Saw (2004)

Deze nog eens her bekeken en hij blijft toch de beste van de reeks. In deze film staan de folteringen minder centraal dan in de vervolgen, maar eerder het verhaal/personages. De film is vlot gefilmd en het verhaal valt ook direct met de deur in huis. Langzaam maar zeker leer je de personages beter kennen.

De cast bestaan uit een aantal onbekenden, al komen er twee redelijk bekende personages uit de serie Lost in voor, nl Michael Emerson (Ben) & Ken Leung (Miles).

Ondanks dat 'k deze al 4 keer heb gezien blijft het een goeie film. Jammer dat de twist op het einde natuurlijk niet meer verrassend is, maar dankzij het geweldige deuntje blijf je er kippenvel van krijgen.

Ik ben begonnen met het herzien van de SAW reeks. Daarbij uiteraard begonnen bij dit deel.

Een legandarische film kunnen we wel zeggen. De beste uit de reeks. Vanaf minuut 1 op het puntje van de stoel zitten omdat het gewoon zenuwslopend spannend is.

Opzich zijn twee mannen in een oude kamer niet spannend voor een verhaal maar in SAW komt dit helemaal ten goede. Het verhaal met de flashbacks erom heen maken de film extra spannend.

Door de film nogmaals te bekijken worden dingen ook duidelijker. Dit deel moet het nog niet van de gore scene's hebben maar van het sterke verhaal. Het gore komt in de volgende delen veel meer in voort.

Ondanks dat Tobin Bell maar weinig screenshot heeft is het wel doeltreffend met quotes. ''I'm sick from the disease eating away at me inside... I'm sick of people who don't appreciate their blessings...'' Geweldig te noemen! Dokter Gordon deed het naar mij mening ook niet slecht. Adam viel ook niet tegen. Enige irritante persoon in de film was Zep. Irritant mannetje.

Het is hierboven al gezegd maar er zit wel een fout in de film. Hoe kan de foto van Zep in de vuilniszak zitten bij Adam. De foto is gemaakt door Tapp. Niet door Adam want die zat op dat moment vast in het hok. Wellicht zie ik iets over het hoofd.

Het uiteindelijke eind is natuurlijk geweldig met de echte Jigsaw. ''Most people are so ungrateful to be alive, but not you, not any more... Game Over''.

Opnieuw begonnen aan de reeks, doordat ik de bluraybox bij de mediamarkt heb gekocht.

Deel 1 blijft nog steeds voortreffelijk en nu ik hem voor de 2e keer zie vind ik hem eigenlijk nog beter. Verhaal zit gewoon erg goed in elkaar en je leeft wel echt mee met alle personages in de film.

Het einde zorgt daarom zeker wel voor een kippevel momentje.

4,5*

de laatste 20 minuten maakt een hoop goed, echter ben ik een stuk minder gecharmeerd

van deze film als de meeste reactie's hier op de site, ik had net zo goed naar een aflevering

van Crime Scene Investigation of iets dergelijks kunnen kijken

misschien zijn die tv-series wel afgeleid van deze film, kan...

2,5 ijzerzaag

De grootste grap van deze hele reeks is toch eigenlijk wel dat men steeds gruwelijker en harder moest gaan, maar de beste film uit de hele reeks blijft toch degene waar bijna geen gore in zit. Sterker nog, dit deel heeft zelfs als enige uit de hele filmreeks scenes die je gewoon eng zou kunnen noemen, zoals het sterke schrikmoment waarop Adam wordt aangevallen door de persoon met het varkensmasker in zijn donkere woning, of het moment waarop Zep uit de kast komt (no pun intended).

Saw houdt zich als horrorfilm prima staande door de sterke sfeer en spanning, het script (Jigsaw's methodes en boodschap blijven intrigeren) en het acteerwerk. Doorgaans vind ik de casting van de Saw vervolgen erg slecht, maar hier zit het met mensen als Dina Meyer, Danny Glover en natuurlijk de weergaloze Cary Elwes en Tobin Bell erg goed. Jammer van Monica Potter, ik blijf haar een van de slechtste actrices vinden die ik ken.

Saw was en is een zeer originele film die zeker een van de beste nieuwe horrorfilms genoemd mag worden als het aankomt op originaliteit en script. De vervolgen zijn leuk tot matig, maar deze film zal de tand des tijds met gemak overleven.

De beste Saw

Al zegt dat meer over de rest dan over deze. Want hoewel Saw lekker begint, zitten er te veel elementen in die de film ervan weerhouden in ieder geval nog een redelijk genrestuk te zijn.

