Top 5 James Bond films

Opvallend, want er zijn veel Bondfilms die volgens mij slechter zijn en de tand des tijds moeilijker hebben doorstaan. Niet de beste Bondfilm, maar vond dit best leuk. Zeker met de terugkeer van Connery en minder vastgeroest in de gekende formule.

Leuk IH88ga je ze allemaal zo bespreken of volgt nu alleen een lijstje?

De poster is het beste van die film.

Ik ga ze allemaal bespreken. Alleen deze niet .

Haha die wilde ik juist wel eens bekijken (als ik voldoende tijd had).

25. Diamonds Are Forever (Film, 1971)

https://www.etv.co.za/sites/default/files/media/images/2024-07/diamonds-are-forever.png

Bond: Sean Connery

Vorige plaats: 25

Je Bond-lijst beginnen met twee Sean Connery films neigt naar blasfemie maar geloof me, de volgende Connery film staat veel hoger . De man blijft mijn favoriete Bond-acteur. Na On Her Majesty's Secret Service met George Lazenby moesten EON en Broccoli teruggrijpen naar Connery om de franchise te redden. En Connery heeft er duidelijk zin in. Diamonds werkt het beste als je het als een komedie ziet vol met 'campy' en onzinnige scenes. Er zijn aardig wat Bond-fans die Jill St. John geweldig vinden, maar ik ben er niet één van. Tiffany Case heeft als komische bijrol met wat mysterie best wat potentie, maar het komt er geen moment uit.

Fan ben ik wel van mr. Kidd en mr. Wint. Heerlijk duo en ze passen ook perfect tussen al de gekkigheid. Charles Gray is niet de beste Blofeld en hij speelt de rol meer als een Austin Powers personage, dan als een echte bedreiging van Bond. De titel song van Bassey is voortreffelijk, en sowieso is de muziek van Barry een pluspunt. De locaties met onder andere Amsterdam en Las Vegas vallen tegen, vooral omdat ze dat exotische tintje missen. Het laatste gedeelte op het booreiland is prima, en de laatste scene met Wint en Kidd is hilarisch. Dat Diamonds op plaats 25 staat zegt meer over de andere films dan over deze film, want het is een vermakelijke en kolderieke achtbaanrit.

Nieuwe update van mij, omdat dit toch in de forumtopic-update staat (en voorlopig wel zal blijven staan, want de forumtopics lopen echt voor geen meter meer).

1. Skyfall

2. Casino Royale

3. Quantum of Solace

4. For Your Eyes Only

5. No Time for Die.

Hoef niet te zeggen wie mijn favoriete Bond-acteur is. En je mag raden wat de eerste Bond-film is die ik in de bioscoop zag.

Even tussendoor. Hoe snel iets kan veranderen. Dr. No 6 maart 2025 bekeken. Roger Moore zal wel mijn favoriete Bond blijven.

1 A View to a Kill (61)

2 Octopussy (100)

3 For your eyes only (151)

4 On Her Majesty's Secret Service (191)

5 Dr. No (197)

(mijn lijst is verkort naar 200 nog 3 van Sean Connery; Goldfinger, From Russia with love, You only live twice zijn ook allemaal dat die een volgende keer eventueel wel weer kunnen al scoort die laatste best matig. Van Moore alle 7 al scoren 2 matig, Man with a golden gun en The spy who loved me)

24. The Man with the Golden Gun (Film, 1974)

https://image.tmdb.org/t/p/original/o2Jx80Hn7X05zr2EEIy07Rj9AFq.jpg

Bond: Roger Moore

Vorige plaats: 21

James Bond films kunnen best matig zijn, maar ze zijn nooit saai. The Man with the Golden Gun is een uitzondering. Het begin en het laatste gedeelte zijn prima gedaan, maar alles ertussenin voelt sleets, ideeëloos en oubollig aan. Alsof alle betrokkenen toe waren aan een vakantie. Gelukkig namen de makers na deze film een pauze van drie jaar, en kwamen ze met één van de beste films uit de franchise.

Dit is ook verreweg de matigste acteerprestatie van Moore. In A View to a Kill was Moore te oud, maar hij had daar wel zijn kenmerkende charme en humor. Hier is Moore harder, en slaat hij zelfs een vrouw. Connery, Dalton en zelfs Brosnan kunnen daar mee wegkomen, Moore niet. Lee als Scaramanga en Nick Nack zijn de beste elementen uit de film, maar het is te weinig. Goodnight, Anders (Maud Adams), J.W. Pepper etc. Allemaal even matig. Hetzelfde geldt voor de locaties, met uitzondering uiteraard van het eiland van Scaramanga. Dat laatste gedeelte redt de film van de laatste plaats in deze lijst.

