Meningen

Op de valreep van de Oscars heb ik vluchtig nog even twee van de grootste kanshebbers op het beeldje bekeken na "Gravity", "Captain Philips" en "The Wolf of Wall Street" al gezien te hebben. Dit waren "American Hustle" en deze "12 Years a Slave". En... hij is me tegengevallen.

Veel positieve verhalen hoorde ik rondom deze film en het onderwerp spreekt me zeker aan. Ik ben dol op een stukje zwarte (no pun intended) historie. De film bracht helaas niet de overtuiging die ik verwacht en gehoopt had. "12 Years a Slave" bleek, voor mij, niets anders dan een leuk tussendoortje met enkele standout performances.

Aan de acteurs lag het niet. Hoofdrolspeler Ejiofor deed het zeer verdienstelijk en mag hopelijk nu wel eens meer van dit soort rollen spelen ipv die CIA agents. Lupita had een zeer sympathieke uitstraling en wist haar scene's mooi in te kleuren. De ster van de film is natuurlijk Michael Fassbender die zijn personage een flinke dreiging en absurdisme meegeeft. Een acteur die buiten het script werkt en een extra touch geeft aan het personage. Ook nog een leuk bijrolletje voor Benedict Cumberbatch.

Waar de film minpunten op scoort is dat het verloop te voorspellen is en er bijna geen inkleuring meer is naast dit. Nadat Solomon gevangen wordt genomen en verkocht wordt gebeurd er vrij weinig verder meer met de film. De film lijkt enkel een aaneenrijging van enkele confronterende slavernij scenes (waarvan er wel vrij sterke tussen zaten) en wat sterk improvisatiewerk van de acteurs. De regisseur had er goed aangedaan een extra staartje aan het verhaal te knopen want af en toe sleepte de film teveel. Ook worden er teveel personages geintroduceerd waar al snel niks meer van gehoord wordt. Neem nu als voorbeeld dat mannetje die Solomon in vertrouwen neemt om een brief voor hem af te geven. Hij verraad Solomon maar verder wordt hij niet meer gezien. Een aftermath of confrontatie tussen deze twee had wat interessants kunnen opleveren.

De film is het interessantst als het wat origineels laat zien en die momenten zijn helaas wat schaars. Het zang-momentje tussen de slaven na het begraven van een broeder vond ik bijv. een erg sterk stukje.

Wat de film overigens ook best pijn deed is de keuze om te beginnen met een flash-forward. Dit was nergens voor nodig en zorgde voor verwarring wanneer het daarin vaak back-and-ford skipte toen we Solomon's dagelijkse leven tussendoor leerde kennen. Dat hij een slaaf wordt weten we allemaal dus een "what is to come" is niet nodig. Het lijkt een goedkoop trucje om wat aandacht te generen ipv een introductie waarin vanaf het begin begonnen wordt en waar dus, vanzelfsprekend, weinig in gebeurd.

Goed en bij vlagen soms vrij sterk maar de film brengt ons niets nieuws en maakt enkele fatale keuzes om een echte topper te zijn. Ik had de Oscar liever naar de Wolf zien gaan of naar Dallas Buyers Club als sterke tweede.

3,5*

Gisteren naar de premiere geweest in Tuschinski. Fantastische ervaring. De film leek een animatie replica van films zoals Indiana Jones en Pirates of the Caribbean. En dan ook nog eens een goede. De film zakt geen moment in en blijft tot op de laatste scené boeiend. Bijna elke actiescene is interessant te noemen, en ik zou dan ook geen favoriet kunnen opnoemen.

De ontsnapping op de boot? Het neerstortende vliegtuig? De achtervolging door Marokko?

Wat me voornamelijk aansprak is dat dit niet zozeer op de jongere doelgroep gemikt is. Zoals ik al zei: het doet precies aan als een Indiana Jones film. Het komt echt over als een ode voor iedereen die met Kuifje is opgegroeid. Nee, Tintin is een aanrader voor iedereen die van een goede avonturenfilm houdt.

Blijf dit nog altijd een vermakelijk filmpje vinden. Zo slecht dat het gewoon vermakelijk wordt. Dan heb ik het vooral over de CGI en het slow-mo gebruik dat ik totaal misplaatst vond.

De slang? Ik vraag me af waarom hij bestempeld wordt als een soort van seriemoordenaar dat de overlevenden waar ze ook gaan achtervolgd... totaal niet geloofwaardig eigenlijk.. hij heeft nogal snel honger.. zeker na zulke grote hapjes.

En dan de acteurs.. er stond letterlijk op hun voorhoofd geschreven : ik hoor hier niet thuis, en juist daarom heb ik me toch 90 volle minuten vermaakt. Voight had wel hier en daar wat mooie momentjes alles lugubere engerd.

Maar voor de rest is hier gewoon weinig op aan te merken. De film neemt zich zelf niet al te serieus dus moeten wij het niet doen. Bij gebrek aan een degelijk plot, degelijke CGI en degelijke acteurs kom ik sowieso niet verder dan een 3* .. maar aangezien ik me toch bij iedere herziening toch weer weet te vermaken (wellicht speelt nostalgie hier een rol bij) kan ik ook niet echt lager gaan dan een 3*.

Gewoon heerlijk om af en toe een no-brainer te kijken en in die categorie blinkt Anaconda perfect in uit!

3*

Het was alweer een flinke tijd geleden dat ik een film in 3D in de bios heb gekeken. Ik werd er nu weer aan herinnerd dat ik het niet gemist heb. Ik zie de waarde totaal niet ervan in. De diepte valt absurd veel tegen en dan blijft er verder geen enkel nut verder meer over voor zo'n brilletje. Afgezien van het feit dat hun natuurlijk weer een extra kassatoeslagje hebben.

Maargoed, ik heb me weer prima vermaakt met deze nieuwe Avengers. Ik ben meer van de DC-stal maar kijk toch uit naar de grote Marvel films, alhoewel ik ze niet allemaal altijd in de bios opzoek.

