Martin Koolhoven

In het buitenland kwam ik regisseurs en vooraanstaande filmjournalisten tegen die beweerden dat het hier om een meesterwerk ging en ik moest daar hartelijk om lachen. Maar okay; Miller bleek eerder ook tot geniale dingen in staat, dus waarom zou ik de film niet kopen?

Ik wist niet wat me overkwam. De beste film die ik in tijden heb gezien. Wat een prachtfilm. Het zou me ernstig verbazen als deze film over een paar jaar niet een gigantische cultstatus heeft.

*****

Een meesterwerk. Van de week weer aan een aantal mensen laten zien wiens monden openvielen. Misschien wel de meest ondergewaardeerde film van de jaren negentig.

Alles klopt aan de film. En wat een lef. Vanaf het eerste moment dat de gedragen stem de voice over doet weet je dat je in goede handen bent. Miller doet dingen die je nevernooit zou verwachten in een familiefilm en het werkt ook nog. Het verhaal, de art direction, de fenomenale regie, de geweldige dialogen, ik kom superlatieven tekort. Ik vertel het het een ieder en iedereen reageert (net als ik) wat lacherig. Maar van de week liet ik de film weer zien aan een cameraman en een scenarioschrijver en ook hun bek viel open.

Gaat dat zien.

Een van de beste films van de afgelopen 25 jaar. Ik zeg het maar nog een keer.

Filmer en onstuitbare cinefiel Martin Koolhoven (Oorlogswinter, Brimstone) neemt met De Keuze van Koolhoven een verfrissende duik in het cinematografisch verleden. Voor Imagine koos Koolhoven een zeldzame klassieker over een sekte: Gunga Din (1939, George Stevens), een high-adventure spektakel naar een gedicht van Rudyard Kipling.

Martin Koolhoven (50) ging bijna failliet aan de voorbereidingen van zijn succesvolle film Brimstone. Maar de markante regisseur is alweer aan de slag met zijn volgende grote filmproject, dat speelt in het turbulente naoorlogse Jakarta. En deel twee van de tv-hit Kijken met Koolhoven is in de maak. ‘In Nederland kun je geen films maken als je netjes binnen de lijntjes kleurt.’

Deze maand tackelt Koolhoven het genre van de vampierfilm met The Lost Boys, een horrorfilm van Joel Schumacher met Jason Patric, Kiefer Sutherland, Corey Haim, Jami Gertz en Dianne Wiest.

Voor Night of the Vampires heeft Martin Koolhoven gekozen voor de film The Lost Boys. Regisseur Joel Schumachers finest hour was deze gelikte tienerhorrorfilm. Vampieren met matjes, kitscherige drumbeats: ja hoor, dit is een eighties mainstream interpretatie van de genrefilm.

Centraal staan twee broers die net in het kustplaatsje Santa Cruz zijn komen wonen en vermoeden dat de lokale groep hangjongeren bestaat uit vampiers. Voorafgegaan door Martins favoriete scènes uit het vampiergenre.

geen double bill?

Met dit keer de claustrofobische thriller Wait until Dark, waarin we de tegendraads gecaste publiekslieveling Audrey Hepburn tegenkomen in de hoofdrol.

Het bioscooppubliek van de jaren zestig kende Hepburn vooral van rollen in romantische komedies als Breakfast at Tiffany's (1961) en natuurlijk de met Oscars overladen musical My Fair Lady (1964). Slimme zet dus van producent (en acteur) Mel Ferrer om Hepburn, zijn toenmalige echtgenote, als het slachtoffer te casten in een film waarin ze als blinde vrouw in haar eigen appartement geterroriseerd wordt door drie indringers.

Voorafgaand aan de film bespreekt Martin Koolhoven een aantal films en scènes waarin een blind personage een belangrijke rol speelt.

De reacties op De kijk van Koolhoven waren zo goed dat filmmaker Martin Koolhoven zijn tv-programmaformat naar het theater brengt. De regisseur van Brimstone zal onder de titel Klassiekers met Koolhoven filmcolleges geven. Er staan voorstellingen gepland in veertien steden, waaronder Eindhoven, Leiden en Zaandam.