De volgende vier films waren het moeilijkst om te rangschikken. Niet de beste Bond-films, maar ieder van de aankomende vier films heeft zijn vermakelijke momenten.

23. Live and Let Die (Film, 1973)

https://m.media-amazon.com/images/S/pv-target-images/850f3a9c4e4093c5e67577d9c221d02a5254f94ad0fa485e7743b5e2419ac955.jpg

Bond: Roger Moore

Vorige plaats: 22

Dit zal verreweg mijn meest controversiële rankschikking van een Bond-film zijn. Live and Let Die is de eerste film met Roger Moore als James Bond, en de man zit gelijk goed in de rol. James Bond meets blaxploitation, en voor mij heeft het gewoon nooit gewerkt. Dit terwijl de film genoeg sterke punten heeft. Moore, Seymour en Kotto, de kleurrijke side kicks, de speedboot achtervolging, de scene met de alligators en het einde in de trein etc. genoeg om van te genieten. New York vind ik kleurloos als locatie voor een Bond-film, maar Jamaica en New Orleans maken veel goed.

Het probleem van Live and Let Die is dat er veel ingrediënten in zitten die zeer smakelijk zijn, maar als geheel werkt het voor mij minder. Het plot (het gevaar) stelt niet veel voor, Solitaire wordt steeds minder interessant (seks zorgt er voor dat ze haar magie kwijtraakt??), en de combinatie van de duistere sfeer in het begin, en de kolderieke momenten later in de film (Pepper), zorgt voor een vreemde kijkervaring. Kotto acteert uitstekend, maar Kananga als grote bad guy maakt weinig indruk. Zeer solide begin van het Roger Moore tijdperk, maar Live and Let Die heeft mij nooit kunnen bekoren.

Ps. De titelsong van Paul McCartney and Wings blijft één van de beste.

22. A View to a Kill (Film, 1985)
https://vistapointe.net/images/a-view-to-a-kill-4.jpg
Bond: Roger Moore
Vorige plaats: 24

Ik heb altijd wel een zwak gehad voor deze Bondfilm. Vier jaar geleden zette ik deze film op plaats 24, maar dat was echt te laag. A View to a Kill is vreemd, gek en kleurrijk, maar tegelijkertijd soms ook traag en zonder duidelijke richting (en met erbarmelijk acteerwerk). Het is een rare mix, maar ik heb er altijd wel de charme van ingezien. Heel veel nostalgie, dat geef ik gelijk toe. Het grootste pluspunt van de film is en blijft de combinatie van Walken en Jones als maniakale bad guys. Ze acteren compleet 'over the top' en het werkt, vooral omdat de toon van de film zelf ook redelijk humoristisch is. Met uitzondering van een (te) zware en harde actiescene tegen het einde van de film. En Moore is te oud en de Bondgirl werkt niet, dus Walken en Jones zorgen er voor dat je niet in slaap valt. Tanya Roberts als Stacey heeft haar momenten, maar tijdens en na die scene in de liftschacht wordt ze steeds irritanter.

Zoals gezegd is Moore te oud, maar daar hadden de makers juist iets positiefs mee kunnen doen. Een oude Bond is geen probleem, maar dat wordt het wel als je Bond laat slapen met veel te jonge vrouwen, en actiescenes laat uitvoeren waar zelfs een dertiger problemen mee zou hebben. De twist rond Jones/May Day is wat abrupt maar werkt wel, en de laatste actiescene rond de Golden Gate Bridge blijft geweldig. De titelsong van Duran Duran is prima.

21. Quantum of Solace (Film, 2008)

https://wallpapers.com/images/hd/james-bond-quantum-of-solace-zifeqdf3sid6xslr.jpg

Bond: Daniel Craig

Vorige plaats: 20

Korte en hyperactieve Bondfilm van Marc Foster. De charme van een Bondfilm komt heel soms boven drijven (de opera-scene, de scene met het vrachtvliegtuig, de interactie tussen Bond en Camille), maar over het algemeen is dit een hard wraakverhaal. En dat is niet alleen maar negatief. De verschrikkelijke titelsong en eerste autoachtervolging doen het ergste vrezen, maar daarna vond ik de vecht- en actiescenes enerverend en prima in beeld gebracht.

