Black-white filmchallenge

105. Warm Nights and Hot Pleasures (1964) - IMDb

FTV naakt

69 minuten

Punten: 69 x 2 = 138

Totaal: 7411 + 114 = 7549

https://www.mondo-digital.com/housewife12.jpg

Een van de eerste films van Sarno. Ik had in een recensie gelezen dat dit een mindere versie was van van Living Venus (1961) van HG Lewis en daar ben ik het wel mee eens. 3 vriendinnen verhuizen naar de grote stad om in de showbiz aan de slag te kunnen. Je hebt exploitatie en klein beetje naakt. Uiteindelijk is het tam en net iets te fragmentarisch om lang te boeien.

53 The Sin of Nora Moran (1933)

65 minuten

FTV (130 punten)

Puntentotaal: 9130

Eigen rating: 3,5*

https://www.moma.org/d/assets/W1siZiIsIjIwMTcvMDkvMTUvMzdzNHJ6bHN1el9TaW5fTm9yYV9Nb3Jhbl8xOTMzXzAuanBnIl0sWyJwIiwiY29udmVydCIsIi1xdWFsaXR5IDkwIC1yZXNpemUgMjAwMHgyMDAwXHUwMDNlIl1d/Sin_Nora_Moran_1933_0.jpg?sha=bea370c3be7a0936Pre-Code-film. Dus uitgebracht voordat de beruchte Hays Code de filmstudio's een lange periode preutse censuur oplegde. Op de posters staat; ''Presented In A Marvellous New Screen Technique' dit is echter géén opnametechniek maar een verteltechniek. Want wat de film bijzonder maakt is de hoogst ongebruikelijke manier waarop het verhaal verteld wordt!

Het wordt namelijk verteld in een niet-lineaire verhaal met flashbacks in flashback, droomsequenties en ‘visioenen’ Je ziet Nora Moran niet bepaald gelukkig leven leiden. Ze verloor haar adoptieouders als tiener, wordt verkracht door de man voor wie ze werkte en wordt schuldig bevonden aan een moord die ze niet heeft gepleegd. Het plot is daarmee niet eens zo ongewoons en was destijds zelfs bekend: het meisje valt voor de verkeerde man en moet daarvoor boeten. Echter de uitvoering was dat dus wel!

Uiteraard is het een film gemaakt op Poverty Row want grote studio's zouden zich hier (denk ik) niet aan durven wagen. In tegenstelling tot vele andere goedkoop gemaakte film van Poverty Row, is het wel zeer creatief. Zoals bv. de tientallen stockfoto's die over elkaar heen worden gelegd in vloeiende optische montages. Soms deed de film me zelfs wel een beetje denken aan een horrorfilm. Daarover gesproken Zita Johann die hier de film in haar eentje draagt, is natuurlijk ook bekent als Helen Grosvenor/prinses Anck-es-en-Amon uit The Mummy (1932)

Dat de film uit de Pre-code stamt mag duidelijk zijn het taalgebruik was best grof! Nora wordt ‘een gewone goedkope hoer’ genoemd, wat voor die tijd verrassend bot is. Regelmatig is er “Damn” te horen. Maar ook een buiten echtelijke relatie en zelfmoord zouden binnen korte tijd uit boze worden! Erotische inhoud zoals de poster beloofd is er dan weer niet! Tenslotte kunnen kijkers die wat moeite hebben met de vreemde manier waarop het verhaal wordt verteld, weinig vinden om hun aandacht vast te houden.

54 Der Mann, Der Sherlock Holmes War (1937)

112 minuten

FTV (224 punten)

Puntentotaal: 9354

Eigen rating: 3,5*

https://gfx.videobuster.de/archive/v/c_fNYYkbYIvehC2EMPwddjQcz0lMkawpyUyRjAyJTJGaW1hmSUyRmpwZWclMkZkYmFjNGOLZWOqY6ZkZszgNWQ3ZDFlOGY1YTkuanBnJnI9Y3esMDB4lOww.jpg Deze film werd op 13 juli 1937 uitgebracht, met goedkeuring van de nationaalsocialistische partij en kreeg de beoordeling "artistiek waardevol" Niet heel gek als twee Britten in het "louche" Parijs, afgeschilderd worden als een stel boeven en bedriegers. Desondanks bezit de film (gelukkig) geen groot anti-Engels sentiment en is het absoluut behoorlijk amusant.

De detectives Morris Flint (Hans Albers) en Macky McPherson (Heinz Rühmann) doen zich voor als Sherlock Holmes en dr. Watson (terwijl niemand anders in de film lijkt te beseffen dat deze fictief zijn) en blunderen wonderwel op een complot om vier postzegels van onschatbare waarde te stelen. Er is wel ook een liedje wat beide heren zingen als ze in bad gaan maar dat is gelukkig snel voorbij. En in de laatste scène in de rechtszaal volgt een opvallende onthulling van de identiteit van de 'lachende man'. Zowaar was dit een leuke variant op Sherlock Holmes, die zijn tempo nooit laat verslappen en een zeer plezierige tijd oplevert!

121. Pokolenie (1955)

83 minuten (Plex)

FTV (166 punten)

Puntentotaal: 19996

Eigen rating: 3*

https://image.tmdb.org/t/p/w1920_and_h800_multi_faces/bVyh1hKNWk835knUoQTJU4RTFT0.jpg

Op aanraden van stephan-0115 deze ook gekeken. De tweede film uit het drieluik van Andrzej Wajda's WAR-Trilogy. Ook een rauw, realistische film over bezet Polen en de verzetsbeweging in Warschau. Helemaal niet slecht. Maar "Kanal" vond ik toch een tikkeltje rauwer en dus beter.

