Meningen

Apart filmpje. Heel de speelduur lang worden toffe scenes en goed geschreven dialogen en monologen afgewisseld met saaie momenten en prietpraat. Het hielp daarbij niet dat ik de hoofdpersoon maar niet kon geloven. Deels door Novak zijn spel en uitstraling, deels ook door de manier waarop zijn karakter met bepaalde situaties omgaat.

Omdat er echt wel wat hele rake en scherpe maatschappijkritische uitlatingen worden gedaan en omdat er af en toe best wat te glimlachen valt, twijfelde ik lang of ik Vengeance een voldoende waard vond of niet. Maar het lompe einde liet de weegschaal toch duidelijk doorslaan naar de andere kant.

Best een gedrocht van een film eigenlijk. Rommelig en niet grappig, ondanks vele pogingen dat wel te zijn. Een simpel en suf plotje met links en rechts nog wat zijfiguren die eigenlijk niks toevoegen. En dan is de CGI ook nog verre van indrukwekkend. Het lijkt een beetje een haastklus, terwijl er toch voldoende budget was.

Na de eerste paar minuten en de eerste paar banale poep-, pies- en kots grappen (letterlijk), had ik er meteen een hard hoofd in. Gelukkig werd Violent Night wel wat beter dan het begin deed vermoeden. Maar in zijn geheel viel de film me toch best tegen.

Ik geef hem nog net aan 3 sterren omdat er best een aantal toffe scenes inzitten. Alleen staat daar tegenover een berg aan fouten en slordigheden in zowel scenario als montage. Bovendien had ik totaal geen enkel gevoel bij welk karakter dan ook. Nou vooruit, bij de schattige Leah Brady natuurlijk wel een beetje.

Er zijn heel wat gelijkenissen te trekken met Die Hard, en daar wordt dan ook regelmatig aan gerefereerd wanneer over Violent Night wordt gesproken of geschreven. Maar van de charme en kwaliteit van de alom geroemde Willis klassieker, is deze actie-komedie lichtjaren verwijderd.

Een wat gefragmenteerde vertelling die zich moeilijk in een hokje laat vangen. Het is me ook niet helemaal duidelijk of Coppola echt een punt wil maken.

Feit is wel dat het mysterieuze en mistroostige geheel intrigeert. De dromerige beelden met zachte kleuren ondanks de harde gebeurtenissen, de subtiele humor die af en toe haaks op de zwaarmoedigheid staat en de jongens die ongegeneerd spioneren en een dagboek doorspitten, maar oprecht om de meiden lijken te geven. Zoals een van de jongens zelf de gebeurtenissen beschrijft: het zijn puzzelstukjes die, hoe je ze ook legt, nooit volledig aansluiten.

Coppola weet slim meerdere gelijkenissen te creëren tussen de jonge mannen uit het verhaal en de kijker. In een film die je niet makkelijk vergeet. Zoals ook de Lisbon-zusjes niet makkelijk vergeten werden.

Bijzonder, aangrijpend en sfeervol.

Verdrietig, ongemakkelijk, komisch, spannend, schurend, irritant, naargeestig, pijnlijk.

"Voor de meisjes" is heel veel. Maar vooral een mooi geschoten en intrigerende film.

Nederlandstalig acteerwerk is altijd weer even wennen, al doen de hoofdrolspelers het op zich prima.

De echte ster is echter Mike van Diem, die in vaak veelzeggende cinematografie een donker maar boeiend verhaal neerzet dat je aan de buis gekluisterd houdt.