Qua personages vond ik Kurylenko als Camille uitstekend op dreef. Eén van mijn favoriete Bondgirls. Maar een goede Bondfilm heeft ook een goede Bondschurk nodig, en Amalric is zeer matig als de maniakale Dominic Greene. Zijn hulpje (Elvis genaamd blijkbaar) is nog slechter. Harbour overtuigt ook niet, en Arterton krijgt helemaal weinig te doen. Gelukkig is Wright wel op dreef. Het laatste gedeelte is op zich vermakelijk en vol actie, maar de locatie maakt weinig indruk en mist de grandeur van de meeste Bondfilms. De laatste scene in Rusland is wel mooi gedaan.

Laatste film die ik zie als matige Bondfilm. Hoewel ik mij met iedere Bondfilm wel kan vermaken. Hierna wordt het steeds iets beter.

20. Die Another Day (Film, 2002)

https://i.ebayimg.com/00/s/OTAwWDE2MDA=/z/69UAAOSwkOhkKzmq/$_57.JPG?set_id=880000500F

Bond: Pierce Brosnan

Vorige plaats: 23

Guilty pleasure. Ik zie Die Another Day altijd vaak helemaal onderaan staan op dit soort lijstjes, maar zeker het eerste gedeelte is vermakelijk en goed gedaan. Een hoog tempo, mooie locaties en fraaie actiescenes. James Bond die gevangen wordt genomen, gemarteld, en wraak wil nemen, is in potentie een geweldig idee en je ziet ook dat Brosnan er helemaal voor gaat. Jammer genoeg wordt het allemaal steeds ridiculer. Ik heb geen probleem met de onzichtbare auto en ook het ijspaleis is schitterend (met een aantal gave actiescenes). Maar het voelt allemaal aan als een videospelletje, en zodra de laatste grote actiescene in het vliegtuig begint ben je murw gebeukt. En wil je het liefst dat allemaal snel voorbij is. Over de barslechte special effects is al genoeg gezegd (vooral een beruchte scene ).

Brosnan is zoals in al zijn Bondfilms uitstekend. Hier is hij wat harder, maar dat hoort ook bij het verhaal. Rosamund Pike is het andere lichtpuntje in de cast, samen met Kenneth Tsang als Generaal Moon (de vader van Graves/Moon). Rick Yune als Zao is degelijk. Berry is ook bij herziening weer even matig, en Stephens begint aardig maar wordt steeds vervelender. De "twist" blijft belachelijk en een dieptepunt in de Bondfranchise. Ik was helemaal vergeten dat Michael Madsen in deze film zat, wat denk ik wel genoeg zegt. De inbreng van John Cleese als Q is gelukkig bij twee films gebleven.

Ik klink nu best negatief, maar eigenlijk heb ik mij wel vermaakt met deze film. Het is onzinnig en met een aantal dieptepunten in de Bondfranchise, maar ten opzichte van sommige andere Bondfilms heb ik hier gewoon meer van genoten.

19. Octopussy (Film, 1983)

https://i.ytimg.com/vi/JMMXVPkG01c/maxresdefault.jpg

Bond: Roger Moore

Vorige plaats: 18

Octopussy is één en al nostalgie voor mij. Samen met For Your Eyes Only misschien wel de Bondfilm die ik het meeste heb gezien in mijn jeugd, vooral omdat het de favoriet van mijn vader was. Sean Connery was de echte Bond, maar qua films ging mijn vader toch voor Roger Moore. Alle ingrediënten die een Bondfilm moet hebben zitten in Octopussy, en wat dat betreft voelt de film aan als een 'greatest hits album' voor James Bond fans. Als je aan niet-Bondfans één film zou moeten aanraden om te laten zien wat James Bond inhoudt, dan zou het Octopussy kunnen zijn (wel aangeven dat Bond zich niet in elke film als een clown verkleedt). Een begin vol actie, de redelijke tittelsong, veel verschillende locaties, bondgirls en femme fatales, verschillende Bondschurken, een sterke en zwijgzame henchman, Q in een meer actieve rol, en een geslaagd actierijk einde. Octopussy is een heerlijke vette Bondpizza, maar wel één die bij herziening wat scheurtjes begint te vertonen.

De acteurs doen het allemaal goed, en Maud Adams is eindelijk eens een Bondgirl met de juiste leeftijd voor Roger Moore. Steven Berkoff dikt het allemaal lekker aan als Orlov, en het contrast met de rustige Jourdan geeft de Bondschurken iets extra's. De actiescene op en rond de trein blijft geweldig. Maar de kolderieke momenten (clown Roger Moore, "Tarzan", de mechanische krokodil) zorgen ervoor dat Octopussy ver weg blijft van een hogere plaats in mijn lijst. De film zit ook propvol met verschillende verhaallijnen, waardoor je op een gegeven moment verzadigd bent. Het plan (dat gedoe van het ei) van de schurken vliegt ook alle kanten op. De laatste lange actiescene is leuk gedaan, maar op dat moment ben je wel een beetje klaar met de film.