106. The Love Rebellion (1967) - IMDb

80 minuten

FTV naakt

Punten: 80 x 2 = 160

Totaal: 7549+ 160 = 7709

https://images.mubicdn.net/images/film/335148/cache-761064-1646100072/image-w1280.jpg?size=800x

Bijna door de films van Sarno heen en dat is maar goed ook, want erg veel plezier heb ik er nog niet aan beleefd. Deze was enkel beschikbaar als Duitse dub maar gelukkig wel met Engelse ondertiteling. Nu is dat ook niet echt een gemis als je er niet veel van begrijpt want de dialogen en het hele scenario zijn ruk. Ik heb ook helemaal geen zin om een degelijke recensie te schrijven. Enige interessante was de rondborstige blonde die een paar keer topless danste.

107. Labyrinth des Grauens (Film, 1921)

aka Labyrinth of Horror aka Wege des Schreckens

90 minuten

FTV silent

Punten: 90 x 2 = 180

Totaal: 7709+ 180 = 7889

https://1.bp.blogspot.com/-aIEihMQN3U0/YOx_yp6dcUI/AAAAAAABlZs/lHUFvGwTOXQ4t0TBVBvKXCqazy7NurxjACLcBGAsYHQ/s480/1921%2B-%2BWege%2Bdes%2Bschreckens%2B%2528Austria%2529.mp4_snapshot_00.44.04.jpg

Een Oostenrijkse silent met Franse intertitels en Engelse ondertitels. Ondanks dat de internationale titel spreekt van horror, is dit een dramafilm. Het scenario is vrij eenvoudig over een jonge vrouw Maud die eerst voor haar oom werkt als dienster waarbij ze op een wel bijzondere wijze in contact komt met Edward de zoon van een rijke industrieel. De oom wil maar wat graag dat zijn dochter zich verlooft en trouwt met Edward. Edward voelt zich echter aangetrokken tot Maud en verbreekt de verloving. De oom is overtuigd dat dit de schuld van Maud is en ontslaat haar. Maud keert huiswaarts naar haar oude moeder en haar broer George die liever lui dan moe is waardoor ze in armoede leven. George werkt zich ook geregeld in de nesten door te gaan gokken waardoor hij in aanraking komt met wetsdienaren. Maud vastberaden haar familie uit het slop te halen, gaat naar Londen en vindt werk als typiste toevallig in het fabriek van de vader van Edward. Het lot brengt hen weer bij elkaar maar hun geluk duurt niet lang want broer George zoekt toevlucht bij zijn zus wanneer hij op de vlucht is voor het onopzettelijk doden van een politieagent. George steelt geld uit de kluis van het fabriek waar zijn zus werkt, waarvan Maud wordt beschuldigd en ontslag dient te nemen. Alweer worden Maud en Edward gescheiden van elkaar. De voortvluchtige George krijgt wroeging en wil het goedmaken, maar dat verloopt niet van een leien dakje. Ook Edward beseft dat hij niet kan leven zonder Maud. Het scenario is niet geweldig, maar toch is deze film meer dan de moeite waard voor de manier waarop deze is gefilmd, grauw en nogal kil. Zo zijn er enkele scènes die zonder meer spectaculair kunnen worden genoemd met name een treinramp die bijna fataal is voor Maude en dan Henry die tot 2 maal toe ontsnapt aan de wetsdienaren door een hoge ladder te beklimmen. Ik was erg onder de indruk van Lucy Doraine die Maude vertolkte, een Hongaarse donkerharige schoonheid met heel expressieve ogen. Haar carrière werd gelanceerd door haar landgenoot Michael Curtiz die bovenstaande film regisseerde.

https://live.staticflickr.com/2761/4175174222_268f4fcb7a_b.jpg

59. Ikiru (Film, 1952) - Akira Kurosawa

143 minuten

FTV (286 punten)

Puntentotaal: 11978 + 286 = 12264

Eigen score: 2*

https://s3.amazonaws.com/static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/great-movie-ikiru-1952/EB19960929REVIEWS08401010329AR.jpg

Ik werk zelf bij de overheid dus het begin was nog wel geinig, weinig subtiel natuurlijk, maar als er de nodige humor gebruikt wordt helemaal prima. Probleem is enkel dat we dan nog ff 143 minuten op dezelfde voet doorgaan. In het begin was het ook nog wel interessant wat Kanji met die informatie gaat doen, maar echt pakken deed het nergens. Ook wel weer een bombardement aan dialoog waar ik moeite mee blijft houden. Schommelscene was mooi ja.

60. Du Rififi chez les Hommes (Film, 1955) Jules Dassin

120 minuten

FTV (240 punten)

Puntentotaal: 240 + 12264 = 12504

Eigen score: 2.5*

https://s3.amazonaws.com/static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/great-movie-rififi-1954/EB20020901REVIEWS08209010301AR.jpg

Noirs zijn niet echt m'n ding maar heist films eigenlijk wel, zodoende was dit op papier best hoopvol. Toch viel het wat tegen, dit komt eigenlijk vooral door het extreem gerekte begin en het lange lange stuk na de heist. Die heist zelf was best vet gedaan met o.a. die paraplu en brandblusser, maja die was ook zo weer over en daarna hebben we nog zeker 45 minuten film. Of het geld nu bij Pietje of Jantje terecht zou komen vond ik niet zo interessant dus dat laatste stuk was niet geweldig. Mja, best leuk om een keer gezien te hebben.

