Meningen
Hier kun je zien welke berichten Brix als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
G.I. Blues (1960)
Niet zijn beste , maar wel een van de leukste films met Presley.
Deze heb zowel in de bioscoop als ook op TV en DVD vaker kunnen zien zonder dat hij mij ging vervelen.
Zijn meeste andere films kan ik niet opnieuw bekijken, m.u.v. Flaming Star, Love me Tender en King Creole.
Prima songs ook .
Presley en Prowse vind ik niet echt een match, maar ze spelen het wel goed.
Garment Jungle, The (1957)
Boeiend genoeg, met sterke rollen van vooral Boone, Cobb en Gia Scala.
Scala vond ik altijd wel een interessante actrice, met als hoogtepunt op filmgebied in haar (te) korte tragische leven de rol van Griekse verzetstrijdster in "The Guns of Navarone.
Curiositeit:
In kleine rollen herkende ik Eve Brent (receptioniste) en Joanna Barnes (model)
Beiden zouden bijna gelijktijdig kort na hun optreden in "The Garment Jungle" de rol van Tarzan's wederhelft Jane toebedeeld krijgen in jungle films.
Geheimnis der Gelben Narzissen, Das (1961)
Alternatieve titel: The Devil's Daffodil
Deze productie uit de Duitse Edgar Wallace reeks mag op een van de meest ingewikkelde plots van de serie bogen.
Even niet opletten en je bent zo het spoor bijster.
Voor het eerst werd een deel uit de serie ook volledig in Engeland opgenomen, hetgeen de sfeer nog een extra boost gaf.
Prachtige zwart-wit fotografie.
De film begint met muziek die je eerder in een James Bond of andere geheimagenten-film zou verwachten.
Er bestaan twee versies van deze productie, een Duitse en een Engelse, waarbij sommige rollen, en vooral de hoofdrollen, door andere acteurs en actrices gespeeld werden.
De opnames vonden gelijktijdig plaats.
De cast van de Duitse versie is bijzonder goed bezet, met Fuchsberger, die hier niet veel actiescènes heeft, Albert Lieven (een top-acteur) Christopher Lee, Walter Gotell (een bekend gezicht, o.a. van zijn optreden in maar liefst 7 James Bond films) en de weer psychopatisch-ogende Kinski.
Lee speelt hier voor Chinees Ling Chu, en spreekt zijn rol in de Duitse versie volledig zelf in goed Duits, hoewel met een licht Frans accentje.
Het was niet de eerste keer dat hij een Chinees personage moest uitbeelden, en ook niet de laatste.
De actrices zijn ook goed op dreef, vooral Ingrid van Bergen, die gaandeweg tijdens een striptease act ook nog een liedje mag kwelen in de stijl van Marlene Dietrich, al is de stem van Bergen wel iets melodieuzer.
Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken in haar privéleven, gezien de veroordeling tot zeven jaar gevangenis voor doodslag van een man...
Ook dit deel van de reeks beviel mij weer goed.
Ghost Blues: The Story of Rory Gallagher (2010)
Gezien, en toch ietsje wijzer geworden betreffende de persoon Gallagher.
Daar was ik wel benieuwd naar.
Ik ben wel een Blues fan, maar geen Blues-Rock liefhebber, en dat is het genre waar Rory zich in manifesteerde.
Ik hou ook helemaal niet van zijn vocals.
Zijn band Taste heb ik ooit live aan het werk gezien en gehoord tijdens het Jazz-Bilzen festival, in België., en het bleek niet mijn taste te zijn.
Zijn gedrevenheid, eerlijke opstelling, en energie spreken mij wel aan.
Enkele opmerkingen betreffende bekende collega-muzikanten vond ik wel leuk (Albert King, Muddy Waters, The Stones)
Toch had het allemaal wat beter gekund denk ik.
Ghost Rider (2007)
Veel leuker dan verwacht.
Daarmee bedoel ik leuk in de zin van grappig, want gezien de aanduiding "Actie/Fantasy"had ik niet gerekend op een zo groot percentage aan comedy.
