Octopussy (1983)

Ik ben vooralsnog geen fan van de Bond-visie van regisseur Glen. Na For Your Eyes Only wederom een matige episode, nogal zielloos, waarbij alle Bond-elementen netjes worden afgevinkt maar er nauwelijks sprake is van een eigen smoel. Het circus is al niet erg inspirerend als decor, er zitten ook te veel flauwe grapjes in, uit alles blijkt dat de makers James Bond niet serieus nemen. Er wordt weer een heel blik mooie dames geopend maar op twee na zijn het slechts figuranten, en de rol van Octopussy zelf, het sloeg werkelijk waar nergens op. Opening was nog wel aardig met het mini-vliegtuigje, en ook de eindscene op het vliegtuig had wel een ouderwets Bond-gevoel, maar ertussen in veel matige stukken en een warrig verhaal.

Dit was destijds mijn tweede James Bond film (de eerste was "For Your Eyes Only (1981)" welke ik zag in de bioscoop (en vanaf de jaren 80 tot heden, heb ik ze ook allemaal in de bioscoop gezien) en eerlijk gezegd vond ik hem toen tegenvallen (nu nog steeds overigens). De leuke openingsscène (met o.a. de mooie Tina Hudson en een paard welke verandert in een vliegtuigje) in Cuba was best goed, net zoals het einde, maar het middenstuk van het verhaal vond ik best saai en langdradig.

In dit dertiende James Bond avontuur, willen de Russen onder leiding van de zekere generaal Orlov (Steven Berkoff) een Amerikaanse basis tot ontploffing brengen in West-Duitsland, om zodoende de publieke opinie in West-Europa tegen de NATO op te zetten. Daarbij wordt de zekere geheim agent 009 (Andy Bradford) vermoord, die een gestolen vals Fabergé ei bij zich had. James Bond (Roger Moore) moet de zaak klaren en gaat op onderzoek uit. Het spoor leidt naar een Afghaanse prins, te weten Kamal Khan (Louis Jourdan), die eigenlijk werkt voor de mysterieuze Octopussy (Maud Adams), die een exotische dame is en die een vrouwenleger op de been heeft gebracht.

Hoewel het allemaal niet geweldig is, weet deze film wel nog enigszins te boeien en te vermaken (zeker als kind zijnde destijds) en is dit ook weer een James Bond film met opnieuw veel leuke gadgets (o.a. een duikboot vermomd als krokodil) en exotische locaties (o.a. het "Taj Lake Palace" in India) en zeker ook veel mooie vrouwen (zoals Maud Adams en Kristina Wayborn). Het Zweedse fotomodel Maud Adams is de eerste bondgirl die een tweede keer van de partij is. Fungeerde zij in "The Man with the Golden Gun (1974)" nog als beeldvulling, deze keer kreeg ze de titelrol. Het is overigens niet bij twee keer gebleven, want ook in de volgende officiële James Bond film, te weten "A View to a Kill (1985)", was zij heel eventjes te zien. Het einde met het vliegtuig, of beter gezegd op het vliegtuig (zie ook filmposter), was best aardig, maar wel niet bepaald geloofwaardig.

De cast deed het nog best verdienstelijk en vooral natuurlijk de hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Roger Moore (die helaas vorig jaar is overleden), Maud Adams, Louis Jourdan en Steven Berkoff. Uiteraard zien we ook weer de bekende James Bond figuren de revue passeren en dan doel ik natuurlijk op Desmond Llewelyn (in de rol van "Q"), Robert Brown (in de rol van "M") en Lois Maxwell (in de rol van secretaresse Miss Moneypenny).

Al met al een matige tot redelijke James Bond film om eens gezien te hebben, maar veel indruk (op de vele vrouwen na dan) maakt deze film echter niet.

De films van James Bond, ik er hou wel van. Het zijn weliswaar geen zware psychologische drama's, maar over het algemeen kijken ze lekker weg en ze bezorgen je meestal twee vermakelijke, onbezorgde uurtjes.

De James Bond-films uit de jaren '70 zijn meestal zwaar over de top, vaak met een voorspelbaar verhaal over een slechterik die de wereld wil vernietigen. Dit speelt zich dan af in extravagante sets, die uiteraard gedurende de film allemaal de lucht in gaan. Het dieptepunt uit deze periode is de film Moonraker (1979), waarin Bond een compleet ruimtestation laat ontploffen en dit zelf wonderwel overleeft.