61. Mouchette (Film, 1967) Robert Bresson

78 minuten

FTV (156 punten)

Puntentotaal: 156 + 12504 = 12660

Eigen score: 3.5*

https://www.criterionforum.org/img/header/headerphoto731211.jpg

Waar in Basard een ezel het lijdend voorwerp is is het hier een 14 jarig meisje dat vanuit alle kanten negatieve aandacht krijgt en zodoende ook wat vreemde fratsen heeft. Toch pakte de film al snel, en was ik benieuwd wat er van deze jonge meid terecht zou komen. Voor die botsauto scene alleen al is het kijken van deze film al waard, echt waanzinnig knap gedaan. Vond deze quote die ik las bij de film wel mooi: "Niemand stopt minder emotie in zijn films dan Bresson en niemand maakt films met meer emotie dan Bresson”. Einde is ook pittig, maar eigenlijk ook wel mooi en passend.

36. My Darling Clementine (1946)

FTV - 194

Puntentotaal: 6750 + 194 = 6944

Mijn waardering: 4*

http://www.dvdbeaver.com/film4/blu-ray_reviews_62_/my_darling_clementine_blu-ray_/940__my_darling_clementine_subs_blu-ray__.jpg

Wyat Earp, Doc Holiday, The O.K. Corral. John Ford maakt een prima western. Hij doet dat afwisselend met rustig, helder en licht beeldmateriaal en met donker getinte beelden die een meer dreigende en ietwat mistroostige indruk achterlaten. De overgangen naar het dreigende gebeuren vooral als personages in beeld verschijnen of situaties opdoemen die de rust dreigen te verstoren. Het zijn mooie sfeerwisselingen die flirten met de esthetiek van de film noir. Het zijn beelden die met harde contrasten en lage camerastandpunten een gevoel van somber realisme oproepen.

Ford heeft in Wyat Earp en Doc Holiday twee geweldige hoofdpersonen die niet enkel als koel en heldhaftig worden neergezet maar ook als mensen die strijden tegen schaduwen die ze eigenlijk willen ontvluchten. Doc heeft zijn ziekte. Earp zijn verantwoordelijkheid als marshal. Wat ze gemeen hebben is een ruig verleden dat zich in het wilde westen afspeelde, dat in zijn wilde hoedanigheid steeds minder bestaat. De civilisatie rukt op en dat vergt van beiden aanpassingen. De een hanteert de veranderingen beter dan de ander.

29. La Dolce Vita (Film, 1960)

174 minuten x2 (FTV) = 348

Puntentotaal: 4.891 punten

Eigen rating : 3*

https://classiq.me/wp-content/uploads/2013/09/Style-in-La-Dolce-Vita-18-e1378791151571.png

In het Jaar des Heren 1960 : op 13/10/60 is er een vergadering van de Verenigende Naties. Ene Nikita Chroesjtsjov wordt geïnterpelleerd over het recht op onafhankelijkheid van Oost Europese landen. Rusland was op dat moment bezig in snel tempo Oost Europa te assimileren. Chroesjtsjov ontsteekt in een woede, beledigt de vraagsteller en hamert met zijn schoen op zijn tafel. Hierna protesteerde ook de Roemeense afgevaardigde en de afgevaardigden van zowel West als Oost Europa begonnen tegen elkaar te schreeuwen. Met veel moeite weet de voorzitter Boland de rust te herstellen waarbij echter zijn voorzittershamer breekt. Chroesjtsjov noemt dit pathetisch het symbool voor het uiteenvallen van de VN.

De film La dolce vita wordt door sommigen ook wel eens genoemd het symbool voor de decadentie van de Westerse wereld. Felleni wou de leegheid van de Romeinse jetset tonen door middel van een paparazzi journalist die zijn oppervlakkig beroep wil ruilen voor een zingevend schrijverschap. In een zeer fragmentarische structuur ontmoet hij verschillende vrouwen waarvoor hij wel aantrekking voelt maar nooit zal begrijpen. Tussen de vele feesten en party's door probeert Fellini de hypocrisie van de glamour en glitter te vatten.

Schitterende zwart wit beelden van Otello Martelli (die scene aan het Trevi fontein is toch een iconische scene), schitterende vrouwen, schitterende momenten (in het kasteel waarbij Mastroianni in een kamer vragen beantwoord terwijl Aimée in de kamer ernaast alles hoort) maar helaas geen schitterende film voor mij. Het is allemaal vrij academisch waarbij ik geen enkel betrokkenheid voel met het hoofdpersonage. Het drama zit ingemetseld in een afstandelijke visie van een milieu in existentiële crisis.

La dolce vita heeft een overweldigende visuele stijl maar lijdt aan bloedarmoede in zijn betoog dat hedonisme gelijk staat aan verveling.

108. Maciste all'Inferno (Film, 1925)

aka Maciste in Hell

97 minuten

FTV silent

Punten: 97 x 2 = 194

Totaal: 7889 + 194 = 8083

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BODViMjlmZWMtZDIwZi00MTIwLWJkZmMtZTAyZTMxN2U2Zjc4XkEyXkFqcGdeQXVyMTU1MDI1MTA0._V1_.jpg