De beloftes die vooraf aan deze film werden gedaan werden voor mij maar deels waargemaakt. Ja, sommige karakters worden meer uitgediept. Ja, de humor krijgt een wat prominentere rol. Maar een donkerdere film? Die heb ik niet gezien. Ik kreeg, voor mijn gevoel, bijna precies hetzelfde voorgeschoteld als bij de eerste Avengers. De troef bij die film was om de superhelden voor het eerst verenigd met elkaar te zien. Die valt bij deze film toch wel weg. Het tracht opgevuld te worden door nieuwe karakters erin te gooien in de vorm van Taylor-Johnson en Olsen (die overigens, afgezien van die vreselijke accentjes, prima waren) en de andere karakters van de Universe in de mix te gooien zoals Cheadle en Mackie, maar waar zijn dan Paltrow en Portman?

Het feit dat hier in de film zelfs naar gerefereerd wordt en daar een slap excuus voor hun afwezigheid verzonnen wordt is wel vrij storend. Vooral over hoe Stark nog even aankaart hoe slim en belangrijk Pepper wel niet is. Maar waar is ze dan tijdens deze crisis situatie? Waarom helpt ze dan niet? Waar kan ze het in godsnaam druk mee hebben? Eveneens als Portman die nog in Thor 2 loopt te zaniken dat Thor haar niet kwam opzoeken toen hij tijdens The Avengers terug op aarde was. Maar nu wilt ze ineens afstand van 'm?

De film kent eenzelfde opbouw als het eerste deel. Groots wordt het geopend met verschillende actie scenes om vervolgens een toch relatief lang, en ietwat slepend middenstuk te geven. Bij dit middenstuk was ik er toch even uit. Dit kan te maken hebben gehad met de rumoerige bioscoop zaal die om elk grapje overdreven moet lachen, of om het feit dat het 3D brilletje blijft irriteren bij zulke stukken.

Het verhaal kon me daarom enigszins een worst wezen, wat toch wel jammer is. De potentie met een schruk als Ultron lag daar. Ultron is een coole schruk, maar laat de aandacht toch regelmatig los door er een grapje tussendoor te gooien wat hem niet siert.

De overige humor werkt wel perfect in de film. Vooral de running gags betreffende Captain America en zijn "taalgebruik", of Thor en het "optillen van zijn hamer" werken erg goed in de film en zorgen voor leuke luchtige momentjes. En als de film losgaat in de actie dan gaat het ook echt los. Er zitten enkele prachtige shots in de film, vooral als de helden op dezelfde locatie te vinden zijn. En het blijft knap om elke held, die toch variëren in hun krachten, hun waarde aan het team duidelijk te zien maken. Daarin is zo'n scene als het gevecht tussen de Hulk en Iron Man prima te doen, ook al is dat toch enigszins een "filler".

Een fijne uitwerking van Hawkeye, Cap, Thor en Stark kreeg ik te zien in deze film. Maar die tussen Banner en Widow stoorde mij toch wel. Het was niet zozeer slecht wat ik te zien kreeg maar het voelde vooral een beetje awkward aan. Het liep niet echt lekker in het geheel van de film. Maar wat ze proberen te doen hiermee waardeer ik wel.

Misschien is mijn 4* iets te voorbarig, maar ik heb zo'n gevoel dat als ik deze in de herziening gooi, ik het middenstuk van de film, en wellicht dan ook de uitwerkingen van sommige personages (of die droomscenes die ook net te lang duurden) dan wat beter te versnaperen vind. Het volle bioscoopzaal bezoek met z'n 3D werkt toch een klein beetje averechts voor de film. Heerlijk voor wanneer de actie plaatsvind, storend wanneer het wat gas terug neemt, en dat doet het bij deze film net iets teveel. Niet dat dat de film ten nadele moet komen, daar moet ik pas over oordelen als ik het lekker thuis op de home cinema set bekijk, dus ik zet nu toch met enige overtuiging mijn 4* neer, mede omdat ik als de film ook echt losgaat, ik ook echt onder de indruk was. We zullen zien over een tijdje of de 4* blijft staan!

4*

Qua sfeer vergelijkbaar met het vorige deel maar hier werd het dan net ff too much. Hoeveel ondenkwaardigheden wil je bij elkaar hebben? Batman Forever had dit ook maar daar leek het nog enigszins gedoseerd. Bij deze film is het echt een overvloed. Dat doet de film niet ten goede want zo slecht was hij niet.

Dieptepunten waren wel Clooney als Batman, (als Bruce Wayne werkte hij wel) de toevoeging van Batgirl (het had kunnen werken maar de manier waarop was zo slecht en zo makkelijk ook), het karakter Batman dat nu wel écht een parodie op zichzelf geworden is. Publieke appereances? Kom naar de benefietavond want Batman en Robin zullen daar handtekeningen uitdelen? Kom op zeg.

Toch had de film genoeg leuke dingetjes. Actie, special effects en decor waren dik in orde. De film zette zich op een goed tempo voort en hij bleef lekker luchtig. Het zijn de kleine dingetjes die irriteren zoals ik hierboven heb genoemd maar globaal is het gewoon een vermakelijke film. Goed ? Nee dat nergens maar slecht is het ook niet. Je moet er alleen maar van houden van dit soort films.

Schwarzenegger was prima als Freeze al waren de one-liners dan wel een beetje too-much. Uma Thurman zag er werkelijk waar prachtig uit en speelde haar rol goed maar ik krijg hier een Tommy Lee Jones gevoel bij. Door middel van het script wordt haar rol verpulverd. Haar karakter wordt net als Two-Face veels te veel aangedikt. Uma kan hier niet veel aan doen en dat is zonde. Poison Ivy had zeker met de looks van Uma een cool personage kunnen zijn.

2,5*

Filmtechnisch gezien een gehele stap minder dan zijn twee voorgangers maar wat dit deel voor mij genieten maakt is de hoeveelheid pit die hierin wordt gegooid. Alles wordt net even een tikkeltje aangedikt, en dat is juist waar ik een liefhebber van ben. Om persoonlijke redenen vind ik dit dus een betere film dan de eerste twee, niet dat ik zal beweren dat hij ook daadwerkelijk beter is in filmopzichten.