Goed omschreven dat geldt voor alle Moore-films wel (bij mij bij een heleboel andere films is dat het geval). Best leuk om regelmatig dezelfde films te kijken alleen richting einde raak ik verzadigd. Het is mooi geweest maar de film gaat dan toch door.

18. Moonraker (Film, 1979)

https://w0.peakpx.com/wallpaper/825/1008/HD-wallpaper-james-bond-s-moonraker-moonraker-jaws-007-movies.jpg

Bond: Roger Moore

Vorige plaats: 19

Samen met Die Another Day is Moonraker toch wel mijn guilty pleasure. Hoewel guilty pleasure, ik zie toch ook wel Bondfans die deze film hoog in hun lijst hebben staan. Met het laatste gedeelte 'in space' heb ik nooit heel veel problemen gehad. James Bond heeft al zoveel vreemde dingen gedaan . Groot pluspunt van de film zijn de locaties. James Bond gaat de hele wereld rond en het ziet er allemaal schitterend uit. Het tempo ligt hoog, de actiescenes zijn enerverend, Lonsdale is een rustige en koelbloedige Bondschurk, en Lois Chiles is één van mijn favoriete Bondgirls. Er zitten wat harde scenes in (de scene met de honden), maar over het algemeen is dit weer een echte Roger Moore Bondfilm. Dit is misschien wel de film waarin Moore op zijn best is als 007.

Wat de makers met Jaws hebben gedaan in deze film blijft onbegrijpelijk en een gemiste kans. Van afschrikwekkende en gedenkwaardige henchman naar verliefde tiener... Het blijft een dieptepunt in de Bondfranchise. Hoewel zijn laatste scenes in het ruimtestation wel aardig zijn. De score van John Barry is sfeervol, hoewel de titelsong niet tot mijn favorieten behoort.

17. Tomorrow Never Dies (Film, 1997)

https://tilt.goombastomp.com/wp-content/uploads/2021/09/Tomorrow-Never-Dies.jpg

Bond: Pierce Brosnan

Vorige plaats: 17

Laatst hoorde ik op YouTube iemand zeggen dat als AI een Bond-script zou schrijven, het zou lijken op dat van Tomorrow Never Dies. Deze persoon zei dat uiteraard als grap, maar er zit wel een kern van waarheid in. Alle Bond-ingrediënten zijn hier aanwezig, en Tomorrow Never Dies is de ultieme 'regenachtige zondagmiddag'. Actie, veel vaart, Brosnan in topvorm, Michelle Yeoh als kick-ass Bondgirl, en Pryce als maniakale slechterik. TND blinkt nergens in uit, maar doet eigenlijk alles goed. Sommige Bondfilms hebben wat discutabele momenten of matige personages, maar buiten misschien Teri Hatcher is alles dik in orde.

16. You Only Live Twice (Film, 1967)
https://chairish-prod.freetls.fastly.net/image/product/master/03a5ae68-c33f-445b-8385-09f116554ca2/1967-you-only-live-twice-4-poster-5114
Bond: Sean Connery
Vorige plaats: 14

You Only Live Twice daalt twee plaatsen in vergelijking met mijn lijst van vijf jaar geleden. Er zijn veel fans van deze film, maar ik heb YOLT altijd in de middenmoot geplaatst. Verre van een slechte film Bondfilm, en er valt gelukkig nog genoeg te genieten. Het script van Roald Dahl zit goed in elkaar, Japan als locatie is prachtig, en de sets van Ken Adam zijn nog steeds onovertroffen. Visueel is dit één van de mooiste Bondfilms. Het actievolle laatste gedeelte in de vulkaan blijft ook een pareltje. Tiger Tanaka is een tof personage en Pleasance is niet mijn favoriete Blofeld (Austin Powers is to blame ), maar hij doet het goed.

Maar het belangrijkste pluspunt van een Bondfilm moet 007 zelf zijn, en Connery is hier gewoon niet op zijn best. Op het laatst lijkt hij op dreef te komen, maar driekwart van de film loopt hij te slaapwandelen. De film zelf komt ook moeizaam op gang, en waarom van Aki en Kissy niet gewoon één personage (Bondgirl) is gemaakt blijft mij een raadsel. Sowieso is dat middengedeelte met de dood van Aki, het trouwen met Kissy, en daarna Bond die zich voordoet als Japanner (HET dieptepunt in de franchise) , te langdradig en ronduit belachelijk. Jammer, want dat laatste gedeelte blijft fantastisch.

