Rane (1998)

Snelheid afgewisseld met uiterst trage stukken, op een knullige manier in elkaar gezet. Acteerwerk was eigenlijk overal matig. Een aantal redelijk aangrijpende scenes redden het nog een beetje.

Vond het al met al een slechte versie van Cidade de Deus. 1*

IJzersterke, meeslepende en op MM duidelijk over het hoofd geziene film. Ik ben het zeer met Vyvre oneens. Het acteerwerk vond ik sterk (al zag Kraut er misschien nog wat teveel uit als een 'jochie'), het was prachtig gefilmd en de manier van vertellen met flash forwards, flash backs, herhalingen, een toneelstuk (!) met golvend plastic als de zee, en een steeds verder groeiend gangsterverhaal waarin de jongetjes mannen worden, vond ik werkelijk verbluffend. Mede door deze stijl bevatte de film ook een grote dosis 'coolness' die hem er bij een grote publiek uit zou kunnen laten springen. Grimmig en zeer gewelddadig op z'n tijd, maar op andere volkomen kolderiek. Formidabele film - 4,5*

Deze poster vind ik overigens stukken mooier dan de huidige, maar ik krijg 'm niet op het juiste formaat gevonden.

Ik vond het wel realistisch en schrijnend. Die rol van die nationalistische vader is ook sterk, en zijn einde ook..... Hoe de oorlog bijna compleet aan die jongens voorbij gaat en hoe makkelijk ze in die situatie de criminaliteit induiken.

Vindingrijk verteld en een geslaagde combinatie van misdaad en recente geschiedenis (het politieke decor wordt origineel gebruikt). Maar ik had het gevoel dat het langer had moeten duren, af en toe gingen de ontwikkelingen wat al te hard.

De film is erg komisch en daar verdrinkt de grimmgheid en het aangrijpende van het verhaal nogal in. Vooral de bijfiguren zijn vaak nogal dik aangezet, wat tot erg grappige scenes leidt, maar ook wel een beetje het realisme in de weg zit.

Het geheel krijgt nogal een wrange nasmaak als blijkt dat "Pinki" twee jaar na deze film stierf. Volgens IMDB "allegedly accidental self-shot".

3.0*

Fantastische rauw over the top drama over de gevolgen van de oorlog. Heftig en orgineel 4,5*

Het leven van 2 beste vrienden, die ineens kapot gaat..door onbelangrijke gebeurtenissen.

een wel verdiende 4.0*

Aardig filmpje.

Doet aan als een wat mindere versie van Trainspotting. Voor visueel wordt er nogal wat gepoogd, leuke ideeën ook, maar het komt er niet altijd even vlot uit.

Gelukkig is de humor wel komisch genoeg en vlot het verhaaltje. Absoluut niet met starbright boy eens dat het langer zou geduurd moeten hebben. Op het einde had ik het ook wel gezien met de twee kereltjes.

Verder inderdaad leuk gebruik gemaakt van recente politieke toestanden, maar veel serieux was er in de film niet te vinden. Het einde is wat grimmig, maar da's redelijk standaard in dit soort films, en zag je ook al vanaf de eerste minuut aankomen.

Hip (maar niet altijd even geslaagd), komisch filmpje. Leuk om een keertje gezien te hebben, maar niet wat het zou kunnen/moeten zijn.

3.5*

Dit is toch een film uit Servie meen ik.

Staat ook op de hoes.

De productiemaatschappijen zijn Cobra Film en Pandora. Die tweede is zeker weten Duits, maar die eerste kan wel 'ns Servisch zijn. De imdb heeft het ook niet altijd bij het rechte eind.

Oke, prima info.

Lekker zooitje film bij elkaar,

Nationalistische gevoelens die de kop opsteken als wat Serven wat gezochte hinder ondervinden van ' de Kroaten '. Het land gaat naar de kloten en aangezien de heer des huizes het leger net misliep door een ongelukkige samenloop van omstandigheden kuurt hij zich maar wat uit op zijn omgeving.

Oma `s die enorm geliefd zijn omdat ze heel tolerant of heel dement zijn. In ieder geval, een vrijbrief voor jongeren om onophoudelijk met drugs te experimenteren. Oma is het meest coole personage dat deze film siert. Van een generatiekloof lijkt geen sprake, alles kan bij en met oma. Gewapend met snel ontblote lippen en een ei struint ze vrolijk rond.

