Licence to Kill (1989)

Een rauwe, harde Bondfilm met een wraaklustige Dalton als 007. Robert Davi vind ik een van de beste Bondschurken. Hij kan hard en gemeen zijn maar heeft ook z'n charmes. Lowell en Soto zijn ook top als de Bondgirls. Er is genoeg actie, vooral in de tweede helft met de vernietiging van het drugslaboratorium en de vrachtwagens. Dalton liet hier al zien dat een ruwe Bond best te appreciëren valt.

Schijnbaar was de manier waarop Bond hier wordt neergezet de aanleiding tot een splitsing der wegen: het grote publiek vond Daltons verbeten en humorloze vertolking maar niks, terwijl de liefhebbers van Flemings oorspronkelijke werk zijn benadering juist prezen als dichter bij de intenties van Bonds geestelijke vader staand dan de interpretaties van Connery en (vooral) Moore. Interessant, en Dalton gooit zich helemaal in de strijd, maar naar zijn hondachtige voorkomen en zijn charismaloze acteren kan ik gewoon niet met plezier kijken, dus hoezeer ik de goede bedoelingen ook waardeer, mìjn Bond is dit niet. Op zich wel jammer, want de overige elementen zijn niet mis: de jonge Benicio del Toro is een mooie engerd, het laatste halfuur met de scènes in het drugslab en de achtervolging op de snelweg met leuke stunts en fraai exploderende tankwagens is behoorlijk sterk, en (voor mij het voornaamste pluspunt van de film) Carey Lowell ziet er niet alleen prachtig uit maar staat ook haar mannetje. Maar helaas – voor mij is Timothy Dalton meer een passant in de rol van James Bond dan een (of zelfs de) echte 007, en dat torpedeert de film al vanaf de eerste minuut. (Geweldige one-liner van de schurk trouwens: "He disagreed with something that ate him.")

Opnieuw gezien op bluray.

Vreemde eend in de Bond franchise, maar dat betekent niet dat het niks is. Sterker, LtK is 1 van de betere Bondfilms, dankzij de harde, meedogenloze sfeer die de film uitstraalt. Kapot worden gebeten door haaien, iemand opblazen in een cabine of aan gort worden gesneden in een vermaler zijn toch trekjes die je in de eerdere delen niet zo zag. Timothy Dalton is net als in zijn vorige film kort van stof, maar des te rauwer in zijn vertolking van 007. Er is weinig ruimte voor humor (al doet Q het wel erg leuk) en heel veel locaties en stunts zitten er ook niet in, maar het is wel een onderhoudend verhaaltje met de persoonlijke vendetta en ook met de drugs. Prima dreigende bad guy en prettige Bond girls.

En er zitten toch best wel memorabele scenes in, zoals de intro, het gevecht op het watervliegtuig, de actie in het drugslab en met de tankwagens in de bergen. Jammer dat dit alweer de laatste Bond vertolking van Dalton was, hij had absoluut meer verdiend. Zijn 2 films behoren ieder geval tot de betere Bond titels en zijn acteerwerk is ook dik in orde. En zoals vaak ook nu een prima titelsong. Hiermee sluiten we de jaren 80 af en moest er 6 jaar worden gewacht op GoldenEye, mijn favoriet.

4* (was ook 4*)

Nog wat donkerder dan de vorige Bond. Niet door iedereen geapprecieerd, zo herinner ik me als kind de woorden van een kennis van mijn ouders die Dalton maar verwijfd aangezien hij mensen "met tasjes slaat zoals een vrouw," oftewel de geldkoffer. Bond hoorde volgens hem ook vrouwen te slaan, iets wat hij zelf helaas ook af en toe in de praktijk bracht met zijn eigen vrouw. Ik heb niet zoveel met dit soort macho gedrag en vond ook hier Dalton een prima Bond.

Qua Bondgirls één typische damsel in distress en één met haar op de tanden. Toch altijd meer een voorkeur voor het tweede type. Niet zo'n fan van kort haar, maar desondanks ziet Carey Lowell er erg stijlvol uit. Verder leuk dat een piepjonge Benicio del Toro een rol heeft en om Q in een wat grotere rol te zien. Veel Q dus, maar helaas geen Barry als filmcomponist meer. Niet mijn favoriete filmcomponist, maar wel een verdienstelijke en zijn afwezigheid valt hier in negatieve zin op.