Ok deze had ik eerder moeten ontdekken, want dit voelt toch echt wel aan als een vergeten klassieker. Het thema van duivel die rechtschapen persoon wil verleiden in ruil voor zijn ziel is een thema dat al van in het begin van de film veelvuldig gebruik gemaakt. De link met Maciste all'Inferno (Film, 1925) van Murnau die een jaar later uitkwam is dan ook snel gelegd. Maciste vind ik echter de betere film en dat heeft vooral te maken met de groteske scènes die zich in de hel afspelen. Het verhaal van Maciste is dan net wat anders dan Faust. Hij tart namelijk de duivel en in mindere mate Pluto (Hades in het Grieks), koning van de onderwereld omwille van zijn rechtschapenheid. Maciste is bovendien een forse kerel met soms een kort lontje maar geweld wendt hij enkel aan als hij onrecht ziet. Om de ziel van Maciste voor de duivel te winnen wordt Barbariccia, luitenant van de duivel beopdracht. Maciste is niet onder de indruk. Barbariccia probeert op het gevoel te spelen niet enkel van Maciste maar ook op die van zijn lieftallige buurvrouw Graziella. Uiteindelijk lukt het Barbariccia via een truukje Maciste in de hel te krijgen. Aangezien Maciste zijn ziel niet heeft verkocht, kunnen ze hem maximaal 3 dagen in de hel houden. Hij moet echter aan de verleiding van mooie vrouwen weten te weerstaan. Als hij voor die tijd om is er eentje kust blijft hij echter voor eeuwig gevangen in de hel. Geen makkelijke klus want Pluto's vrouw Prosperina (Elena Sangro) en de dochter van Lucifer, Luciferina (Lucia Zanussi) zijn erg bekoorlijk. De helle dames zijn nogal schaars gekleed waardoor de film een tijdje werd tegengehouden. Dat verklaart misschien dat mensen dachten dat regisseur Guido Brignone had afgekeken van Murnau, maar dat is duidelijk niet het geval. John Milton heeft deze gezien en een goede waardering gegeven, dat is goed. Maar deze mag best door meer mensen worden gezien, perfect voor de horrorchallenge dus. Een must vind ik oa voor joolstein. De aardse scènes is misschien beetje doorbijten maar dat wordt ruim goedgemaakt door de scènes in de hel.

https://www.moriareviews.com/rongulator/wp-content/uploads/Maciste-in-Hell-1925.jpg

55 Haunted Gold (1932)

58 minuten

FTV (116 punten)

Puntentotaal: 9470

Eigen rating: 2*

https://i47.servimg.com/u/f47/11/97/59/03/a_du1081.jpg

Ergens in 1928 -1929 verwierf Warner Bros de rechten op meerdere stille westerns met Ken Maynard en zijn paard Tarzan in de hoofdrol. Een goede 3 jaar later in 1932, kwamen ze op het idee om deze films opnieuw te maken met geluid en doordat ze maar half het budget er voor over hadden, werden zoveel mogelijk actiebeelden uit die stille films gerecycled. Als acteur hadden ze iemand nodig die ongeveer het postuur van Maynard had. Deze film werd zodoende de eerste van zes "B"-westerns met John Wayne in de hoofdrol. Dit is een remake van The Phantom City (1928)

Het draait om een cowboy Wayne die een half aandeel in een goudmijn bezit, het andere deel behoort aan een dochter van zijn vaders partner. Een slechterik, komt langs om het feest te bederven, maar liefde zegeviert over het kwaad en het stel kan algauw hun lippen op elkaar sluiten. Om dit alles nog iets op te leuken zijn er stel spookachtig dingen aan toegevoegd.

Dat brengt me bij het personage Clarence Washington Brown gespeeld door Blue Washington, die ook in de originele film verscheen, is hier wel heel erg een raciale stereotype van 'bange zwarte man. Ja ik weet het... andere tijden maar het is toch wel fijn dat je dit nu niet meer ziet! Enfin het was best een goed idee om twee genres te mixen, maar Scooby Doo-horrorelementen en te verzanden in de gebruikelijke landje pik in combinatie met wat punch-ups en paardenachtervolgingen maakt het ook niet heel veel meer dan op zijn best, licht verteerbaar kijkvoer

56 Hell's Angels (1930)

127 minuten

FTV (144 punten)

Puntentotaal: 9614

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/original/ytL5F4Gg9LEbqrBUOAw5V4EhDX8.jpg "Would you be shocked if I put on something more comfortable?"

De Amerikaan Howard Hughes (die van de Scorsese-film The Aviator) was piloot, vliegtuigbouwer, playboy, excentriekeling, en ook filmproducent en -regisseur Hij begon in 1927 aan een stille oorlogsfilm met grootschalige vliegscènes (vliegen was immers zijn grootste passie) Tja en toen kwam de film de The Jazz Singer uit...en nam Hughes de beslissing om er een talkie van te maken, wat betekende dat het grootste deel van de film opnieuw moest worden opgenomen. Het gevolg; een film die lange tijd te boek stond als één van de duurste filmproducties.

Hughes besloot wel om een de actiescènes uit de stille film te behouden. Hierdoor is het is soms wel een klein beetje onsamenhangend geworden. Het is geen probleem voor het algehele verloop van de film, maar het is wel de reden dat ik heb afgevraagd wat er aan de hand was. Er zijn namelijk nog steeds enkele tussentitels aanwezig om het Duits te vertalen. Scenes zijn blauw getint om de nacht aan te duiden. Ongeveer halverwege de film is er opeens ook een 8 minuten durende Engelse dansavond (Lady Randolph's Party) (opnieuw gefilmd) in Technicolor.

Dit alles is makkelijk te vergeten en vergeven door de spannende luchtgevechten. Bijna alle luchtscènes, inclusief close-ups van sterren, zijn in de lucht opgenomen. En er zijn twee van die spectaculaire lange actiescènes. De eerste betreft een Duitse Zeppelin en zijn bemanning die een nachtelijke aanval op Londen uitvoeren, waarna een squadron het hen moeilijk maakt.

Het tweede luchtgevecht stuwt de film naar zijn climax. Als de helden in een buitgemaakte Duitse Gotha-tweedekkerbommenwerper (Speciaal gebouwd voor het eindgevecht) bommen gaan droppen op een munitiedepot en waarna er luchtgevechten uitbreken met tientallen vliegtuigen. De (stunt) piloten namen risico's en verschillende zijn er ook daadwerkelijk omgekomen en Hughes zelf raakte ook gewond nadat hij een lastige stunt geprobeerd.

