Meningen

Vandaag weer eens bekeken, maar nu via de Duitse Blu-ray release van 2016 (een aanrader)

Die ziet er echt oogstrelend uit.

Toch is dat niet de reden waarom ik de film nu nog een halve ster meer toeken.

Ik heb er in de loop der jaren steeds meer waardering voor gekregen.

Mocht ik hem alleen beoordelen als "non-US western", dan zou ik hem nog hoger inschatten, want hij laat de meeste van die producties achter zich.

Maar dat ga ik niet doen.

Wat mij deze keer extra opviel was de schitterende score van Ken Thorne, die wist mij erg te raken.

Voor het onderling kibbelende bandietentrio, waaronder minsten één psychopaat ( gespeeld door Strother Martin) kon ik deze keer zelfs geen glimlach meer opbrengen.

Vreemd hoe je perceptie kan veranderen in de loop der tijd.

Het maakt de film wel nog wat grimmiger in mijn beleving.

Ik heb het al eerder gezegd, Robert Culp speelt de sterkste rol die ik ooit van hem zag.

Wat een genot hem zo bezig te zien.

De prachtige landschapsopnamen komen via de Blu-ray nog beter tot hun recht.

Deze komt nog wel vaker in de speler terecht (bij leven en welzijn )

Gisteren nog maar eens een aantal uren van mijn steeds krapper wordende levenstijd opgeofferd aan het bekijken van de lange versie van dit drama.

Een herhaalde poging om te ontdekken wat anderen blijkbaar weet te enthousiasmeren aan de film.

Het is helaas wéér niet gelukt.

Mijn waardering is zelfs naar beneden toe bijgesteld.

Wat ik zie zijn vaak heel mooie plaatjes (soms wel te "bruinig" naar mijn smaak) aanvaardbaar acteerwerk van een deel van de cast, en een warrig verhaal dat voortsleept alsof iemand de handrem aangetrokken heeft.

Deprimerend tot-en-met.

Een film die zelfs met de vooruit-spoelknop niet meer vaart lijkt te krijgen.

De pauzeknop bood daarentegen enig soelaas wanneer het té erg werd.

Heel veel onnodig geschoten kilometers film.

(Alle opnames met John Hurt hadden er van mij sowieso uit gemogen)

Een verhaal waarin, ondanks de massa aan personages, zowat niemand te vinden is met wie je als toeschouwer enige binding krijgt.

De chaotische finale schietpartij was voor mij eerder een dieptepunt dan een uitsmijter.

Dit ga ik mijzelf in ieder geval niet meer aandoen.

Het is anderen gegund ervan te genieten.

Correctie: De slag (slachtpartij is een betere benaming) bij Wounded Knee.

Die toevoeging is overigens van cruciaal belang in het verhaal om begrip voor de persoon Frank Hopkins (die Indiaans bloed heeft) te krijgen.

Maar goed dat John Carradine, Bruce Bennett en Richard Arlen wel acteurs waren.

Faron Young, de "held" in dit wegwerp westerntje van Republic Pictures was dat namelijk absoluut niet.

Hij zag er niet uit (tenminste niet als een westernheld) bewoog raar, en had een accent dat botste met dat van de overige acteurs.

Gelukkig komt hij weinig in beeld.

Helaas is dat laatste ook het geval met Angie Dickinson.

Actie is er wel genoeg, schiet-en knokpartijen zijn niet eens zo slecht in beeld gebracht, al moet je iemand die voor je neus staat niet neerschieten met een naar de bodem gerichte revolver...

De muziek ik hemeltergend.

In verhaalvorm kweelt een koortje een Faron Young-ophemelende story, die zo uit de suikerwerkfabriek van Disney had kunnen komen.

Dat is nog niet het ergste.

De achtergrondmuziek die de kijker gedurende de film op zijn trommelvliezen moet verduren is weird.

Werkt soms ook op de lachspieren.

Het lijkt daardoor of je in een verkeerde film zit.

De DVD is daarbij ook al geen aanrader (voor degene die na al het voorgaande toch nieuwsgierig geworden zou zijn)

Hij zit vol springers.

Bij de liedjes is dat een zegen, maar tijdens een vuurgevecht niet echt op zijn plaats.

Hooguit nog de moeite waard voor de schmierende John Carradine.

Zojuist bekeken, en het is een juweeltje geworden.

Een extra belevings-boost a.h.w. van de film.

Volop van genoten.

Er zit geen sleet op deze western, lijkt alleen maar beter te worden.

Opvallend weer hoeveel elementen Sergio Leone geïnspireerd moeten hebben voor zijn Once upon a Time in the West.

Ik zie bij elke kijkbeurt meer overeenkomsten.

Helemaal vergeten dat ook Jack Elam hierin meespeelde, al was het maar kort.

De extra's moet ik nog bekijken, maar het bijbehorende boekje is ook meer dan de moeite waard.

Daar is veel werk van gemaakt.

Vooruit, een halve ster erbij, een betere town-western bestaat er niet .