Het plot draait hier vooral om wraak en dat is wel eens leuk voor de afwisseling. Af en toe wel een beetje ongeloofwaardig, maar goed dat hoort ook wel een beetje bij dit soort films. De gadgets zijn wat meer basic in deze film, wat enigszins logisch is omdat Bond hier rogue gaat. Actie is aardig om te zien, vooral de olietruck die op de wielen aan één kant rijdt maakte gek genoeg veel indruk op me.

Onder de Bondfilms misschien wat atypisch, maar wel een van de betere. Als actiefilm daarentegen ontstijgt het uiteindelijk niet de middelmaat gezien de moderne standaard. 2,5*.

Heerlijke "Bond" film met spektakel van begin tot eind. Er is veel te zien en te beleven en voor mij blijft dit een van de beste films van James Bond al is het opmerkelijk dat hij hier juist even geen bevoegdheid heeft voor zijn Licence to Kill. Zo had de titel ook No Licence to Kill kunnen heten. Op welk moment hij wel weer Bond is is mij een beetje onduidelijk. Dat ligt meestal aan Miss Moneypenny. Maar deze knaller is vooral een persoonlijke vendetta. Niks mis mee. Het verhaal zit goed in elkaar en de momenten en ijzingwekkende slachtoffers zijn mooi in beeld gebracht. Wat mij na al die jaren nog steeds bij blijft is het moment dat mede schurk in die caisson cabine wordt gestopt. Shivering!!!

De schurken zien er uit als echte schurken. Met name Robert Davi heeft hierin een heerlijke rol. Ook de Bondvrouwen (oogverblindend) doen lekker mee. Vooral Talisa Soto is een prachtvrouw om te zien! Daarna helaas geen grote rollen meer gehad. Carey Lowell de andere schoonheid iets meer.

Dalton mag dan geen echte Bond kop hebben, voor een film als deze doet ie het goed. Licence to kill blijft voor mij een absolute topper pur sang in dit segment!!!

De kritiek was destijds dat het teveel een standaard harde actiefilm was en te weinig een echte spionagefilm. Standaard was hij zeker niet met een zeer indrukwekkend aantal nog nooit eerder vertoonde stunts. Kijk anders nog maar een keer wat ze doen met die vliegtuigen, trucks en zo voort. Ze zijn alleen iets te gek geweest op het compleet in de fik vliegen van alles waar ook maar een sigaretje bleef branden. Maar verder toch allemaal leuk bedacht en vrij vlot verteld ondanks een lange speelduur. Het enige wat ik toch wat minder vind is dat gezicht dat ontploft. Een Bondfilm moet toch ook een beetje een breed publiek aanspreken en daar stappen ze hier nog meer van af. Een beetje vreemd is verder dat Felix Leiter door een totaal andere acteur wordt gespeeld hier dan in Living Daylights.

Hier en daar erg leuke grapjes ook. Die toeter van dat standbeeld aan de muur bijvoorbeeld, of die rontgenfoto met het toestel van Q.

Carey Lowell is prachtig en heeft het mooiste figuurtje van alle Bondmeiden wat mij betreft. Bovendien een veel leukere rol dan de meeste dames (ook zij speelt een agente en dan krijg je meer te doen, zagen we al bij The Spy Who Loved Me). Jammergenoeg weinig van gezien, kennelijk heeft ze nog wel veel in TV producties gewerkt zoals bij wel meer Bondgirls zich de carriere voort heeft gezet.

Meer indruk dan Davi, die prima overtuigt, maakt eigenlijk nog de jonge Del Toro die toen nog helemaal niet bekend was. Dan nog de locaties: de paleizen en de tempel (als dekmantel) van Sanchez maken indruk maar echt exotische uitstapjes blijven uit.

Al met al een zeer bevredigende Bondfilm.

Blijft de beste Bond film ooit gemaakt!

De hardere toon die wordt aangezet,

met Timothy Dalton by the way

een ijzersterke acteur lijkt te werken,

de lichtere toon van vroeger

met Sir Roger Moore

kwam over met te weinig spanning.

ook al was Sir Roger Moore een goede James Bond.

Deze film zit boordevol spanning.

De cast is ijzersterk, Robert Davi, Benicho Del Toro

iedereen speelt zijn rol vol overtuiging vindt ik.

Eindelijk weer eens een goed verhaal

met veel spanning en boordevol vette stunts!.

Timothy Dalton zelf is een mega sterke acteur

die erg goed was als James Bond.