Oh ja, Het verhaal? tja, de twee broers Roy en Monte zijn verliefd op hetzelfde meisje, nemen dienst bij het Royal Flying Corp en vliegen gevaarlijke missies boven Engeland en Frankrijk in de Eerste Wereldoorlog. Niet heel bijzonder maar het verhaal houdt het bij elkaar. Deze film is voor degene die regelrechte spektakel willen en dat ook zeker krijgen!

57 My Winnipeg (2007)

80 minuten

FTV (160 punten)

Puntentotaal: 9774

Eigen rating: 2*

https://www.filmgalerie451.de/sites/default/files/styles/bigscreen/public/my-winnipeg-presse_04.jpg?itok=OfDlsozr Ik kan met mijn opmerking tenminste kort zijn; voor mij is dit de minst leuke Guy Maddin-film tot nu toe; en dit is nu mijn zesde film die heb gezien (waarvan The Forbidden Room (2015) en Archangel (1990) beide 4* kregen) Echter dit voelde gewoon teveel als een documentairefilm met soms oubollige beatpoëzie erover. Erg eentonig. Sommige beelden waren zeker mooi of geslaagd maar het oeverloze gelul via die voice-over-vertelling...pfft. kan niet veel met die anekdotes over de familie van regisseur? Of deze nu fictie of werkelijkheid waren, mijmerende herinneringen...neuh niet echt interessant. En eerlijk gezegd de stad Winnipeg (of welke andere stad) laat me eigenlijk ook gewoon (hoe toepasselijk) koud!

109. Deep Inside (Film, 1968)

90 minuten

FTV naakt

Punten: 90 x 2 = 180

Totaal: 8083 + 1980 = 8263

https://img.yts.mx/assets/images/movies/deep_inside_1968/large-screenshot1.jpg

De laatste van Sarno op de lijst en daar ben ik heel blij om. De leste is helemaal niet de beste eerder een van de saaiste. Ik ga mij niet moe maken om proberen het plot uit te leggen want het boeide mij na 15 minuten al niet meer. Af en toe wat blote borsten en klinische seks, daarmee is alles gezegd.

21. Le Salaire de la Peur (1953)

153 minuten

RW: 153 punten

Totaal: 4452+153=4605

https://image.tmdb.org/t/p/w780/rfTrw3e4D5pwkZBjtc2vDCSLddp.jpg

Al best een oude film, maar nergens gedateerd - het motief van exploitatie is nog net zo actueel als 70 jaar geleden, en de wanhoop in de aanloop van de film voelt bekender dan comfortabel. Tragisch wel dat de remake zo slecht is. Netflix laat zich daarmee wel weer echt zien, in elk denkbare negatieve zin. Maarja 'het volk vreet het toch wel', de moraal van nu.

37. Following (1998)

FTV - 138

Puntentotaal: 6944 + 138 = 7082

Mijn waardering: 3.5*

http://www.dvdbeaver.com/film4/blu-ray_reviews_58/following_blu-ray_/800__following_blu-ray_07_.jpg

Het filmdebuut van Christopher Nolan draait om een jonge schrijver die uit verveling en nieuwsgierigheid willekeurige mensen op straat schaduwt. Als een van zijn slachtoffers hem opmerkt, raakt zijn leven in toenemende mate uit balans. De handeling is in twee helften opgedeeld die door elkaar lopen, waardoor het feitelijk simpele verhaal nogal verwarrend overkomt. Op een bepaald moment verandert het uiterlijk van Bill van ongeschoren en onverzorgd naar glad en strak in het pak. Vanaf dat moment laat Nolan de beide kanten van Bill naast elkaar bestaan en gaat de chronologie een dwarse weg. De film collaboreert met de Film Noir. Attributen die in de Film Noir gangbaar zijn, zie je ook hier toegepast worden. Typen als de femme fatale en de eenzame (anti)held. Een sfeer van somberheid en vervreemding. De louche grote stad als setting. En natuurlijk het stemmige zwart-wit. Stilistisch erg mooi. Dat de personages niet heel complex zijn en het verhaal soms ietwat hakkerig verloopt, wordt gemakkelijk gecompenseerd met de onconventionele manier van vertellen en de visuele schoonheid. Je ziet niet dat de film met een schamele 6000 pond aan productiekosten en met medewerking van personen uit de vriendenkring van de regisseur tot stand is gekomen.

110. Algol - Tragödie der Macht (Film, 1920)

111 minuten

FTV silent

Punten: 111 x 2 = 222

Totaal: 8263 + 222 = 8485

https://alchetron.com/cdn/algol-film-96f8793e-d678-4472-8a6d-1ba3a67000c-resize-750.jpg