In de jaren '80 worden de verhaallijnen gelukkig wat geloofwaardiger, met meer realistische actie en spanningselementen. Octopussy (1983) is hiervan een goed voorbeeld. De film gaat over een krankzinnige Russische generaal, die een atoombom wil laten ontploffen in een Amerikaanse basis in West-Duitsland. De bedoeling is om het op een ongeluk te laten lijken. De generaal is ervan overtuigd dat dit zal leiden tot totale ontwapening in het westen, zodat de Sovjet-Unie zonder problemen West-Europa kan binnenvallen. Aan James Bond uiteraard de moeilijke taak om dit te voorkomen.

Octopussy heeft wel wat minpunten. Roger Moore is echt te oud voor deze rol en in deze film is dat duidelijk te zien. Gelukkig hebben ze als Bondgirl een oudere vrouw gecast en geen jonge actrice, zoals in andere Bond-films nog wel eens het geval was. Verder is het aardig dat India wordt aangedaan, maar echt alle clichés over Indiase mensen worden uit de kast getrokken. Het Koude Oorlog-plot over een afvallige Russische generaal en een smokkelaar die de wereld willen vernietigen is echter goed uitgewerkt. Steven Berkoff en Louis Jordan zijn erg geloofwaardig als Generaal Orlov en smokkelaar Kamal Khan. Kleurrijke, charismatische slechteriken die Bond goed tegenstand bieden.

Octopussy kent zeker z'n spannende kanten, en de film heeft een goede mix van humor en actie. 4*

Leuke Bondfilm die zijn twee voorgangers Moonraker en For Your Eyes Only overtreft. Deze film heeft meer positieve elementen t.o.v. die films. Het verhaal is duidelijk beter en zit goed in elkaar. De actiescènes zijn meestal ook leuker, al had de scène a la Tarzan en de slotscène met dat vliegtuig niet gemoeten. Te overdreven. Ook de verschillende locaties heeft zijn charmes, maar dat hadden de vorige films ook wel. Toch hadden die plaatsen in India wel iets meer. Roger Moore is in zijn sas en Maud Adams als niet heel jonge vrouw heeft haar charmes en vond ik ook wel eens leuk om niet te vallen op de jonge modelletjes.

Ook al is het verhaal vrij serieus opgebouwd zitten er voldoende luchtige momenten in de film. Amusant filmpje. 7/10

Heerlijke jaren '80 Bond pastiche, waar Roger Moore eigenlijk al wat te oud is om echt dynamisch over te komen. De meligheid gaat soms de bocht uit (bijvoorbeeld de al vaker genoemde Tarzankreet), maar voor zijn tijd een behoorlijk gebalanceerde Bondfilm.

De plot rammelt uiteraard aan alle kanten, ingewikkeld gedoe met Fabergé eieren gecombineerd met een Russische atoombom die in een circus moet ontploffen om zo de NATO te ondermijnen, of zoiets maar dat draait het bij de Bondfilms niet om.

Stoere glamourspionnen, slechte schurken en mooie vrouwen, die in deze film ook nog eens redelijk "empowered" zijn, de grootste vrouwelijke bijrollen zorgen niet voor kromme tenen, integendeel, een legertje vrouwen geeft de bad guys zelfs aardig van katoen, al hadden de dames wel wat meer vechttraining mogen hebben.

Vermakelijk, verder komt het niet, en dat hoeft ook niet.

Er zijn slechtere Bond films dan deze.

Nipt een voldoende voor deze James Bond film. Ik vond de film aardig, maar niet meer dan dat. Roger Moore heeft in vele betere en leukere Bond-films gespeeld. Het verhaal pakte mij gewoon niet bij 'Octopussy'. Maar de sfeer zit er als vanouds is en de actie was te pruimen! Op naar Roger Moores laatste 'A View To A Kill'!

Octopussy balanceert op het randje, maar kan er nog wel nèt mee door. Het hele concept wordt, net zoals in Moonraker, ogenschijnlijk zelfs door de makers niet au sérieux genomen, maar juist die foute campiness zorgt ervoor dat het nog wel vermakelijk is. Het verhaal is redelijk saai en ook onsamenhangend tot het einde, maar door de vele verschillende exotische locaties en de over the top actie-momenten verveelt het nooit, al springt geen enkele scène er echt positief boven uit.