Slechtste Bondfilm samen met Die Another Day. Dalton als Bond vind ik maar niks en de film zelf doet helemaal niet Bond achtig aan en voelt eerder aan als een ordinaire revenge flick, zelfs al krijgen we twee Bondgirls en de casino scène. Iets minder actiescènes verder en ook het aantal verschillende exotische locaties is heel beperkt. Deze Bondfilm lijkt wel met de helft van het budget van een normale Bondfilm gemaakt.

Dat ik me na een kwart eeuw niks meer van deze film kon herinneren zegt genoeg. Grappig dat Benicio del Toro hier als de rechterhand van de badguy optrad. Gelukkig kwam Pierce Brosnan daarna de franchise redden.

Na zoveel jaar maar eens herzien en License to Kill blijft toch wel een prima Bond-film. Vond het als kleine jongen een beetje vreemd dat Bond er opeens anders uit zag na kennis te hebben gemaakt met Brosnan, maar Dalton is weliswaar wat serieuzer, maar verder een prima vertolking.

Wat me vroeger vooral fascineerde was de witte haai. Tot tweemaal toe wordt er iemand gegrepen, en ik kon me alleen maar indenken hoe verschrikkelijk het moet zijn om in zo'n basin te pleuren. Ook de sidderaal-kill vond ik indrukwekkend. Toch wel een klein feestje om dit weer terug te zien. Verder springen een aantal moorden er tussenuit zoals de drukcabine. Toch allemaal wat harder dan de doorsnee Bond.

Davi is een goede badguy, leuk dat Toro in één van zijn eerste rolletjes naast hem mag schitteren als sadistische maniak. Ook de Bond-girls zijn meer dan prima, waarbij Bouvier mij het meeste aansprak. Het slot met de tankwagens is één van de vermakelijkste eindes in een Bond-film. Toch een stuk beter vermaakt dan met een aantal '80's-Bondfilms.

Een erg ondergewaardeerde Bond, zo blijkt. Het is een deel dat niet zozeer de gebruikelijke James Bond-elementen toepast, en dat zal dan ook wel de reden voor de lagere rating zijn. Ik vond het echter enorm verfrissend. Eens een keer niet een over the top bad guy die uit is op werelddominantie/de Sovjets, maar een realistische drugsbaron. Robert Davi zet veruit de leukste villain neer die ik tot nu toe in een Bond-film heb zien rondlopen. De sfeer is ook duisterder, wat hier erg goed werkt, en ik merkte ook vooral dat deze film erg bruut is. Nu ja, in vergelijking met de andere delen natuurlijk. Wat meer gruwelijke kills, wat meer gore. Erg fijn en verfrissend.

Het verhaal was leuk om te volgen, en zat goed in elkaar. Het is een film die losstaand buiten de Bond-reeks ook nog wel werkt, vermoed ik. Ik kan deze meer serieuze/realistische sfeer wel appreciëren. Dalton zet ook opnieuw een goede prestatie neer. Hij zet Bond hier op een harde, soms zelfs bijna duivelse manier neer, maar het werkt. Jammer dat hij niet nog wat meer delen op zijn naam heeft staan. Net zoals deze film, is ook hij ondergewaardeerd binnen het Bond-wereldje.

Kleine 4*.

Deze film is mij bij herziening erg meegevallen. De eerste Bond die ik zag en waarvan ik destijds een VHS exemplaar heb aangeschaft.

Het is een a-typische Bond waarin niet een of andere missie van Secret Service centraal staat, maar een persoonlijke vendetta. De schurk heeft z'n zaakjes goed voor elkaar in de drugshandel en een aantrekkelijke vriendin gespeeld door Talisa Soto.

Ook niet des Bonds is dat het verhaal zich grotendeels in een fictieve republiek afspeelt, die er overigens prima uitziet.

De heer Dalton maakt Bond een meer persoonlijke, menselijke geheim agent die twee dames echt verliefd weet te maken. De actie is goed met een aantal fraaie kills. De finale duurt mij persoonlijk iets te lang.

Al met al leuk om weer gezien te hebben.

Degelijke Bond-film met opnieuw Timothy Dalton, zijn laatste ook na The living daylights. Was een tussenpaus voor Pierce Brosnan, maar zette het Bond-personage puur neer, zoals Fleming het voor ogen had. Is daarom ook geapprecieerd als Bondacteur.