Nog zo een silent die een klassieker had kunnen zijn, maar kennelijk was deze een tijdje als 'lost' opgegeven. Verhaal in het kort. Een mijnwerker genaamd Robert Herne ontvangt van een vreemdeling die zich Algol noemt een device waarmee hij binnen het jaar de hele wereld van gratis elektriciteit kunnen voorzien. De energie is afkomstig van een ster, waarvan Algol afkomstig is. Algon is dus een alien al had hij ook een demon kunnen zijn. Hier zien we een soort Faust verhaal. Herne wordt een machtig man, maar in plaats van zijn geheime krachtbron te delen met zijn collega's bouwt hijzelf een imperium uit waardoor steenkoolindustrie niet langer lucratief is. Hij sluit een alliantie met zijn vroegere werkgever door met de eigenares van de steenkoolindustrie te trouwen waarmee hij 2 kinderen krijgt, een zoon en een dochter. Hij belooft iedereen dat er nooit harde en ongezonde arbeid zal moeten worden verricht. Maar natuurlijk zijn er machines die alles moeten produceren en die moeten wel degelijk draaiende gehouden worden door mensenhanden. De vroegere mensen die werkten in de mijnen of op het land moeten dit doen 15 uur per dag. Hier krijgen we dus een soort Metropolis gedeelte. Arbeiders komen uiteraard in opstand, Herne's zoon aast op het imperium van zijn vader hierbij nog een beetje opgehitst door een mooie vrouw die met hem wil trouwen als hij de grote baas wordt. We hebben ook een soort verzetsleider in de persoon van Peter Hell, zoon van Maria, ex-lief van Herne. Zij krijgen hierbij steun van de dochter van Herne, Magda. Op papier allemaal wel goed en de expressionistische setting is fijn. Helaas wordt het verhaal net iets teveel verteld via de intertitels en spreken de beelden veel te weinig. Het voelt meer aan als een boek met plaatjes, karakters hebben weinig diepgang, fragmentarische vertelling. Ik zou deze niet aanraden, je kijkt veel beter Metropolis.

111. The Mender of Nets (Short 1912) - IMDb

12 minuten

112. Iola's Promise (Short 1912) - IMDb

16 minuten

113. The Female of the Species (Short 1912) - IMDb

12 minuten

114. Won by a Fish (Short 1912) - IMDb

9 minuten

115. The Old Actor (Short 1912) - IMDb

17 minuten

FTV silent

Punten: 66 x 2 = 132

Totaal: 8485 + 132 = 8617

Nog maar eens een handvol kortfilms met Mary Pickford in een van de hoodrollen. Won by a Fish is een flauwe comedy en The Old Actor vond ik ook niks aan. Over die kan ik niks zinnigs vertellen. De andere 3 blinken misschien niet uit in het verhalende aspect, maar zijn vooral de moeite omwille van de setting: een vissersdorpje in the Mender of Nets, de prairie met een westernthema in ‘Iola’s Promise’ en ‘The Female of Species’. Meest actievolle is Iola’s Promise met een heuse strijd tussen cow-boys en indianen. Mary speelt Iola de Indiaanse die tussen 2 vuren komt te staan. The Female Species zou je een feministische film kunnen noemen waarbij 3 vrouwen moeten samenwerken met een tocht door de prairie na de dood van de man van een van de vrouwen, de andere vrouw is de zus (Mary Pickford) en de derde een vriendin. De echtgenote staat de vriendin naar het leven haar verdenkend dat ze vreemdging met haar man. Best wel gewaagd maar gelukkig kent het een goede afloop. In Mender of the Nets komt Mary als hersteller van visnetten terecht in een driehoeksverhouding. Best wel droevig maar mooi dat de vrouwen zich wel kunnen verzoenen.

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BN2NjZDMxNDktMjJlYi00MmI3LWE5OTQtNThjMjI3OGMwYTkwXkEyXkFqcGdeQXVyNDQwMzk4OTY@._V1_.jpg

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMjA1NTAxZWQtNTUwZC00ZWQ2LWE5NGYtMmM1YWVjYTU2MzUyXkEyXkFqcGdeQXVyMjcxNjI4NTk@._V1_.jpg

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BNjZiZGNlNjQtOGQzZS00NWEyLWJkN2UtOGQxYjIxNWRjNTNmXkEyXkFqcGdeQXVyNDQwMzk4OTY@._V1_FMjpg_UX1000_.jpg

122. The Creeper (1948)

64 minuten (Plex)

FTV (128 punten)

Puntentotaal: 20124

Eigen rating: 1.5*

https://assets.mubicdn.net/images/film/131940/image-w1280.jpg?1445968607

Miljaar, wat een inspiratieloze en ontgoochelende film was me dit. Iets met katten en een jonge vrouw die er doodsbang van is. En een krankzinnige wetenschapper die onderzoek doet naar weet ik veel wat. Al een geluk dat het maar een korte film was

62. Sunrise: A Song of Two Humans (Film, 1927)

94 minuten

FTV (188 punten)

Puntentotaal: 12660 + 188 = 12748

Eigen score: 2.5*

https://variety.com/wp-content/uploads/2022/01/F-W-Murnau-Sunrise.jpg?w=1000&h=562&crop=1

Begin was echt heel fraai ook visueel zoals we van Murnau gewend zijn, daarna kakte het wat in. Het blijft ook wel een beetje lomp om naar mensen te kijken die hun lippen bewegen en je daarna nog moet lezen wat er gezegd is. Ok, dit is niet m'n eerste silent, maar als er wat "meer" dialoog in komt is het wel wat minder. De humor die er verder in komt is nog wel oke, maar dat hele stuk met die big en bij de fotograaf enzo kon ik wel zonder. Einde is nog wel weer prima.

63. La Passion de Jeanne d'Arc (Film, 1928)

82 minuten

FTV (164 punten)

Puntentotaal: 164 + 12748 = 12912

Eigen score: 3.5*

https://www.cinematheque.fr/cache/media/la-passion-de-jeanne-darc/s,910-2fdba4.jpg

Ja dit was eigenlijk vrij goed, eindelijk ook eens een passende soundtrack in plaats van dat bombastische gebeuk. Soundtrack doet ook veel in het meegaan in de film, al is het voor een groot deel ook vanwege de fantastische close ups (vroeg ik laatst nog om bij Kurosawa) waardoor je de gezichtsuitdrukkingen perfect kan zien. Zorgt voor een vrij intense kijkervaring. Wel zonde van het vele "dialoog", zo'n brief voorlezen duurde bv wel echt te lang zo. Verder begrijp dat het script is overgenomen van haar echte trial, maar vond toch wel dat de nadruk wat teveel op het dragen van mannenkleding lag.. Naja het zal, maar als ik dan haar wiki lees komt het nauwelijks naar voren bijvoorbeeld. Verder ook niet storend, vond het enkel wat opmerkelijk.