Moore als Bond ben ik wel meer gaan appreciëren, vooral zijn meer luchtige humor en one-liners, maar toch begint hij hier wel opmerkelijk te oud te worden voor de rol van vrouwenmagneet en vechtbaas. Je merkt wel dat er sleet op deze Bond-era begon te komen.

3*

Zeker als je vergelijkt met de laatste James Bond films die toch wat duister zijn, barst het hier van de kolderieke toestanden. Met India doet de geheim agent een interessante locatie aan en dit levert ook leuke beelden op. Zo wordt hij op een gegeven moment achtervolgd door een complete dierentuin en door een geniale vermomming weet hij te ontsnappen aan z'n belagers.

Dan vertrekt het hele circus naar Oost Duitsland, niet al te sterk vond ik. De tegenstand bestaat ook uit een Rus, maar toch vrij weinig referenties aan de Koude Oorlog.

Een matig tot redelijke Bond dit,nogal rommelig en de tegenstanders zijn niet echt boeiend neergezet. Alsof het verhaal slechts een bijzaak is.

Deze Bondfilm is toch niet goed met haar tijd meegegaan helaas. Aan de boxoffice won Octopussy het van Never Say Never Again dat met Connery hetzelfde jaar uitkwam. Maar die film zit wel beter in mijn geheugen en is zeker geen slechte poging. De makers van Octopussy nemen geen enkel risico. Een Bondfilm volgens het boekje, we krijgen voor de 4e keer in de franchise een nucleaire bom. Het verhaal is nochtans wat serieuzer maar het wordt gemixt met de wat belegen humor die je er bij Roger Moore bij krijgt.

De film loopt niet slecht, je krijgt wat je kan verwachten van een Bondfilm. Maar de clichés over Indië en de flauwe humor (Bond in een apenpak, Bond als clown, ...) zijn eerder gênant dan grappig. En het is ook nergens memorabel. Voor ik de film opnieuw opzette vroeg ik me af wat de hoogtepunten waren van deze film. Dan kom ik al snel uit op Bond in het circus en de dobbelstenen in het casino. De opening is ook niet slecht geef ik toe. Daarna kabbelt het wat verder. Maud Adams is nog wel een goeie Bondgirl, maar de andere personages hebben weinig invulling.

Bij Octopussy zie je dat Roger Moore misschien de fakkel al had moeten doorgeven. Roger Moore was al ouder dan Sean Connery en die was al ettelijke jaren gestopt. Het viel nog meer op bij A View To A Kill, die qua geheel beter is dan Octopussy, maar qua personages voelt als een bejaardenBond.

Ik ben een Roger Moore liefhebber, maar in deze film ben ik op de een of andere manier een beetje klaar ermee. Ik denk dat het ook komt dat de film een samenraapsel lijkt van alle goeie dingen uit de andere films en daardoor wel spectaculair is, maar gewoon niet bijzonder. Een leuke wegkijkfilm als je de andere bond films nog niet gezien hebt, maar weinig bijzonder. Deze film voelt eigenlijk hetzelfde als die laatste van Connery in de officiele reeks: Diamonds are forever, en waarom? Het wordt meer van hetzelfde en voelt alsof er niet meer uit te halen valt. Never say never Again heb ik er meteen achteraan geplakt en ga morgen naar A view to a Kill kijken. Ik hoop dat die laatste een waardige afsluiter is van Roger Moore's Bond carriere.

Roger Moore film die bij voorbaat al mee kan doen, samen met The Man With The Golden Gun, voor de titel slechtste Bond-film met Moore. Iets dat met het bijzonder flauwe intro erg veel kracht wordt bijgezet.

De goede dingen in deze Bond zijn eigenlijk op één hand te tellen. De vele mooie vrouwen, de vermakelijke knokpartij tussen fakirs waar hij a passant zijn wapens leent is spitsvondig te noemen, de achtervolging met de Alfa Romeo is wel erg goed, en op het einde zowaar een stukje Bond begeleid door de melodie waar hij al schietende met de AK-47 de leuning langs glijdt. Het is veel te weinig, en veel en veel te laat...