' Gekke ' Kraut ( Svaba ) wiens gezicht mij net wat teveel het gevoel gaf of ik naar een plastic pop aan het kijken was i.p.v. naar een harde crimineel. De momenten waarop Pinki en Kraut in de leer gingen bij een steeds meer op oude roem terende gangster leverden wel wat humor op. Het moment waarop beiden echter besloten om voor zichzelf te beginnen en nou, niet gelijk een hele professionele indruk maakten ten tijden van hun 1ste moord in het zwembad was de grappigste scene van de film.

Verder flink wat verwijzingen naar andere films waaronder hele opzichtige zoals die scene waarin Pinki en Kraut zich als een ware Tony Montana wanen in een zonachtig gekleurd kantoor. De film begon fris, maar richting het einde werd het allemaal wat grimmiger. De komische insteek miste ik soms een beetje en dat nou juist de Kroaat hen om wilde leggen was niet alleen voorspelbaar, maar gewoon te flauw om grappig te zijn. Toch heb ik zeker van deze film genoten, ook dankzij een fraaie, doordreunende soundtrack en wat lekker hysterische beelden die perfect strookte bij het vaak chaotische sfeertje. Kleine 4*

Rane is een ietwat groteskere versie van La Haine, gemixed met wat Scarface. Ik wist niet altijd wat ik er mee aan moest. In ieder geval is de humor van deze film absoluut niet mijn humor. Veel te plat en flauw. Dessalnietemin maakte de film naarmate hij vorderde wel steeds meer indruk. Als drama werkt het toch vrij degelijk.

Het enige probleem wat ik bij deze film toch wel had is dat ik geen flauw idee had of de makers nou verwachten dat ik respect had voor de twee jongens of niet. Want ik kan stellen dat ik het de twee grootst mogelijke etters vind en ik niet het kleinste beetje begrip voor ze kan opbrengen. Ik vind het flauwe macho's die eigenlijk meer dom dan stoer zijn. Toch gaf de film mij soms het gevoel dat ik ze schijnbaar cool moest vinden en zelfs zielig. Dat was bij mij niet het geval. Het drama kwam ook niet uit hun voort voor mij. Daarom werkte de laatste scène bij mij ook niet zo goed.

3 milde sterren.

Ik wilde Rane van Srdjan Dragojevic wel graag zien, omdat de beschrijving me deed denken aan de film Underground van Emir Kusterica. Naast de acteur Miki Manojlovic hebben beide films ook de tijdsperiode in Joegoslavië gemeen, die na het verdwijnen van de vroegere machthebber Tito ontstond. Alleen is er een enorm groot verschil waarop die periode in de twee films beschreven wordt.

Zowel in Rane als in Underground is een sfeer aanwezig, die ik voor het gemak maar even aanduid met 'Servisch romantisch'. Waar Kusterica aan die tragische en vrolijke losbolligheid nog een volwassen visie weet mee te geven door afstand te nemen, blijft Dragojevic steken in een kinderlijk opgefokte blik, die laat blijken dat er nauwelijks nog enige raad geweten wordt met de nieuwe omstandigheden. Het doet allemaal denken aan de film Trainspotting. Deze film van Danny Boyle kon ik, ondanks de af en toe zeer zoete en cynische smaak, ook al niet heel erg waarderen door een treiterend spervuur met overgedoseerde infantiliteiten wat betreft humor en kijk op het leven & de wereld.

Door het zien van de twee films van Dragojevic en Boyle over ontsporende jongeren krijg ik steeds meer waardering voor de film A Clockwork Orange door o.a. de heerlijke eigenzinnige vormgeving van Stanley Kubrick.

De vormgeving in A Clockwork Orange is inderdaad uniek te noemen, zonder twijfel. Alleen is dat ook zeker het geval bij Trainspotting en in wat mindere mate bij deze film.

Om meteen met deur en al in huis te vallen: de vergelijking met 'Trainspotting' slaat wat mij betreft helemaal nergens op.

'The Wounds' heeft inhoudelijk ten eerste bitter weinig te vertellen, noch psychologisch (oppervlakkig en ver-van-mijn-bed), noch sociaal (servisch-kroatische kwestie is hier een bijzaak). Bovendien ziet de film er ook ontzettend lelijk uit. Ik denk dat het eigen is aan (hedendaagse) Oost-Europese filmmakers om een diepe zin voor realiteit in hun films te verwerken (een voorbeeld als 'Little Otik' dringt zich op - verder ken ik veel te weinig van Oost-Europese cinema om zo'n algemeenheden te posten ), maar dat stompt de ervaring totaal af. De verwerkte televisiebeelden zijn niet alleen ontzettend 'on-esthetisch', ze dragen ook bij tot het onwaarschijnlijke dat van 'Rane' uitgaat. En de bespottelijke finale maakt het er uiteraard alleen maar erger op...