64. Okasareta Hakui (Film, 1967)

56 minuten

FTV (112 punten)

Puntentotaal: 112 + 12912 = 13024

Eigen score: 3.5*

https://www.offscreen.be/sites/default/files/styles/movie-header/public/images/main/movie/violated_angels_00.jpg?itok=CeR_y7X_&c=d9b3dd2473e25609a85292154b90d2d9

Begin is ff inkomen met een random dude die binnenloopt en ineens wat euh, de dames gaat mishandelen. Behoorlijk rauw en veel naakt, en na een tijdje hakt het er wel een beetje in, zoals wat ik ook een beetje bij Polytechnique had. Dames huilen me wel een beetje te overdreven, maar goed, gezien de situatie kan ik dat door de vingers zien

Tis vooral de laatste 15-20 minuten die de film maken, echt waanzinnig gedaan. Oh en meende dat er vrij weinig dialoog in zou zitten, blijkt toch nog best wat te zijn. Nu spreek ik wat Japans, maar de volgende keer pak ik wel de subs er bij wellicht pakt het dan nog iets meer,

22. Limbo (2021)

118 minuten

FTV, 236 punten

Totaal 4605+236=4841

https://image.tmdb.org/t/p/w780/j4mGOCF7CL73qhdNB894d8OV254.jpg

23. Limbo (2023)

108 minuten

FTV, 216 punten

Totaal 4841+216=5057

https://image.tmdb.org/t/p/w780/g4PPLhDdjLf3gtuaLck8TsmsBZD.jpg

Twee films met als titel 'Limbo', beide in zwart-wit, en dan ook beide nog eens over een politieman die een zaak probeert op te lossen. Maar daarmee zijn de gelijkenissen op, want de eerste is spannend, fijn ingewikkeld, en visueel haast geniaal mooi. De tweede is teleurstellend, en ondanks de erg mooie locaties af en toe stevig teleurstellend.

38. No Way Out (1950)

FTV - 212

Puntentotaal: 7082 + 212 = 7294

Mijn waardering: 3*

https://cinemagazine.nl/wp-content/uploads/no_way_out_1950.jpg

Richard Widmark geeft gestalte aan een walgelijke racist die al zijn haat richt op die ene man die hem medische hulp moet verlenen. Hij is kwaadwillig, geslepen en provocatief. Hij is een boeiender personage dan de goede dokter Brooks (Sydney Poitier) die ook zijn boeiende momenten heeft, maar die naar mijn smaak wel wat overdreven wordt getooid met bedachtzame onderdanigheid en heilige edelmoedigheid. Poitier speelt hem op die typische lijzige en theatrale manier waarop hij patent heeft. Ik loop daar nooit zo warm voor. Hoe dan ook. De twee hoofdpersonen fascineren voldoende om de aandacht vast te houden, ondanks dat ze behoorlijk zwart-wit (pardon the pun) worden afgebeeld met amper ruimte voor nuancering. Het wordt de kijker wel erg gemakkelijk gemaakt om partij te kiezen. Eerlijk is eerlijk, ik ging er in mee. Mijn gevoel voor rechtvaardigheid stak ondanks de simpele figurentekening de kop op en mijn sympathie ging volledig uit naar de arme dokter Brooks als onvrijwillig slachtoffer van vooroordelen en pure haat. Ja, No Way Out is alleszins een film die op een doorzichtige manier emoties losmaakt. Zoals gezegd, ik ging er in mee.

alexspyforever ik moet ff een planning maken met films die ik eigenlijk nog wil zien, jij schreef: Het einde is op 7 april. Is dat tot of t/m 7 april? Beide overigens helemaal prima, maar dan moet ik ff wat strakker in mijn keuzes zijn.

123. Doomed to Die (1940)

68 minuten (YouTube)

FTV (136 punten)

Puntentotaal: 20260

Eigen rating: 2.5*

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BNTYxMzczYjUtOGJkMy00ZmVmLTljNTctZGY4ZDQxNDMxZGRlXkEyXkFqcGdeQXVyODI1OTk4MTQ@._V1_.jpg

Een doodsimpel detective-verhaal met Boris Karloff als de Chinese detective Wong. Niet echt indrukwekkend te noemen deze film. Meest entertainend zijn de kibbelende reporter Logan en de politie-inspecteur Street. Maar wel heb ik weer een Karloff film afgevinkt. Toch nog een serieus deel te gaan

124. The Boogie Man Will Get You (1942)

66 minuten (YouTube)

FTV (132 punten)

Puntentotaal: 20392

Eigen rating: 1.5*

https://resizing.flixster.com/-XZAfHZM39UwaGJIFWKAE8fS0ak=/v3/t/assets/p39468_i_h8_ac.jpg

Hupla, nog een Karloff film dan maar. Waarschijnlijk één van de slechtere films waar hij in meespeelt. Dit zou dan een horror-komedie moeten zijn. Maar beide labels zijn hier niet van toepassing. Humor is ver zoek en horror is er helemaal niet te bespeuren. Ik vond het maar een flauwe bedoening. De 1.5* is er louter en alleen vanwege de aanwezigheid van Karloff en Peter Lorre.

