar is toch ietwat voorspelbaar en simpel eigenlijk. Wel in vergelijking met de andere twee van Miyazaki die ik zag wat mij betreft. Maar, misschien kijk ik daar bij een herziening makkelijker doorheen. De fantasiewereld van Hayao Miyazaki blijft geweldig en ik blijf ook zeker meer kijken van de man. Dikke 3,5 voor nu.

Mijn eerste Ghibli en ik moet zeggen dat dit animatiefilms zijn waar ik van hou. Erg avontuurlijk, fantasierijk en qua animatie ook heel mooi. Je kunt zien dat het alweer wat ouder is maar voor die tijd ziet het er nog erg mooi uit.

Laputa: Castle in the Sky is een verhaal die boordevol actie en avontuur zit. Maar daarnaast is er ook ruimte voor een dolletje en een aantal grappige scenes. Met name de piraten waren een komische bende. Een van de mooiste dingen van de film zijn toch de prachtige scenes waarbij het gevoel meer een rol speelt. De relatie tussen Sheeta en Pazu en de relatie tussen zij en de piraten. Zoals HarmJan ook al aangeeft de periode die ze op het luchtschip van de piraten doorbrengen. Als ze dan met zijn allen in de keuken bezig zijn zorgt dat voor een brede glimlach. Wat me vooral bij zal blijven is als ze op Laputa zijn aangekomen. De tuin en die robot met zijn dierenvriendjes, erg mooi allemaal!

Ik zeker genoten van deze anime en ben dan ook zeker beniewd naar onder andere Spirited Away en Howl's Moving Castle.

Voorlopig een dikke 4,0*, maar ik sluit niet uit dat ik hem ooit nog eens verhoog.

Howls blijft toch mijn favouriet zo ook Monoko.

Mijn vierde animatiefilm van Miyazaki en voor mij ook zonder meer de beste en dat komt vooral omdat ik ook nog eens het verhaal erg spannnend vond. Ik vond dit echt een aktie-animatiefilm. Deze Ghibli wist mij zo te boeien dat de tijd gewoon voorbij vloog. De animaties waren verder ook geweldig mooi en om niet te vergeten ook de prachtige muziek van Joe Hisaishi.

4,0*

btw De DVD van deze film lag in de aanbieding bij Boeken-voordeel voor slechts € 5,00.

Het heeft ook vaak te maken met je state of mind op dat moment.

Ik had totaal niet gedacht dat deze film 23 jaar oud is.

Een heerlijk Japans sprookje. Ik Vind de tekenstijl niet zo mooi, maar het stoorde me niet.

Pure magie op alle vlakken. Een heerlijke, fantasierijke actiedroom met schitterende momenten van pure verwondering, waar de mooie muziek ook sterk aan bijdraagt. De tijd vliegt (letterlijk) voorbij met deze film, die van hoogtepunt naar hoogtepunt (ook letterlijk ) manouvreert.

Mijn favoriet: de roestige robot die Laputa trouw aan het onderhouden is wanneer Sheeta en Pazu arriveren.