Quentin Tarantino

Ook niet schijnbaar. Tarantino wilde de koffer opleuken met een lichtje (heeft ie ooit beweerd).

Nope. En hij heeft ook niet ontkend dat het glazen vloer shot in Kill Bill uit The Lodger komt en dat de de silhouetten tegen een gekleurde achtergrond in Kill Bill uit Samurai Fiction komt.

Toch geloof ik weinig van die drie referenties.

Maar je kan ook niet zeggen dat het niet zo is...

Dat is het punt van de discussie toch niet? Ik ga enkel van de grootste waarschijnlijkheid uit. Tarantino uit zich te weinig mbt referenties om uitsluitsel te geven. Maar in jouw redenatie is het gegeven dat Uma Thurman een katana gebruikt om haar vijanden af te slachten in Kill Bill een directe verwijzing naar zijn EIGEN film Pulp Fiction, louter en alleen omdat Bruce Willis daar ook een katana gebruikt om iemand af te maken en Tarantino nergens in de buurt is om dat te ontkennen.

En dat vind ik kul. Ik ben oprecht geinteresseerd in al die referenties, maar ik vind dat men ooit te ver gaat en alles als een referentie gaat zien.

In 'the Bonnie- situation' in Pulp Fiction staan de personages Jules (Jackson) en Jim (Tarantino) centraal. Op alle internetfora heeft met het over een Truffaut referentie (de film Jules et Jim), maar het gaat nergens over omdat Tarantino amper wat van de man gezien heeft. Hij vond dat de stijl van Truffaut te conservatief was in vergelijking met tijdsgenoot Godard, een man die hij veel meer bewonderde. Ik meen zelfs gelezen te hebben dat ie Jules et Jim niet eens gezien heeft. Maar is het dan toch waar enkel en alleen omdat dat op vele fora wordt beweerd en Tarantino niet in de buurt is om het te ontkennen?

Ik heb het niet over die katana gehad én niet over de 'Bonnie situation' dus voor de derde en laatste keer: GOED LEZEN aub!

Waar ik het wel over had was de gelijkenis tussen de stukjes dialoog 'just because you ARE a character doesn't mean you HAVE character'('Pulp fiction'/'The color of money'), welke dus ook op beide links staan aangegeven. Niet zozeer dat het onomstotelijk bewijs is, maar om in ieder geval eens te laten zien dat er meer mensen zijn die de link hebben gelegd.

Maar je hebt gelijk als je zegt dat Tarantino zich in deze moeilijk kan verdedigen. Gelukkig ben jij er nog!

Doe ik toch ook!

Wilde alleen maar aangeven dat zo'n referentielijst nogal eens uit de bocht vliegt: niet alles wat er staat is per definitie waar (en ik ging ervan uit dat je die links als bewijs wilde aanvoeren). Ik hoop dat ik de compactere en betere quote uit Pulp Fiction nog eens zal aantreffen in een oude B-film. Zou verhelderend zijn.

Inderdaad, ik wacht af...

En we hopen dat jij dat ook voortaan doet.

Ik dacht al, waar blijft rokkenjager nou?

Ik zeg verder maar niks, maar misschien is het volgende artikel interessant, rokkenjager en ramon k kunnen het bij voorbaat overslaan:

La fiction du pulp

Die artikel had ik al eerder gelezen. Je punt is?

Uit het interview met Tarantino dat Stephan73 op de vorige pagina plaatste over referenties in Kill Bill.

TM: How about The Bride Wore Black (1968, Francois Truffaut, France)?

QT: Here's the thing. I've never actually seen The Bride Wore Black.

TM: Really?

QT: I know of it, but I've never seen it. Everyone is like, "oh, this is really similar to The Bride Wore Black." I've heard of the movie. Its based on a Cornell Woolrich novel too, but it's a movie I've never seen. The reason I've never seen it is because…I've just never been a huge Truffaut, fan. So that's why I never got around to see it. I'm not rejecting it, I just never saw it. I'm a Goddard fan, not a Truffaut fan. So I know of it, I know all that stuff, but it's a movie I've never seen.

En dan kan de schrijver van dat artikel van je dus speculeren wat ie wil... Dat shots of elementen lijken op momenten uit films van Truffaut zal best waar zijn. Misschien heeft Tarantino 'm wel onbewust gekopieerd. Of zag ie een shot en weet ie niet meer uit welke Franse film 't kwam. Tarantino is sterk beinvloed door de Nouvelle Vague, maar hij heeft veel bewondering voor Godard (in dat ene artikel slecht gespeld 'Goddard') en niet zo zeer voor Truffaut. In Kill Bill refereert ie niet aan Truffaut, waarom zou ie dat dan wel gedaan hebben in Pulp Fiction?