39. The Three Faces of Eve (1957)

FTV - 182

Puntentotaal: 7294 + 182 = 7476

Mijn waardering: 3.5*

http://www.dvdbeaver.com/film4/blu-ray_reviews_60/the_three_faces_of_eve_blu-ray_/800_the_three_faces_of_eve_blu-ray_15_.jpg

Dr. Luther (Lee J. Cobb) is psychiater. Hij krijgt een bijzonder geval voor de kiezen. Het geval van een vrouw met de naam Eve White (Joan Woodward) in het bezit van een gespleten persoonlijkheid. Eve White is een schuchter type. Een onderdanige huisvrouw en gehoorzaam aan haar man. Haar alter ego met de fantasierijke naam Eve Black is een extravert uitgaanstype. Goed acteerwerk van Cobb in een sympathieke rol. Fantastisch acteerwerk van Woodward die conform de filmtitel in het verloop van de film maar liefst drie personages vertolkt. Nunnally Johnson maakt een goede film die melodrama afwisselt met luchtigheid. Soms aangrijpend, soms grappig. Het is alleen jammer dat de kijker aan het eind weer eens wordt opgezadeld met zo’n typische kunstmatig gefabriceerde Hollywoodse afloop. Verder is The Three Faces of Eve een prima film.

65. On the Waterfront (Film, 1954)

108 minuten

FTV (216 punten)

Puntentotaal: 13024 + 216 = 13240

Eigen score: 0,5*

https://s3.amazonaws.com/static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/great-movie-on-the-waterfront-1954/EB19990321REVIEWS08903210301AR.jpg

Verschrikkelijke geluidsband met een vrij oninteressant hero conquers all verhaaltje. Komt geen eind aan al het dialoog en het enige wat nog een beetje oké was was de love interest, terwijl dat soort subplotjes normaliter juist vreselijk zijn.

66. All about Eve (Film, 1950)

138 minuten

FTV (276 punten)

Puntentotaal: 13240 + 276 = 13516

Eigen score: 1.5*

https://s3.amazonaws.com/static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/great-movie-all-about-eve-1950/EB20000611REVIEWS086110301AR.jpg

Eerste uur was eigenlijk best leuk, zat halverwege op 3* denk, had wel wat weg van een poor man's Saltburn. Had de film 90 minuten geduurd had dat er misschien nog wel ingezeten, maja de laatste 1 uur en 20 minuten is het vooral een herhaling van zetten met een vrij vervelende Bette Davis. Anne Baxter doet het nog wel oké maar blijft ook voortdurend in dezelfde rol. Dus nja, allemaal best prima, maar simpelweg veel en veels te lang gerekt.

68. Ladri di Biciclette (Film, 1948)

93 minuten

FTV (186 punten)

Puntentotaal: 186 + 13516 = 13702

Eigen score: 2*

https://s3.amazonaws.com/static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/great-movie-the-bicycle-thief--bicycle-thieves-1949/EB19990319REVIEWS08903190306AR.jpg

Begin was hier eigenlijk ook wel fijn, die hele zoektocht naar een fiets, het was een vrij rustige film met prima passende muziek. Toen die fiets eenmaal gestolen werd, werd het weer een vervelend drukke typische Italiaanse film waar ik niet zo'n fan van ben. Einde red de film nog een beetje dus al met al nog best oké.

24. The Tragedy of Macbeth (2021)

105 minuten

Eigen collectie

FTV: 210 punten

Totaal: 5057+210=5267

https://image.tmdb.org/t/p/w780/7CkspL1h98JiqGWKHYdvs88FJSE.jpg

Wellicht de beste Shakespeare-verfilming ooit, en behalve dat ook een geniaal fijne film met acteurs die op de top van hun kunnen bezig zijn, fantastische decors en perfecte zwart-wit beelden. Doe er nog maar een paar zo, wat mij betreft.

40. A Day at the Races (1937)

FTV - 222

Puntentotaal: 7476 + 222 = 7698

Mijn waardering: 3*

http://2.bp.blogspot.com/--liI4_iHtyo/VK9QS2CMLrI/AAAAAAAAKZw/PSpQvOYlf38/s1600/day-at-the-races1.jpg

Een jockey, een ijsverkoper en een wonderdokter veroorzaken een komische wervelstorm op de paardenrenbaan en in een sanatorium. A Day at the Races is een turbulente komedie waarin de Marx Brothers met absurde en impertinente humor maatschappelijke conventies op de korrel nemen. De film is een aaneenschakeling van sketches, scherpe dialogen en muzikale intermezzo’s, waarbij de muzikale onderdelen mijns inziens teveel tijd in beslag nemen en een aantal sketches te lang duurt zodat ze hun scherpte verliezen.

125. Bowery at Midnight (1942)

61 minuten (YouTube)

FTV (122 punten)

Puntentotaal: 20514

Eigen rating: 1.5*

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BN2ZkYmYxNmItMjU1Yi00ZTRjLThiMjYtYjI3NTgwZGI5ZjJkXkEyXkFqcGdeQXVyMDUyOTUyNQ@@._V1_FMjpg_UX1000_.jpg

Nog maar eens een horror-icoon bovengehaald. Samen met Karloff is Bela Lugosi toch wel de meest spraakmakende figuur uit de periode aan het begin van 1900. Acteren kon de man niet. En zijn zwaar Hongaars accent speelde hij nooit kwijt. Maar Lugosi heeft zo'n bepaald charisma. Niet dat dit veel hielp voor deze film, want echt veel stelt dit niet voor. En waar ze het label horror voor gebruikt hebben, is voor mij ook een raadsel. Toegegeven, er zitten blijkbaar op het einde enkele levende doden in een kelder. Maar echt duidelijk is het ook niet hoe die daar kwamen. En wat de seniele dokter er mee uitvoerde in het geheim, is ook nogal vaag. Het is eerder een krakkemikkige gangster-film met een wel erg debiele verhaallijn. Ook weer zo eentje met een echte Ed Wood vibe.