15. The World Is Not Enough (Film, 1999)
https://townsquare.media/site/295/files/2020/11/TWINE-Header.jpg?w=1200&h=0&zc=1&s=0&a=t&q=89
Bond: Pierce Brosnan
Vorige plaats: 16

The World Is Not Enough stijgt bij iedere herziening iets in aanzien. De film heeft alleen één groot probleem. Als je alleen naar het eerste gedeelte kijkt behoort deze derde Brosnan film tot het beste wat de Bond-franchise te bieden heeft. Iedere keer als deze film op televisie is en ik naar het eerste uur kijk, vraag ik mezelf af waarom deze film niet in mijn top 10 staat. Het gedeelte voor de titelsong staat in mijn top 3 (misschien wel nummer 1) van favoriete 'pre-title sequences'. Ook daarna blijft het nog een tijdje zeer vermakelijk. Sophie Marceau blijft één van beste Bondgirls/Bondschurken, de actiescenes zijn enerverend, het tempo ligt hoog, en ook het mysterie rond Renard (Carlyle) is op dit moment in de film nog interessant. Ja, zelfs Denise Richards is geen storende factor. Hoewel ik nooit echt een probleem met haar als kernfysicus heb gehad.

Maar zo rond de onthulling van Elektra als Bondschurk en de ontvoering van M gaat het mis. Er zit nog wel een toffe actiescene in met Bond, Christmas Jones en Zukovksy (Coltrane), maar voor de rest lijkt het wel of alle inspiratie op is. Renard blijkt een suffe Bondschurk te zijn en dat is een probleem, want Elektra verdwijnt al ver voor het einde van het toneel. De film gaat als een nachtkaars uit, en de laatste grote actiescene in de onderzeeër heeft een chronisch gebrek aan spanning. Wat een top 10 Bondfilm had kunnen zijn maakt uiteindelijk de potentie niet waar. Wel top 15 en weer een plaatsje gestegen. Geen schande.

Even tussendoor. Je geeft echt hele goede en voor mij herkenbare verslagen van de films. Fijn om te lezen.

14. Spectre (Film, 2015)
https://preview.redd.it/007-spectre-after-9-years-what-is-your-opinion-about-this-v0-fr31xkjotrhc1.jpg?width=1000&format=pjpg&auto=webp&s=27b042df8d6d523c757a56ff01772186e4fd30d5
Bond: Daniel Craig
Vorige plaats: 15

Vreemd genoeg kwam ik er de laatste jaren pas achter dat deze film helemaal niet zo geliefd is als ik eerst dacht. Onder Bondfans, maar ook als je kijkt naar het gemiddelde op verschillende sites. Spectre heeft zeker zijn minpunten (het laatste gedeelte, een teleurstellende Waltz als Blofeld, Blofeld en Bond die familie blijken te zijn, sommige actiescenes), maar de film duurt 148 minuten en ik heb me geen moment verveeld. Vanaf het heerlijke begin in Mexico zat ik er gelijk goed in, en zelfs de titelsong van Sam Smith begin ik steeds meer te waarderen.

Het script zit goed in elkaar, en dat alle Craig films hier samenkomen (met alle Bondschurken) is goed gedaan door Mendes. De sfeervolle introductie van Waltz als Blofeld in Rome is uitstekend, en ook Bautista als Hinx is een heerlijke henchman. De autoachtervolging mist energie en spektakel, en dat geldt eigenlijk voor de meeste actiescenes. Mendes heeft in Skyfall laten zien dat hij het wel kan, maar hier schiet hij vaak mis qua actiescenes. Sfeervol en audiovisueel indrukwekkend is het allemaal wel, en Craig is hier op zijn best. Niet te serieus en ook wat losser dan in zijn andere films. Seydoux is beter in No Time To Die, maar ook hier is ze prima op dreef. De chemie met Craig is niet geweldig, maar zeker de treinscene is fenomenaal. Het gevecht met Hinx is een heerlijk toetje. De scenes erna met Waltz vallen tegen, en het laatste gedeelte duurt te lang. Te veel verhaallijnen (ook nog Andrew Scott als C) moeten een conclusie hebben waardoor het een warrig rommeltje wordt. Vermakelijk zeker, maar Mendes heeft moeite om alles op een logische manier samen te laten komen.

