• 10.606 nieuwsartikelen
  • 161.833 films
  • 10.115 series
  • 29.687 seizoenen
  • 613.521 acteurs
  • 192.989 gebruikers
  • 8.969.075 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Tragedy of Macbeth (2021)

Drama / Historisch | 105 minuten
3,17 142 stemmen

Genre: Drama / Historisch

Speelduur: 105 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Joel Coen

Met onder meer: Denzel Washington, Frances McDormand en Brendan Gleeson

IMDb beoordeling: 7,1 (39.206)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Apple TV+ Bekijk via Apple TV+
  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The Tragedy of Macbeth

De Schotse generaal Macbeth raakt er door een trio heksen van overtuigd dat hij de volgende koning van Schotland zal worden. Met zijn ambitieuze vrouw ter ondersteuning beraamt hij plannen om de macht te grijpen. Het veroveren van de Schotse troon leidt echter zijn eigen ondergang in.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Basto

Basto

  • 9975 berichten
  • 6792 stemmen

Kunstwerk!

Coen’s Macbeth is een hyper gestileerde verse van Shakespeare’s vertelling en dat werkt fantastisch!

Vooraf had ik ook wat vraagtekens bij het beeldformaat en in mindere mate gebrek aan kleur. Maar er zijn genoeg meesterwerken in dit formaat gemaakt om er wel voor open te staan. Vandaag gekeken op Apple TV.

Gelukkig beschik ik over een groot beeld (projectie) thuis, en ik zou ook iedereen aanraden dit in de bioscoop te gaan kijken. Ware het niet dat dat plezier ons nog steeds wordt ontzegd.

Het 4:3 beeld werkt eigenlijk heel goed, het heeft iets claustrofobisch, waardoor je dicht op de personages zit en je jezelf soms net zo gevangen voelt als Macbeth. De fotografie is van ongekende schoonheid en in perfecte balans met de minimalistische art direction. Zo focust Coen eigenlijk volledig op de personages en het onderliggende drama. Er is geen enkele afleiding. Geen grote feesten, slagvelden of massascenes. Daarom zal het, zeker ook vanwege het hermetische gebruik van Shakespeare’s proza, voor veel mensen een zware kijkbeurt zijn. Het vraagt een extra toewijding de dialogen goed te volgen. Ondertiteling, waar ik doorgaans geen fan van ben, is een pre. Grijp je eenmaal naar je telefoon of zoek je andere afleiding, dan zal je de film niet snel waarderen. Laat je jezelf echter in de film zuigen, dan word je meegesleurd in de tragedie en beloond.

Gelukkig overkwam mij dat laatste en vond ik het een prachtige film. Wat mij betreft de kandidaat voor vele Oscars. Maar Coen’s geslacht maakt m vrijwel kansloos vrees ik.

Hele dikke 4*


avatar van ZAP!

ZAP!

  • 5087 berichten
  • 3545 stemmen

Basto schreef:

...Grijp je eenmaal naar je telefoon of zoek je andere afleiding, dan zal je de film niet snel waarderen...

Logisch, maar wie grijpt er onder het kijken van een film nou naar een telefoon?!


avatar van Basto

Basto

  • 9975 berichten
  • 6792 stemmen

ZAP! schreef:

(quote)
Logisch, maar wie grijpt er onder het kijken van een film nou naar een telefoon?!

Ik vrees hele volksstammen. Zelfs in de bioscoop zie je mensen appen en ik maak me er zelf soms ook schuldig aan. Niet in de bioscoop, maar tijdens een wat saaie film, kan ik thuis best wel eens op m’n telefoon kijken.


avatar van ZAP!

ZAP!

  • 5087 berichten
  • 3545 stemmen

Dat lijkt me dan een teken om de film maar niet uit te kijken...



Ik zag de cast, en dacht, eindelijk weer iets om aan te zien...