De naargeestige badkamer, met dito tl-verlichting, is een sfeervolle locatie. Het feit dat de hoofdrolspelers daar vastzitten had een boeiende Aristoteliaanse thriller kunnen opleveren: één locatie en zich afspelend binnen een etmaal.

Helaas voelden Wan en Whannell zich geroepen om vrijwel de helft van de film te laten bestaan uit flashbacks, waarbij we de geschiedenis van zowel de beruchte Jigsaw-killer, als die van de hoofdpersonages te zien krijgen.

De flashbacks rondom de Jigsaw-killer lijken voornamelijk een excuus om naast het vrij actieloze hoofdverhaal tóch zoveel mogelijk brute slachtpartijen te laten zien en voegen eigenlijk niks toe. "Mensen die het leven niet waarderen moeten dood. Het liefst smerig." Topmoraal!

De flashbacks rondom de hoofdpersonages dienen om duidelijk te maken waarom ze eigenlijk zijn waar ze zijn en om wat voor soort mensen het gaat. Helaas: het betreft twee vervelende en saaie personages, waarvan de helft ook nog eens gespeeld wordt door een afgrijselijk slecht acterende Cary Elwes.

Dat de finale nog redelijk bloedstollend is, redt de film niet van hem, de overbodige flashbacks of de clichés. Want ja... die zitten er ook in.

ben van mening dat saw een hele goede serie was. maar ze zijn te ver door gegaan. ik bewonder het verhaal enzo wel. heel mooi hoe het constant weer een ander is die het doet . maar ze zijn te ver gaan graven. ze hadden ergens na deel 3 0f 4 er een einde aan moeten maken. nogsteeds is deel 1 wel de beste. die was nog horror. latere saws moesten een eigen genre krijgen genaamd gore. het enige waar het daar nog om ging was bloed en gore.

T/m 4e deel goed, daarna wat minder...

deze 4.5*

Deze onlangs nog eens herbekeken. Van alle Saw films die ik heb gezien vind ik deze toch de beste. De sequels beginnen zich geleidelijk aan meer en meer op gore te focussen in plaats van meer psychologische thriller zoals deze toch eigenlijk is.

Het zal wel aan mij liggen maar ik vond er niks aan. Geen schik momenten, en het verveelde na een tijdje. Ziet er ook heel nep uit, mijn cijfer: 2,5

Saw vond ik een aardige film om een keer gezien te hebben, maar echt goed is deze film nu ook weer niet.

Het verhaal van deze film is goed bedacht. Twee manen worden wakker in een oude badkamer. Al gauw blijkt dat de een (Lawrence ) de ander ( Adam ) moet vermoorden, anders gaan zijn vrouw en kind eraan. Dit alles blijkt het werk te zijn van een zieke seriemoordenaar. Ondertussen is ook de politie opzoek naar de serie moordenaar. Ik vond de film spannend. De film vond ik ook op geen enkel moment langdradig.

Het acteerwerk in deze film is wisselend. Danny Glover als Detective David Tapp vond ik niet zo goed acteren. Beetje zijn tekst opdreunen wat hij doet, maar acteren is het niet echt te noemen. Cary Elwes als Lawrence Gordon vond ik wel goed acteren. Hij weet de emoties die zijn personage doormaakt goed te vertolken. Leigh Whannell als Adam Stanheight vond ik dan weer wat minder acteren. Leigh weet niet te overtuigen als Adam. De rest van de cast vond ik wel aardig acteren, maar niemand van de cast springt er echt boven uit.

Het camera werk in deze film is wel aardig. Het camera werk is niet heel erg bijzonder maar ook niet slecht. De muziek die we in deze film voorgeschoteld krijgen vond ik niet zo goed. De muziek zorgde nu niet bepaald voor een goede sfeer of voor meer spanning.

Het einde vond ik tegenvallen. De serie moordenaar blijkt al die tijd, zonder dat Adam en Lawrence het doorhadden doodstil tussen hun in de badkamer te hebben gelegen. Dit vond ik erg ongeloofwaardig. Iemand is in staat daar uren te liggen zonder dat iemand door heeft dat hij nog leeft. Ja hoor. Ook ongeloofwaardig vond ik dat Lawrence dood leuk zijn voet eraf kan zagen en daarna nog rond kon kruipen ondanks de pijn. Tevens krijgen we vlak voor dit einde een nog al goedkope autoachtervolging voorgeschoteld. Er was duidelijk niet genoeg budget voor deze achtervolging. Want wat we voorgeschoteld kregen van die achtervolging was niet al te best. Als je ergens niet genoeg geld voor hebt doe het dan ook niet filmmakers. Ik vond het einde van de film eigenlijk heel erg slecht.

