Moonlight (2016)

Erg benieuwd naar deze want wat een reviews! Bijna alles wat je er over leest, zegt 'meesterwerk'. Trailer ziet er ook bijzonder mooi uit. Ik hoop dat we er niet te lang op moeten gaan wachten...

Klinkt inderdaad heel erg goed, ook mooi gestileerd, in tegenstelling tot een hoop andere films waarin de zwarte cultuur centraal staat.

Mijn newsfeed is een en al moonlight afgelopen weken. Het ene stuk nog lyrischer dan het andere.

Ik word wel heel benieuwd nu.

Maar wanneer komt deze naar Nederland? Zie dat die in Amerika inmiddels gereleased is.

Zie op IMDb dat ie in februari naar Frankrijk komt, dus ik neem aan dat wij ook zo lang moeten wachten?

Is dit eigenlijk wel aangekocht voor Nederland?

Een metascore van 99% en 98% fresh op RT, lijkt me toch wel dat men dit ook in NL oppikt. Allicht pas als de nominaties voor de Oscars binnen zijn?

Distributeur Splendid Films heeft de Nederlandse rechten bemachtigd; vanaf 26 januari in theaters te zien.

Goed nieuws!

YES!!!!!!!

Nu Manchester by the Sea nog.

edit: Die draait vanaf 19 januari 2017 in de bioscoop, en schijnbaar wist ik dat al, aangezien ik Verhoevens bericht waarin hij dat aankondigt reeds geliked had. Getting old.

Mooi, ruim voor de uitreiking van Oscars. Goed nieuws.

Vanavond in de Pathé Sneak, neem ik aan. Of toch Brimstone?

Lijkt me Brimstone, was dat eergisteren wel bij de Vue. Geen idee wat die maan erbij doet, maar die wagen valt weer niet te rijmen met Moonlight.

Oké, dikke kans dan. Zou niet de eerste keer zijn dat ze tips geven die je op meerdere manieren kunt opvatten (Passengers zou ook nog kunnen).

Nou ja, wil ze alle drie wel zien.

Wow, wat een hoge rating!

Na het overhoren van wat gesprekken over Moonlight eerst even het volgende. Degenen die menen deze 'gay film' (wist niet eens dat dit een genre was) te willen skippen: dit aspect van de film komt 10 sec expliciet terug in beeld op een speelduur van 110 minuten..

Goed, dat gezegd hebbende, wat ben ik blij deze prachtige film eindelijk gezien te hebben na alle hype. Bijzonder vakkundig gemaakt, een origineel verhaal briljant vertolkt door een uitmuntende cast. Dikke 4*

Deze film afgelopen avond gezien in de eerste aflevering van de "Amongst Friends" landelijke film preview. Toen de presentator in het kort meedeelde om wat voor film het ging had ik al de neiging de zaal uit te lopen. Gepest worden op school , liefdeloze moeder, drugs en nog meer van die shit. Ik heb over dat soort onderwerpen inmiddels al meer dan genoeg gezien en hoe goed er in die films ook geacteerd mag worden, ik ben de sociale ellende op het grote scherm meer dan zat. Je wordt in de media al constant doodgegooid met dit soort depri makende onderwerpen. Vandaar dat ik zo genoten heb afgelopen week van feel-good movies zoals La La land en Singin' in the Rain. Ik kreeg daar een enorm goed gevoel van en zo wil ik het ook houden. De volgende keer bij de film preview laat ik mij niet meer onaangenaam verrassen, maar wil ik eerst weten welke film mij voorgetoverd wordt. Volgend de presentator zou het dan gaan om een wat meer vrolijke film. Nou, ik ben benieuwd. Mocht het weer zo'n depri film worden als Moonlight, dan loop ik voortijdig de zaal uit.

2.0

Zou het in dat geval mogelijk zijn dat deze film morgen in de sneak preview van de Pathé draait?

Ik kan niet wachten namelijk.

Zeer fraai deze

De zonderling

Laat ik het zo zeggen. De film sprak mij totaal niet aan, net zoals La La Land een hoop andere film-liefhebbers niet aansprak. Ook die film heb ik tijdens een sneak preview gezien en ook toen verlieten er een hoop mensen voortijdig de zaal. Dat is het nadeel van een sneak preview. Je weet nooit wat je voorgeschoteld krijgt. Er is dus niks flauws aan mijn bericht. Gewoon mijn mening, niet meer dan dat.

Vond er niet heel veel aan. Waar ik het me het meest aan heb gestoord is de complete leegheid die het hoofdpersonage lijkt te behelzen. Vooral de kleine Little leek hier het meest last van te hebben en dacht in het begin van de film serieus dat hij een verstandelijke beperking had. Volgens mij is dat niet de bedoeling maar gezien het lof dat deze film ontvangt neem ik aan dat deze leegheid voor velen met diepgang wordt verward. Ik kan me er in ieder geval totaal niet mee identificeren.

Voor de rest was het verhaal ook flinterdun met struggles die ik al in 30 andere films heb gezien wat dus ook niet veel toevoegde.

Tweede helft van de film is gelukkig wel iets beter. Bij Black had ik meer het idee dat er zich meer onder de oppervlakte afspeelde maar jammer genoeg was de film toen al redelijk verpest.

“At some point, you gotta decide for yourself who you're going to be. Can't let nobody make that decision for you.”

