Meningen

IJzersterke, meeslepende en op MM duidelijk over het hoofd geziene film. Ik ben het zeer met Vyvre oneens. Het acteerwerk vond ik sterk (al zag Kraut er misschien nog wat teveel uit als een 'jochie'), het was prachtig gefilmd en de manier van vertellen met flash forwards, flash backs, herhalingen, een toneelstuk (!) met golvend plastic als de zee, en een steeds verder groeiend gangsterverhaal waarin de jongetjes mannen worden, vond ik werkelijk verbluffend. Mede door deze stijl bevatte de film ook een grote dosis 'coolness' die hem er bij een grote publiek uit zou kunnen laten springen. Grimmig en zeer gewelddadig op z'n tijd, maar op andere volkomen kolderiek. Formidabele film - 4,5*

Deze poster vind ik overigens stukken mooier dan de huidige, maar ik krijg 'm niet op het juiste formaat gevonden.

Een gedurfde, op veel momenten goede, maar toch wat onvolwassen aanvoelende film.

De film gaat vooral mank op de stortvloed aan ideeën die jammer genoeg grotendeels nogal vlak blijven. De oorzaak van Philip's geestelijke toestand (namelijk zijn obsessieve liefde voor Kari) wordt zo terloops gemeld dat het bijna onbelangrijk lijkt. Als Erik aan het woord is over zijn boek kom je er inhoudelijk niets over te weten, behalve (keer op keer op keer) de interessant klinkende titel, die ook verder niet wordt uitgelegd. Erik besluit krachtdadig om te vertrekken uit Oslo, zonder iemand in te lichten, en is de volgende scene alweer terug met een hele hoop (veronderstelde, wederom niet verder toegelichte) levenservering erbij. Terwijl Philip's psychische toestand en Erik's moeizame schrijverschap toch de pijlers onder het verhaal zouden moeten zijn, ontbreekt het aan details. En dan gaat het in de film maar om de onbelangrijkere zaken daaromheen, die daarmee ook hun betekenis verliezen. De 'zwem-scene' is een goed voorbeeld: het raakt een vrolijke noot, gaat verder eigenlijk nergens over, maar draait uiteindelijk om Philip die er maar een beetje bij zit en weinig zegt. Ik moet er als kijker begrip voor opbrengen dat hij het moeilijk heeft, zo lijkt het, maar kan dit nergens op baseren. Het voelt aan alsof er een ietwat interessantdoenerig beeld wordt geschetst, waarna van de kijker wordt verlangd om het verder in te vullen en het vooral allemaal erg diepgravend te vinden. Ik kan daar niet veel mee.

Misschien flauw, maar ik dacht bijna meteen na het zien van deze film dat Joachim Trier zelf vast ook een melancholische vroeg-twintiger zou zijn (iets wat we herkennen in beide hoofdpersonen, natuurlijk gespiegeld aan de regisseur zelf) die alles wat hij meemaakt maar van zich af schrijft en de betekenisgeving aan anderen overlaat. Maar het zit hem juist in de invulling van al deze details door de regisseur die een film oprecht interessant maakt, behalve interessantdoenerig. Slecht is de film zeker niet, daarvoor zitten er teveel mooie scenes in. Maar onuitgewerkt vind ik hem wel. 3*

Ik heb me werkelijk de tranen in de ogen gelachen met deze film. Zelden zo'n ongelooflijk knoeiwerk gezien. Verhaal en sfeer zijn rechtstreeks gekopieerd uit Seven (dus ook de regen, "want dat maakte die film zo sinister!"), de flashback naar de obligate tragische gebeurtenis uit Prudhomme's verleden kon je tot op de seconde voorspellen, Lambert loopt als een lulletje rozenwater zonder enige overtuiging of charisma door de film te rennen, natuurlijk krijgen ook zijn vrouw (ring a bell?) en zijn partner er van langs, al laten ze het in beide gevallen goed aflopen want anders zou je het de kijker toch niet kunnen aandoen?, de killer liep al bijna vanaf de eerste seconde dat hij in beeld wat met een bord met "ik ben de moordenaar!" om zijn nek.. sjongejongejonge, wát een wanvertoning. En dan al die moppen waarvan je net de laatste zin hoort, het is toch werkelijk te amateuristisch voor woorden. Had in plaats van Christopher Lambert Leslie Nielsen gecast, en Resurrection kon zo aanschuiven in de lange rij filmparodieën. Aangezien de film niet zo bedoeld was toch nog één ster omdat ik er zo smakelijk om heb kunnen lachen.

Iedereen die op 5 december geen sinterklaaskadootjes aan het uitpakken is: kijken deze film! De score van 2,80 moet nog veel verder omlaag.

Weinig bijzonders, deze film. Hoewel veel schrikmomenten wordt het geen enkele keer eng of spannend. Het zag er allemaal wel mooi uit, de krakende en piepende geluidseffecten waren cool, maar dat alles maakt de film niet meer dan redelijk. David Dorfman was godsgruwelijk irritant, Naomi Watts speelde sterk. 2,5* voor Ring 2.

Een mooi en stijlvol geschoten, maar verder saaie en ongeloofwaardige film met een uitgekauwd verhaal dat me geen moment kon boeien. Als het de bedoeling was dat Sullivan, ondanks het feit dat hij een kille moordenaar is, de sympathie van de kijker had moeten winnen, heeft de film daarin wat mij betreft flink gefaald.

Wat me gigantisch stoorde was die hele relatie tussen Rooney en Sullivan. De scene waarin Rooney en Sullivan samen pianospelen kan ik echt niet rijmen met een Rooney die het volgende moment ijskoud het gezin van Sullivan laat omleggen, huurmoordenaars op Sullivan afstuurd en zich een beetje loopt te beklagen met God help me alsof hij de indruk wil wekken dat hij het er enorm moeilijk mee heeft. Volkomen ongeloofwaardig. Net zoals die enorme schietpartij midden op straat, waar men Sullivan gewoon van laat weglopen alsof er niks gebeurd is.

Puntje voor het acteerwerk, puntje voor de mooie beelden, meer krijgt de film niet. 2*

Vandaag weer gezien. Hoewel de film over de gehele linie zeer aangenaam is (de dansende meisjes, de voorthollende Catharina de Grote, de markies en cameraman die tussen de soldaten door zigzaggen, de meedansende camera bij het bal), is het toch vooral dat laatste 'shot', waar de cameraman zich na afloop van het bal met de mensenmassa mee naar buiten wurmt, wat me lang zal bijblijven. Zoals de mensen stuurs langs de camera heenkijken alsof Sokurov daadwerkelijk niet bestaat, hoe de camera na even één gast volgt, met hem langzaam omkeert om de mensenmassa daarna van voren te filmen, met die grote barokke zaal van de Hermitage op de achtergrond. En dan die schitterende muziek op de daarbij. Duizelingwekkend mooi.