Ik heb menigmaal hard moeten lachen en bijna aldoor zitten gniffelen.
Alles is zo bewust over the top dat je moeilijk anders kan.
Dat geldt dan vooral voor het deel van de film met de volwassen hoofdpersonages.
Matt Long en Raquel Alessi, als de jonge Johnny Blaze en Roxanne vond ik een goede keuze.
Tot zover bleef de film ook nog aardig "serieus".
Dat verandert wanneer Cage in beeld komt (te snel naar mijn smaak)
Die speelt vooral op comedy, en ondanks dat ik de man niet mag, moet ik toegeven dat hij dat goed doet.
Zowel Cage als ook Peter Fonda (het langste gezicht van Hollywood?) hebben koppen die zich perfect lenen om te dienen als tot leven gekomen stripfiguren.
Terwijl Cage in niets meer doet denken aan het uiterlijk van de jonge Johnny Blaze (Matt Long) lijkt Eva Mendes echt wel aardig op de jonge Roxanne (Raquel Alessi)
Het verschil is wel dat Mendes de uitstraling van een sex film actrice heeft.
De film krijgt meteen een upgrade wanneer Sam Elliott opduikt in de rol van de "caretaker".
Wat een dijk van een acteur is dat toch.
Met weinig gebaar en zijn karakteristieke stem weet hij iedere scène met gemak te stelen.
Op de special effects heb ik niets negatiefs aan te merken, en de muziek is passend.
De stunts zijn knap.
Hoe de verhouding stripverhaal- tot-verfilming is kan ik niet zeggen, want de strip heb ik nooit gelezen.
Ik ben geen liefhebber van superhelden comics.
Als ik de uitspraken van regisseur Mark Steven Johnson (die ook het verhaal voor de film schreef) mag geloven bleef de film dicht bij de originele strip.
In de extra's die te vinden zijn op de Blu-ray zegt hij o.a. dat hij de film de stijl van Sergio Leone wilde meegeven.
Of ik het tweede deel ga bekijken betwijfel ik op dit moment, maar het eerste viel dus aardig mee.
Giant Claw, The (1957)
Bekeken via YouTube, in HD beeldkwaliteit.
Dat het "monster"er hilarisch slecht uitziet ben ik wel met een aantal recensenten hier eens.
Toch heb ik mij niet verveeld tijdens de kijkbeurt.
Voor mij voelde de film ook niet te lang aan.
De cast maakt het allemaal draaglijk.
Die acteerde niet met tegenzin zo te zien.
Het zoeken naar de herkomst van het dier en een mogelijkheid om het te vernietigen vond ik zo slecht nog niet gedaan.
Acteurs en actrice brengen het overtuigend genoeg.
Jammer dat de special effects afdeling hen in de steek liet.
Mara Corday gold destijds (in de fifties) als een van de mooiste Hollywood actrices (wat mij betreft minstens in de top 5) en verwierf de cultfiguur status.
Acteren ging haar ook niet slecht af.
Vooral veel te zien in westerns.
Haar aanwezigheid in deze film gaf mij zelfs het zetje om hem te gaan bekijken.
Als de special effects wat beter geweest waren zou er een hogere waardering uit de bus zijn gekomen.
Nu blijft het bij 2,5*
Een DVD/Blu-ray hoef ik er niet van in mijn collectie te hebben.
Gift to Remember, A (2017)
Alternatieve titel: A Gift for Christmas
Typisch mierzoet Amerikaans kerstfilmpje.
Tussen Darcy (Ali Liebert) en Aiden (Peter Porte) heerst duidelijk minder chemie dan tussen Aiden en diens vriend William ((Vincent Dangerfield)
If you know what I mean 
Bijna alle actrices behalve Tina Lifford (Mrs. Henley) spreken als Katrien Duck (snavel/neusklanken overheersen)
De hond is wel leuk, die zorgt voor een extra sterretje.