Wel, dat was een tegenvaller..wat een bullshit met dat zeikerige gepraat, ik heb het het 18 minuten volgehouden in de hoop dat het beter werd, maar toen was de maat echt vol en heb ik, ook dit misbaksel, helaas uitgezet...

wat is er aan de hand in filmwereld, waarom moet iedereen iets raars maken om uniek te willen zijn?

Maak gewoon een goede film!


avatar van Basto

Basto

  • 9975 berichten
  • 6792 stemmen

ReneetjeThai schreef:

Ik zag de cast, en dacht, eindelijk weer iets om aan te zien...

Wel, dat was een tegenvaller..wat een bullshit met dat zeikerige gepraat.

De schrijver van deze prul is toch echt bekender dan de cast, dus het had niet echt als een verrassing hoeven komen….


avatar van eRCee

eRCee

  • 13333 berichten
  • 1920 stemmen

ReneetjeThai schreef:

wat is er aan de hand in filmwereld, waarom moet iedereen iets raars maken om uniek te willen zijn? Maak gewoon een goede film!

Regisseurs over de hele wereld hebben vol dankbaarheid gereageerd op dit advies, ze weten nu eindelijk wat ze te doen staat!

Volgens mij is Joel Coen er ook pas later achter gekomen dat de acteurs zo gek praten, heb ik ergens gehoord. Balen natuurlijk, maar ja, alles was al ingeblikt op dat moment.


avatar van james_cameron

james_cameron

  • 5930 berichten
  • 9078 stemmen

Shakespeare en ondergetekende zullen wel nooit vriendjes worden, vermoed ik. Ook met deze zoveelste verfilming van het uitgekauwde toneelstuk kan ik weinig. Zodra de personages beginnen te praten haak ik eigenlijk al af. Mooi vormgegeven in sfeervol zwartwit met een interessant gebruik van decors, dat wel, maar ook deze versie wist mij niet te boeien, ondanks de prima cast.


avatar van joolstein

joolstein

  • 9109 berichten
  • 7571 stemmen

Het eerste solo-uitje voor Joel Coen en het is naar mijn inziens vooral een veilig uitje. Het is een behoorlijk klassieke en letterlijke her-vertelling van het verhaal van Macbeth. Alsof hij Shakespeare-puriteinen absoluut niet voor het hoofd wil stoten! Grijpt het daarom terug naar de oude films uit de jaren '20, inclusief het 4:3 beeld? Wat me direct bij mijn eerste opmerking brengt want ik begrijp niet zo goed waarom je met digitale zwart-wit opnames, wel dit format wil gebruiken, maar goed dat zal wel een hipster of regisseur--dingetje zijn. Echt meerwaarde was er niet! Daarnaast lijkt alles op een podium gebouwd (voor een jaren '20-decor) Hierdoor ontworstelt het zich nooit helemaal aan zijn toneelproductie uiterlijk. Shakespeare-tragedies opvoeren op toneel zijn prima maar film vergt toch ook wel iets meer... Enfin ik zal die beide keuzes nooit echt helemaal snappen. Dat het meer een toneelproductie is, komt ook naar voren omdat het bronmateriaal van dit verhaal, het bloederigste is van Shakespeare maar is er in de film bijna géén druppeltje te vinden! Dat mag niet... van de puriteinen? En dan is er nog het gebied van acteren; Denzel Washington doet het opvallend goed en de acteur kauwt op elke regel en geniet duidelijk van de rol. Maar aan de andere kant komt een actrice als Frances McDormand over alsof ze de dialoog ongemakkelijk lijkt op te voeren. (hoe getalenteerd ze ook is) Uiteindelijk lijkt het vooral meer een oefening in stijl. Wat mij met nogal gemengde gevoelens achterliet. Altijd goed dat er weer een nieuwe Shakespeare-bewerking toegevoegd wordt aan de omvangrijke Filmografie. Maar persoonlijk vond ik dit nogal braafjes, nee geef maar wat meer wreedheid en waanzin en dus was dit voor mij niet de allerbeste bewerking.


avatar van eRCee

eRCee

  • 13333 berichten
  • 1920 stemmen

joolstein schreef:

En dan is er nog het gebied van acteren; Denzel Washington doet het opvallend goed en de acteur kauwt op elke regel en geniet duidelijk van de rol. Maar aan de andere kant komt een actrice als Frances McDormand over alsof ze de dialoog ongemakkelijk lijkt op te voeren.