Waar de film voornamelijk zijn punten bij mij scoort is de mooie Nicole Kidman, de fantastische Jim Carrey, Val Kilmer als Batman (een hele verbetering ten opzichte van dat stukje karton dat Keaton heet), de grootse en circusachtige decors en de wat spectaculairdere actiescenes. Enkel Tommy Lee Jones viel mij tegen. Hij leek me eerder een parodie op the Joker van Nicholson, dan een misvormde Harvey Dent. Maar dat ligt meer aan het script dan aan Tommy zelf.

De film verdiend zijn punten gewoon bij mij omdat het zich lekker niet al te serieus neemt. Die tepels op het batkostuum alleen al. Je moet er van houden maar ik ben hier een liefhebber van.

3,5*

Een goed verhaal is het laatste waar ik voor ga bij een film. Als ik maar de volle speelduur vermaakt kan worden (cliché's kunnen mij dan ook totaal niet storen, want toegegven daar zaten er wel een aantal in in deze film, maar dat had je van tevoren al kunnen voorspellen) en dat ben ik zeker bij de film waar vooral de geweldige aankleding van de film mij aansprak. De muziek pompt lekker door de speakers en de scénes komen geloofwaardig en vlot over. Ik ben vooral te spreken over het fantastische kleurgebruik en de heerlijke choreografie. Die zorgden toch voor een waar genot tijdens het kijken. Cher overtuigde met haar acteerkunsten en Christina verraste ook. Duidelijk mag zijn dat dit haar eerste rol is maar Christina wint de kijker, niet alleen met haar geweldige stem, maar met de geloofwaardig waarmee ze speelt en haar aantrekkingskracht. Ze blijft interessant om naar te kijken en blijkt dus een perfecte cast voor deze rol.

Ik heb me prima vermaakt. Heerlijk voor een avondje bankhangen met lekkere muziek

3,5*

Een erg sterke opening, een geniale titelsong (misschien zelfs wel m'n favoriet) van Madonna en een aardige follow-up lieten me goede hoop houden voor de film die toch wel het slechtst scoort van alle Bond films. De verschijning van Halle Berry kon ik zeker waarderen en de sequence in Cuba vond ik prima. Helaas stort de boel daarna in.

"Die Another Day" is te prijzen om het feit dat het, tenminste in het begin, afweek van de normale Bond formule. Bond die in een jaar gevangen is gehouden en daarna op wraak zint heeft veel potentie maar daar werd helaas niet veel meer mee gedaan. Het intro staat in feite een beetje los van de rest van de film. Zodra de Q scene zich aandient begint het niveau te dalen. De gadgets zijn net iets te (die auto natuurlijk) en de bad guy is alles behalve dreigend.

Zijn ijspaleis in IJsland is mooi vormgegeven maar helaas wordt de potentie van zo'n locatie er niet echt uitgehaald. Een paar flauwe actie sequences moeten het maar een beetje interessant maken maar helaas verslapt mn aandacht met de minuut. Die car chase door het paleis had meer kunnen zijn dan het was en die surfscene was bedroevend slecht.

Ook de final sequence was jammer. Deed erg denken aan de final sequence van "The World Is Not Enough". Been there done that.

Helaas zakken we dus naar een onvoldoende. Viel me alleraardigst mee, gezien het gemiddelde het "de slechtste Bond" deed vermoeden. Dit was het niet gelukkig door een sterke opening en een zeer aardig eerste uur maar helaas is het 2e uur bijna lachwekkend slecht te noemen. Ik hink een beetje op 2 gedachten bij deze film. Halle Berry vond ik gelukkig wel een prima Bond girl al had er ook in haar rol meer ingezeten.

Nu op naar "Casino Royale". Ik ben benieuwd. De afgelopen maanden heb ik alle Bond's op volgorde lopen kijken en heb me nog nooit aan de Bond films met Craig gewaagd. Ik laat me verassen.

2,5* voor "Die Another Day".

Leuk tussendoortje.

Want dat is Divergent. Niets meer. Niets minder. Het verhaaltje is niet origineel en leent van verscheidene andere films. Is niet erg, alleen de verassing is er nu een beetje af waardoor het op sommige punten van de film doorbijten is.

Dit ligt ook deels aan het feit dat de invulling niet erg origineel is. Met de futuristische en vervallen setting van Chicago had veel meer gedaan kunnen worden en ik begrijp ook niet waarom de ene groep er "luxer" voorzat dan de ander. Ik begrijp goed dat de ene groep de mogelijkheden bezit om druk uit te oefenen op de andere maar de groep van onze hoofdrolspelers leefden wel heel erg primitief en ik zag daar de motivatie niet echt achter.

De karakters worden vrij matig uitgewerkt. Tris' haar relatie met haar familie en vrienden moeten we maar nemen omdat we het zien gebeuren maar ik voel nergens dat er echt een band zit. Ik neem aan dat dit in het boek beter verteld zal zijn. Wel kent de film goed gecaste spelers die dit aspect enigszins doen verbleken. Theo James, als male lead, weet een mooie combinatie van charme en stoerheid te vinden en Shailene Woodley, die ik al in het oog hield na haar rol in The Descendants, kan de film prima dragen. Een scene waarbij ze haar moeder verliest, komt toch aardig over, ook al zou het me geen hol hoeven uitmaken. Kan zich prima meten met een Jennifer Lawrence. Miles Teller is natuurlijk perfect gecast als "gast die je niet kan uitstaan" want dat heeft hij natuurlijk al van zichzelf mee. Kon lekker zichzelf blijven. Kate Winslet staat ook haar mannetje in de film. Jammer dat haar personage zo enorm zwak is uitgewerkt. Gelukkig is Kate als actrice ervaren genoeg om hiermee te werken en toch een overtuigende prestatie neer te zetten.

Zonder enige kennis de film ingaan werkt prettig want je weet soms op bepaalde punten toch niet compleet waar de film nou aan het heendraaien is. De grote lijnen vallen natuurlijk wel uit te leggen en de film vervalt al snel in een Hunger Games spin-off, maar geen voorkennis laat nog enige spanning over aan het concept van de zogeheten "divergents".

