Top 5 James Bond films

5. Goldfinger (Film, 1964)

https://i.ytimg.com/vi/cNz8qmdFNoc/maxresdefault.jpg?sqp=-oaymwEmCIAKENAF8quKqQMa8AEB-AHUBoAC4AOKAgwIABABGHIgVigeMA8=&rs=AOn4CLAeejVcv36rHEf9ncfl_31__x2Yaw

Bond: Sean Connery

Vorige plaats: 5

Mijn top 5 is al een aantal jaar hetzelfde. Goldfinger is de introductie van heel veel dingen waar de Bondfranchise tot op de dag van vandaag om bekend staat. Q, de Aston Martin, de ‘kleurrijke’ vrouwennamen (Honey Ryder is er natuurlijk maar kom op, Pussy Galore is van een andere orde), de gadgets etc. Goldfinger zet de standaard. Het plot is simpel maar zeer effectief, vooral door de onderhuidse spanning die er constant is tussen Goldfinger, Pussy, Bond, en Oddjob. Het acteerwerk van deze vier acteurs zorgt er voor dat zelfs een simpel gesprek of potje golf spannend is om naar te kijken. Complimenten ook aan regisseur Guy Hamilton. Bond zelf loopt grote delen van de film wat doelloos rond en hij heeft weinig invloed op de uitkomst van het plot, maar het plezier dat Connery hier uitstraalt maakt alles goed.

Andere Bondfilms hebben misschien een hoger tempo, spectaculaire actiescenes, meer Bondgirls, en mooiere locaties (wel een groot minpunt van de film). Maar als Bondfilm benadert Goldfinger de perfectie en introduceert allerlei dingen waar Bondfilms nu nog steeds profijt van hebben. "Goldfinger walked so other Bond movies could run".

4. The Spy Who Loved Me (Film, 1977)

https://live.staticflickr.com/4247/34810524516_df76cb3ec6_b.jpg

Bond: Roger Moore

Vorige plaats: 4

The Spy Who Loved Me is altijd één van mijn favoriete Bondfilms geweest. Na het wat teleurstellende en tamme The Man With the Golden Gun had de Roger Moore periode een elektrische schok nodig om de franchise weer tot leven te wekken, en Spy is een Bond-film in topvorm. Het eerste gedeelte en de titelsong zorgen voor een ijzersterk begin, Roger Moore is hier op zijn best, de chemie en het samenspel met de oogverblindende Barbara Bach is geweldig, en de locaties die worden aangedaan zijn prachtig. De beste Bondfilms hebben ook een goede henchman en leuke gadgets, en Spy stelt ook op deze vlakken niet teleur. Jaws en de onderzee-auto zijn hier het beste voorbeeld van.

Enige punt van kritiek is Curd Jurgens als Stromberg. En ook hoe hij aan zijn einde komt. Vroeger vond ik Stromberg een geweldige slechterik, maar na elke herziening vind ik hem eigenlijk steeds suffer worden. Zeker niet slecht, maar zijn grote plan voor een onderzee-wereld is niet erg wereldschokkend. En dat hij bijna de gehele film op een stoel zit helpt ook niet. Zijn laatste scene met Bond/Moore is een anticlimax. Een kleine smet, op een voor de rest geweldig en spectaculair Bond-avontuur.

Als ik het allemaal goed heb, is het ereschavot gereserveerd voor Goldeneye, Casino Royale en Skyfall.

Ik ben benieuwd. Ik ga niet mijn voorkeur geven, om geen enkele beïnvloeding uit te oefenen.

3. Skyfall (Film, 2012)

https://wallpapers.com/images/hd/skyfall-james-bond-iml3313nr6wsz5d8.jpg

Bond: Daniel Craig

Vorige plaats: 3

Audiovisueel is Skyfall de mooiste Bondfilm van allemaal. De film is 'eyecandy', en Sam Mendes en Roger Deakins verdienen alle lof voor hun werk hier. Skyfall is een soort van reset voor het Daniel Craig tijdperk met de introductie van Moneypenny, Q en de uiteindelijk nieuwe M (Fiennes). De titelsong van Adele is iconisch, de locaties zijn (zeker in het begin) exotisch en schitterend, en Bardem als Silva is één van de beste schurken uit de franchise. Een echte Bondgirl is er hier niet, en van romantiek is geen sprake. Skyfall is een zeer serieuze Bondfilm, en voor humor of romantiek is geen tijd. Mij stoorde het niet, vooral omdat Bond en Moneypenny hier flink aan het flirten zijn (de scheermes-scene!), en Marlohe als Séverine heeft een kleine maar gedenkwaardige rol.