Mijn indruk was dat Washington meer ruimte kreeg dan de rest van de cast om zijn tekst wat menselijker te brengen. Dus dat dit een regiekeuze is geweest. Omdat het verschil zo groot was inderdaad. Dit dan nog naast het ontegenzeggelijke acteertalent van de man. Maar ik weet dat natuurlijk niet zeker.


avatar van hvdriel

hvdriel

  • 300 berichten
  • 296 stemmen

Shakespeare door Joel Coen, in zwart/wit en 4:3 formaat.

Nogal wat mensen haken om deze reden af, lees ik hieronder, wat ook zal komen omdat zij de film niet in een filmzaal zagen, vermoed ik. Want wat werkt alles goed in de filmzaal. Je denkt onmiddellijk aan stille films zoals La passion de Jeanne d'Arc van Dreyer: de sfeer komt zeer overeen en is zo passend bij dit waanzin-drama dat Coen buitengewoon gestileerd vertelt.

De binnendecors zijn Oost-Europees kaal, de 'buiten'-opnamen zichtbaar in een studio opgenomen in een troosteloze mist, de dialogen conform Skakespeare's stuk met een ondertiteling die - gelukkig - hierop aansluit en niet hertaald is naar modern Nederlands.

Kortom, keuzes die elkaar versterken en die mij in een trance brachten - zullen vooral de taal en het acteren debet aan zijn geweest. De keuze voor eerste film die ik weer zag na de lock down, had geen betere kunnen zijn.


avatar van Richardus

Richardus

  • 1769 berichten
  • 900 stemmen

Mwah mwah. Goed geacteerd, aardig gemaakt maar het overdonderde nooit echt. Nipt 3,5


avatar van chevy93

chevy93

  • 12685 berichten
  • 1237 stemmen

Je hebt 3* films die vooral een vermakelijk - maar snel vergeten - tussendoortje zijn, en je hebt 3* films die je niet helemaal pakten, maar wel in je geheugen gegrift blijven. Ik denk dat deze in de laatste categorie valt.

Met Shakespeare heb ik nooit een bijzondere band gehad. Het verhaal van Macbeth ken ik hooguit zijdelings, ik ben nooit naar een toneelstuk van hem geweest en heb hem nooit gelezen. In die zin beoordeel ik de film als zelfstandig stuk, niet in relatie tot eerdere ervaringen.

Deze film scoort vooral op audiovisueel vlak. Het zwart-witte decor deed bij vlagen denken aan de betere zwart-wit films, als ware het een klassieke film noir. Alleen de manier van acteren, de woordkeuzen, het maakt de film een beetje een vermoeiende exercitie om naar te kijken. Het is soms meer ondertiteling lezen en verwerken (wat zegt 'ie nou eigenlijk?) dan genieten van de film. Dat het Nederlandse ondertiteling was hielp dan ook niet mee, want dat maakte het nog meer gekunsteld. Het acteerwerk is ook nogal theatraal, doelbewust of niet, het leek soms eerder op een klucht dan een tragedie. Maar als je daar eenmaal aan gewend bent is het best te doen.

