Meningen
Hier kun je zien welke berichten Jynxter als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Walk among the Tombstones, A (2014)
Redelijke actie-thriller. Net wat anders dan we van Neeson gewend zijn. Iets trager en sferischer. Maar verder eigenlijk wel weer gewoon het soort film waar we Neeson van kennen. Het heeft allemaal niet veel om het lijf maar is degelijk genoeg. En qua camerawerk viel er meer te bewonderen dan vooraf gedacht. Al hoeft dat expliciet sadistische van mij nooit zo, was A Walk Among The Tombstones best de moeite voor een keertje.
War (2007)
Alternatieve titel: Rogue Assassin
Ik vind het tamelijk bizar dat dit nietszeggende actiefilmpje hier boven de 3 sterren scoort. War is lomp en rommelig en lijkt zichzelf nog redelijk serieus te nemen ook. Iets wat als kijker bijna onmogelijk is.
Een handje vol achtervolgingen en slecht gemonteerde schietpartijen aangevuld met erg zwakke dialogen gebracht door acteurs die waarschijnlijk op een toneelschool geweigerd zouden zijn en Statham, die zijn standaard routine afdraait.
Het einde zou je nog een twist kunnen noemen, als je het niet al vanaf de eerste akte zou zien aankomen.
Warfare (2025)
Ik kan deze Warfare geen onvoldoende geven. Het is namelijk gewoon een goed gemaakte film. Het is alleen helemaal niet mijn ding. Tientallen minuten lang geschreeuw, bloed en pijn achter elkaar hoeft van mij niet zo. Ik besef me terdege dat oorlog vreselijk is en dat er dergelijke verschrikkelijke dingen gebeuren. Maar ik hoef het niet zo expliciet en langdurig te aanschouwen. Ook al wordt alles wel geloofwaardig weergegeven.
Warriors, The (1979)
Ik had de game wel eens gespeeld, maar de film nog nooit gezien. Maar nu dan toch maar eens opgezet.
En ik kan niet zeggen dat ik echt positief verrast werd. Want qua storytelling, dialogen en überhaupt het acteerwerk, is deze dystopische cultfilm bijzonder zwak. Al valt daarbij natuurlijk wel mee te wegen dat de filmindustrie 45 jaar geleden sowieso nog van een ander niveau was dan nu.
Wat The Warriors wel heel goed doet is het creëren van een interessant, fictief New York en die stad te vangen in sfeervolle beelden voorzien van een goede soundtrack. Maar eigenlijk had deze heerlijke setting een veel betere film verdiend.
Wat mij betreft leent de wereld van The Warriors zich uitstekend voor een compleet nieuwe film met de huidige cinematische mogelijkheden. Zoals George Miller bijvoorbeeld deed met Mad Max.
Weapons (2025)
Wat een boeiende en toch wel originele vertelling. Spanning, humor en wat horror wisselen elkaar prettig af.
Van begin tot eind heb ik vol interesse zitten kijken waar alles toe zou leiden. Met de verschillende invalshoeken per personage wordt steeds wat meer duidelijk, tot de uiteindelijke climax.
Eén van mijn filmische hoogtepunten van dit jaar.
Welcome to the Punch (2013)
Een actie-flick zoals zovele. Matig script, veel ongeloofwaardigheid, weinig diepgang. Maar visueel in orde en met een vette slomo-scene ergens voorbij het midden wanneer bij een confrontatie de spanning op loopt.
Het einde vond ik dan wel weer suf, maar goed.
Liefhebbers van de standaard actiefilm kunnen zich er geen buil aan vallen.
Wicked Little Letters (2023)
Een leuke en vlotte whodunnit-klucht, maar dan zonder gepleegde moord. De uitgesproken en dik aangezette typetjes werken prima en het spelplezier spat ervan af.
Widows (2018)
Degelijke en onderhoudende film naar mijn mening. Soms lijkt het alsof Steve McQueen niet helemaal weet welke kant hij op wil en een beetje van alles wat doet, maar het hindert niet. De verschillende verhaallijnen die samen komen werken prima. Er gebeurt niet heel veel écht ongeloofwaardigs en de cast scoort zonder uitzondering een voldoende.
Widows is voor mij een film die op geen enkel vlak echt naar boven uitschiet, maar ook zeker nergens door de ondergrens zakt en me dik 2 uur heel goed heeft kunnen bekoren.
Wolfs (2024)
Best een leuke buddy movie. Gevat en met een heel sterke cinematografie.
Maar ondanks dat Pitt en Clooney al eerder hebben laten zien goed samen te kunnen spelen, doet Wolfs toch wat stroef en geforceerd aan.
Woman of the Hour (2023)
Kendrick is natuurlijk een bekend gezicht als actrice. Maar ik wist niet dat ze ook als regisseuse gestart was.
En niet onverdienstelijk ook nog. Want haar debuut is niet verkeerd.
Het in grote lijnen waargebeurde "Woman of the hour" is een erg gefragmenteerde film. Toch wordt het nooit warrig. Al zijn sommige zijpaden betekenisvoller dan andere.
Er zijn af en toe wat spannende momenten, en Daniel Zovatto (die ik blijkbaar ooit in Ladybird voorbij heb zien komen maar eigenlijk helemaal niet ken), doet het prima als berekenende psycho. Alles heeft een goede 70's vibe en Kendrick weet haar punt te maken.
Wonka (2023)
Chalamet zet een hele fijne Wonka neer. De film oogt wonderschoon en de dik aangezette karakters maken direct duidelijk dat je naar een sprookje zit te kijken. Ook de muziek is dik in orde.
Verhaaltechnisch had er wat mij betreft echter wel wat meer ingezeten. Niet geremd door enige restricties qua logica, realisme, natuurwetten of uberhaupt íets, springt het allemaal wel een beetje alle kanten op. En ondanks dat Grant het best leuk doet, is zijn Oempa Loempa niet om aan te zien vanwege de beroerde CGI.
World War Z (2013)
Toffe, onderhoudende en degelijke actie thriller. Genoeg prachtige shots om je aan te vergapen. Zoals die waarin hordes ondoden als ongeleide projectielen door de straten rennen. Pitt doet het in mijn ogen prima en de film verveeld geen moment.
Dat neemt natuurlijk niet weg dat World War Z veelal de geijkte paden berijdt. En dat er mede daardoor weinig verassends of inventiefs te ontdekken valt. Daarbij zijn er ook echt wel de nodige stommiteiten in zowel de handelswijze van de personages als in het script.
Maar dat mag de pret niet heel erg drukken. Omdat je dat bij een film als deze een beetje kan verwachten en omdat het in vergelijking met veel andere films in dit genre ook nog best meevalt.
Gewoon een lekkere popcornflick om 2 fijne uurtjes mee zoet te zijn.
Wrath of Man (2021)
Alternatieve titel: Cash Truck
Wrath of Man is een heel stuk grimmiger dan de gemiddelde Ritchie film. In tegenstelling tot zijn meeste werken is er dit maal amper plaats voor humor. Maar ook deze hardere stijl blijkt Ritchie prima onder de knie te hebben. De film is onderhoudend en strak geschoten. Het tijdlijn gegoochel probeert het verhaal nog wat cachet mee te geven, maar eigenlijk is het een eenvoudig en standaard actiefilm scenario. Daarmee is Wrath of Man ook niet heel bijzonder. Maar zeker zijn 2 uur waard.