Ik vind het artikel verder best wel leuk hoor, dat terzijde.

[quote="Ramon K]Misschien heeft Tarantino 'm wel onbewust gekopieerd. Of zag ie een shot en weet ie niet meer uit welke Franse film 't kwam.[/quote]

Inderdaad.

[quote="Ramon K]Ik vind het artikel verder best wel leuk hoor, dat terzijde.[/quote]

Ik ben nu in ieder geval wel benieuwd geworden naar Truffaut en dan met name 'Shoot the piano player'.

Kan inderdaad kloppen. Als je het interview leest zie je dat Tarantino af en toe even niet meer weet welke referentie eigenlijk bij welke film hoort. Al lijkt het me anderzijds zeer onwaarschijnlijk. Ik zal persoonlijk nog opzoek gaan Shoot the Piano Player en The Bride Wore Black. Kom later nog hierop terug.

De ene keer is het zus en de andere keer is het zo met jou, rokkenjager. Lekker consequent.

Niet consequent? Ik zie geen enkele contradixie in de 3 berichten van rokkenjager.

PS. je moet de aanhalingstekens bij de naam wel sluiten als je iemand wilt quoten .

1. Dan moet je wat aan je Nederlands gaan doen.

2. Het is kennelijk duidelijk genoeg dat het een quote is...

______________________________________________________________

Waar zitten de contradixies die zo duidelijk zijn dat als je ze niet ziet, je wat aan je Nederlands moet doen?

Geen commentaar...

Ach, laat het Adrenal. Dansen voor een blinde, Zingen voor een dove, zegt men.

Ben nooit echt een fan geweest van tarantino,s films

kill bill 3,0

pulp fiction 2,0

reservoir dogs 1,5

jackie brown 1,0

death proof 2,5

sin city 4,0 ( deze vind ik wel weer goed )

kill bill 2 1,0

Sin City is niet van Tarantino. Hij was enkel gastregisseur.

Begin Tarantino eigenlijk steeds meer te mogen: zijn films getuigen van veel lef en zijn telkens vernieuwend en origineel.

1. Pulp Fiction 4.5*

2. Kill Bill vol.1 4*

3. Kill Bill vol.2 4*

4. Reservoir Dogs 3.5*

5. Jackie Brown 3.5*

6. Death Proof 1.5*

Bij Tarantino gaat het ook meer om hoe hij de film brengt. Veel lef zoals je al zegt. Vooral Death Proof vond ik geniaal.

Hij haalt ook het uiterste uit zijn acteurs, daarom ben ik nu bij Inglourious Basterds ook juist blij dat hij types als Mike Meyers en Eli Roth heeft, kun je weer lekker verrast worden als je ze wel eens ineens geniaal ziet acteren

Tarantino is toch wel een enorm goede filmmaker hoor. Pulp Fiction was destijds natuurlijk erg innovatief en het blijft ook z'n beste film, maar ook de films die hij daarna maakte waren stuk voor stuk geweldig. Ik heb op Death Proof na al z'n individuele werken gezien.

1. Pulp Fiction - 5,0

2. Jackie Brown - 4.5

3. Kill Bill Vol. 2 - 4,0

4. Reservoir Dogs - 4.0

5. Kill Bill Vol. 1 - 3,0

Reservoir Dogs vond ik na herziening vrij saai en die 4 sterren hangen serieus aan een zijden draadje. Toch ga ik binnenkort weer een poging wagen.

Nog geen rijtje geplaatst:

1. Reservoir Dogs (5,0*)

2. Pulp Fiction (5,0*)

3. Kill Bill: Vol. 1 (5,0*)

4. Grindhouse (4,5*)

5. Kill Bill: Vol. 2 (4,0*)

6. Death Proof (4,0*)

7. Jackie Brown (3,0*)

Ik zag ooit delen van Four Rooms maar het was niet boeiend genoeg om te blijven hangen en Jackie Brown verdient een herziening. Ik vind het nog steeds een boeiend regisseur. Misschien ook wel omdat het de enige Amerikaanse regisseur is die oude vergeten genres herkauwt en cool serveert. En ik waardeer zijn filmpassie die je duidelijk in zijn oeuvre terugziet. Pulp Fiction betekende in mijn tienerjaren een ommekeer in mijn filmsmaak. Reservoir Dogs blijft voor mij zijn beste film.