Is er een klassieker horrorgenre te vinden dan het spookverhaal? Geen locatie zo uitgewoond als een spookhuis, zou je zeggen. De Spanjaard J.A. Bayona trok zich er niets van aan en maakte met El Orfanato een van de beste gothic horrorfilms van de afgelopen twintig jaar.

In het vorige decennium legde de Mexicaan Guillermo Del Toro met The Devil's Backbone (2001) en Pan's Labyrinth (2006) de basis voor een new wave van Spaanse fantastische films. Del Toro was als executive producer ook de drijvende kracht achter Bayona's El orfanato, een psychologische horrorfilm in de lijn van het ook al succesvolle The Others (2001) van Alejandro Amenábar.

Vooraf aan de film kun je griezelen met Martin Koolhoven die een aantal scènes en trailers met spoken laat zien.

Regisseur en onstuitbare cinefiel Martin Koolhoven vertelt in De Keuze van Koolhoven over alles wat film de moeite waard maakt en in het bijzonder over de rijke geschiedenis van de genrefilm. Geen betere ode aan de Italiaanse rip-off cinema van de jaren 70 dan een vertoning van Lucio Fulci's beruchte Zombie Flesh Eaters en de documentaire Fulci for Fake.

Zelf beschouwde horromaestro Lucio Fulci zijn films als visuele poëzie, want 'wanneer je grenzen overschrijdt, ontstaat poëzie'. Grenzen worden inderdaad ruimschoots verlegd in Zombie Flesh Eaters, zij het op nogal prozaïsche wijze. Een zombie die na eerst in gevecht te zijn gewikkeld met een topless duikster een hap uit een haai neemt, levert in ieder geval een sterk staaltje gruwelcinema op.

Ook te zien is Fulci for Fake (Simone Scafidi, 2019), de eerste biopic over Lucio Fulci, met niet eerder vertoonde beelden.

Raiders of the Lost Ark (het eerste Indy-avontuur) was natuurlijk zelf ook afgeleid van de aloude Hollywood avonturenfilms en -serials. Het was echter zo’n groot succes dat het een herintroductie van het high adventure-genre betekende.

Hollywood zelf maakte een aantal geslaagde en minder geslaagde broertjes (de meest succesvolle was het uitstekende Romancing the Stone, dat zelfs een vervolg kreeg), maar overal in de wereld doken Indy-klonen op, met name vanuit de Filipijnen en Italië. Deze waren niet allemaal geslaagd te noemen. Vanavond bekijken we trailers en scènes van wisselend allooi, gevolgd door de meest onderschatte Indy rip-off.'

Zou u een productie exclusief voor een streamingsdienst maken?

“Ik ben door Netflix voor van alles benaderd. Ik heb nooit toegehapt, maar dat kan best een keer veranderen. Als het de enige manier is om een bepaalde film te financieren bijvoorbeeld.”

Beïnvloedt uw werk voor televisie uw productie als filmregisseur niet? U bent nu al enige jaren bezig aan een nieuw project, een misdaadthriller die speelt in 1946 in Indonesië.

“Ik moet me goed voelen om aan het scenario te kunnen schrijven. Door privéomstandigheden was dat een tijd niet zo. Dit programma maken is dan makkelijker: praten over films is het leukste wat er is. Het gaat nu weer beter, dus als de serie af is, ga ik weer aan de slag. Heb geduld, het komt eraan en wordt geweldig.”

Martin Koolhoven is een bevlogen filmmaker die altijd over film praat. De ideale persoon dus voor een filmprogramma. Zijn tv-programma De kijk van Koolhoven begint morgen aan een tweede seizoen, met zes afleveringen onversneden filmenthousiasme. Een portret van de man die in zijn jeugd timmerman wilde worden.

Geen zin in dorre colleges, maar wel alles van film willen weten? Met aanstekelijke flux de bouche neemt presentator Martin Koolhoven je mee door de de filmgeschiedenis. Martin komt in hoogst eigen persoon naar Eye, waar je de zes afleveringen van de VPRO-tv-serie De kijk van Koolhoven op groot doek kunt zien, vóór de reguliere uitzending.

Aansluitend op zijn presentatie geeft Koolhoven een inleiding op zijn keuzefilm. Vanavond: Eurocrime, met Investigation of a Citizen Above Suspicion als hoofdfilm.

