Destiny Turns on the Radio (1995)

Oei, herziening-stinker van het jaar tot nu toe. De titel vond en vind ik erg leuk. Het begint ook best leuk; een film met veel kleur, leuke introducties van de characters, maar op een gegeven moment ben je drie kwartier onderweg en wil je dat het nu eindelijk eens op gang komt. Het romantische plotje had niet meer mogen zijn dan een zij-lijntje, maar dit krijgt steeds meer de hoofdrol en gaat behoorlijk vervelen op een gegeven moment. Het wíl wel graag sympathiek zijn allemaal, en dat is het (vooral in het begin) ook wel een beetje, maar het kakt onverbiddelijk steeds verder in.

Misdaad als genre is nogal onzinnig; okay, er is een som geld van een overval bij betrokken, er zitten wat boeven, agenten en geweren e.d. in, maar het leunt veel meer op romantische komedie met veel dialogen, die echter niet altijd evenzeer de moeite zijn. Dan zitten er nog wat fantasy-elementen in zowaar (met wat losse pols verwijzingen naar de wederkomst van JC en een onbevlekte ontvangenis, no less!), maar het komt niet echt uit de verf, de vele prima acteurs (leuke bijrol van Tracey Walter) en kleurige settings ten spijt (overigens speelt het zich af in Las Vegas, maar verwacht geen casino van binnen te zien, hooguit heel kort via een bewakingscamera). En dan zit bijna elk moment waarin niet gesproken wordt nog dichtgeplakt met aan Elvis verwante bluesmuzak waar je van moet houden; aanvankelijk vond ik het erg leuk, maar na een tijdje...

Ik meende eerder een hoger cijfer te hebben gegeven, maar met 2,5* zat ik al aardig in de buurt van wat ik hem nu waard vind:

2,5* ---> 2,0*.