Deze License to kill is inderdaad een wat aparte Bond-film waarbij eens niet een gevaarlijke megalomane gek moet behoed worden van werelddominantie. Eigenlijk puur een wraakfilm. Sowieso fijne actiescènes en aparte levenseindes van een aantal individuen. De idee van 2 Bondgirls slaat ook wel aan al verbleekt Soto wel tegenover Lowell. Fijn ook dat Q wat prominenter in the picture komt. En ook de bad guy Davi is top met zijn karakterkop als maffia- en drugsbaron.

Helaas, dat was hem dan, de allerlaatste traditionele Bond. Tevens voor het eerst dat ie er echt alleen voor staat. Jammer dat dit ook meteen de laatste Dalton film was, van de andere kant, hij doet de rol ook weer niet tè lang in tegenstelling tot zijn voorgangers(ik bedoel niet Lazenby:)) die op een bepaald moment gewoon iets te oud en ongeloofwaardig worden. Dalton werkt in beide films keihard en wat mij betreft is dit de perfecte afsluiter van de oer-Bond. Deze film heeft net als zijn voorganger een erg goede balans, lekkere muziek, lekere Bond-girls, goede roekeloze villains, maar ook, in deze film, wat ongepland stinkend geluk. Leuk en goed in beeld gebracht spektakel. Ik zou zeggen, geniet ook nog even van deze. Alles wat hierna komt is "anders" zullen we maar zeggen . Maar goed, na deze heb ik weer voldoende energie gekregen om door te gaan naar GoldenEye. Licence to Kill, zeker meepakken als fan van de echte Bond-film zoals deze ooit begonnen is.

Timothy Dalton als James Bond gaat samen met deze film een bankje vooruit t.o.v. van zijn eerste vorige Bondfilm. Het verhaal is leuker opgezet, heeft een paar harde scènes en een betere slechterik vertolkt door Robert Davi. Ook de twee dames Carey Lowell en de exotische Talisa Soto mogen er zijn. Het verhaal zelf is wat mager, maar heeft wel een paar leuke ideeën zoals de wraak van Bond die zich niks aantrekt van zijn bazen die liever een andere opdracht voor Bond in gedachte hebben waardoor er ook een kink in de kabel komt bij zijn eigen opdrachtgevers. Ook leuk is het gegeven rond Q die hier niet alleen zijn nieuwe snufjes laat zien, maar ook echt mee helpt in zijn missie. Degelijk, maar Dalton zal voor mij toch de mindere Bond blijven. 6/10

This is where it ends Commander.

Dit is toch wel één van de Bond films waar ik naar uitkeek gedurende de herkijk van de hele reeks. In mijn beleving één van de beteren wegens de simpele reden dat het anders dan anders is, eens een keer geen Bond met een missie maar een simpele wraakactie waarbij een uitstekend niveau bereikt word door een aantal elementen.

We zien uiteraard Dalton terug in zijn tweede, laatste en beste optreden als Bond. Flitsend gaat de film van start met het vliegtuig en de helikopter. Iets waarvan ik vermoed dat Christopher Nolan veel inspiratie uitgeput heeft voor zijn opening in The Dark Knight Rises. Een straight on verhaaltje ontwikkelt zich rond de vangst van Sanchez, ontsnapping, afrekening en wraak waarin Bond zich als Nemesis opwerpt. Eens geen geheime operaties met bedreiging tegen de mensheid zoals gewoonlijk, maar een Bond gone roque, afvallig en geen 007 in die hoedanigheid. Iets dat leidt tot een uitermate lekkere actiefilm en een fraaie climax.

Wat vooral opvalt aan deze License To Kill is een behoorlijke toename van grafisch geweld en vooral enkele smerige kills en martelingen om het zomaar te noemen. We zagen al eens eerder piranha's maar niet in beeld gebracht zoals deze haai en dan ook nog dat beeld van het ontbrekende been. Iets dat mij nog nooit opgevallen is wanneer de film op tv was en waarvan ik me dan ook afvraag of dit shot alleen in de uitgave voor verkoop gemonteerd is. Of was dit beeld ook altijd al op tv te zien? Anyone? Maar met de haai houden de gruwelijkheden niet op. De decompressietank is net zo bijzonder, heftruck Heller is ook heftig, nog maar te zwijgen over het einde van Dario. Het is een trent die we in die zin nog nooit eerder zagen en iets dat mij wel bevalt.