Girl in the Headlines (1963)
Alternatieve titel: The Model Girl Murder Case
Ja, hier houd ik nu van: Degelijk Engels acteerwerk, fijn "grijs"sfeertje op locatie, ouderwets politiewerk, en een niet te lang uitgesponnen verhaal, met een tikkeltje humor tussendoor (maar niet teveel)
Uitschieters: Jeremy Brett, nog heel jong, en een kleine maar fijne bijrol van Rosalie Crutchley (Maude Klein)
Zo lust ik er nog wel meer.
Glass Wall, The (1953)
De review van mede MM gebruiker Bobbejaantje maaide het gras wel voor mijn voeten weg. 
Hij past bijna perfect op mijn eigen mening betreffende de film.
Daar heb ik weinig aan toe te voegen.
Grahame heb ik altijd een lelijk eendje gevonden, met snaveltje en al, maar acteren kon ze wel.
Hier legt ze het echter af tegen Robin Raymond, die in haar korte rol het acteerwerk van Grahame bij verre overtroefde.
De speech van Gassman in het UN gebouw haalde voor mij wel een halve ster van de waardering af.
jammer.
Wel leuk om de film, die in Nederland onder de titel "Zwervers der Twintigste Eeuw"
in de bioscopen te zien was destijds, gezien te hebben.
Verrassend te zien dat Ivan Tors (geboortige Hongaar- en o.a. dierentrainer van beroep) zowel het verhaal schreef als ook deze film produceerde.
Ik kende hem vooral van TV series en films met dieren in belangrijke rollen, Zoals Daktari, Flipper, Cowboy in Africa, Namu the Killer Whale , Gentle Ben, Salty etc.
Go West, Young Lady (1941)
(k)luchtige western comedy.
Glenn Ford heb ik wel eerder in komische rollen gezien, maar nooit zo vriendelijk en (gewild) stuntelend als hier.
Dat kon hij blijkbaar dus ook aan.
Hij is zó jong dat je goed moet kijken om hem te herkennen.
Van het uiterlijk van Penny Singleton kan ik niet koud of warm worden, maar zingen en acteren kon ze wel.
De echte "looker" is Ann Miller hier.
Haar benen konden m.i. concurreren met die van Cyd Charisse (en dat is zeldzaam)
Tapdansen kon ze ook als de beste.
Er is een leuke catfight tussen Singleton en Miller te zien.
De muzikale intermezzo's zijn best leuk.
3* neigend naar 3,5*
Gone Are the Days (2018)
Alternatieve titel: Redemption: The Last Outlaw
Een "iets andere" western, die niet bij alle westernfans aan zal slaan.
Zonder enige kennis van de Griekse mythologie zal de film vraagtekens oproepen bij de kijker.
Wie bekend is met "Dante's inferno" ziet de raakpunten ongetwijfeld snel.
Taylon Flynn's kompaan Virgil is duidelijk gelinkt aan Virgilius in Dante's inferno.
Ik had bij de eerste kijkbeurt eerlijk gezegd moeite met de traagheid van de scènes, en de deplorabele toestand van het hoofdpersonage.
Dat had waarschijnlijk ook te maken met het late tijdstip waarop ik de film toen bekeek.
Ik ben dan ook gestopt nog voordat de film op de helft was.
Bij de tweede kijkbeurt was dat helemaal over, en kon ik alleen maar bewondering opbrengen voor de wijze waarop Henriksen de afgetakelde outlaw gestalte gaf.
Je zo bloot te geven moet niet makkelijk zijn voor een acteur lijkt mij.
Danny Trejo's rol is klein, maar wel van belang.
De tweede helft van de film vind ik sterk, mede door de uitstekende inbreng van Tom Berenger, Meg Steedle (Heidi) en de reptiel-achtige Steve Railsback.
Van die laatste kreeg ik de rillingen.
Ook een duimpje voor Billy Lush (Virgil)
De DVD zal nog wel eens in mijn speler terecht komen.
N.B.
Ik moet hierbij mijn vorige berichtje corrigeren.
De Blu-ray en DVD (die er als extra bij zit) zijn niet regio-vrij maar regio 1.
Goodnight for Justice: Queen of Hearts (2013)
Luke Perry is ook in deze laatste film van de reeks weer goed op dreef als daadkrachtige rechter Goodnight.