Al met al vond ik dit een spannende film. Wat verhaal betreft vond ik deze film op het einde na erg goed. Sommige momenten waren ook echt erg spannend. De beste scene van de film vond ik de mondmasker scene. Echter vond ik deze film wel een gemiste kans. Het acteerwerk van de cast kon wel beter. De muziek in deze film vond ik niet zo goed. En het einde van deze film vond ik erg slecht.

2,5 ster voor deze film.

Blijft goed. Wan heeft een klapper in de vingers, dat kan niet anders. Met Saw komt hij er tot nu toe het dichtst bij in de buurt. Als je deze nog eens opzet met de vervolgen in het achterhoofd, valt het eigenlijk wel mee qua games, zoals Jigsaw dat zo aardig zegt. Het is meer een psychologische thriller, gebouwd op een mysterie, waar hier en daar stevige horror om de hoek komen kijken.

Dat zit dan vooral bij de chirurg, een koele (en koude), bedachtzame man die stilaan over de kling wordt gejaagd. Daar gaat het helaas mis met Elwes. Als hij echt aan de bak moet, valt hij door de mand. Ander minpuntje is het script dat erg druk in de weer is met een back story en zo de grip van de situatie nog wel eens wil verstoren. Verder heeft Wan het prima voor elkaar.

Een sterk overheersende groezeligheid die z'n film tekent, niet alleen in die vuile badkamer, het is alom aanwezig. De puzzelstukjes en een killer die volledige controle heeft vormen een ijzersterk concept, de berenval ziet er geweldig uit en alsof de stem en de pop nog niet griezelig genoeg zijn, is er nog dat piepende fietsje. De afsluiter is zonder meer geniaal. Iets voor de toplijstjes.

Ik weet nog wel hoe 'iedereen' met deze film bezig was toen hij net uit was. In mijn omgeving wordt ie nu liever dood gezwegen. Of men vindt het gewoon een stomme film. Het verbaast me dus enigszins dat hij hier op dit moment nog steeds op nummer 107 in DE LIJST staat.
Na al die jaren is het wel weer eens tijd voor een herziening, dacht ik zo.

Een groot voordeel van de film is dat we zonder een moment te verspillen meteen in de huidige situatie gegooid worden. Uiteraard weten we heel weinig van de karakters en leren we met ze mee. Een spanningsboog opbouwen kan dus heel nuttig zijn voor een horror of thriller, noodzakelijk is het zeker niet.
Het verhaal heeft wel zijn minpunten. Ten eerste wordt er iets te gemakkelijk vanuit gegaan dat de persoon in het midden van de kamer dood is. Uiteraard kunnen ze door de kettingen niet bij hem komen, maar er zijn andere manieren te verzinnen om iets meer onderzoek te doen dan ze nu doen. Hebben ze hem overigens ook nooit zien ademen? Iemand ziet zijn gezicht. En er is een dokter in de zaal.
Ook maakt men de film een stuk minder geloofwaardig door voor de zoveelste keer een stel politieagenten zomaar midden in de nacht, zonder versterking, op een plaats delict af te sturen. Waarbij een van de agenten rondloopt met een geweer. Lijkt me niet dat ze dit in cowboyland Amerika doen. Laat staan ergens anders in de wereld.

Het verhaal heeft gelukkig ook genoeg goede kanten. Waarvan Jigsaw's bizarre manier om mensen te leren de waarde van het leven te zien op zijn minst intrigerend genoemd kan worden. Uiteraard op een hele zieke manier.
De voorbeelden van zijn slachtoffers uit het verleden zijn gruwelijk en blijven ook nog lang hangen.
In het heden bleef ik ook bij herziening nog steeds geboeid hoe deze mensen omgingen met de situatie. Hoewel ik de twists nu natuurlijk ken, vind ik ze nog steeds goed gedaan. Ook is dat open einde wel prettig gedaan. Netjes geschreven.

De casting heeft hier ook goed werk geleverd. Dat Whannell zelf een rol heeft is wel een slimme zet. Verder mag ik de hoofden die voor deze film gebruikt zijn wel.
Met meer vuurwerk had de film misschien nog een hoger punt gekregen. Maar het acteerwerk voldoet.