Om met het positieve te beginnen. Het laatste half uur van Moonlight is werkelijk fantastisch. De film stijgt daar naar grote hoogte. Ook de acteerprestaties zijn over gehele linie ijzersterk, met Ali en Harris als uitschieters..En visueel ziet de film er schitterend uit met een aantal prachtige shots van Jenkins. Jammer genoeg heeft Moonlight ook genoeg minder positieve kanten. Het verhaal is voorspelbaar en langdradig, en het lijkt wel of Jenkins het script aan het schrijven was met de “cliché-bingokaart” in de hand.

Uiteraard is de vader afwezig. En uiteraard is de moeder drugsverslaafd. En uiteraard wordt Chiron gepest en mishandelt omdat hij homoseksueel en anders is. En uiteraard zijn de jongeren als ze volwassen zijn dood, zitten ze in de gevangenis (of zijn ze daar geweest) of zitten ze in het criminele circuit. Het enige originele zijn de surrogaatouders van Chiron, maar daar wordt te weinig mee gedaan. Maar de grootste teleurstelling is de hoofdrolspeler zelf. Chiron is maar een slome donder en wat hem drijft of wat er in zijn hoofd omgaat word nooit duidelijk. Dat komt ook door de fragmentarische manier waarop het verhaal is opgebouwd. Hele stukken uit het leven van Chiron worden overgeslagen waardoor je nooit een band met hem krijgt. Na twee uur is Chiron eigenlijk nog steeds een vreemde voor je. Gelukkig eindigt Moonlight wel op een hele hoge noot. Alleen om dat laatste half uur moet je deze film gaan kijken.

Geweldige film.

Moonlight is zeker geen meesterwerk. Met name de eerste twee delen beroeren niet. Sterker nog, ze duwen je op grote afstand door het vrij hoge clichégehalte (zie eerdere besprekingen) en de wel heel evidente constructie (voer voor scenarioschrijvers).

Bezie hoe alle gebeurtenissen in deel 1 (jochie) in een of andere vorm terugkeren in deel 2 (puber) – pesten, rollebollen met vriend, bad/wassen, de zee, de ‘akelige’ moeder, de ‘heilige’ Theresa, enzovoort, enzovoort. Nu zal de een dat prachtig vinden, maar als het goed is, zie je m.i. aan een lichaam het skelet niet af. Is dat wel het geval, dan is er iets mis.

Deel 3 daarentegen is vrij meesterlijk, want de evidente constructie is afgeworpen en de verstilde scènes tussen de twee mannen kruipen je onder de huid.

Waarom roepen velen dan toch ‘Meesterwerk’? Zou het komen, omdat de film een Amerikaanse productie is die niet bol staat van actie en snelle montage, van seks en geweld? Die rustig wordt verteld met een voor Amerika niet-alledaags thema? Elke aanduiding bestaat immers bij de gratie van ‘vergelijkenderwijs’. Blijkbaar ligt onze lat bij Amerikaanse films zo laag, dat we Moonlight als bijzonder betitelen.

Zoiets wellicht.

hvdriel Waarschijnlijk het niet-alledaagse thema inderdaad. Donkere, homoseksuele jongen uit een achterstandswijk in Miami, je ziet het niet vaak in een film. Met alles wat er op dit moment gaande is in Amerika raken mensen al snel opgewonden over een film die over een "important issue" gaat. Of het een goede film is doet eigenlijk al niet meer ter zake. Oscars en het label "meesterwerk" zal het krijgen, rechtsom of linksom .

Barry Jenkins visits the Criterion closet

Pathé komt wekelijks met tips op hun twitter-account. Niet dat ik ernaar kijk verder, ik mijd de sneak sowieso altijd, controlfreak die ik ben

Er is hier toch wel een stuk meer aan de hand dan het niet alledaagse thema wat de positieve recensies kan verklaren wat mij betreft. Moonlight is vooral een film over identiteit en omgeving en is daarin ècht bijzonder. Een prachtig voorbeeld van hoe een film met een aantal zeer fraaie karakters in een specifieke omgeving een universeel verhaal kan vertellen. Geholpen door het fijne camerawerk, beurtelings erg intiem en veel sfeer van omgeving oppikkend. En een paar fraaie rollen (vooral Mahershala Ali is fantastisch, hij moet die Oscar echt krijgen).

De film valt uiteen in drie aktes. In de eerste is Chiron een kwetsbaar kind van een jaar of 9 die erg veel moeite heeft met zijn plek in de wereld. In de tweede een puber die zich uiteindelijk een rol aanmeet en in de derde een volwassen man die beseft hoe weinig er nog over is van zijn echte karakter in hoe hij zich uit.

Ik zou de film net geen meesterwerk willen noemen en de oorzaak ligt in de tweede akte, die helaas net wat achterblijft bij de eerste en laatste door net wat uitgesprokener te zijn en minder tussen de regels door te vertellen. Maar al met al heb ik hier erg van genoten. En de sublieme derde akte maakt heel veel goed.

Waarbij ik dan weer wil aanmerken dat die twee akte inderdaad wel iets minder mag zijn dan de eerste en de derde, maar functioneel bepaald niet los gezien kan worden van de lading die er tussen de eerste en derde akte (nu al fenomenaal geacteerd) ontspringt.

Of juist níet ontspringt, das een kwestie van interpretatie.

Perfercte rock n roll/ hardrock opbouw, al heeft de film hier niks mee te maken;

Keiharde binnenkomer, middenstuk ff gas terugnemen, en dan aan t eind volkomen los gaan.

En dat ''keihard'' en ''los gaan'' moet je dan absoluut niet letterlijk nemen (of misschien kwa acteerprestatie wel), maar t slaat je wel plat!

Film is een absolute nabrander, die je niet loslaat. Voor mij de beste sinds ''the dark horse""