Toch stelt ook deze aflevering wat teleur, en dat ligt niet aan de cast.
Die is met Perry, Schroder en Isabelle prima.
Het grote euvel is de overdaad aan dialogen.
Die zijn bovendien ook vaak slecht verstaanbaar door fluisteren en/of slecht articuleren.
Vooral Isabelle maakt zich daaraan schuldig.
Ondertiteling ontbreekt op de DVD, en zelfs met koptelefoon op kon ik er soms niks van maken.
De sterkste momenten zitten aan het begin van de film (de eerste drie minuten) en de laatste tien.
Goodnight for Justice: The Measure of a Man (2012)
De rol van rechter Goodnight zit Perry als gegoten.
Toch is dit tweede deel van in totaal drie films wat minder dan het eerste (Goodnight For Justice (2011)
Dat heeft heel veel te maken met acteur Teach Grant, die in de rol van slechterik Deke Sprading erg over acteert.
Alleen zijn vreselijke gemaakte stem irriteert al.
Het verhaal is me ook wat te stichtelijk.
Het is natuurlijk wel een Hallmark productie.
Toch kunnen die soms nog verrassend pittig zijn.
Stefanie von Pfetten (Callie Donohue) in het ware leven een echte baronesse, is dan wel weer een aardig lichtpuntje met uitstraling.
Maar dat is eigen aan lichtpuntjes.
Nu eens zien wat deel drie (Goodnight for Justice: Queen of Hearts (2013) nog in petto heeft.
Gran Amor del Conde Drácula, El (1973)
Alternatieve titel: The Great Love of Count Dracula
Goede locaties/decors, sfeer, en redelijk leuk uitziende actrices, die helaas niet veel blijk van acteertalent geven.
Naschy ziet er in zijn Dracula outfit nog wel redelijk uit, maar verre van angstaanjagend.
Er is moeite gedaan om hem met behulp van de belichting op Christopher Lee te laten lijken, maar dat werkt maar op enkele momenten.
Veel scènes werken onbedoeld komisch en het verhaal is niet boeiend.
De voice-over is lachwekkend overdreven.
De regisseur krijgt van mij extra strafpunten.
De Engelse ondertiteling gaat zijn eigen weg 
De Blu-ray ziet er goed uit, stond er maar een betere film op.
In ieder geval ook te duur voor deze misser.
Bij zowat iedere scène dacht ik eraan hoeveel beter men dat bij Hammer gedaan zou hebben.
Come back (from the dead) Christopher Lee !
Grands Ducs, Les (1996)
Alternatieve titel: The Grand Dukes
Een banale film over een absurd theaterstuk.
Je moet het gezien hebben om te geloven dat deze acteurs van naam zich hebben verwaardigd aan zoiets mee te doen.
Franse komedie op zijn laagst.
Gruft mit dem Rätselschloß, Die (1964)
Alternatieve titel: Curse of the Hidden Vault
Tegenvaller, helaas.
Teveel komedie en te weinig suspense, zoals wel het geval in de meeste andere delen in de Edgar Wallace reeks is.
Eddi Arent, altijd goed voor de komische noot in de serie, heeft hier wel érg veel noten op zijn zang.
Het lijkt er bijna op dat hij de hoofdrol heeft.
Judith Dornys mag dan wel een leuk uitziende actrice zijn, maar komt hier erg flets over.
Haar rol hadden ze misschien beter aan Vera Tschechowa gegeven, die een veel grotere screen presence had, maar slechts een kleine rol kreeg (bioscoop placeuse) aan het begin van de film.
Zelfs Kinski lijkt futloos.
Leipnitz heeft wel wat aardige actiescènes.
Wel leuk vind ik de wat nerdy overkomende politie inspecteur Angel (Harry Meyen) die qua uitstraling wel iets weg heeft van Harry Palmer (Michael Caine)
De beste scènes zijn die in de windmolen, zelfs bijna te hard voor deze komedie.