Op enkele minpunten na zit deze film terecht in de top. Vanwege de intrigerende, bizarre en gruwelijke manier waarop Jigsaw's gedachtengang werkt.

Na herziening een half puntje omhoog.
Een kleine 4*

Het moet ongeveer een jaar na het uitkomen van deze film zijn geweest dat ik niet kon slapen, uit verveling deze film ben gaan kijken, om vervolgens al helemaal niet meer te kunnen slapen. Wat vond ik dit ontzettend sadistisch, en wat was ik verrast door het plot.

Bij herziening snap ik nog steeds waarom deze film zo'n impact op me had, maar gezegd moet worden dat de impact nu wel stukken minder is dan die eerste keer. Als je het verhaal al kent, gaat dat bij deze film toch echt ten koste van de beleving. Niettemin weet het plot nog steeds te boeien en zit het gewoon ook erg interessant in elkaar.

Ook op andere vlakken interessant, met name wat betreft de filmische aspecten. Vooral een fijne montage die af en toe bijhoorlijk hyperactief is, wat sowieso altijd wel fijn is, maar ook heel erg bijdraagt aan de opgefokte en wanhopige sfeer van de betreffende scènes.

Ik gok zo dat ik de film na de eerste kijkbeurt een ster hoger had gewaardeerd dan nu, de film mikt nu eenmaal duidelijk op een spectaculaire ontknoping die bij een eerste kijkbeurt meer impact heeft. Desondanks biedt de film meer dan genoeg op andere vlakken. 3,5*.

Dit is niet echt een horrorfilm veeleer een psychologische triller met enkele horrormomenten. Het idee achter deze film zeer origineel is en het verhaal zit vol verrassende wendingen zodat je als toeschouwer steevast op het verkeerde spoor wordt gezet. De sterkte van deze film bestaat erin dat de fouten en zwakheden van ieder personage volledig tegen die persoon worden uitgebuit, maw Jigsaw laat je boeten voor je fouten en tekortkomingen. Ik vond dit toch een vrij harde film hoewel er weinig echte gore horrorfragmenten in waren. Het heeft lang geduurd voor ik met volle aandacht begonnen ben met het bekijken van de Saw films, maar ik hoop dat de vervolgen even sterk zijn. Dit is toch wel een klassieker in zijn genre, daarom 4,5 sterren

Most people are so ungrateful to be alive, but not you, not any more...

Was toch wel een keer nieuwsgierig geworden naar Saw. Al helemaal toen ik erachter kwam dat de film in de top 250 staat.

De film is verrassend effectief opgenomen, met een laag budget en een bizar korte productie staat het er toch wel mooi. Er zijn echter helemaal geen repetities of dergelijke gedaan, wat de acteurs dachten dat een screentest was waren eigenlijk de daadwerkelijke opnames. Dat vind ik er toch wel aan af te zien, want het acteerwerk is toch wel een beetje ondermaats. Toch had Cary Elwes het zeker niet slecht gedaan.

Vond dat het tempo van de film in het begin veel te hoog lag. Laat ze maar lekker even rustig uren in het donker zitten. Ook had het mysterie wat langzamer ontrafeld mogen worden. Eerlijk is eerlijk het concept is echt geniaal bedacht en ik de setting ook echt geweldig. Maar qua camerawerk is de film niet heel bijzonder. Leuk idee van Wan om de camerabewegingen de emoties van de personages te laten reflecteren maar de schokkerige, fast-forward achtige beelden vond ik zonde. De film is volledig binnen opgenomen omdat er geen geld was voor buiten-opnames, vind dat er goed is omgegaan met de beperkingen en dat het resultaat bijzonder redelijk is. Wel had er wat meer tijd aan de opnames besteed kunnen worden.

Er had dus meer in gezeten maar het is zeker geen slechte film. Door het plot en de setting vond ik het een erg vermakelijke film, best spannend ook. Nergens word de film echt eng, ik begreep dat de vervolgen een stuk bruter waren. Misschien moet ik me daar dan ook eens aan wagen.

Nee, in de top 250 hoort deze film zeker niet thuis. Belachelijk dat hij hoger staat dan enkele meesterwerken. Snap dat deze film populair is bij kinderen van mijn leeftijd, maar toch. Het is af en toe net wat te typisch met die flash-backs en dergelijke.

Aanrader, een van de betere moderne horrorfilms.

Grappig dat ik dan, ruim 10 jaar na dato en recente herkijk op deze post moet stuiten.