Dan is er de ronduit fraaie en uitmuntende actie. De door Bond verstierde drugsoverdracht is lekker, typisch Bond om zo maar te zeggen, de knokpartij in de bar is ronduit kostelijk en van het soort om meteen terug te spoelen en voor een tweede keer te zien. De opbouw rond Bond op de lopende band is fijn en het gebeuren met de tankwagens is ronduit spektakel, in hoofdletters wat mij betreft. Heerlijk! En dat is nog steeds niet al het positieve, hoewel er ook wat slechte dingen benoemd moeten worden. Zo wappert Bond's haar bij twee shots amper terwijl hij in volle vlucht onder een helikopter hangt, tevens zinkt het arrestantenbusje wel erg snel voor zo'n groot apparaat gevuld met lucht. Zo gaat het laboratorium wel erg gemakkelijk in de hens en wordt zelfs nog sneller opgegeven en is de wheely met de Kenworth natuurlijk belachelijk. Overigens als laatste kritiek, Talisa Soto mag dan welicht een knappe dame zijn maar acteren kan het mens voor geen meter.

Het zijn kleine dingetjes die praktisch wegvallen in het grotere geheel waar Dalton wellicht niet super is maar de vele andere dingen wel overtuigen zoals het prima en handige verhaal met de Japanse Narcotica waardoor Bond zich nog beter naar binnen kan bluffen. Dan is er de ronduit betoverende Carey Lowell die zonder twijfel meestrijd voor één van de mooiste Bondgirls, is Robert Davi uitstekende als schurk en kan ik de man niet in andere films zien zonder aan deze arrogante en sadistische crimineel te denken en is Benicio Del Toro als nog enger handlanger Dario een meerwaarde in iedere scène. De meer dan prima titelsong van Gladys Knights maakt het geheel af samen met Michael Kamen die de rest van de muziek voorziet.

Dit alles maakt voor mij License To Kill tot de buitencategorie van de Bondfilms samen met From Russia With Love, Skyfall, Casino Royale, On Her Majesty Secret Service en Live And Let Die. Bijzonder is wel dat de laatste twee ook anders dan anders zijn iets dat mij kennelijk wel bevalt.

Ongelooflijk dat ik bij de laatste herziening van deze film, een jaar of 6 geleden, een onvoldoende heb toegekend. Naar mijn mening is dit één van de betere Bondfilms met wederom een sterke Timothy Dalton.

Licence to Kill is met afstand de grimmigste Bondfilm tot nog toe. De films met Daniel Craig gaan er nog wat overheen, maar tot die tijd is deze film, zeker na de Moore films, erg hard en vol met keiharde actie. Er kan geen greintje humor vanaf, maar met Dalton als Bond is dat niet erg, hij beheerst dat totaal niet. Wat hij wel beheerst is wat je als kijker voorgeschoteld krijgt, namelijk een lekkere harde wraakfilm. Wat script betreft is dit geen typische Bondfilm, hij handelt hier echt op persoonlijke titel in plaats van in opdracht van de Britse overheid.

Wel leuk is de grote rol die 'Q' toebedeeld krijgt. De schurk, in persoon van Robert Davi, is geen gecompliceerde persoonlijkheid. Hij heeft een simpel doel gesteld om als drugsbaron zoveel mogelijk geld te verdienen. Dat daarbij de nodige mensen omkomen is geen eens een vervelende bijkomstigheid voor hem. Overtuigende en meedogenloze rol van Davi, die hiermee de film naar een hoger niveau tilt.

Een film met keiharde actie, verbluffende stunts en een Dalton in topvorm. Mijn twijfels over hem zijn totaal weggenomen, jammer dat er niet meer Bondfilms met hem zijn uitgekomen.

Punt verhoging, ruim voldoende.

3.5*

“Watch the birdy, you bastard.”

Nadat ik toch nog een dagje thuis ben gebleven voor extra rust, en er vanavond voetbal op de televisie is heb ik vanmiddag maar besloten deze bond film op te zetten. Dit is ook de tweede film met ‘Dalton’ en tevens gelijk zijn laatste, best jammer omdat ik hem eigenlijk best goed vind en misschien één van de betere bond die ik tot zoverre heb gezien. Eindelijk ook eens een keer een bondfilm die eigenlijk niet dezelfde standaard aanhoudt wat we al tigkeer hebben gezien. Datzelfde uitgemolken concept heb ik eigenlijk al wel een beetje gezien om eerlijk te zijn, en ik merk dat de Bond films me helaas niet echt meer weten te verassen. Ik kijk er nog niet tegen op om de volgende film te zien (al is dat weer een nieuwe bond, en had ik dat in de ‘Moore’ tijdperk wel) alleen er mag wel een keer wat vernieuwing in zitten. En dat is juist wat deze film in mijn ogen zo goed maakt, een rebelse Bond die vooral doet waar hij zelf zin in heeft.