Gun the Man Down (1956)
Alternatieve titel: Arizona Mission
Een redelijke kleine B western, die het moet hebben van de acteurs en actrice in de bijrollen.
Zeker niet van de uitstraling en het acteertalent van Arness, want beide ontbraken.
Hij kreeg zijn kans om bij te leren een jaar of drie later, toen hij de hoofdrol in de 20-jaar lopende TV serie Gunsmoke kreeg.
Maar waarom hij in deze film werd gecast is me een raadsel.
Misschien vond regisseur Mclaglen het leuk om met iemand te werken die bijna net zo groot van gestalte was als hijzelf (2.01 meter!) 
Als beginnend regisseur was McLaglen destijds blijkbaar nog niet capabel genoeg om wat meer uit Arness te halen.
Gelukkig kwam hij niet te veel in beeld en knapten de ander cast-leden het meeste werk op.
Wilke is goed en Emile Meyer (Sheriff Morton) eveneens.
Dickinson is altijd een prachtige bonus natuurlijk., pas 24 jaar jong hier.
De muziek beviel mij ook goed.
Jammer van de erg donkere scènes waarbij je een beetje moest raden wat er gaande was.
Eerste western van regisseur Andrew V. McLaglen, die later naam zou maken in dat genre.
Gunfighter (1999)
Alternatieve titel: Ballad of a Gunfighter
Na vele meningen over de film gelezen te hebben (hier en elders) heb ik lang geaarzeld om de DVD aan te schaffen.
Zelfs al zag ik die heel vaak voor een habbekrats te grabbel liggen.
Gisteren ben ik in een kringloopwinkel dan toch overstag gegaan, en heb mij roekeloos in € 0,50 cent onkosten gestort.
En zie, laat ik daar dan toch onverwacht nog voor € 2,- kijkplezier voor terug gekregen hebben!
Ik kreeg iets heel anders voorgeschoteld dan verwacht.
De negatieve opmerkingen betreffende de film begrijp ik achteraf wel, want men lijkt een serieuze western verwacht te hebben.
Dat is het echter geenszins.
Dit is gewoon een eerbetoon aan de matinee B westerns uit de jaren '30-'50, en met veel "tongue in cheek" gebracht.
Dat is nog redelijk geslaagd ook.
Ik had het kunnen weten toen het hoofdpersonage "Hopalong Cassidy" bleek te zijn, de grote B-western held uit vervlogen tijden, destijds gespeeld door William Boyd.
Kaskrakers waren die films destijds.
Hier heeft men ervoor gekozen om (eenmalig) acteur Chris Lybbert niet te voorzien van de fancy zwart(blauwe) outfit die Boyd doorgaans droeg in zijn films.
Maar dat betekent niet dat Lybbert er niet pico bello uitzag in de film.
Hij kreeg een fraaie outfit aangemeten, die wellicht meer in lijn was met die van Hopalong Cassidy uit de originele boeken van Clarence Mulford.
Overigens was het een genot om te zien hoe goed de outfits van de hele cast gekozen waren.
Prachtige hoeden ook, al liet men weer even doorschijnen dat het hier om een (eerbiedige) persiflage gaat door een van de bijrolspelers een "Ten-Gallon Stetson" op ze zetten waarin jij zowat kopje onder gaat. 
Ook bij de keuze van de paarden, inclusief het daartoe behorende tuigwerk, is men niet over een nacht ijs gegaan.
Het klopt allemaal en ziet er prachtig uit.
Meer dan waarschijnlijk heeft dat te maken met de "acteurs"die we in cowboyrollen zien.
Die wisten van wanten, op het gebied van paardrijden en lasso-werk, en waren waarschijnlijk collega's van hoofdrolspeler Lybbert, die zelf een grote rodeo kampioen en rancher in het ware leven is.
Een echte acteur was hij zeker niet, en het bleef (bewust?) bij deze ene rol.
Toch sluit dit ook weer aan bij de westernsterren uit de jaren '30-'50.
Daar zaten er ook nogal wat bij die wel goed rijden maar niet acteren konden, en toch succes hadden.