En al helemaal grappig dat ook ik de vergelijking met een Se7en heb gemaakt, compleet volgens de punten zoals jay73 al aangaf. Miserabel acteerwerk met name, maar ook een film waarvan de verfrissende werking in de vorm van rauwe, viezige look, flitsende montages tijdens de martelvertellingen en de twist aan het einde na tien jaar wat slijtage vertoont maar ook nogal opzichtig moet verhullen dat de film voor de rest nogal wat mankementen vertoont.

Vooral bij een film als dit - die niet alleen een hele franchise heeft weten uit te rollen maar toch ook een zeker subgenre tot leven heeft gewekt en daarmee een zekere pioniersfunctie heeft vervuld - borrelt bij mij de vraag op of het eerlijk is deze naast de maatstaf van het heden te leggen en het van zijn filmhistorische context te ontdoen. Daar staat dan inderdaad weer tegenover dat een film als Se7en nog altijd fier overeind staat. Voor mij het verschil tussen de-juiste-film-op-het-juiste-moment en een tijdloze klassieker.

Een halfje eraf voor de stoflaag en slijtage maar niettemin een genietbaar filmpje die je jammer genoeg nooit meer voor het eerst kunt zien.

“Congratulations. You are still alive. Most people are so ungrateful to be alive. But not you. Not anymore.”

Vroeger vond ik dit een ontzettend enge film met veel ranzige scènes. Nu ik hem terugkijk vind ik het een vakkundig gemaakte thriller, maar er wordt ook veel aan de verbeelding van de kijker overgelaten. Meer thriller dan horror dus. Niet erg, maar het is grappig hoe ouder worden je perceptie van een film kan veranderen.

Saw zit erg goed in elkaar en door een aantal sterke twists en een simpel, maar intrigerend uitgangspunt blijft de film boeien. En sommige scènes zijn ook wel echt eng. Regisseur Wan houdt het allemaal lekker duister en naargeestig, wat de film veel goed doet. De acteurs zijn degelijk, maar ze zullen je niet bijblijven. Op Glover na dan, die alleen door z'n charisma en stem al heel wat van zijn personage weet te maken. Saw blijft goed.

Mwa.

Heel wat déjà-vu's had ik tijdens het kijken van deze film. Plotgericht en thematisch gedeeltelijk een reproductie van Se7en (1995), gelukkig nog wel met een eigen gezicht.

Ik had iets heel engs verwacht (op basis van wat ik mensen wel eens over Saw heb horen roepen), maar dat viel alles mee. Dit is gewoon een thriller met enkele horror-elementen, die nog grotendeels suggestief blijven ook. Normaliter laat ik me graag foppen door films met ingenieus verpakte plottwisten, maar hier kwam een en ander jammer genoeg toch wat minder uit de verf. Misschien omdat ik al lang doorhad dat Michael Emerson (wel fijn om één van mijn favoriete Lost-characters hier te zien!) Jigsaw niet kon zijn, al was het alleen al vanwege zijn postuur. Misschien omdat ik dit soort twisten inmiddels iets te vaak gezien heb.

In ieder geval was ik niet onder de indruk, en dat heeft ook niet alleen te maken met de plottwist. De film is visueel tamelijk lelijk, met een flets kleurenpalet, en de macaber bedoelde locaties gaan mede daardoor nooit leven. De opbouw van het verhaal is daarnaast wat inconsequent: de flashbacks leiden te vaak af van de situatie in de 'main room'. Totaal ongeloofwaardig dan ook als dr. Gordon ineens van een rationaal denkend mens veranderd in een zichzelf mutilerende maniak. Ik heb echt te weinig karakterontwikkeling van die twee meegekregen om dat serieus te nemen. Het zijn dat soort situaties die Saw aan kracht doen inboeten, en omdat ik constant aan Se7en moest denken kon ik de film ook niet echt bezien in termen van originaliteit.

Een vrij grote teleurstelling dus, al is zo'n Jigsaw natuurlijk wel een meer dan fascinerend personage.
2.5*

Gisteravond nog een keer herzien toen ik een paar vrienden had uitgenodigd voor een filmavond. Deze durfden Saw niet te kijken wegens teveel ranzige scènes dat ze hadden horen waaien.

Blijkbaar vonden ze de storyline toch wel goed. Ik moet zeggen dat ik bij deze herziening echt zag hoe alle puzzelstukjes in elkaar vielen en hoe schitterend dat deze film geregisseerd is.

Daarom van 3,5 een punt hoger naar 4,5.

"Let the games begin!"