13. For Your Eyes Only (Film, 1981)

https://i.ebayimg.com/00/s/MTA3MVgxNjAw/z/tTYAAOSwVuFjiSM0/$_57.JPG?set_id=8800005007

Bond: Roger Moore

Vorige plaats: 11

Dit was vroeger mijn favoriete Bondfilm. Ik ben opgegroeid met de Roger Moore films, en For Your Eyes Only was mijn favoriet. Dit is met de tijd wel veranderd, maar nog steeds heeft deze film genoeg om van te genieten. Na het bombastische en extravagante Moonraker gaat FYEO weer terug naar de basis. Serieuzer en realistischer, zonder de charme van Bond te verliezen. Roger Moore begint hier wel echt ouder te worden, en vooral zijn relatie met de Bondgirls (vooral Johnson als Bibi) begint wat ongemakkelijk te worden. Moore zelf voelt zichtbaar ongemakkelijk in deze scenes. Bouquet als wraakengel Melina is uitstekend, maar van chemie of romantische gevoelens naar Moore/Bond toe is geen moment sprake. Tot de laatste scene uiteraard .

De locaties (Spanje, Cortina d'Ampezzo, Corfu, de Bahamas) zijn schitterend, de actiescenes enerverend, en Topol als Columbo is een kleurrijke medestander van Bond. Glover is wat kleurloos als slechterik, en hetzelfde geldt voor de henchman. Het laatste gedeelte rond de berg in het Meteora-gebied blijft geweldig.

Dit is de eerste Bond die ik in de bioscoop zag. Eigenlijk gewoon de eerste Bondfilm die ik ooit zag. Er zijn zeker betere Bondfilms (niet van Moore overigens), maar deze blijft altijd een favoriet van mij. Zoals velen wel zullen hebben met de eerste Bondfilm die ze ooit zagen.

12. On Her Majesty's Secret Service (Film, 1969)

https://zzdungmo8ogj.cdn.shift8web.com/wp-content/uploads/2020/07/OHMSSposter.jpg

Bond: George Lazenby

Vorige plaats: 10

Lange tijd de vergeten film. Met die "andere" Bond (lees: geen Connery). Zo ben ik ook netjes opgevoed door mijn vader. Connery en Moore prima, Lazenby wie? . Maar de laatste jaren heeft er een (over)correctie plaatsgevonden, en nu hebben sommige fans deze film zelfs in hun top 5 staan. Om eerlijk te zijn een beetje overdreven, maar ook bij herziening zijn er genoeg pluspunten te benoemen. Diana Rigg uiteraard, de vechtscenes zien er beter uit, de locaties en production design zijn schitterend, en het laatste actievolle gedeelte is uitstekend. Savalas is ook mijn favoriete Blofeld. De laatste scene blijft indrukwekkend, en Lazenby acteert het precies goed.

Maar dat is ook de laatste keer dat ik het acteerwerk van Lazenby prijs, want de man blijft een houterig acteur. Hij wordt ook niet geholpen door het script waarbij hij undercover moet gaan als Sir Hilary Bray. In de actiescenes komt hij tot leven, en ook de chemie met Rigg is prima. Dat komt vooral door het acteerwerk van Rigg maar hé, het werkt. De lange speelduur begin je op een gegeven moment ook te voelen, vooral in het middengedeelte waarin Bond undercover gaat. Maar in tegenstelling tot sommige andere Bondfilms is het laatste gedeelte de grote kracht van de film, en hier laat OHMSS zien waarom de film de laatste jaren zo geliefd is.

11. From Russia with Love (Film, 1963)

https://www.originalfilmart.com/cdn/shop/products/from_russia_with_love_1963_italian_linen_original_film_art_f_1600x.jpg?v=1633635742

Bond: Sean Connery

Vorige plaats: 7

Een paar plaatsen gezakt. Maar dat komt meer door de kwaliteit van de films die in de top 10 staan, dan door iets dat Form Russia With Love verkeerd doet (of verminderd plezier dat ik met de film heb). Want deze tweede Connery film doet eigenlijk alles goed. Een sterk plot, toffe personages, donkere maar wel mooie locaties, en uiteraard het iconische gedeelte in de trein met als climax het gevecht tussen Bond en Grant. Bianchi als Romanova is geweldig, hoewel ze vanaf de scenes in de trein wat vervelend wordt met haar 'i love you, i love you' mantra. Rosa Klebb heb ik nooit echt geweldig gevonden, en haar laatste "gevecht" met Bond is eerder amateuristisch en grappig dan spannend. Kerim Bey is wel fantastisch.