Een 3* voor met name de audiovisuele pracht, en een beetje vanwege de markante drie heksen. Die 'Nornen' (leve Wikipedia) waren stiekem de meest interessante personages.


avatar van Thomas83

Thomas83

  • 3705 berichten
  • 3355 stemmen

Best apart om Joel Coen een film als deze te zien maken, zonder de voor de Coens zo kenmerkende zwarte humor. Dit is sowieso al een vrij speciale film, met name in visueel opzicht. Ik denk dat ik dit wel de meest aantrekkelijke film om te zien vind van afgelopen jaar, en de film valt ergens tussen film en theater in. De sets en cinematografie deden me vooral denken aan de expressionistische films van de vorige eeuw, al ben ik bepaald geen kenner.

In een imposante cast steelt Kathryn Hunter voor mij toch wel echt de show. Hoewel haar rol niet al te groot is zou ze gewoon de Oscar hiervoor moeten winnen wat mij betreft. Dit is het soort rol waar jaren later nog over wordt gesproken. Vond het ook leuk om Harry Melling in een Coen-film te zien. Hopelijk breekt hij echt door. Sinds The Queen's Gambit is het duidelijk dat hij een groot talent is.

Ondanks de fantastische cast vond ik de film wel echt wat afstandelijk. Daarom ben ik er niet zo wild van als alle critici lijken te zijn. Persoonlijk vond ik de versie van Justin Kurzel van een paar jaar geleden eigenlijk nog wat beter. Overigens ben ik geen heel uitgesproken fan van Shakespeare, maar ik vind zijn werk vaak beter werken in het geschreven woord dan in een film of toneelstuk, waar het onmogelijk is al die dialogen en monologen in je eigen tempo in je op te nemen. 3.5*.


avatar van De filosoof

De filosoof

  • 2006 berichten
  • 1394 stemmen

Net als in een opera of een musical is het spreken in een toneelstuk van Shakespeare niet natuurlijk want mensen communiceren niet zingend of dichtend. Maar dat geeft niet want deze genres beogen niet natuurlijk te zijn maar willen een laag van schoonheid en diepgang toevoegen. Die laag geeft wel een uitdaging aan het publiek en staat in die zin het je laten meeslepen door het verhaal wel wat in de weg: het ontcijferen dan wel genieten van de muziek of poëzie vergt concentratie en tijd maar deze noodzakelijke inspanning om die diepere laag te waarderen tilt het op naar kunst in plaats van slechts een verhaal.

Ik denk dat deze filmversie van MacBeth Shakespeares drama en poëzie intact laat – dat je aan het denken zet – en er tegelijk maximaal een film van maakt dat je onderdompelt in een ervaring. De keuze voor zwarte acteurs valt op maar doet geen afbreuk aan het verhaal: het versterkt juist het universele karakter van de thematiek. De duistere en sobere esthethiek voegt sfeer toe zonder dat het afleidt van het verhaal of de poëzie en de actie overtuigt zonder afbreuk te doen aan de woorden. Het drama gaat in feite ook over het omzetten van woorden – de profetie – in daden en in die zin over de magie van het woord dat het drama en de poëzie tot een eenheid maakt. En over het niet meer ongedaan kunnen maken wat is gedaan, zodat in (mis)daad omgezette ambitie tot het uiterste moet worden doorgevoerd – de tiran leeft in angst en moet uiteindelijk iedereen vermoorden uit angst anders zelf vermoord te worden – waarbij omgekeerd het woord verraadt en de verbeelding in paranoia sterker dan realiteit is, zodat Macbeth in de eerste en laatste plaats zichzelf ongewild tot zijn slachtoffer maakt. De film zet de ambitie en waanzin minder sterk aan maar richt zich vooral op de kern van het drama dus hoe het woord en het lot Macbeth op een pad naar (zelf)destructie zet ofwel op de tragedie van Macbeth.


avatar van Mads Smikkelsen

Mads Smikkelsen

  • 524 berichten
  • 2972 stemmen

Prachtig gemaakt maar niet mijn ding!


avatar van Ik Doe Moeilijk

Ik Doe Moeilijk

  • 1145 berichten
  • 197 stemmen

Hilarische review van 'het broertje'!


avatar van eRCee

eRCee

  • 13333 berichten
  • 1920 stemmen

Haha.


avatar van Graaf Machine

Graaf Machine

  • 7829 berichten
  • 1033 stemmen

Kunstwerk!