Eigenlijk is de eerste Saw beter dan ik hem bij de eerste kijkbeurt vond. Zaken die ik toen niet direct had opgemerkt snapte ik nu beter. Ik wist ook al niet meer dat hij verhaaltechnisch zo goed in elkaar zat. Dit is hoe een horrorfilm moet zijn, met heel wat twists, goeie gore en ziekelijke opdrachten. Natuurlijk wist ik al min of meer hoe het ging aflopen maar nu viel alles beter in elkaar. Dit is gewoon een film die je als horrorliefhebber moet gezien hebben. Ook die pop op zijn fiets is geniaal, ik moet er meestal hartelijk om lachen als die in beeld komt. En dat deuntje blijft steeds hangen als ik een Saw film kijk. Saw SoundTrack - YouTube = fenomenaal.

Saw

Ik was vandaag doormiddel van: ‘ Goodfellas (1990) ‘ op zoek naar een nieuwe topper die in mijn lijst van de vijf sterren kon komen hoewel dit bij GoodFellas niet is gelukt heb ik toch sterk de neiging dat Saw dit wel gaat worden. Dat is dan niet omdat er beter in werd geacteerd, hoe de film in elkaar zit, het concept en gewoon het psychologische gedeelte in de hele film is ijzersterk en fantastisch waardoor ik van het begin tot het eind op het puntje van mijn stoel heb gezeten en sterker nog wat ik amper doe bij films: ik probeer te ontrafelen wat de puzzel is. Natuurlijk dit ik dit wel vaker bij films met een leuke puzzel, ik heb het serieus nog nooit zo fanatiek gedaan als bij deze film, hier was het ook echt leuk! Ik voelde eindelijk weer eens de spanning in een horror film wat ik bij de hedendaagse horrors/thrillers nogal mis.

Saw laat maar weer eens zien we de horror koning is van de 21ste eeuw, de man die mij het echt donders erg liet schrikken in onder andere de films Insidious (2010) en The Conjuring (2013) maar ook laat zien dat hij ook prima actie films kan maken met Furious Seven (2015) : James Wan. Wan heeft met deze Saw productie een nieuwe stempel gezet in de horror genre waarbij de brute films toch een hoge naam kennen en ik denk dat elke filmkijker wel gehoord heeft van Saw. En hoewel deze film misschien helemaal niet speciaal is in het acteerwerk: het blijft een meesterwerk maar ook wel erg ziek in je bolletje! Zelf dacht ik altijd dat Tom Six een mentaal niet gezond is met zijn trilogie van ‘ The Human Centipede (First Sequence) (2009) ‘, Wan kan ook erge dingen bedenken.

Wat ben ik blij om een film als Saw te zien, een absolute topper die mij de hele avond wist te vermaken en mij ook op geen enkel moment afgeleid liet raken door de buiten wereld want ik wou donders graag zien wat erg gebeurde en de puzzel verder te kunnen ontrafelen. Ik ben daarbij ook erg blij om te zien dat er nog goeie horror’s bestaan dan al die bullshit van de afgelopen 2/3 jaar met een te groot cliché gehalte. Saw is uniek in zijn soort, gestoord en gewoon super gaaf daarbij ben ik helemaal verliefd op het concept! En misschien verklaren jullie mij nu wel voor gek: Saw word de horror film met de hoogste stem vanuit mijn kant wel denkend dat ik er nog ellendig veel moet zien. Saw word vanzelf wel weer overtroffen of staat niet alleen in de vijf sterren lijst en alsnog, wat maakt het uit?

Saw kent een leuk verhaal om te volgen. We volgen Dr. Lawrence Gordon, een hooggeleerde dokter wat ik zag die beschuldigt word van grote misdrijven namelijk het vermoorden van mensen op een wel erg brute manier. Op een dag word Dr. Lawrence Gordon en zit samen met Adam Faulkner-Stanheight vast in een afgetroggelde badkamer. Ze zitten beiden vast aan een ketting en aan een stalen pijp en moeten maar bedenken hoe ze zichzelf weer kunnen bevrijden: de puzzel oplossen of je zelf gewoon pijnigen. Dr. Lawrence Gordon word opgedragen om voor zes uur Adam te vermoorden en te vrij te komen vanuit de kelder, wanneer hem dit niet lukt worden zijn vrouw en dochter vermoord.

