menu

Moonlight (2016)

mijn stem
3,54 (952)
952 stemmen

Verenigde Staten
Drama
111 minuten

geregisseerd door Barry Jenkins
met Naomie Harris, Mahershala Ali en André Holland

Jaren 80, Miami. Dit verhaal focust zich in drie hoofdstukken op de jeugd, puberteit en volwassenheid van een Afro-Amerikaanse man die zich in de turbulente stad Miami probeert staande te houden. Hij wordt gepest op school en thuis is het leven hard voor hem. Hij probeert zichzelf te ontdekken en liefde te vinden ondanks zijn worstelingen met zijn achtergrond en seksualiteit.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=0MKhAunOVd4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Flavio
3,5
Goede film maar ik was wat verrast door de relatief kleine bijdrage van Mahershala Ali, spijtig want hij speelde een boeiend personage. Het lijkt er op dat diens dood ook de genadeklap was voor Chiron, die in hem een vaderfiguur had gevonden (en hem later dus imiteert). Het toont ook terloops hoe "normaal" het is dat zo veel jonge zwarte mannen de 40 niet halen.

De makers maken de goede keuze door de hoofdpersoon niet erg likeable te maken- een verslaafde moeder, gepest op school, het zijn ook niet omstandigheden die echt goed zijn voor je karakterontwikkeling. De transformatie van iele slungel naar 50 Cent was wel opzienbarend- weinig anders te doen in het internaat dan gewichtheffen kennelijk, maar paste wel: het was eens een andere focus op kinderen uit het ghetto- niet alleen de Ice Cubejes, ook de kwetsbare jochies zien geen andere optie dan hun rolmodellen te volgen.

Jenkins maakt van Moonlight toch best een atypische film, niet alleen door de thematiek en de dromerige rustige stijl, ook door de muziekkeuze, juist door niet alleen voor soul en hiphop te kiezen.

Yesper
Cikx schreef:
(quote)

Nee hoor, wees maar niet bang.


Maar dat ben jij blijkbaar wel, bang.

avatar van Cikx
4,0
?

avatar van Mevlut Karatas
1,5
Deze film heeft me erg teleurgesteld. De 2 eerste delen vond ik goed, tot heel goed. Het laatste deel vond ik erg, erg zwak. Het was ook moeilijk om sympathie te voelen voor de 'little' uit het derde deel.

3,5
Toch wel teleurgesteld.
Heel wat ingrediënten zijn overbekend en dan zijn er de toestanden en relaties die niet of amper worden uitgediept, ondanks de intimistische sfeer die rond het leven van het hoofdpersonage wordt opgehangen.
Het acteerwerk valt niets te verwijten maar voor het geheel van de film hou ik het toch maar op een (kleine) 3,5.

avatar van K. V.
3,5
Eindelijk ook eens deze film gezien en de film was wel goed, alleen het laatste deel viel een beetje tegen.
De cast deed het prima, de film zag er ook goed uit en het verhaal was wel boeiend gebracht.
Een prima film, alleen van het einde had ik wat meer verwacht. Dat viel een beetje mager uit in vergelijking met de eerste 2 delen.

avatar van Billy-Pilgrim
4,0
Mevlut Karatas schreef:
Deze film heeft me erg teleurgesteld. De 2 eerste delen vond ik goed, tot heel goed. Het laatste deel vond ik erg, erg zwak. Het was ook moeilijk om sympathie te voelen voor de 'little' uit het derde deel.


Ja? Ik had juist erg te doen met deze Little. We zien de tussenliggende jaren niet, maar we kunnen invullen dat hij waarschijnlijk geen enkele ruimte binnen zijn cultuur kreeg om zijn seksualiteit te verkennen en daardoor geen andere keuze zag dan te conformeren aan het stereotype man beeld dat zijn omgeving hem opdrong. Op het moment dat mensen geen weerstand meer tonen en als het ware een leugen gaan leven, is dat toch heel verdrietig?

avatar van bjerik76
3,0
Ik had deze film heel anders voorgesteld.
Toch was de film wel goed.
Er zitten een aantal heftige / zielige beelden tussen, en de personages worden goed neergezet.
Maar ineens was de film afgelopen, toen ik juist dacht dat het een beetje begon.
Ik dacht dat het ook een beetje over de "on" mogelijke relatie tussen die 2 ging, maar dat werd niet echt uitgebreid in het verhaallijn gevolgd.

Het eerste deel word idd iets meer aandacht aan besteed, dan het 2e / 3e gedeelte.

avatar van SmackItUp
3,0
Wel goed.