De actiescenes, alhoewel schaars, zien er ook prima uit. Goed te volgen en niet al te schokkerig, zoals ze dat in Hunger Games soms wel konden zijn. Toch overtuigt die laatstgenoemde film iets meer als deze Divergent. Misschien omdat het allemaal wel heel erg op elkaar lijkt, niet alleen qua verhaal of personages, maar ook qua vertelling en opbouw. Niet kwalijk, het is immers een eerste deel en er kan nog een hoop gebeuren. Alleen blijf je na de film toch met een gevoel achter van: 'was dit het'? 140 minuten vlogen voorbij maar daarin gebeurde niet bar veel. Maar een lekkere wegkijker is Divergent zeker.

De potentie is er. Het voelt nu nog aan als een jonger zusje van The Hunger Games, dus liefhebbers van die film zullen deze film zeker gaan waarderen, maar er is potentie om hier een betere franchise van te maken. Het concept leent zich om nog wat leuke elementen toe te voegen in de volgende delen, de actie is prima, de leuke cast is er al. Nu nog een wat "verrassendere" set design en een beter screenplay waarin de personages en hun relaties tot elkaar beter uitgediept worden en je hebt een sterke film te pakken.

3* voor Divergent

Ik ben niet erg bekend met de vele bijbelverhalen. Enkelen weet ik te kunnen navertellen in vage lijntjes maar ik heb me er nog nooit goed in verdiept, en ook films als The Passion of the Christ of Noah zijn nog niet voorbijgekomen. Vreemd, daar ik er ergens wel een bepaalde van interesse voor koester. Het is er gek genoeg nog niet van gekomen. "The Prince of Egypt" behoorde toevallig wel tot 1 van mijn favoriete jeugdfilms. Een live-action verfilming daarvan? Door de gevierde regisseur Ridley Scott? Laat maar komen!

Het mag een tegenvaller genoemd worden. Ik ben minder kritisch als de meeste lijken te zijn op deze film, daar ik mij niet kon storen aan de casting. Zowel Bale als Edgerton deden het behoorlijk dus een afkomst maakt mij dan niet veel meer uit. Ook zag de film er zelf prachtig uit. Het kent enkele prachtige shots en locaties, maar jammer genoeg houdt het daarmee ook wel weer op.

Het is veel minder episch dan het had moeten zijn. De plagen volgen zich in razendsnel tempo aan elkaar op en zijn ook zo weer voorbij. Het bracht niet de "verwoesting" over die het had moeten overbrengen. Vooral de plaag waarbij alle kinderen in hun slaap gedood werden had weinig tot geen impact. Het wordt donker, we zien enkele kinderen stoppen met ademen, maar dat is het dan ook wel. Dit is in eerder genoemde animatiefilm echter prachtig vormgegeven met dat blauwe licht, dus dit viel groots tegen.

En als we het dan toch nog even over het tempo blijven hebben: dit stoorde mij behoorlijk, voornamelijk in het eerste uur. De 'saai-heid' van het eerste uur kon ik mij niet in vinden maar waarom moest alles nou zo snel? Bale en Edgerton krijgen amper de mogelijkheid om een broederschap op te bouwen. Mozes vertrekt naar de slaven-stad om vervolgens terug te keren met een vader die plots op sterven ligt, en in de volgende scene overlijdt. Daarop volgt de scene dat Ramses gekroond wordt tot Farao en vervolgens volgt de confrontatie over het feit of hij Hebreeuws is. En dit alles gebeurd in het tijdsbestek van 5 minuten. Zie dan nog maar eens een binding met je personages te krijgen. Die is er niet tot nauwelijks.

Hetzelfde doet zich niet veel later voor in de film: Mozes betrekt zich in een nieuwe stam, ontmoet een meisje, trouwt haar, krijgt een zoon en krijgt vervolgens zijn ontmoeting met god. Ook dit weer in het tijdsbestek van 5 minuten. Ik begrijp van Scott dat er ergens een "final cut" ligt rond de 4 uur. Daar ben ik dan toch benieuwd naar. Een langere speelduur heb ik wel over voor iets wat het kan zijn maar het net niet is. Ik heb het gevoel dat veel karakterontwikkeling verloren is gegaan bij het knippen helaas. Neem ook bijv. nou de rollen van Ben Kingsley (die het wel prima invult), Aaron Paul en Sigourney Weaver. Bij mekaar krijgen die ook nog geen 5 minuten screentijd en hun rollen vullen compleet nutteloos aan.

De vormgeving van god in de vorm van een kind kon ik wel mee leven maar zijn relatie tot Mozes was ook slecht uitgewerkt. Mozes voelde meer aan als een pion dan als een leider. In feite, waar heeft god Mozes nou voor nodig gehad? Al die plagen kon hij dus makkelijk in zijn eentje. Mozes voelt vrij nutteloos en mist ook de motivatie en drijf om te strijden. Het lijkt op veel punten in de film een verplichting voor hem.

Enige binding met het Hebreeuwse volk ontbrak ook volledig. We zien maar weinig van de barre omstandigheden waarin ze leven en Mozes is niet tot nauwelijks met ze in contact waardoor hun bevrijding totaal niet de emotie en gerechtigheid oplevert die het zou moeten doen.

Exodus: Gods and Kings is prachtig om naar te kijken en verveelt geen seconde de 2,5 uur dat het duurt en wordt prima ingevuld door de acteurs maar faalt op de belangrijkste punten bij zo'n bijbelvertelling: de emotionele binding met je personages en verhaal. Toen plots tijdens de aftiteling de tekst: "For My Brother Tony Scott" in beeld kwam, gaf dat toch enige stof om over na te denken. Was het een te grote uitdaging voor Ridley om na het plotselinge verlies van zijn broer een emotioneel betrokken broederschap verhaal te maken? Wellicht. Wellicht hadden we een beter product gekregen als Scott hier 5 jaar geleden mee aan de slag was gegaan. Of wellicht dat we de "final cut" nog eens mogen aanschouwen.

Exodus: Gods and Kings is een ambitieus project dat helaas op veel punten genadeloos faalt, maar vanwege het feit dat hier wel puur entertainment inzit en er nergens irritatie uit te halen valt geef ik het nog een prima voldoende.