Voor de rest weet de film ook erg te boeien met een vrij duister sfeertje, wat ik ook nog niet echt gewend ben bij een Bond film. De film is vrij duister qua moorden. Zo zien we bijvoorbeeld hoe iemand aan de haaien wordt gevoerd, wordt er iemand opgeblazen in een tank (we zien dan een beeld dat zijn hoofd opgeblazen werd en het raam onder het bloed zat) en, rond het einde rijdt er nog een heftruck naar binnen met een dood lijk aan een lepel. Dit was op zich een fijne oppepper die eigenlijk wel nodig was, dan weer zo'n oude lullen film. Ik denk zelf dat ‘Dalton’ hier een geschikte persoon voor was om dit onder zijn hoede te nemen en acteerde wederom erg fijn.

Qua cast vond ik het wel redelijk. ‘Robert Davi’ was een redelijke schurk als ‘Franz Sanchez'. Dan bedoel ik meer qua acteerwerk want de personage (de rol) vond ik dan weer niet zo heel boeiend om eerlijk te zijn. Er zijn wat dat betreft ook wel echt vele betere schurken en ik had wel een klein beetje gehoopt dat hij voor deze film toch wat sterker was. Ook deze bondgirl vond ik niet echt heel bijzonder. ‘Carey Lowell’ was een prima vrouw om te zien maar, qua acteren vond ik het wederom niet zo boeiend.

Het eerste uur was echt smullen om naar te kijken. Veel actie. Mooie spanning en een leuk verhaal om te volgen. Het viel me vooral op dat de film dit niet kon vasthouden, want na een uur kakt de hele film volledig in tot ongeveer de laatste twintig minuten van de film. Dat ze daar niks beters mee hebben gedaan vind ik wel spijtig en dat was voor mij toch wel de smet op deze film. Ik heb daardoor toch een bepaalde dubio gekregen van deze film. Aan de ene kant vind ik hem heel goed, de openingsscène met die helikopter bijvoorbeeld was echt om te genieten, helaas konden ze het naar mijn mening gewoon in het midden van de film niet boeiend genoeg maken.

Spijtig dat ‘Dalton’ hier alweer zijn afscheid mee maakt, niet echt nodig geweest maar ik weet ook niet hoe of wat, misschien was hij er zelf wel klaar mee? Al om al, wel een betere film dan de ‘Moore’ tijdperk en, zelfs beter dan sommige ‘Connery’ films. En ik vond het toch een tikkeltje slechter dan de voorganger, ik denk als het midden stuk wat boeiender was, dat ik hem zelfs een stukje leuker vond dan zijn voorganger. Maar, ondanks dat heb ik me waanzinnig genoten, zeker van het eerste uur en het einde van deze film.

Bond marathon deel 16 herzien op bluray.

De vijfde en laatste Bond-film geregisseerd door John Glen en de laatste met Robert Brown als M en Caroline Bliss als Miss Moneypenny. Hier neemt Bond ontslag bij MI6 om wraak te nemen op drugsbaron Franz Sanchez, die opdracht gaf tot een aanval op Bonds vriend en CIA-agent Felix Leiter en de moord op Felix' vrouw na hun bruiloft.

De tweede en helaas alweer laatste met Timothy Dalton. Wat een geweldige 007 speelt hij toch, die echt zijn emoties durft te tonen. Ook gaaf hoe hij de handlangers van Sanches tegen hem uitspeelt. Deze staat hoog bij mijn favorieten, vooral door de duistere ondertoon en meedogenloze sfeer. Zo zien we een aantal brute scenes waar Felix letterlijk aan de haaien wordt gevoerd, de air pressure kill, de doorboring met de vorkheftruck en de kill met de steen vermaler. Bond krijgt uitstekend en overtuigend tegenspel van drugslord Robert Davi en zijn rechterhand Benicio del Toro, in een zeer jonge rol als Dario. Twee mooie Bond babes in de vorm van voormalig modellen Carey Lowell en Talisa Soto, waar Soto de meeste zullen herkennen als Kitana van Mortal Kombat. Tevens ook te herkennen van Mortal Kombat was de Japanse Tagawa, die Shang Tsung speelde. Verder weer fijne en grotere rol van Q, die Bond ter plaatse komt ondersteunen met allerlei gadgets en wat humor meebrengt.

Tot slot een heerlijke titelsong en mooie locaties zoals het meditatie instituut.