Coen’s Macbeth is een hypergestileerde versie van Shakespeare’s vertelling en dat werkt fantastisch!

Vooraf had ik ook wat vraagtekens bij het beeldformaat en, in mindere mate, het gebrek aan kleur. Maar er zijn genoeg meesterwerken in dit formaat gemaakt om er wel voor open te staan. Gisteren gezien in LantarenVenster te Rotterdam.

Ik zou iedereen aanraden dit in de bioscoop te gaan kijken.

Het 4:3 beeld werkt eigenlijk heel goed, het heeft iets claustrofobisch, waardoor je dicht op de personages zit en je jezelf soms net zo gevangen voelt als Macbeth. De fotografie is van ongekende schoonheid en in perfecte balans met de minimalistische art direction. Zo focust Coen eigenlijk volledig op de personages en het onderliggende drama. Er is geen enkele afleiding. Geen grote feesten, slagvelden of massascenes. Daarom zal het, zeker ook vanwege het hermetische gebruik van Shakespeare’s proza, voor veel mensen een zware kijkbeurt zijn. Het vraagt een extra toewijding de dialogen goed te volgen.

Ondertiteling, waar ik doorgaans geen fan van ben, is een pre.

Ik vond het een prachtige film. Wat mij betreft de kandidaat voor vele Oscars.

(Met dank aan Basto.)


avatar van charmie

charmie

  • 241 berichten
  • 0 stemmen

Tja, in ieder geval geen film voor de minder geletterden onder ons. Goed, de thema`s zijn ook nu nog universeel, maar het verhaal is uit de tijd en de taal al helemaal. Ik had zoveel moeite om de ondertiteling te lezen en te begrijpen dat ik te weinig aaandacht aan de beelden kon besteden. Jammer, want die beelden waren in al hun eenvoud fascinerend. Aan het eind raakte ik de draad trouwens kwijt, wie was wie nou ook alweer en ik ben toch al zo slecht in gezichten.

Ander punt: MacBeth was niet een fictief, maar een historisch figuur; een witte man. Waarom dan toch de keuze voor een zwarte acteur voor deze rol? Welk doel moet dat dienen? En waarom dan ook niet de hele cast zwart?

Denzel himself, overigens een geweldig acteur, legt uit:

​​Why Denzel Washington’s Macbeth Felt It Was Important To Bring In A Slew Of Black Actors | Cinemablend

Dat zal allemaal wel, maar hoe ver gaat dit diversitietsgedoe door? Moeten in alle Aziatische producten nu dan ook zwarte acteurs gaan rondlopen? En als we het nu eens omdraaien: een film over het leven van M.L. King met in de hoofdrol Armie Hammer? De gekte voorbij, toch?

Gelukkig verscheen er helemaal achteraan in de ondertiteling een geruststellende mededeling: er waren voor deze fim geen dieren mishandeld, zodat we toch met een opgewekt gemoed de zaal konden verlaten.


avatar van eRCee

eRCee

  • 13333 berichten
  • 1920 stemmen

Het was schokkend inderdaad dat mijn beeld van de historische Macbeth, wie herinnert zich de man niet (die zo schitterend kon praten in jambische pentameters), totaal aan diggelen is gevallen nu. Ook zijn oren waren heel anders dan die van Denzel Washington. Terwijl er altijd, in alle toneeluitvoeringen over de eeuwen, zo zorgvuldig is gelet op uiterlijke gelijkenis.


avatar van Graaf Machine

Graaf Machine

  • 7829 berichten
  • 1033 stemmen

Ben met een kapotte poot gewoon dit en Annette gaan zien. Tjezes, dan maar pijn lijden, maar je kunt soms niet anders.