3*

Een 3,27? Dat is niet mooi. Deze film is namelijk een dikke 4* waard en overtreft, wat mij betreft, het origineel. Fans van het eerste deel gaan hier niet met een teleurgesteld gevoel bij naar huis.

De actie spettert werkelijk van het scherm af. Met de nadruk op spettert. In het middenstuk neemt de film duidelijk gas terug maar kakt, wat mij betreft, niet in. Het blijft toch cool om al deze helden bij elkaar te zien en de ene na de andere one-liner te horen. The Expendables weet goed wat het moet doen en weet de balans te vinden tussen flink knallen en een unieke sfeer tussen de personages weer te geven. Het komt niet verplicht over, het wordt met een knipoog gedaan en het werkt

Onwijs cool dat Willis en Arnie meer bij het verhaal betrokken worden. Van Damme is cool als bad guy. Met z'n shades. Doet me denken aan Seagal's bad guy rol uit 'Machete'. Norris zorgt voor een glimlach. En verassend genoeg passen Hemsworth en Yu perfect in het 'team'. Vooral Yu blijkt een fijne afwisseling in de groep vol testosteron.

Enkel spijtig dat Li vrijwel onmiddelijk uit de film verdwenen is. Had m nog meer willen zien.

Een halfje hoger dan het eerste deel en dat heeft deze film zeker verdiend!

4*

"Slechte kostuums met een mager decor" en "deze film doet geen enkele poging om een breder publiek voor zich te winnen" zijn enkele kritieken die ik gelost heb zien worden op deze eerste Glee-film. Alhoewel, zo'n beetje alle kritieken op deze film komen op hetzelfde neer.

Hebben die mensen de film dan wel begrepen vraag ik me af? Glee: The 3D Concert Movie staat namelijk garant voor alles wat het beloofd: plezier, muziek en dans. Waarom zou je maar een woord reppen over het 'low-budget' uiterlijk van het concert? Dat de cast geheel in character in de film bleef zegt toch al genoeg? Het is nog altijd een high-school Glee-club die op het podium staat. En waarom zou de film een poging moeten doen om een breder publiek voor zich te winnen? In de gehele film, en ook de serie overigens, wordt er gesproken over dat Glee je moet aansporen om lekker jezelf te zijn en te blijven en niets van andere kritieken aan moet trekken. Wees lekker jezelf en daar zullen mensen je voor waarderen. Glee blijft dus gewoon ook lekker Glee in deze film. Trouw aan haar beliefs. Een poging doen om niet-Gleeks over te winnen voor je film zou juist een gehele tegenspreking van de show zijn. Dus ben je geen Glee liefhebber? Mijdt deze film dan vooral. Dit is enkel Gleek-bestemd materiaal.

Want Glee: The 3D Concert Movie is geen film zoals enig ander. Het is geinspireerd door de fans en voor de fans. En dat blijkt ook. De gehele speelduur lang zal de Gleek zich tot in z'n nopjes vervuld voelen met dit materiaal. De cast, die geheel in character blijft, zorgt voor een flinke dosis humor achter de schermen, en de fans die her en der hun mening over Glee en welke rol het in hun leven speelt, geven zorgen voor dat heerlijke luchtige sfeertje waar de serie zo bekend om staat. Glee is een self-embrace feestje en een feel-good festijn.

Daarnaast zijn daar nog ook de optredens die in willekeurige volgorde voorbij worden gespeeld. Het plezier straalt er vanaf en er worden live verassend sterke performances uitgevoerd. Rachel heeft me toch een controle over haar performance live, en Mercedes weet iedereen omver te blazen met haar power-house voice. Met hun dancemoves zetten Mike en Brittany elke danser aan het kijken, en vooral Artie en Santana weten verassend goed uit de weg te komen met een Michael Jackson en een Amy Winehouse cover. Altijd een valkuil voor de coverende artiest, maar Glee komt er prima mee weg. Nee, de performances zijn stuk voor stuk genieten.

Qua 3D moet ik mijn complimenten uitdrukken. Nee, erg veel effecten zijn er niet, maar is dat nodig dan? Diepte, zoals al eerder werd aangeduidt, is erg sterk uitgewerkt in deze film. Het is alsof je er zelf bij bent. Af en toe had ik het gevoel dat de rij voor me iets te enthousiast was, maar dat bleek het publiek bij het concert zelf te zijn die af en toe met hun armen liepen te zwaaien. Zo echt zag het er dus uit. Mijn complimenten. Aan het einde wordt er met wat leuke slushee-3D-effecten gespeeld en komen de mensen die enkel voor "het komt op me af"-3D effecten komen ook nog even beloond.

Verwachtingen bij Glee: The 3D Concert Movie zijn compleet ingelost. Heerlijk hoe Glee gewoon Glee blijft en nergens teveel iets probeert te zijn wat het niet is. Elke Glee fanaat zal na het zien van deze prent blij terug te keren naar huis. Daar is de film ook voor bedoeld, en daar zal de film eigenlijk ook op beoordeeld moeten worden, want van de reviews werd ik niet echt blij.

4*

Wat was Dianna Agron toch bloedmooi in deze film. Ze was de enige die wat van haar rol probeerde te maken. Helaas ging haar rol, net als de rest van de film, nergens over en werden haar prestaties belemmerd door een belabberd script. Waarom ze na 'Burlesque' en 'I Am Number Four' in godsnaam deze film ging doen? Geen idee. Maar ach, het staat leuk op dr CV.

De rest van de film was vaag en onlogisch en de overige karakters waren bloedirritant. Niet alleen qua rol, maar ook qua acteerwerk.

Maar toch, geef ik maar een hele lichte onvoldoende, want alhowel het geheel totaal nietszeggend is (waarom wordt dat plot met die crimineel die hij moest beschermen niet afgerond?), wist het om 1 of andere manier mijn aandacht toch te houden. Door een bepaalde sfeer die ergens aanwezig was verslapte het niet. En ik was toch benieuwd hoe het afliep. De film doet dan toch wel iets goed. Had het dus eigenlijk op 1,5* willen geven maar vanwege Dianna, ach een 2*. Nietszeggend en nutteloos maar toch sfeervol en ergens nog interessant. Volg jij het nog?