Wat zijn dit voor vragen? Acht dilemma’s voor regisseur (en presentator) Martin Koolhoven (50).

Geen zin in dorre colleges, maar wel alles van film willen weten? Met aanstekelijke flux de bouche neemt presentator Martin Koolhoven je mee door de filmgeschiedenis. Martin komt in hoogst eigen persoon naar Eye, waar je de zes afleveringen van de VPRO-tv-serie De kijk van Koolhoven op groot doek kunt zien, vóór de reguliere uitzending.

Vanavond: Aliens, met The Hidden als hoofdfilm. Aansluitend op zijn presentatie geeft Koolhoven een inleiding op zijn keuzefilm.

,,Wie speelfilms over virussen wil zien kan terecht bij mijn top 5 die op vpro.nl is te vinden. Wie van de klassiekers wil genieten, vooral de lange, heeft nu geen excuses. Ik raad Ben Hur (met Charlton Heston), Spartacus en Lawrence of Arabia aan. En natuurlijk de afleveringen van mijn programma De Kijk van Koolhoven. Wat lezen betreft prijs ik Schurkenbloed van James Carlos Blake aan. Dat gaat over twee broers die rond 1845 door hun ouders verdreven zijn en door het zuiden van Amerika trekken en ten slotte tegenover elkaar in de Mexicaanse oorlog te staan. Een schitterend boek.

Vanavond heropenen we de horeca, serveren we een sjippie en bezoeken we de bioscoop met livestreamgast Martin Koolhoven. We gaan praten over Cultuur in tijden van Corona. Kroegen dicht, bioscopen gesloten, theaterladders omgevallen en alle festivals foetsie. Dat is niet alleen zuur voor de Ontspanning Zoekende Mensch, maar ook voor de makers, de uitvoerders en en enorme opbouw- en servicewereld die er achter alle evenementen schuil gaat, van bardiensten tot beveiliging en van lichttechniekers tot geluidstafelaars. Wat te doen, wat te doen?

Vanavond films die zich afspelen in één avond of nacht. In het eerste uur vertonen en becommentariëren filmmaker Martin Koolhoven en filmprogrammeur Ronald Simons fragmenten uit onder andere Do Not Disturb, American Graffiti, Night of the Living Dead, After Hours, Panic Room, The Warriors, Escape from New York en Airplane!, en na de pauze als klapper de hoofdfilm Into the Night (1985) van John Landis, een wild-komische thriller over de nachtelijke avonturen van een aan slapeloosheid lijdende ruimtevaartingenieur.

Regisseur Martin Koolhoven is bezig met de ontwikkeling van een speelfilm over de Hofstadgroep, de groep radicale islamitische jongeren die tussen 2002 en 2005 Nederland voor het eerst confronteerde met jihadisme van eigen bodem. Programmamaker Sinan Can is betrokken als adviseur bij de totstandkoming van de film.

Het is nog niet duidelijk wie het scenario gaat schrijven. ,,Het is echt ongelooflijk interessante materie met natuurlijke mogelijkheden voor internationale samenwerkingen”, aldus Vandevorst. “We zijn aan het denken wie erbij te halen als scenarioschrijver. Een Nederlander of juist een internationaal iemand?” Behalve aan de Hofstadgroep-film werkt Koolhoven ook aan een film over de onafhankelijkheidsstrijd in Indonesië na de Tweede Wereldoorlog.

Koolhoven & Simons duiken in de wereld van de queer cinema, met in het eerste uur fragmenten van Liquid Sky (1982) van Slava Tsukerman, A Nightmare on Elm Street 2: Freddy's Revenge (1985), Hellbent (2004) en Funeral Parade of Roses (1969) van Toshio Matsumoto. De hoofdfilm is de zwoele neo-noir Bound van Lana en Lilly Wachowski.

Voordat ze ieders hoofd op hol brachten met The Matrix, maakten de Wachowski Sisters (toen nog Brothers) hun regiedebuut met deze zwoele neo-noir over een ex-gevangene en stoere loodgietster (Gina Gershon) en de vrouw van een gangster (Jennifer Tilly) die verliefd op elkaar worden en samen twee miljoen dollar proberen te stelen.