Annette had ik voor de laatste lockdown al gezien, deze Macbeth wilde ik per se zien. Dus twee in één, was mooi samen voor de prijs van nul, want met cineville is alles gratis.

Heerlijk, genoten afgelopen zondag, twee toppers, en dan heerlijk stormweer, keiharde regen en genot van twee goede films.


avatar van Tommeh

Tommeh

  • 7275 berichten
  • 3158 stemmen

Niet voor mij weggelegd. Als filmliefhebber zie ik heus wel dat dit een goed gemaakte film is met mooie shots en een ijzersterke cast. En als Coen fan wíl ik het ook goed vinden. Maar de film deed me helaas weinig tot niets. De toneelmatige vorm leidt af van de inhoud en de klassieke dialogen konden mijn aandacht ook niet vasthouden.

Visueel dus wel sterk, al had ik liever een breedbeeld formaat gezien, vond deze aspect ratio weinig toegevoegde waarde hebben.


avatar van NYSe

NYSe

  • 1749 berichten
  • 1611 stemmen

charmie schreef:

Ander punt: MacBeth was niet een fictief, maar een historisch figuur; een witte man. Waarom dan toch de keuze voor een zwarte acteur voor deze rol? Welk doel moet dat dienen? En waarom dan ook niet de hele cast zwart?

Denzel himself, overigens een geweldig acteur, legt uit:

​​Why Denzel Washington’s Macbeth Felt It Was Important To Bring In A Slew Of Black Actors | Cinemablend

Dat zal allemaal wel, maar hoe ver gaat dit diversitietsgedoe door? Moeten in alle Aziatische producten nu dan ook zwarte acteurs gaan rondlopen? En als we het nu eens omdraaien: een film over het leven van M.L. King met in de hoofdrol Armie Hammer? De gekte voorbij, toch?

Gelukkig verscheen er helemaal achteraan in de ondertiteling een geruststellende mededeling: er waren voor deze fim geen dieren mishandeld, zodat we toch met een opgewekt gemoed de zaal konden verlaten.

Wat de fuk staat hier allemaal


avatar van Corran

Corran

  • 336 berichten
  • 381 stemmen

Voor mij heeft deze film dezelfde drempel die alle Shakespeare-verfilmingen hebben, namelijk de dialogen. De visuele vormgeving en de keuze om daar wat klassiek te gaan (beetje de look van een hoop arthouse-films van een halve eeuw of langer geleden) vond ik wel cool, maar van zodra ze beginnen te praten, is 't over en uit.

Als het archaïsche taalgebruik ervoor zorgt dat het 3 seconden duurt vooraleer ik de zin begrijp en de volgende zin is er al na 2 seconden, dan blijf ik hopeloos achterop hinken. En ik kan niet de poëzie en ritmiek over mij laten vloeien en enkel daarvan genieten, want ik wil ook gewoon het verhaal begrijpen en volgen. Het is gewoon té veel werk. Dat zou natuurlijk enkel aan mij kunnen liggen, maar ik vermoed dat ik niet tot de minderheid behoor.

Heb het idee dat dit soort projecten eerder een ritueel eindwerk is waar alle Engelstalige acteurs en regisseurs eens door moeten als ze zichzelf "artiest" willen noemen, waarbij het niet zo belangrijk is of het publiek er veel aan heeft.


avatar van Drulko Vlaschjan

Drulko Vlaschjan

  • 396 berichten
  • 358 stemmen

Ik ben in mijn beoordeling geneigd om het verhaal van Shakespeare niet mee te nemen en enkel te focussen op de bewerking van Coen. Ik zie dat meer mensen dat doen. Eigenlijk is dat gek. Bij een boekverfilming van een minder bekend werk (maar zélfs van een verkoophit als pak 'm beet Fight Club) gaat het vrijwel nooit over de manier waarop een regisseur een bestaand verhaal naar het filmdoek vertaalt.