De belangrijkste reden dat FRWL een paar plaatsten is gezakt, is dat ik gewoon met meer plezier zit te kijken naar de films in mijn top 10. En buiten de treinscenes zitten er ook heel veel scenes in de film die een stuk minder zijn. FRWL is een ouderwetse spionagefilm, maar de spanning ontbreekt in grote delen van de film. In andere Bondfilms wordt dat gecompenseerd door kleurrijke locaties, een hoger tempo, mooie Bondgirls, en spectaculaire actiescenes. Maar in FRWL blijft de toon realistisch, donker en wat rauwer, waardoor het gebrek aan spanning toch eerder opvalt. De Gypsy kamp scene is hier het perfecte voorbeeld van. Gelukkig is het laatste gedeelte (inclusief treinscenes) wel enerverend en sterk gedaan. Het amateuristische gevecht met Rosa Klebb is de film vergeven.

10. The Living Daylights (Film, 1987)
https://i.ytimg.com/vi/lDImU7fhjj8/maxresdefault.jpg
Bond: Timothy Dalton
Vorige plaats: 12

In tegenstelling tot Dalton's tweede film als Bond heb ik The Living Daylight altijd een geweldige Bondfilm gevonden. Na de meer humorvolle Moore films (op het laatst werd het meer en meer een karikatuur en slapstick) was het tijd voor een hardere 007, en Dalton was de perfecte kandidaat. Het publiek dacht er destijds anders over, want zowel The Living Daylights als Licence to Kill deden het niet goed aan de box office. Dalton werd aan de kant gezet, en het zou zes jaar duren voordat Brosnan zijn opwachting maakte in GoldenEye.

Maar gelukkig worden beide Dalton films de laatste jaren meer gewaardeerd, want het zijn uitstekende Bondfilms. TLD heeft een geweldig eerste gedeelte met een ouderwets plot rond Russische spionnen en de strijd tussen Oost en West. Jeroen Krabbé en Joe Don Baker zijn niet de beste slechteriken die Bond ooit is tegengekomen, en dat is samen met het warrige en saaie plot eigenlijk het grootste minpunt van de film. d'Abo is prima als Bondgirl Kara, en Rhys-Davies is altijd een pluspunt. De locaties zijn sfeervol en mooi, het tempo ligt hoog, en er zitten een aantal spectaculaire actiescenes in. Maar wat The Living Daylight voor mij echt een top 10 Bondfilm maakt is de rauwe en meer realistische sfeer die Dalton en de makers weten te creëren. Na het Moore-tijdperk was ik hier wel een toe.

9. Licence to Kill (Film, 1989)

https://jamesbond007.se/content/artiklar/licence-to-kill-2019-pearl-anniversary.jpg

Bond: Timothy Dalton

Vorige plaats: 13

Film die de grootste sprong voorwaarts heeft gemaakt op deze lijst. En niet alleen bij mij als ik zo om me heen kijk. Sommige Bondfans waren altijd al fan van deze film, maar het heeft bij mij wel een tijdje geduurd voordat ik Licence to Kill helemaal kon waarderen. Ik denk dat dit vooral komt omdat ik niet ben opgegroeid met deze film, en ik heb de film volgens mij zelfs nooit gezien in mijn jeugd, In tegenstelling tot bijvoorbeeld The Living Daylights.

Licence to Kill benut Dalton's grootste kracht als (Bond)acteur. Geen slapstick humor of kinderlijk plezier, maar gewoon een volwassen wraakfilm met een heerlijk jaren 80 sausje eroverheen. Simpel en effectief, met een aantal spectaculaire actiescenes, een geweldige Bondgirl, en een uitstekende slechterik in Davi. Plus Del Toro als maniakale henchman Dario. Er zitten ook een aantal gruwelijke scenes in, zeker niet typisch voor een Bondfilm. Carey Lowell begin ik met iedere herziening meer te waarderen, en ook Talisa Soto doet het verdienstelijk. De driehoeksverhouding komt niet helemaal goed uit de verf, maar met zulke mooie dames hoor je mij (en Dalton waarschijnlijk ook niet) niet klagen. De laatste actiescene blijft een geweldig en spectaculair sluitstuk van een film die nu door bijna iedereen in de armen wordt gesloten.