Positief verrast. Wilde dit eigenlijk gewoon keertje thuis gaan bekijken tot de Rotten Tomatoes score mn aandacht ineens trok.

Nergens baanbrekend en eigenlijk een soort light versie van The Wolf of Wall Street maar met leuke beelden, sterke muziek en een enthousiaste cast wist dit de volle speelduur te entertainen.

Kudos voor de film om de dames nergens als heldinnen weg te zetten. Dat lijkt de laatste tijd wel de norm in films maar de film schuwt het niet om de flaws van de dames in kwestie te laten zien.

Nog een extra pluim voor Jennifer Lopez. Onwijs sterk spel en zowat de beste performance die ik haar ooit heb zien geven.

Van de genomineerde films heb ik tot nu toe enkel nog Hell or High Water, Arrival en deze Moonlight kunnen zien maar vooralsnog kan ik alleen maar zeggen: zwaar verdiend. Met Spotlight's overwinning vorig jaar was ik het niet geheel eens. Die had naar Whiplash (of Mad Max) moeten gaan.

Wat was ik onder de indruk van deze film. Fantastisch scenario. En wat voelde deze film 'echt' aan. Erg knap als je je bedenkt dat we dit onderwerp nog nooit écht in deze context hebben kunnen zien. Jenkins heeft fantastisch werk verricht.

Daarnaast ook fantastisch spel van Ali en Harris. Bij de laatste ontmoeting tussen Harris en de oudere Chiron, was ik toch wel even onder de indruk. Ben nu alleen maar benieuwder geworden naar 'Fences' om te zien hoe Viola Davis het heeft gedaan, ten opzichte van Harris.

Zelden bij een film gehad dat ik het echt jammer vond dat de aftiteling begon. Van dit verhaal had ik nog veel meer willen zien. Chiron's verhaal is nog niet af, al werkt dit einde voor de film wel heel goed.

Nog extra vermeldingen voor de prachtige score, de zwemscéne en de strandscéne in de avond.

Een dikke 4,5*

Een vrij voorspelbare maar toch zeer vermakelijke en geloofwaardige thriller. Zowel het simpele verhaallijntje en de prestatie van de 3 hoofdpersonages komen geloofwaardig over. Nergens wordt er schokkend goed geacteert maar met een verhaaltje á la soap zijn de prestaties prima in orde. Idris Elba blijft na "The Wire" sowieso interessant om naar te kijken. Ook zeer interessant hoe Ali Larter zich ontpopt als een ware bitch. En tja.. Beyoncé.. ik blijf een zwak voor haar houden. Heerlijk als ze boos wordt en met borden gaat smijten.

3* sterretjes voor "Obsessed" . Heb me lekker vermaakt tijdens deze film !

Tja, Ouija... als je met 0,0 verwachtingen een film start en dan na ruim een half uur naar de tijd zit te kijken mag dit toch wel een ernstige zaak zijn.

Ouija pretendeert een horror-film te zijn maar we krijgen echter een 90-minuut durend soap-verhaaltje voorgeschoteld waarbij zelfs de gemiddelde MTV-acteur zijn hoofd bij zal omkeren. Geen spanning, een wel erg ver gezocht excuus voor een verhaaltje, vervelende personages en acteurs, ik kan zo nog wel even doorgaan.

Het meest storende is nog wel dat de film qua spanning enkel probeert te leunen op wat goedkope schrik-effectjes. Ik denk aan een scene dat 1 van de personages onderweg is op zijn fiets. Hij moet onder een viaduct door, maar neemt om, Joost mag het weten, de keuze maakt om door het ietwat donkere tunneltje van zijn fiets af te stappen en zijn reis te voet verder te zetten. Enkel bedoeld om verderop in de scene een schrik-effectje uit te gooien. Als je als regisseur op zo'n manier de simpelste logica weggooit in je film om wat goedkope filmtrucs erin te gooien dan blijft er niets anders over dan irritatie.

Als je personages dan ook nog vreemde keuzes gaan maken en volledig absent zijn van elke vorm van emotie dan wordt het echt een lange lange zit. Dit is Ouija dan ook gebleken. De finale kwam heel abrupt en toen daar middenin ook nog eens een of ander plot-twistje bij kwam kijken (toen blijkbaar die Debbie die andere meid redde van de geest) heb ik het helemaal opgegeven. De laatste 5 minuten heb ik naar mijn telefoon-scherm lopen staren. Het Ouija bord kwam weer tevoorschijn. Natuurlijk maakt onze hoofdrolspeler weer de keuze om door het oog heen te kijken (waarom ook niet), fade to black, end-credits en een mooie 1,5* rijker.

Prut. 1,5* voor de nog aardige opening.

Het origineel heb ik altijd al kunnen waarderen maar pas in een recente herziening viel het kwartje pas echt voor die film. Ik vond het dus eindelijk tijd om de vervolgen eraan te pas te gooien. TCM 2 was fun maar had teveel sequenties die doorsleepten. TCM 3 was grotendeels saai maar werd gered door Ken Foree. Dan was het dan eindelijk tijd voor die ene film met een 22e positie in de Flop 100. M'n verwachtingen waren laag, maar desondanks had ik er zin in. Is dit écht zo slecht dan?

En ik moet zeggen: de eerste helft van de film vond ik zowaar erg genietbaar. De film is zo plat als wat, de ene rare edit volgt de andere op, gaat helemaal nergens over en de personage's worden zo over de top in gevuld dat ik het eigenlijk een vrij vermakelijke zit vond. In het absurde "alle remmen los" scenario vond ik dit vrij lollig, en zelfs nog een beetje creepy hier en daar. In zijn eerste paar scene's weet Leatherface best wat te imponeren, in ieder geval meer dan in de vorige twee vervolgen, ondanks zijn gegil.