De kwaliteit van 'Trainspotting' zit hem grotendeels in zijn geloofwaardigheid: de karakters en hun handelingen worden als "mogelijk" ervaren. Daar laat 'Rane' het totaal afweten. En (onder meer) daarom is het dus een zeer slechte film.

1,75*

Dit is gewoon lachen kan ik niet serieus nemen hoor haha echt goed gedaan. Pure komedie.

Volgens de regisseur heeft een ongevoelige samenleving in combinatie met een totalitair regime er voor gezorgd dat duizenden Servische tieners gevaarlijke, gevoelloze killing machines zijn geworden en ironisch gezien zijn zijzelf de grootste slachtoffers. Dragojevic baseerde zijn schrijnende, tragisch absurde anti oorlogsfilm in Scorsese stijl en tevens zwarte komedie op ware gebeurtenissen. Hij laat naast jonge gewelddadig criminelen, de idioterie en morele chaos van een land in oorlog zien.

Geweldige film!

Kusturica en Trainspotting in een mixer, met een typisch rise and fall drama.

Die voormalige Joegoslaven zullen waarschijnlijk de westerlingen blijven vervreemden met hun manier van vertellen. Het is een onderdeel van Europa, maar waar het westen de afgelopen 50 jaar lekker door het consumentisme heeft kunnen glijden, heeft het voormalige Joegoslavië een enorme geschiedenis aan ellende, dood en verderf. En wat krijg je dan? Een film als Rane; waarbij je zou verwachten dat het een serieuze anti-oorlogsfilm wordt. Maar een hoop geestelijke schade lijdt er nou eenmaal toe dat het vrijwel nooit kan zonder diepe absurdistische en inktzwarte humor.

Het begint allemaal in een uiterst sombere achterbuurt in Belgrado. We volgen drie pubers; twee Serviërs Kraut en Pinki en een halve Kroaat (de Nerd van de drie), die de verveling proberen tegen te gaan en die onder spanning staan van de pleuris die er in de straten is uitgebroken. Tito is overleden en er staat een onzekere toekomst te wachten voor de deelstaat. De halve Kroaat valt er steeds buiten en de twee andere vrienden laten zich dagelijks beinvloeden door de vader van Pinki en dan al helemaal de gestoorde Dickie. Het is weer sinds tijden dat ik zulke geweldige en ongelofelijk foute figuranten heb mogen treffen. En dan is er ook nog Dickie's verslaafde vriendin alias hoertje. Met de puberende hormonen mogen de twee vrienden die zelfs gaan neuken ook.

...en via die weg laten ze zich steeds meer meeslepen door Dickie. In de drugswereld (wat anders) welteverstaan. Iets wat erg subtiel en zonder al te veel afgezaagde details wordt weergeven. Voor de kijker het weet zijn we enkele jaren verder en zitten de jongens ineens in de branche. En ohja... die scene's met Pinki's oma... GRANDIOOS!!!

Ook de scene's met die tv presentatrice en die show zijn leuk gevonden... en natuurlijk ook dat die Kroatische nerd een mol schijnt te zijn.

Zijn we er al? Nee nog niet. De film is, wegens de tijdbestek, in een fraai acid-house sfeertje gegoten. Alleen hebben de hippe neonverlichte clubscene's plaats gemaakt voor de verpauperde kiekjes in Belgrado. Ook een hoop poep, pies en sperma humor. Het einde was typisch.

Ja, ik heb hier hard om kunnen lachen....

5,0*

Op papier best interessant, een Servische film van eind jaren 90, gedraaid tussen twee burgeroorlogen in, maar de lompe uitvoering en het matige acteerwerk maken dat het bepaald niet overhoudt. Kinderachtig gedoe (oma snuift coke, hihi) vermengd met zware misdaad, waarbij de kolder me te vaak de kop opsteekt. Kan ik bij Kusturica best hebben, hier voelde het vooral misplaatst. Geen idee waarom de titel Trainspotting hier valt, want die staat hier toch wel mijlenver boven. Pluspunten zijn wel de eurotrash soundtrack en de acteurs zagen er ook daadwerkelijk jonger uit als er werd geflashbackt.