Dat gezegd hebbende: die hele Shakespeare is aan mij niet echt besteed. Coen heeft gekozen voor een vrij traditionele aanpak. Een toneelstuk haast. Ik miste een beetje zijn eigen smoel, had het idee dat "iedereen" (bij wijze van spreken) dit had kunnen maken. Dan was Romeo + Juliet van Baz Luhrmann een stuk origineler. Of de MacBeth-bewerking van Herman Finkers. Die ga ik weer eens kijken. Zin in.


avatar van mjk87

mjk87 (moderator films)

  • 13243 berichten
  • 3889 stemmen

Drulko Vlaschjan schreef:

Of de MacBeth-bewerking van Herman Finkers. Die ga ik weer eens kijken. Zin in.

Deze ja. En dan niet die makke animatie maar de echte theaterversie, wat mij betreft het beste stukje cabaret ooit.


avatar van mjk87

mjk87 (moderator films)

  • 13243 berichten
  • 3889 stemmen

Denzel Washinton is een boeiende en bijzondere keuze. Deze hele film is typisch Brits, enorm stijf en degelijk. Ook wordt door iedereen op zo'n manier geacteerd, zonder leven, echt hun teksten oplepelend. En daar is dan Washington die swingt, leven in de prent brengt. Dit lijkt me een bewuste keuze en Washington is echt uitstekend, maar ik had liever wat meer leven in de hele prent gezien. Nu dacht ik na een minuut of 60 wel: duurt het nog lang - de film is echt kil en koud. Visueel soms wel mooi, al had dat zwart-witte soms nog verder doorgevoerd mogen worden, nog abstracter. Wel mooi met die vele close-ups en kale sets, mij lijkt het dat echt inspiratie is opgedaan in de jaren 20 (ook bij de Jeanne d'Arc-film). De film blijft wel naborrelen. 3,0*.


avatar van mrklm

mrklm

  • 8044 berichten
  • 8121 stemmen

Denzel Washington is jammerlijk miscast als de Schotse koning, maar deze mislukking is vooral te wijten aan regisseur Coen die de Amerikaanse acteurs alle ruimte geeft om de poëzie van Shakespeare te vermangelen met hun Amerikaanse accenten. Over die keuze valt ongetwijfeld te twisten, maar Coen besloot om louter pretentieuze redenen de scènes vrijwel volledig uit te kleden waardoor het drama zich afspeelt in lege, kale ruimtes die door de weinig florissante zwartwit-fotografie ogen als een amateuristische imitatie van de stijl van Carl Theodor Dreyer. Een schandvlek op het blazoen van alle betrokkenen. Zelfs de gevechten zijn van een bedroevend niveau.


avatar van filmfan0511

filmfan0511

  • 957 berichten
  • 996 stemmen

Niet de grootste fan van deze Tragedy of Macbeth, maar ik waardeer het zonder meer wel als interessant probeersel/experiment langs Coen zijn kant. Het ding is gewoon dat dit een Shakespeare-film is, en niet een Coen-film met een toneelstuk van Shakespeare als onderwerp. Ik zie nergens Coens stempel, zijn eigen ideeën of zijn eigen unieke draai aan het geheel. Op het visuele na dan, dat wel fantastisch in elkaar steekt. Puur geabstraheerde zwart-wit-beelden en een scherp expressionistische stijl creëren een soort kille nachtmerriewereld. Zeer mooi om naar te kijken dus, maar ik werd helaas op geen enkel moment meegesleurd of ondergedompeld in het geheel. De dialogen, hoewel absoluut prachtig om te lezen op papier, komen, wel ja, gekunsteld of gefabriceerd over wanneer ze uit de mond van Denzel Washington of Frances McDormand komen. En dan beschouw ik Washington en McDormand niet eens als negatief, maar ze worden wel veel te veel beteugeld. Vooral eerstgenoemde lijkt daardoor nauwelijks ademruimte te hebben, en dat leidt af. Wie wél haar eigen stempel kan drukken, en wat mij betreft het meeste indruk van iedereen maakte, is Kathryn Hunter als de drie Witches. Een acteerprestatie die maanden na dato nog door m'n hoofd sluimert, echt kippenvel. Haar scènes voelden ook als de enige momenten aan waarin Coen het aandurfde om zijn eigen filmische draai aan het geheel te geven, in plaats van nauwlettend Shakespeare's tekst te volgen.