8. Dr. No (Film, 1962)

https://cloudfront-eu-central-1.images.arcpublishing.com/irishtimes/4FAPIBWTJTSGTXRURYG6C6HTNA.jpg

Bond: Sean Connery

Vorige plaats: 8

De allereerste Bondfilm, en altijd een favoriet geweest van mij. Ontelbare keren gezien, en wat mij bij deze herziening weer verbaasde/verwonderde was hoeveel zelfvertrouwen Dr. No uitstraalt. Niet alle Bond ingrediënten zitten er al in (Q, gadgets, auto's), maar voor de rest is dit een Bondfilm uit het boekje. Connery is perfect als 007, de opbouw van het verhaal is simpel maar effectief, de locaties zijn schitterend, en Wiseman is een uitstekende eerste slechterik. Maar wat Dr. No echt afmaakt is Ursula Andress als Honey Rider. Vanaf het moment dat zij uit de zee komt lopen ben je al het voorgaande compleet vergeten. Na ruim zestig jaar blijft dit nog steeds een magisch moment. Dr. No is niet de spectaculairste Bondfilm en zeker niet perfect, maar voor mij blijft dit een speciale film.

7. Thunderball (Film, 1965)

https://www.classicdriver.com/cdn-cgi/image/format=auto,fit=cover,width=1920,height=1029/sites/default/files/import/articlesv2/images/_de/7876/Christies_Bond_Auction_01pop.jpg

Bond: Sean Connery

Vorige plaats: 9

De dagen worden weer korter en kouder, maar als je naar Thunderball kijkt krijg je het vanzelf warmer en verlang je naar een vakantie of de zomer. 'James Bond gaat op vakantie en beleeft een avontuur', zo zou je Thunderball kunnen omschrijven. Uiteraard staat de wereldvrede weer op het spel en is Spectre van de partij, maar James Bond is zijn relaxte zelf. En dat gevoel slaat over op de kijker. Sommige Bondfans willen waarschijnlijk iets meer spektakel en actie, maar ik ging wel mee in de relaxte sfeer van de film. De exotische locaties en de schitterende Bondgirls (Claudine Auger, Luciana Paluzzi, Martine Beswick) helpen daar uiteraard ook bij. Celi als Largo is een prima bondschurk. Dit was ook de grootste Bondfilm toen der tijd qua sets en actiescenes, en nog steeds de Bondfilm met de hoogste box office opbrengst (inflatie meegerekend uiteraard).

6. No Time to Die (Film, 2021)
https://tse2.mm.bing.net/th/id/OIP.zD3S1nHd2SUfsE3tHKozVwAAAA?rs=1&pid=ImgDetMain&o=7&rm=3
Bond: Daniel Craig
Vorige plaats 6

Als er één film was waarvan ik dacht dat die wel zou dalen in mijn lijst, dan was het No Time to Die. Ik had de film tot aan een paar weken geleden ook pas anderhalf keer gezien (in de bios en thuis een keer tot en met de Cuba-scenes), en ik was bijna bang om de film nog een keer op te zetten. De reacties zijn zeer wisselend (een understatement), en de film stond wel heel hoog in mijn lijst. Wat als de magische bioscoopervaring toen der tijd veel verbloemd heeft?

Maar alle zorgen waren nergens voor nodig. Tot en met de Cuba-scenes is dit zelfs één van de beste Bondfilms, van het sfeervolle en actievolle begin en de mooie titelsong van Billie Eilish, tot aan de enerverende, grappige en knap gechoreografeerde actiescenes in Cuba met de oogverblindende Ana de Armas als Paloma. Alles werkt. Seydoux zit beter in haar rol, hoewel de chemie met Craig nog steeds niet geweldig is. Na de scenes in Cuba wordt het wat minder, en de dood van Leiter (Wright) had al een waarschuwingsteken moeten zijn voor wat komen gaat. Maar dat het niveau daalt wil niet zeggen dat de film niet meer vermakelijk is om naar te kijken. Het is alleen jammer dat Malek geen geweldige Bondschurk is, maar in dit tweede gedeelte wel een steeds grotere rol speelt. Met Bond als vader heb ik geen probleem, maar dat hij zijn dood zo makkelijk accepteert - zonder te vechten voor bijvoorbeeld een middel tegen de nanobots of gewoon te wachten - is wel een zwaktebod qua script. Lynch als Nomi is prima als medestander van Bond.

Het laatste gedeelte is fantastisch, en met de dood van Bond heb ik op zich geen probleem. Maar de manier waarop dit allemaal tot stand komt had beter uitgewerkt kunnen worden. Al met al heeft No Time to Die mij toch in positieve zin verrast, en dat de film op plaats 6 blijft staan in mijn lijst had ik van te voren niet verwacht.