Voor mij ook, maar eigenlijk heeft hij het voor mij daarna nooit meer waargemaakt. Reservoir Dogs is een sterke film, maar voor mij persoonlijk staat hij toch wel duidelijk achter Pulp Fiction. De rest van Tarantino's werk is vooral vermakelijk, maar zelden meer dan dat.

Wat mij een beetje is gaan tegenstaan is het wat al te bewuste verwijzen naar andere films. Het zit er al vanaf het begin in natuurlijk, maar Tarantino's eerste drie werken leken nog op films die op zichzelf stonden. In de Kill Bills en met name Death Proof leek het verwijzen nog belangrijker geworden en kreeg ik werkelijk het gevoel naar meerdere films door elkaar heen te kijken. Tarantino's hand is onmiskanbaar, maar toch missen die films een eigenheid. Ze zijn gemaakt door een regisseur die zich wellicht te bewust is van zijn eigen stijl, iets wat nog eens benadrukt wordt doordat Tarantino ook graag naar zijn eigen films verwijst.

Waar het op neer komt is dat ik bij de eerste drie films het gevoel had dat Tarantino op de eerste plaats geïnteresseerd was in het vertellen van die specifieke verhalen met die personages en dat de verwijzingen er in de loop van de productie uit enthousiasme zijn toegevoegd. Bij zijn latere werk voelt het meer als andersom aan, alsof Tarantino denkt: "Laten ik nu eens een vechtfilm maken vol verwijzingen naar Aziatische martial artsfilms die ik gaaf vind". Er is iets karikaturaals aan de Kill Bills en aan Death Proof; het voelt meer bedacht dan bijvoorbeeld Pulp Fiction. Bij Death Proof begon het me voor het eerst pas echt te storen. Vooral ook doordat Tarantino zijn eigen stijl in de weg liet staan van waar de film werkelijk over ging: een maniak die mensen vermoord met zijn auto.

Nu kan ik Tarantino's filmenthousiasme zeer waarderen. Interviews met hem zijn altijd leuk om te kijken. Tevens kijk ik vol nieuwsgierigheid uit naar nieuw werk van zijn hand. Ik betwijfel echter of hij nog een Pulp Fiction of Reservoir Dogs in zich heeft: een Tarantinofilm die niet al te bewust een Tarantinofilm is en daardoor paradoxaal genoeg meer een Tarantinofilm is.

Het is mij enkel in Death Proof een beetje tegen gaan staan. Niet zo zeer dat er verwezen wordt naar andere films, maar dat de verwijzingen ooit zo loos en opzichtig zijn en geplaatst worden 'buiten de context'.

Bijvoorbeeld het rubberen eendje op de auto van Russell.

Vooral bij Kill Bill heb ik er weinig moeite mee. Die heeft ie ook met zo'n instelling gemaakt. En zo ga ik die film ook in. Het is een echte film geek film. Maar die hoeft ie voor mij ook niet steeds opnieuw te maken. Daar ben ik het mee eens.

Eens. Maar heb daar weinig echte problemen mee.

Daar ben ik het niet mee eens omdat Death Proof echt een grindhouse film is. Een paar shockerende of spectaculaire scenes (meestal had je aan de trailer al genoeg) en de rest is een hoop gelul en weinig plot. Voor mij staat niet zozeer de maniak centraal, maar juist het concept.

En als ik er zo over nadenk, heb ik dat ook al een heel klein beetje met Kill Bill gekregen met de jaren (een user merkte ooit op dat ik mijn cijfer bij deel 1 nogal eens veranderde). Alleen til ik er niet zo zwaar aan omdat veel verwijzingen wel degelijk goed werken.

Ik ook, maar dat levert uiteindelijk toch lang niet zo'n bevredigende filmervaring op als een meer op zichzelf staande film als zijn eerdere werk.

Maar juist van een groot regisseur verwacht je dat hij dan meer met dat concept doet. De dialogen voelden doellozer aan dan in andere Tarantino's en waren ook gewoon wat minder dan de teksten in zijn overige films. Dan gaat het gebrek aan geweld toch wel tegenstaan, omdat je daarmee naar de bioscoop wordt gelokt. Dat oorspronkelijke grindhousefilms ook zulk suf geklets bevat mag dan eigenlijk niet als argument gelden. Dan kijk is toch tien keer liever naar Rodriguez' Planet Terror, die gewoon meer fun heeft met het Grindhouseconcept.

Vernieuwde toplijst:

1. Jackie Brown (5,0*)

2. Pulp Fiction (4,5*)

3. Reservoir dogs (4,5*)

4. Death Proof (4,0*)

5. Kill Bill 1 (3,5*)

6. Kill Bill 2 (3,5)