Ik dacht aan te belanden met een prima 2,5* voor deze film. Echter gaat in het laatste half uur echt alles mis wat er mis kan gaan. Leatherface in drag kan ik an sich nog wel hebben. Het vrouwengezicht had hij bijv. in de eerste film ook al. Maar er kwam niks anders dan gegil uit en het werd luider en luider. Toen begon de rest van de cast ook nog mee te doen. Iedereen begon random op mekaar in te slaan. Dat geluid van dat mechanische been erbij. De kettingzaag nog erdoorheen. Het leek wel één grote improvisatiescéne. McConaughey vond ik erg tof in z'n rol omdat ie zonder géne z'n ding stond te doen, maar zelfs zijn personage, wat al in het absurde lag, maakte het op het laatst zo bond dat het geheel gewoon erg moeizaam om te kijken werd.

Afijn, afgezakt naar een 2*, hetzelfde cijfer als dat ik deel 3 gaf. Maar die laatste 5 minuten. Man, man, man. Hier kwam als kijker zoveel onzin op je af dat je enkel met verbazing nog loopt te kijken. De over de top show die ik zowaar kon waarderen, schoot de vangruil uit en flikkerde zoveel bij elkaar in die laatste 5 minuten dat het gewoon niet meer te kijken was. Een vliegtuig, een limousine, een camper, rockmuziek, Leatherface die loopt te janken. Met open mond heb ik naar de finale lopen kijken en het cijfer zakte weg naar een 1,5*.

Maar achteraf wel een amusante 1,5*. Het is namelijk ook écht niet goed. Maar die over de top show die ik de eerste 3-kwart voorgeschoteld kreeg keek ik met veel plezier. Het is jammer dat de film erna volledig ontspoord en het ook echt z'n beruchte rating aandoet. Maar dit is absoluut geen film die ik haat. Ik zie mezelf dit gewoon weer opzetten in de toekomst!

Na twee filmavondjes vol Oscar geweld werd het tijd voor een luchtig tussendoortje. Ik had van "Runner Runner" best een aardig filmpje verwacht. De cast is best leuk en de locatie is natuurlijk om van te smullen. En tja, dit was hem gewoon totaal niet.

Het begint eigenlijk al gelijk met de openingsscene. Timberlake probeert overdreven interessant over te komen met vervelende voice-over en de film stelt zich, onnodig, erg ingewikkeld op. De reden hiervan is mij onduidelijk. Wellicht als poging om doordacht over te komen? Maar doordacht is dit filmpje allerminst. De personages zijn zo plat als een dubbeltje en dienen enkel als beeldvoer. Wat er met hun personages gebeurd, of wat er uberhaupt met het verhaal gebeurd, boeit niet. Sterker nog, er volgt enkel irritatie naar de personages en vage plotlijntjes toe. Wie gelooft nu maar 1 moment dat Timberlake hier een student aan het spelen is? En met gokken heeft de film na 10 minuten al niets meer mee te maken.

Daarnaast wordt de film veel te gehaast verteld en krijgt het zich ook nog voor elkaar om voortdurend in herhalingen te vallen. Als ik nog 1 scene zag waarin Timberlake belaagd wordt door wat mannetjes uit een auto werd ik gek.

Het verhaal deed het hem niet. De personages deden het hem niet. Qua cinematography kon ik ook niet leuks opmerken. De locatie had potentie en die potentie werd niet benut. Enkel een scene tussen Timberlake en Gemma had nog een leuk shot er tussen zitten maar dat is niet genoeg om de film te redden. Van acteerwerk was ook helaas weinig sprake. Timberlake vond ik best aardig in wat eerdere films maar hier is hij niet op zijn plek. Zijn prestatie voelt erg "geoefend" aan en niet natuurlijk. Gemma staat alleen maar mooi te wezen, Anthony Mackie mag enkel wat schreeuwen zonder dat daar dreiging vanaf gaat en Ben Affleck vervalt weer in zijn natte vaatdoek routine. Honderd maal knipperen in 1 scene is niet acteren beste Ben!

Kon niet wachten tot deze film afgelopen was, en dat voor een film met zo'n leuke locatie, zo'n korte speelduur, en best sympathieke acteurs.

1,5*

Best een aardig filmpje deze Savages.

Het is de allereerste film van Stone die ik zie maar zijn regie-stijl bevalt me wel. De vaak scheve camera-angles en de stilistische shots vond ik erg goed werken. Sowieso bruist de film van de sfeer. Uitstekende locaties ook voor de film. Had dit in een New York ofzo afgespeeld had het gelijk een stuk minder interessant geweest.

Helaas is niet alles aan deze film goed. Ten eerste ligt dat aan de speelduur. Er had zeker een half uur van de film afgekund. Met name het eerste uur is gewoon erg moeilijk om in te komen. Daar had zeker hier en daar in geknipt kunnen worden. De dialogen waren over het algemeen ook vrij saai en de voice-over van Blake Lively vond ik misplaatst in een film als deze.

Daarnaast werkte zowel de helft van de cast als de helft van de personages niet echt. In cast-opzicht vond ik beide hoofdrolspelers niet de overtuiging uitstralen. Ik heb me met name aan Taylor Kitsch lopen ergeren. Er spat geen enkele vorm van emotie van hem af en zijn scene's zijn over het algemeen moeilijk om doorheen te komen. In personage-opzicht vond ik met name de vriendschap tussen de 3 hoofdrolspelers erg slecht uitgewerkt. We moeten geloven dat het hier om een heel hecht team gaat maar het kwam allemaal wel heel erg geforceerd over. Het script vond ik in dit optiek wel heel erg zwak en dan ben je helemaal nergens als je hoofdrolspelers het ook nog niet eens kunnen verkopen. Ook stoorde ik me mateloos aan het personage van Salma Hayek. Salma vulde het zelf best aardig in maar er ging totaal geen dreiging van haar personage af, wat wel zou moeten vind ik, en het zij-plotje tussen haar en haar dochter was vervelend. Oh, en om even terug te komen op Blake Lively. Ondanks haar mooie verschijning vond ik haar personage ook oer-vervelend. Waarom zoekt ze constant vriendschap of sympathie op bij Salma? Ze kwam over als een erg dom tienermeisje en dat lijkt me nou niet direct de bedoeling.