Dit alles staat dan nog los van het feit dat ik Shakespeare sowieso liever lees of op het toneel zie, maar ik waardeer in ieder geval Coen's poging. Al kan ik moeilijk Coen's interpretatie/visie zeggen, want er zit weinig van hemzelf in. 3*.


avatar van Arnie

Arnie

  • 1071 berichten
  • 1828 stemmen

Sterke artistiek/filmische interpretatie van Macbeth door Coen. Ik wilde het werk van de broers voortaan links laten liggen omdat ze hun originaliteit mijns inziens zijn kwijtgeraakt, maar omdat Macbeth een heel andere weg inslaat ben ik blij het toch te hebben geprobeerd. Het is een wat lange zit door de moeilijk te volgen dialogen, maar het concept als zodanig, de fraaie vormgeving, en het acteerwerk is het zeer de moeite waard.

Toegegeven, onbekendheid met Shakespeares werk (niet gelezen...), of ook toneelinterpretaties ervan, maakten dat ik de film vermoedelijk niet volledig op waarde kan schatten. Wat me echter wel duidelijk lijkt is dat Coen bewust níet kiest voor een inhoudelijke interpretatie, zoals elke theaterregisseur weer zijn/haar eigen versie maakt, maar vooral geïnteresseerd is in de innovatie an sich. Door de oorspronkelijke tekst te laten vertolken door moderne acteurs in een compleet neutrale, minimalistische zwart-witsetting op film, is dit een ervaring op zichzelf. Ik vond vooral Washington erg sterk, die erin slaagt om de kadans en ritmische poëzie van de oorspronkelijke teksten te bewaren en toch enige emotie in zijn handelen te brengen. McDormand vond ik hier dan weer minder op haar plaats, maar gezien haar abonnement op een plekje in de films van de Coens nemen we dat maar op de koop toe.

Nadeel van het kiezen voor een minimalistische interpretatie is wel dat de psychologische diepgang van de karakters vrijwel volledig ontbreekt, zoals al eerder gezegd in recensies hier. De Coens kennende is dit sowieso bewust gedaan, en is dit vermoedelijk deel van een algehele, doelbewuste ironische invalshoek met betrekking tot de canon van archaïsche literatuur en poëzie. De totale absurditeit van de keuzes die Macbeth maakt, en de zinloosheid van de hele machtsstrijd die zichzelf herhaalt zijn vanaf het begin duidelijk. Met deze minimalistische interpretatie druipt de totale idiotie van Macbeths handelen en de hele gang van zaken eigenlijk er wel vanaf.

Het deed me denken aan een passage die ik recent in een boekje met levenswijsheden las met betrekking tot Romeo en Julia, die stelt dat Shakespeare, in plaats van de ultieme liefde en de tragiek daarvan te bezingen (zoals men doorgaans wil doen geloven), juist korte metten wilde maken met dergelijke idealen door zijn personages zo overduidelijk volslagen stompzinnige keuzes te laten maken. Afgaande op de bron van deze 'theorie' was ik niet direct overtuigd, maar door het zien van Macbeth moet ik dit wellicht toch wat herzien. En misschien is dit stiekem ook wel Coens inhoudelijke keuze geweest, wie weet. Zijn Macbeth toont de eeuwige drang van mensen tot hoogmoed, te horen wat men wil horen, opportunisme, en de corrumpererende invloed van (het zicht op) de macht.

Lang verhaal kort: toffe film, kijken dus.