De puzzel dendert door met aan de ene kant het verhaal van de Dokter en Adam om vrij te komen uit de val van Jigsaw en we volgen Detective David Tapp die samen met Detective Steven Sing achter Jigsaw aanzitten om zo een paar gruwelijke moorden op te lossen en de zaak te kunnen eindigen. Samen met zijn tweetjes komen ze uit bij de schuilplaats van Jigsaw en snuffelen wat rond waarna Jigsaw aankomt in het warenhuis en met de twee agenten gaat vechten. Hij had wel een gruwelijk val opgezet voor Steven Sing die via een draad vermoord woord door een x aantal shotguns. Heerlijk! We zien ook nog een vrouw die vast zit aan een kaak brekende machine en een man die ingesmeerd is met vloeibaar spul dat de fik in vliegt. Ook nog een wat dikkere man die in een dradenveld vol met scheermesjes een weg moest banen, allemaal proefjes voor Jigsaws werk en hoe gruwelijk de film eigenlijk is. Adam en de dokter zorgen samen voor een uitweg waaruit blijkt dat de twee elkaar eigenlijk al heel lang kennen en de dokter dat niet wist maar Adam wel.

Heerlijk puzzelend verhaal met een fantastisch eind: Je denkt dat Jigsaw doodgeschoten word wat helemaal niet zo is: hij heeft Zip, ook een dokter die werkt bij Lawrence ook ‘gevangen’ genomen die het spel met Lawrence moest spelen anders ging hij dood. Hij gaat uiteindelijk wel dood omdat Adam hem door slaat met een deksel afkomstig van de spoelbak. Al die tijd ligt er in het midden van de kamer een man die in zijn hoofd geschoten blijkt te zijn. Eenmaal bij het eind staat de man opeens op: het is Jigsaw die alles lekker van dichtbij heeft gevolgd en gezien heeft hoe de dokter en Adam elkaar ook continu proberen te naaien.

Heerlijke zit en de film gaat toch echt wel met een volle punt omhoog wat hem toch wel maakt als mijn topper voor de maand July, voor dit weekend en misschien wel voor een bepaalde periode, oef wat genieten!

5.0*

Voor het bedrag van "slechts" 1,2 miljoen dollar werd in 2004 de (horror)carriere van James Wan gelanceerd met deze moderne klassieker.

Destijds vond ik het jammer dat Saw zoveel buzz creëerde, terwijl een andere film met een soortgelijk onderwerp, Cube (1997) , bij het grote publiek onbekend is. Toegegeven, Wan weet aan Saw toch wel een eigen twist te geven, waardoor je uiteindelijk niet het gevoel hebt dat hij er stiekem met dit concept vandoor is gegaan.

Met heel weinig middelen weet Wan van Saw een spannende, verassende en soms ook geniale film te maken. Jigsaw is in deze film nog meer een psychopaat die een psychologisch spelletje speelt met zijn slachtoffer. Een film hoeft niet goor te zijn door alleen maar martelporno te laten zien.

Deze film heeft de juiste balans daarin gevonden en weet van begin tot eind te overtuigen.

Door het budget zitten er her en der wat schoonheidsfoutjes in de film, maar dat is Wan vergeven.

4,0*

Saw zag ik in het verleden reeds een aantal keer. Ik hink trouwens op twee gedachten bij de film. Enerzijds is de film qua plot vrij sterk en goed uitgebouwd met diverse twists. Ook het concept waarbij mensen die minder positief in het leven staan of zelfs ondankbaar zijn voor het leven gestraft worden, is best fijn om volgen. Het doet me in dat opzicht wat denken aan Se7en van Fincher.

Hier en daar wat gore scènes, maar dat hoort er wat bij. Als totaalplaatje klopt dit wel en moet je expliciet gewelddadige scènes toevoegen. Anderzijds vind ik de film vrij matig. In de eerste plaats kon ik helemaal niets met de acteerprestaties van de twee main slachtoffers. Het werd trouwens alleen maar erger wanneer de emoties (zowel boosheid als angst) uit de hand liepen. Overacting of zelfs gewoon foute prestaties werden haast kolderiek. Gelukkig werden deze afgestraft met wat elektroshocks. Karma dus. Ik kon er zelfs de humor van inzien al werd qua acteren het dieptepunt echt wel bereikt toen.

Zeer slordig en zelfs clichématig was de jacht op Jigsaw zelf. Een gedegradeerde politieman die doorgaans fungeert als dronkaard is niet hét personage - Danny Glover ten spijt - dat ik wil zien in een degelijke tot goede thriller-/horrorprent. Ook het meermaals laten ontsnappen van Jigsaw ergerde me wel een beetje en deed de quotering zakken. Nu, Saw heeft voldoende elementen over om geboeid en geïntrigeerd te blijven kijken. Spanning, twists, de martelpraktijken, ... het heeft wel iets. Beetje overgewaardeerd met een plaats rond de top 100 als best movie ever, maar al bij al zeer degelijk.