Mijn grote kritiekpunt is dat we hier opeens aan het einde van Craig's Bond-carrière zitten. In Casino Royale en Quantum of Solace was Bond nog een jonge hond aan het begin van zijn carrière, maar in Skyfall krijgt Bond constant te horen dat hij oud en 'over the hill' is. Ik had liever gezien dat de lijn van de eerste twee Craig-films was doorgetrokken met een ervaren maar wel energieke 007. Maar goed, dat is maar een kleine kritiekpunt. Het laatste gedeelte heeft een hoog Home Alone/The A-Team gehalte, maar ik heb hier nooit een probleem mee gehad.

Toch opvallend 4. The Spy Who Loved Me (Film, 1977). De films van Connery daarvan staat het antwoord bij 25.

2. GoldenEye (Film, 1995)

https://i0.wp.com/midwestfilmjournal.com/wp-content/uploads/2021/12/GoldenEye-Featured.jpg?fit=1280%2C720&ssl=1

Bond: Pierce Brosnan

Vorige plaats: 2

Tja, GoldenEye. Wat valt er nog over deze iconische Bondfilm te zeggen. Ook bij herziening valt weer op hoe goed Brosnan gelijk in de rol van 007 zit. Alsof hij nooit anders heeft gedaan. En die vertrouwdheid geldt eigenlijk voor de film als geheel. De Bond-franchise stond na het teleurstellende Licence to Kill (toen der tijd) op een kruispunt, en de druk stond er vol op. Was GoldenEye geflopt, dan was dat misschien wel het einde van 007 geweest. In ieder geval voor een aantal jaar. Gelukkig was GoldenEye een regelrechte voltreffer.

Martin Campbell is een actieregisseur met de nadruk op ACTIE (zie de making of van GoldenEye). Het tempo ligt hoog en iedere scene moet iets toevoegen. Dit werkt niet bij iedere film, maar voor Bond is dit perfect. Het is geen toeval dat Campbell mijn twee favoriete Bondfilms heeft geregisseerd. Zelfs de kleinste bijrol is kleurrijk en opvallend, en de acteurs krijgen de ruimte om lekker los te gaan. Boris, Ourumov, Zukovsky, Dench als M, Don Baker als Wade, Minnie Driver als vals zingende Irina etc. Allemaal personages die je bijblijft, en dat in soms maar één of twee scenes. Net zoals de actiescenes, met de tank-scene uiteraard als lichtend voorbeeld. Sean Bean is één van de beste Bond-schurken, en Scorupco staat in mijn top 3 favoriete Bondgirls als Natalya. Famke Janssen en haar dodelijke dijen blijven iconisch. Maar iedere Bondfilm staat of valt met de vertolking van Bond, en Brosnan is perfect.

1. Casino Royale (Film, 2006)
https://images.bauerhosting.com/legacy/empire-tmdb/films/36557/images/xq6hXdBpDPIXWjtmvbFmtLvBFJt.jpg?ar=16%3A9&fit=crop&crop=top&auto=format&w=1440&q=80
Bond: Daniel Craig
Vorige plaats: 1

Al een aantal jaar is Casino Royale mijn favoriete Bondfilm. Martin Campbell weet net zoals in GoldenEye een enerverende actiefilm af te leveren en een geweldige introductie van een nieuwe 007. De film komt echt tot leven vanaf de introductie van Vesper (Eva Green) en de pokerscenes, maar ook het lange eerste gedeelte is zeer vermakelijk. Met spectaculaire actiescenes. Craig vind ik hier meer een actiester dan echt James Bond, maar daar komt langzaam verandering in als Bond moet gaan samenwerken met Vesper.

Hun verrukkelijke eerste scene in de trein is al een voorbode voor wat komen gaat, en Craig en Green hebben gelijk een spetterende chemie. Mikkelsen is zoals verwacht een geweldige keus als Bondschurk. Le Chiffre is dreigend en arrogant, maar omdat je als kijker weet dat hij achtervolgt wordt door verschillende partijen die geld van hem willen, heeft hij ook iets meelijwekkends en wanhopigs. Dat de pokerscenes zo spannend zijn om naar te kijken is een compliment waard aan alle betrokkenen. De douchescene met Bond en Vesper blijft één van de mooiste scenes in de Bondfranchise. Het laatste gedeelte in Venetië en de twist kwam toen der tijd voor mij compleet als een verrassing, maar ook bij de zoveelste herziening voel ik mij daar een beetje belachelijk bij. Want de signalen omtrent Vesper zijn er overduidelijk. Toch wel met grote afstand blijft Casino Royale mijn favoriete Bondfilm. Hopelijk wordt de film ooit nog overtroffen.

Mooie bespreking van 25 films. Ik zie dat ik aan het begin van je top 25, ergens in oktober, toch al mijn top 5 gegeven heb. We hebben in de top 3 in elk geval twee films gelijk.

Ik zet Skyfall op 1, Casino Royale op 2 en Quantum of Solace op 3.

Dit komt doordat ik, als ik ze herkijk, altijd CR en QoS direct na elkaar kijk. Voor mij is het één lange film, en op die manier wordt QaS veel sterker dan wanneer je die als solo-film kijkt.