De aanwezigheid van John Travolta en Benicio Del Toro vond ik wel te prijzen. Een voorbeeld waar zowel het personage als de acteur van kloppen. John gaf het cliche-rolletje van corrupte agent toch een leuke flair mee en Benicio was cool als ijskoude gangster. Van hem ging wel weer de dreiging af die ik bij Salma miste ondanks haar pogingen.

De film verloopt verder best aardig door met name grote punten te scoren op, nogmaals, de heerlijke sfeer. Fijn ook dat de film ook best rauw is en het bloed soms van het beeld spatte. Had het alleen misschien nog wat fijner gevonden als er nog een wat uitgebreidere actie-scene in zou zitten. De film leek daar soms naar te buigen maar dit kwam maar niet. Een gemiste kans wat mij betreft. Ik kon me niet aan het einde storen. Vond het wel in het narratieve aspect van de film passen.

Heb me best vermaakt met deze film. Het is alleen jammer dat de potentie, die er was met deze film, niet benut is.

3*

De trailers lieten wat mij betreft té veel zien van de film en de poster is niet om aan te gluren. Daarnaast snap ik ook niet waarom Iron Man zo hevig gepusht werd in de promo. Ik had mijn bedenkingen.

Toch zat ik gisteravond in de zaal. Spider-Man blijft een favoriete superheld van mij. De eerste van Raimi heb ik destijds verslonden en ik was zelf erg een liefhebber van de Webb films. Nog altijd snap ik de hevige kritiek op die twee films niet echt. Zonde dat dat nooit een afsluitend deel heeft gekregen.

Met deze Homecoming heb ik me weer prima vermaakt. Tom Holland is niet mijn favoriete Spidey (dat blijft Garfield die het personage écht snapte naar mijn inzien) maar doet het prima. De film neemt hier en daar wat gas terug en dat voelt fris aan. We zien Spidey hier echt zoals we hem nog niet eerder gezien hebben, op veel verschillende locaties, en dat was leuk om te volgen. Toch miste ik wat van de Spidey slingert door New York scénes die vooral Webb zo goed onder de knie had.

Waar Marvel dit keer erg goed in slaagt is het Marvel universum goed uit te bouwen zonder dat dit de film overschaduwt. Het blijft voelen als een Spider-Man film. Iron Man's toevoeging was fijn en wordt op de juiste momenten gebruikt. Tof ook om Pepper Potts nog een keer terug te zien. Ik was even bang dat na Age of Ultron en Civil War ze klaar waren met het personage. Leuke scéne was dat met Downey weer op zijn best.

Marisa Tomei en Zendaya speelden ook erg fijn in de film en waren een leuke toevoeging. Toch had ik van Tomei nog wat meer willen zien. Michael Keaton als Vulture is top. Sowieso ben ik wel een Keaton liefhebber maar zijn personage is daarnaast ook nog eens goed uitgewerkt en de passages met Vulture voelden niet geforceerd aan, waar Marvel nog eens last van kan hebben met zijn villains. Keaton speelt het perfect. Dreigend maar ergens toch sympathiek.

De actie in deze film zag er prima uit en voelde passend aan. Het is allemaal net iets minder episch als dat we gewend zijn maar dat werkte fijn. De gehele film keek ook lekker weg. Er wandelt een fijne sfeer door de film.

De film kent ook zijn mankementjes. Peter's sidekick Ned deed mij niet veel en ook de humor kwam niet altijd over. In die momenten deed ik weer verlangen naar Garfield. Die had dat echt onder de knie. Ook waren er wat momenten waarvan ik mezelf bedacht: "waarom doen ze dit zo, en niet op deze manier?". Tja, dat krijg je als je ditmaal een tiener als Parker neerzet. Verfrissend als uitgangspunt maar zorgde wel voor wat mankementjes gedurende de film.

Ook positief over het feit dat alhoewel de trailers té veel lieten zien, er nog genoeg passages waren die mij verrasten. Niet álles zat dus in de trailers, alhoewel die wel duidelijk het verloop van het verhaal lieten zien.

Prima vermaakt en deze zou ik toch snel weer eens willen zien. Niet zo sterk als Logan en Wonder Woman die ik beide met 4* heb beoordeeld maar toch een ruime 3,5* waard en mag zich meten met de Raimi trilogie.

Lichte tegenvaller.

"V for Vendetta" is geen slechte film. Integendeel, maar gezien de Top 250 positie had ik op iets meer gehoopt dan wat ik kreeg.

Jammer is ook dat er niet alles uit het concept gehaald is wat er uit te halen viel. Het plot werd onnodig ingewikkeld gebracht zo nu en dan en dit deed afbraak aan de sfeer van de film. Een extra actie-scene had ik ook zeker gewaardeerd.

Ondanks dat het eerste uur een aantal sterke scene's bevat vond ik het maar moeilijk om echt in de film te komen. Ik vond dat de film zich iets te veel in zijn enthousiasme liet meeslepen. Scene's volgden elkaar in razendsnel tempo op en ik had toch liever een wat rustigere opbouw gehad om daarna te knallen. Nu gebeurd het eigenlijk een beetje andersom en dat bereikt niet het gewenste effect. Ook vind ik dat er meer met de setting gedaan had kunnen worden.

Gelukkig is het 2e uur, als je er eenmaal inzit, veel lekkerder om doorheen te komen. Scene's zijn wat langer uitgespannen en de film weet er hier en daar aardig wat spanning in te brengen zoals bijv. bij de "domino-scene" wat ik een hele sterke scene vond.

De twee hoofdrollen vertolkt door Natalie Portman en Hugo Weaving vond ik ook erg sterk vertolkt. Met name Weaving weet zonder zich te laten zien indruk te maken. Het afscheid tussen de twee komt binnen en dit heeft de film goed weten uit te werken. De bijrollen vond ik alleen niet veel soeps. De rol van Stephen Fry was verwaarloosbaar en die detective vond ik maar een vervelende drol.

Ik klink over het algemeen vrij negatief maar als de film uitblinkt doet het het dan ook echt. De actie-scenes zagen er ook prima en verzorgd uit en het einde was ook vrij goed te noemen. De visual effects zagen er ook verassend sterk uit.

Lichte tegenvaller maar nog steeds een prima film.

3,5*