Er zitten ook nog wat mooie scènes in de film met een op hol geslagen kudde koeien ("Stampede!")
Leuk om Clu-Culager, in deze film te zien.
De acteur die oudere westernfans zeker nog wel kennen uit de vele westernseries waarin hij speelde, en vooral als sheriff Ryker uit de TV serie The Virginian, een rol die hij jarenlang vervulde (1963-1968)
Hij speelt hier de eigenaar van de befaamde Bar-20 ranch (bekend uit de oude Hoplaong Cassidy films) Buck Peters.
Hij is tevens een van de weinige bekwame acteurs in de film.
De cast bestaat verder voor het grootste gedeelte uit onervaren amateurs.
Zoals eerder gezegd, je moet dit alles met een korreltje zout nemen, of misschien een handvol
want zo is het bedoeld.
Dan kun je er best nog wat plezier aan beleven.
Vooral geschikt voor de oudere westernliefhebbers, die iets hebben met de oude matinee westerns, en die snappen wat hier de bedoeling van was.
De eind-tune, die tijdens de aftiteling te horen is vond ik erg leuk "The Ballad of Hopalong Cassidy".(Johnny Rivers)
Gunman's Walk (1958)
Alternatieve titel: De Weg van het Geweld
Via de uitstekende Blu-ray (van explosive media) heb ik zeer genoten van deze fijne western.
Geheel naar verwachting was het Van Heflin die het scherm domineerde met zijn acteerprestaties.
Alleen al de scène waarin hij 100 Dollar aftelde, als goedmakertje voor de dood van een Indiaanse hulpkracht is zo sterk, en in typisch onderkoelde Van Heflin-stijl, dat ik er kippenvel bij krijg.
Hunter en Darren bleken ook goed gecast voor hun rollen.
De toenmalige tieneridolen zullen destijds heel wat fans naar de bioscopen gelokt hebben denk ik.
Hunter was de succesvolste acteur/moneymaker die Warner Bros. in de jaren 1955-1959 in huis had.
De onsympathieke rol die Hunter in deze film speelt klikt aardig met mijn gevoelens voor de acteur, terecht of onterecht,
ik heb hem nooit hoog in het vaandel gehad.
James Darren daarentegen kan bij mij nooit meer kwaad doen sinds zijn rol in "The Guns of Navarone", en zijn hoofdrol in de onvolprezen TV serie "The Time Tunnel".
Beide acteurs zijn overigens nog springlevend, en Darren is zelfs nog actief in de filmwereld.
Ray Teal overtuigde als de louche paardenhandelaar.
Kathryn Grant was eveneens een goede keuze voor haar rol, en lieflijk als altijd.
Heel sterk spelen vond ik ook Robert F. Simon als de sheriff.
Gwendoline (1984)
Alternatieve titel: The Perils of Gwendoline in the Land of the Yik Yak
Flauw filmpje, hoewel..."filmpje", dit geval heeft heel wat geld gekost.
Dat is er wel vanaf te zien aan hand van de goed gekozen exotische locaties en fraaie decors.
Daarvoor wil ik nog wel wat punten toekennen (2*)
Het verhaaltje is natuurlijk strip-achtig, en dat was ook de opzet, maar voor welk publiek vraag ik mij af?
Van de (zeer) licht-erotische scènes kan ik niet warm of koud worden.
De hoofdactrices missen ook de nodige uitstraling daarvoor.
Zabou is gewoon een tuttemie en Kitaen zindert ook niet echt.
Regisseur Jaeckin verklaart in een interview dat als extra op de DVD staat dat de dialogen bewust knullig zijn evenals het acteerwerk.
Dat is dan in ieder geval geslaagd 
Het werkt, ondanks het (bescheiden) bloot hinderlijk kinderlijk.
Een aantal nogal grove bloederige scènes staan daar dan weer haaks op.
Brent Huff is wel héél erg slecht.
Van zijn rauwe bariton stem, waarover ik las, valt niets te horen.
Gedubt door een andere acteur?
Een beetje meer durf was op zijn plaats geweest.
Nu is het een halfslachtig zoutloos product.