Maar dan vooral het tweede deel. Hierin wordt een duidelijk en overtuigend beeld neergezet van de struggling die de hoofdrolspeler meemaakt. Het laatste (3e) gedeelte snap ik wel, maar overtuigt eigenlijk niet. Het komt te geforceerd over. Jongen verandert in bad boy door de zware jeugd, en wordt geconfronteerd door het verleden. Acteerwerk is overigens wel positief, vooral van de puber.

3*.

avatar van Woland
3,5
Redelijk, maar heel veel meer ook niet. Qua filmwerk en acteerwerk was het goed gedaan, maar ik vond het qua verhaal toch wel wat zwakjes. De splitsing in drie episodes met lange tussenpozen hielp ook niet mee om me echt mee te laten voelen met De eerste episode viel vooral op door de vaderfiguur Juan die het jochie praktisch adopteert. Maar zelfs daar werd ik al niet echt door het verhaal meegesleept - zielig is de situatie van Chiron natuurlijk wel, maar voor mijn gevoel werd er wel erg opzichtig op de emotie gespeeld. De tweede episode was wellicht de sterkste, en hierin gebeuren ook wel de cruciale gebeurtenissen, waarin de gepeste Chiron zijn eerste homoseksuele ervaring heeft, de kansloosheid van zijn moeder escaleert, en waarin Chiron uiteindelijk ook wraak neemt voor zijn pesters waardoor niet zij, maar hij de jeugdgevangenis in moet. Wederom niet slecht, voornamelijk door de kwaliteit van het filmwerk, maar qua verhaal ook hier niet bepaald wereldschokkend interessant. En vervolgens gaat de film een beetje als een nachtkaars uit in de derde episode, waarin Chiron getransformeerd is naar een afgetrainde gangster, al is ie van binnen nog steeds een verlegen homofiel jongetje. Naast dat de transformatie niet heel overtuigend was kwam dit deel op mij voornamelijk over als een wat geforceerde tranentrekker. Een mooi gefilmde en prima geacteerde tranentrekker, dat dan wel weer, maar Moonlight liet me toch met een ietwat ontevreden gevoel over. Door de stijl rond ik het naar boven af, maar het is een krap 3.5je.

avatar van John Milton
4,5
wat hadden we ook alweer afgesproken

avatar van Woland
3,5
Right time right place, werken aan mijn empathie, dat soort dingen?

avatar van Valii
4,0
Bovengemiddeld, maar dan toch vooral door het eerste hoofdstuk. Die gesprekken tussen Chiron, Juan en Theresa aan de keukentafel. Ijzingwekkend. Nu zijn de andere twee hoofdstukken niet slecht - en is de hoofdstukstructuur zelf wat mij betreft ook een geslaagde zet - het hoogtepunt van de film heb je dan al wel gehad. Alhoewel dé scene van het tweede bedrijf ook wel indruk maakt. Vanwege de taboe doorbrekende thematiek kan deze nog wel eens heel lang blijven hangen (in de positieve zin van het woord).

avatar van BlueJudaskiss
3,0
Dankzij het einde toch een nipte 3,0*, maar waarom deze film het zo goed doet ontgaat me. Weer heel veel jo-jo-jo rappers in the hood met een verhaaltje rond we-dealen-drugs-dat-doen-we-onszelf-aan-maar-oh-oh-wat-hebben-we-het-zwaar... Nee jongens, dat was in Hustle and Flow erg leuk vanwege de enorme energie van die film, hier vond ik het vermoeiend en lukte het me totaal niet om sympathie op te brengen met welke van de personages dan ook. En dan komt uiteindelijk die homokus en vond ik het interessanter worden - jeuj, volgens mij is dat in deze wereld nog een heel groot taboe - maar wanneer dan in deel 3 de spanning tot een hoogtepunt lijkt te komen is de film alweer afgelopen nog voor er goed en wel iets gebeurd is.
Aardig, maar 3 Oscars? Volgens mij was de film gewoon aan de beurt omdat het racisme-thema het zo goed doet nu.

3,0*

5,0
Rauw, puur en oprecht zijn de eerste woorden die mij te binnen schieten als ik deze film moet karakteriseren.

Een overvloed van facetten van het leven in de "hood" die de regisseur weet te raken, het multi dimensionale van elk karakter, de kleuren, de camera posities, de muziek, de discussie die je na afloop van de film kan voeren over bijvoorbeeld determinisme. Dat alles maakt deze film wat mij betreft een kunstwerk, een absoluut kunstwerk. Volledig terecht dat deze film zo in de prijzen is gevallen, mensen die iets roepen over racisme moeten de film nog een keer gaan zien, wat dat is nou net waar de film NIET over gaat.

Het is een tijd geleden dat ik zo meegenomen werd door een film, en mij zo voelde opgaan in de schoonheid van de compositie.

