Maciste all'Inferno (1925)

Vergeten klassieker die een fatsoenlijke restauratie verdient. Komt wat traagjes op gang, maar de scenes in de hel zijn buitengewoon spectaculair; Brignone is duidelijk geïnspireerd door zowel Dante Alighieri als Hieronymus Bosch. De special effects mogen er ook wezen. 4*

Een van de laatste films in de serie maciste films met Bartolomeo Pagano in de hoofdrol. Dit schijnt een van de favoriet films van Fellini te zijn. Ik ben zelf groot Fellini fan, maar ik vond deze film niet zo geweldig. Al zal bij mijn beoordeling mee spelen dat ik de film in slechte kwaliteit heb gezien. Het deed mij een beetje denken aan l'inferno uit 1911, maar dan met iets betere special-effects.

Ok deze had ik eerder moeten ontdekken, want dit voelt toch echt wel aan als een vergeten klassieker. Het thema van duivel die rechtschapen persoon wil verleiden in ruil voor zijn ziel is een thema dat al van in het begin van de film veelvuldig gebruik gemaakt. De link met Maciste all'Inferno (Film, 1925) van Murnau die een jaar later uitkwam is dan ook snel gelegd. Maciste vind ik echter de betere film en dat heeft vooral te maken met de groteske scènes die zich in de hel afspelen. Het verhaal van Maciste is dan net wat anders dan Faust. Hij tart namelijk de duivel en in mindere mate Pluto (Hades in het Grieks), koning van de onderwereld omwille van zijn rechtschapenheid. Maciste is bovendien een forse kerel met soms een kort lontje maar geweld wendt hij enkel aan als hij onrecht ziet. Om de ziel van Maciste voor de duivel te winnen wordt Barbariccia, luitenant van de duivel beopdracht. Maciste is niet onder de indruk. Barbariccia probeert op het gevoel te spelen niet enkel van Maciste maar ook op die van zijn lieftallige buurvrouw Graziella. Uiteindelijk lukt het Barbariccia via een truukje Maciste in de hel te krijgen. Aangezien Maciste zijn ziel niet heeft verkocht, kunnen ze hem maximaal 3 dagen in de hel houden. Hij moet echter aan de verleiding van mooie vrouwen weten te weerstaan. Als hij voor die tijd om is er eentje kust blijft hij echter voor eeuwig gevangen in de hel. Geen makkelijke klus want Pluto's vrouw Prosperina (Elena Sangro) en de dochter van Lucifer, Luciferina (Lucia Zanussi) zijn erg bekoorlijk. De helle dames zijn nogal schaars gekleed waardoor de film een tijdje werd tegengehouden. Dat verklaart misschien dat mensen dachten dat regisseur Guido Brignone had afgekeken van Murnau, maar dat is duidelijk niet het geval.