Dikke aanrader die EUREKA! release.

(Eindelijk) Blu-ray en DVD release (Filmjuwelen) > 20 februari 2020

Duitse topper!

Geweldige cast, en de sterkste rol die ik van Erik Schumann ooit gezien heb.

De rol van Buchholz is klein, maar wel goed.

Een vermakelijke luchtige western met een goed spelende cast.

Ondanks de slechte beeldkwalitieit van de DVD die ik onder ogen kreeg wist ik dit uurtje met aandacht vol te houden.

O'Brien was een zeer populaire acteur, gespecialiseerd in westerns (maar niet uitsluitend)

Hij werd ontdekt door John Ford, en werkte vaker met hem samen.

Hij heeft een aardig aantal uitstekende films op zijn naam staan, vooral die welke hij in zijn jongere jaren maakte.

Bekende westerns waarin hij de hoofdrol speelde zijn o.a. The Iron Horse, The Lone Star Ranger, Last of the Duanes, Riders of the Purple Sage en Robbers Roost.

Acteren deed hij beter dan veel van zijn concurerende filmcowboys in die dagen.

In ieder geval had hij flink bijgeleerd sinds eerdere films die ik van hem zag.

Op laconieke wijze strooide hij met humoristische uitspraken, maar dan wel zonder een komedie van het geheel te maken.

Uiterlijk kon hij mij minder bevallen als westernster,.

Door zijn gespierde compacte lichaamsbouw (zijn bijnaam was "The Chest"!) kwam hij eerder over als een worstelaar.

Hij zag er wat gedrongen uit, al was het geen mollig onderdeurtje als Gene Autry

Vechten was wel zijn ding, hij was ooit bokskampioen van de Amerikaanse vloot in de 1e wereldoorlog.

Actiescènes kon hij als voormalig stuntman makkelijk aan.

In real life was O'Brien een avontuurlijke rouwdouwer, die actief was in maar liefst vier oorlogen: de 1e en de 2e wereldoorlog, de Koreaanse en die in Vietnam.

Een wonder dat hij die allemaal overleefde want hij zat altijd daar waar het meeste gevaar dreigde.

Hij werd veelvuldig onderscheiden en verliet het leger als kapitein, met enkele aanbevelingen voor de rang van admiraal.

Een bijzondere man, dat is zeker.

In Hollywood Cowboy (mijn DVD draagt de titel Wings Over Wyoming) gaat het er allemaal wat minder gevaarlijk aan toe.

Ik heb nog een aantal andere westerns met O'Brien op de plank liggen, die ga ik t.z.t. dan ook maar eens bekijken (en sommigen her-bekijken)

Ook al zou ik mijzelf geen echt grote horrorliefhebber willen noemen, de Britse horror ligt mij toch het best.

Ook ik kwam bij deze film vooral terecht door de aanwezigheid van Susan Penhaligon.

Wat een beauty.

Hoewel Stephanie Beacham natuurlijk ook niet mis is.

Blij toe, want dit was wel een schot in de roos.

De eerste film van Peter Walker die ik zag denk ik.

Misschien moet ik maar eens op zoek gaan naar meer.

Wat een goede rolbezetting!

Met name Anthony Sharpe weet te overtuigen als Father Meldrum, ik kreeg er de rillingen van.

Brrr... wat een griezel.

En dan die huishoudster nog, miss Brabazon (Sheila Keith)

Er zitten wel een aantal ongerijmdheden in de film, maar dat mag de macabere pret niet drukken

Een verrassend einde van de film ook.

Bond-achtige film die het vooral moet hebben van de sfeervolle Parijse locaties en uitstekend gechoreografeerde vechtpartijen.

Hoofdacteur Craig kon mij niet helemaal overtuigen, afgezien van de vuistgevechten dan.

Zijn stem klonk mij onaangenaam in de oren, en zijn acteerwerk was nogal wisselvallig.

Er komen allerlei accenten voorbij, bijna iedere acteur probeert er iets van te maken, maar dat is lang niet altijd geslaagd.

Geen straf om een keer te bekijken.

Vooral Parijs, nog met begaanbare wegen en fraaie "traction avant Citroëns" zijn een lust voor het oog.

Een te povere poging voor een eerbetoon aan de Polen.

Die verdienen beter.

Niet alleen de piloten, maar ook de vele infanteristen die dapper gevochten hebben tijdens de oorlog en niet terug konden keren naar hun vaderland.

Ik heb er een aantal gekend en hun verhalen gehoord... om te huilen zoiets.

De intentie van de film is oké, maar de uitwerking helaas ontoereikend.

Een groots opgezet schouwspel met goed acteerwerk van Binoche en Martinez.

Overweldigend mooie natuuropnames en indrukwekkende sets.

De cholera epidemie , die veel aandacht opeist, zorgt wel voor een heel naargeestige sfeer.

Sommige beelden zijn wat dat betreft best wel schokkend, en tevens een reden voor mij om de film niet voor een tweede keer te willen zien.