Die composities, dat is wat bij mij het enthousiasme deed ontstaan, we hebben het hier over film, vaak leiden acteerprestaties en verhaallijnen je af, wat natuurlijk niet verkeerd hoeft te zijn, maar uiteindelijk hebben we het wel over film, beeld. En het was het beeld wat voor mij de boventoon voerde, wat voor mij zich als een schilderij ontvouwde.

Het verhaal, elk hoofdstuk heeft zijn eigen pijn, is sterk, de acteerprestaties ook van een hoog nivo, de muziek perfect gekozen, maar alles staat uiteindelijk in dienst van de schilderijen die de regisseur weet te creëren.

Je moet daar wellicht oog voor hebben, of wellicht spreekt het niet iedereen aan, net zoals je verschil hebt in de schilderijen die verschillende mensen mooi vinden, maar in deze film waren er voor mij zoveel mooie schilderijen, die mij elke keer weer ontroerden.

5 sterren.

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Moonlight is globaal gezien geen bijzonder creatieve film. De film moet het hebben van personages, een verhaal en een geloofwaardig verloop. Maar daar is het dan ook sterk in. We krijgen een jongen die opgroeit in een ondankbare wijk in moeilijke omstandigheden. Tegelijk is het niet zo cliché. We hebben dit al meer gezien, maar nog niet eerder op deze manier.

Voor een stuk draait het wel rond de jonge Chiron die worstelt met z'n seksualiteit. Maar het is niet zo dat de moeilijke omstandigheden in z'n leven daar mee te maken hebben. Hij heeft het moeilijk omdat hij enkel nog een moeder heeft met een verslaving, omdat hij gepest wordt op school, ... Het komt even terloops naar voren dat hij voor fagget wordt uitgemaakt, al is het niet per se dat hij wordt gepest omdat hij homo is. Op die leeftijd wordt de zwakkere gewoon gepest door de bully van de hoop om machtsgevoel. In die omstandigheden zit de jongen met twijfels. En zoals wel meer bij zoekende jongeren kan hij daar niet meteen bij iemand bij terecht. Zeker niet in zijn geval.

Chiron wordt telkens opnieuw gezegd dat hij zich moet weren en laten zien dat hij niet met zich laat doen. Uiteindelijk zien we een volwassen man die weet wie hij is. Hij laat zich niet meer weren, hij heeft ook blijkbaar geen twijfels meer over z'n seksualiteit. Hij neemt zelfs wat vrede met z'n moeder. Veel meer zelfzeker. En dat tegenover de opgegroeide Kevin die als jongen op het eerste gezicht veel sterker in z'n schoenen stond. Op vlak van intimiteit, van verweer, mondigheid, ... De volwassen Kevin heeft het dan wel goed met een job en een kind. Vraag is of hij zichzelf wel is dan.

De film is mooi verteld, ook al overdonderd het niet meteen. Ik kan me voorstellen dat dit toegankelijke materiaal geschikt is voor de Oscars en dat het gezien het thema nogal opviel in de VS. Op dat vlak zie ik er niet de grote klassieker in, maar ik heb wel genoten van een mooi drama met een zeer goed gebracht verhaal op een geloofwaardige manier. En beter dan La La Land.

avatar van DoctorMovie
De saaiheid begon al na ca 15 minuten.
Begrijp niet dat deze film zulke hoge ogen gooide.

4,0
Wanneer je een aantal thema’s aansnijdt zoals pesten, racisme, homoseksualiteit en er lopen ook nog een aantal drugsverslaafden in je film rond, dan staat er ogenblikkelijk een groepje klaar om dat te bestempelen als cliché. Zonder argumenten, maar het benoemen van het feit dat dat er in zit moet dan een argument voorstellen om aan te tonen dat het cliché is. Als de film iets niet is zeg. Dat zit hem heel simpel gezegd in de uitwerking. Werkelijk van elke minuut film. Ik ken geen film zoals Moonlight. Drugsdealers met zulke dramatische diepgang. Die worstelen met wie ze zijn en wat ze doen. Homoseksualiteit wordt tegenwoordig veel breder geaccepteerd dan ooit, maar deze film is ook een reminder dat we er lang niet zijn. De onmogelijkheid om in bepaalde wijken en delen van de samenleving voor je geaardheid uit te komen wordt hier simpel en doeltreffend (maar zeker niet cliché) uitgebeeld. Het zijn een hoop problemen inderdaad waar die jongen mee te maken heeft, maar ik vond het elkaar juist wel versterken. Heb je een drugsverslaafde moeder, geen cent en word je gepest. Zit je ook nog met het probleem dat je op mannen valt. Iets dat natuurlijk geen probleem zou mogen zijn maakt zijn situatie dan net helemaal onmogelijk. Het laten zien van drie key momenten in een leven van een jongen / jonge man is ook al bijzonder doeltreffend in zijn eenvoud. Vond het ook continu goed omdat ik het gevoel (!) had dat alles dat je zag er toe deed. Visueel is het zeer aardig en het acteren is geweldig. Het belangrijkste is eigenlijk dat de hele feel van de film goed is. Oprecht of zo. Dat moet je wel voelen natuurlijk, maar ik was erg onder de indruk. Mooi bewijs dat je niet veel scripttechnische poeha nodig hebt voor een frisse en originele film. Neig naar 4,5 sterren.