Lang geleden gezien, maar kon er niet zoveel van herinneren.

Blijkt dat dit eerste deel toch vooral tegenvalt. Het is eigenlijk meer een introductie van Jigsaw. Er zitten een paar geweldige scènes in, maar het tempo is gewoonweg te laag. Veel gepraat en redelijk wat sentimenteel gedoe, terwijl ik toch kwam voor de geweldige kills en equipment. Ik had nog wat beelden van deze film in mijn geheugen staan, maar die heb ik hier nog niet gezien. Wellicht deel 2 of 3..

Ik verlaag met een hele *. 3* voor het creepy sfeertje en een paar geweldige scènes.

Toch de beste uit de reeks.. jammer van alle vervolgen. Het einde blijft goed! Stiekem een klein meesterwerkje in zijn genre

Most people are so ungrateful to be alive, but not you, not any more...

Ik ben gestart met het opnieuw bekijken van deze reeks. Volgens mijn gegevens was de vorige keer 10 jaar geleden, dus het mocht wel weer. Deze eerste Saw betekende de start van een grootste horrorloopbaan van James Wan en het leverde ook meteen een klassieker in het genre op. Saw is vreselijk pakkend, intens en ongemakkelijk. De film zit vol met nare, smerige beelden, maar bovenal vergeet Wan nooit om het spannend en boeiend te houden. Waar de vervolgen vooral op choqueren zijn gericht, draait het hier nog echt om het plot. Het sterkste gedeelte is wat mij betreft dat eerste half uur, als we de slachtoffers in paniek opgesloten zien en we ook via flackbacks kennis maken met de methoden van Jigsaw. Richting het einde neemt de film wel een tikje in klasse af, maar dan volgt dat slot. De verrassing op het einde vind ik nog steeds erg sterk geschreven. Lekker zwartgallig. Saw blijft dan ook gewoon een meesterwerk en Jigsaw kan zich bij de grootste horroriconen vertonen.

4,5* blijven staan.

De griezel/horrorfilms waar wij van houden is meer van het 'bovennatuurlijke' en daar valt 'Saw' dus niet onder. Het mag dan ook een twijfel zijn van het genre 'thriller en horror' maar ook daar valt deze film niet onder.

Jammer maar het viel ons tegen en na ruim een uur gekeken te hebben en de klok ver na 0.00u was gekomen, hebben we er een eind aan gebreid.

Onze waardering? Een 6.

Blijft goed, maar ...

Saw was nooit een perfecte film, 15 jaar later vallen de foutjes alleen maar harder op. Het politiegedeelte komt eigenlijk maar zeer matig uit de verf en ik was ook een beetje verrast hoeveel tijd er naar dat deel van de film gaat. In mijn herinneringen speelde het zich toch vooral af in de badkamer.

Dat hele stuk voelt ondertussen ook wat saai en verouderd aan. Gelukkig draait het daar niet echt om en blijven de traps wel centraal staan. Het is ook daar dat de film nog steeds weet te scoren. De aftandse look, het roest en de gemene setups weten nog steeds vol overtuiging te vermaken.

Vraag is hoe lang de film dat nog kan vasthouden. Qua soundtrack en acteerwerk is het maar minnetjes, de helft van de film veroudert snel en ondertussen zijn er ook genoeg films in het zog van Saw gekomen. Geen idee of het nog steeds indruk weet te maken bij een volgende kijkbeurt, maar deze keer vond ik het nog steeds de moeite.

4.0* en een uitgebreide review

Destijds nog in een bioscoopzaaltje met 50 plaatsen gezien. Commercieel verwachtte men toen niet zoveel van deze film maar het werd uiteindelijk toch een monsterhit achteraf en zie hier staat 'm in de top 250. Het blijft een intense suspense film met een paar aardige wendingen waarbij vooral de laatste vijftien minuten enerverend zijn. Er wordt voor een groot deel met flashbacks gewerkt terwijl de twee gevangenen puzzelen over het waarom ze in hun situatie zijn beland, wie hen dit aandoet en vooral hoe ze uit deze gore soep kunnen raken. Ik vond het toen ook een heel vernieuwende film; Wan behoort intussen tot de nieuwe generatie horrorfilmregisseurs. Ik kijk heel erg uit naar zijn nieuwe aangekondigde film Malignant.