avatar van Ste*
3,0
Tja, weet niet zo goed wat ik ermee moet. Het jeugdgedeelte wist nog wel de aandacht vast te houden, maar vanaf de volwassenheid vond ik het stevig inkakken en had ik moeite om het uit te zitten.

Ik heb altijd wat moeite met personages die zo stil zijn en niets zeggen en ik vond Chirone dan ook -ondanks zijn moeilijkheden- niet het meest boeiende personage om te volgen. Daarbij vond ik het seksualiteit-aspect niet zoveel voorstellen. Prima als dit een film is over een zwarte jongen uit een moeilijk milieu, maar als deze film zich wil profileren als eentje die homoseksualiteit in het zwarte milieu aankaart dan hebben de makers zich er wel vrij laks en makkelijk vanaf gemaakt (maar misschien lag dat ook aan mijn eigen verwachtingen).

Stijltje is wel oke, niet altijd even prettig om aan te zien qua camerawerk maar zorgt wel voor een eigen gezicht.
Het acteerwerk is prima, maar eigenlijk liet alles me volstrekt koud. Geen hoogvlieger dus, laat staat een Oscarwinnaar (en al helemaal niet tegenover La La Land, maar goed, let's not go there).

3*

avatar van Boneka
3,5
Mooi gemaakte film zonder al te veel poespas. Geen schot te horen in deze ghetto, en dat is dan toch wel opmerkelijk uit zo'n buurt. De jongen speelt goed maar is erg stil. In al zijn levensjaren uitermate stil en dat jammer voor de film. De andere moeten zorgen voor tekst en inhoud. Das wel een minpunt in Moonlight. Daardoor is ie wat vlak en net niet saai. Dat komt door de mooie vormgeving en muziek.

Moonlight is een timide film geworden die nergens uit de band vliegt maar toch wel fijn is om naar te kijken. Had meer ingezeten als in het derde bedrijf meer pit was ontstaan.

3,0
De film leunt wat mij betreft teveel op het uitbeelden van dramatische gezichtsuitdrukkingen, en kent wat te weinig tekst, karakterontwikkeling, en verhaal. De slotscene tilt de film net naar 3*.

Ben ik trouwens de enige die gaandeweg de film in de veronderstelling is geraakt dat Juan eigenlijk ook een kasthomo is?

avatar van morris_rednalooz
4,0
BlueJudaskiss schreef:

Aardig, maar 3 Oscars? Volgens mij was de film gewoon aan de beurt omdat het racisme-thema het zo goed doet nu.

'
Waar zag jij het racisme-thema aan bod komen in deze film?

avatar van JoeCabot
4,0
geplaatst:
Cool, een film die eens niét uit-het-leven-gegrepen probeert te zijn.

Moonlight vertelt het atypische verhaal over een atypisch personage. Chiron is een man van weinig woorden die worstelt met zijn geaardheid. In de ghetto sta je dan niet meteen bovenaan de pikorde. Het levert een intense film op die de controverse niet schuwt, maar tegelijk de platte sensatie mijdt.

Barry Jenkins (wat een aanwinst!) speelt volop met tegenstellingen. Zo staat de kleurrijke fotografie in schril contrast met het veel minder kleurrijke verhaal. Ook de soundtrack met klassieke muziek verwacht je niet meteen in een film over het leven in the hood. Maar de meest opvallende tegenstrijdigheid schuilt in de volwassen Chrion, vertolkt door Trevante Rhodes. Een kathedraal van een lichaam, maar vanbinnen nog steeds even timide als het jongetje uit het begin van de film. Het komt aanvankelijk wat raar over allemaal, maar het werkt wonderwel.

Al wordt het onderhand ook wel eens tijd voor een film waarin een gay personage wél gewoon aanvaard wordt door de goegemeente.

Hoe dan ook een verademing, deze film. 4*

Gast
geplaatst: vandaag om 00:19 uur

geplaatst: vandaag om 00:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.