Octopussy kenmerkt zich door een erg oubollig beeld betreffende de koude oorlog en oorlogszuchtige generaals. De strijd met Never Say Never Again wordt daar al praktisch mee verloren, laat staan het verschil tussen de flauwe bedoening die Octopussy is en de vlotte actiefilm die de andere is. De film vergaloppeert zich geregeld in flauwe gebeurtenissen zoals de parachutes en de mini jet in het begin, de over the top Riskja achtervolging, en vooral de bespottelijke momenten als Tarzan en de duikboot krokodil. Behalve dat lijkt er verder weinig te gebeuren en de film regelmatig te slepen, bezit deze Bond niet echt een aansprekende bad guy en is zijn rechterhand Gobinda ook maar zo zo. Voeg daar nog een weinig aansprekende themesong aan toe en Octopussy is daarmee een product dat heel weinig te bieden heeft, niets vernieuwend heeft of toevoegd en vooral snel naar de achtergrond vervaagt. En ik vroeg me af waarom ik me zo weinig van de film herinnerde. Nou...daarom dus.

Enige memorabele wat de film dan nog te bieden heeft is heel veel vrouwen. En ondanks het verschrikkelijke Tarzan moment en gemonteerd geluid, blijft de eer slechtste Bond wat mij betreft toch nog The Man With The Golden Gun, ook al is het maar minimaal en valt het aan het cijfer niet te zien.

Ik geef het al even op om Bondfilms met elkaar te vergelijken, mede omdat ik ze achteraf nog zelden van elkaar kan onderscheiden. Desalniettemin vrij vermakelijke Bond met een Moore die duidelijk een dagje ouder wordt. Ik vond de setting in India nog best fijn. Niet onlogisch dat die ex-kolonie eens aangedaan werd. Uiteraard komen de visuele clichés dan wat naar boven, maar op zich is dat niet storend. Beetje jammer wel dat we van de krachtpatser van dienst o zo weinig te zien krijgen in duel met James Bond. Het gevecht op het vliegtuig was wel erg kort. Normaal gezien volgen eerst nog een paar rake klappen.

Prima openingsscène met het straalvliegtuigje. Het zet je meteen in de Bondmodus. Het verhaal zelf maar wat bizar met juwelensmokkel vanuit India gecombineerd met wat Koude Oorloggeweld met wat Sovjet-generaals.

De humor sloeg niet altijd even goed aan. Het apenpak, de clown of de Tarzan (de belachelijke oerkreet
inclusief), neen, niet te best. Al was de jacht met de olifanten best leuk. Goede scènes worden met minder goede scènes afgewisseld. Het casino en de treinscène bvb waren ook wel ok. Geen slechte Bond, maar eentje voor ergens in de anonieme middenmoot.

Dit is toch wel de film waar je als kijker merkt dat Roger Moore aan vervanging toe is. Hij oogt hier wel erg oud en dat komt de geloofwaardigheid niet ten goede. Verder is het plot een mengelmoes van allerlei flauwigheden (circus, Bond als aap en clown enz.) zodat het meer op een slapstick komedie lijkt dan op een spionage/actiethriller.

Toch is het grotendeels wel vermakelijk. Moore is op z'n plek in een film als deze. Alhoewel deze film bol staat van flauwigheden, is het script toch goed genoeg om de personages en verhaallijnen met elkaar te combineren. Wat schurken betreft is het niet echt memorabel, maar het kan er wel mee door.

Superslecht is het allemaal niet, maar ik merk dat ik toe ben aan de wat serieuzere Bond met wat meer actie.

Nog één herziening te gaan met Moore als Bond, daarna over naar het wat serieuzere werk.

Halfje verlaging. 3*

Deze 007 herinnerde ik me eigenlijk nog maar vanwege twee dingen: de op de een of andere manier beklemmende scène met de droevige clown op de vlucht in het bos (nog vóór horrorclowns of It) en de scène waarin Bond de balustrade van de wenteltrap af komt zetten (waarbij hij de gevaarlijkste vijand voor het laatst blijkt te hebben bewaard). Bij herziening blijkt dit veel minder een volbloed thriller dan een actiekomedie, zoals het Roger Moore betaamt, maar als ik me daar eenmaal op heb ingesteld is hier niet zo veel mis mee: een geestige openingsscène gevolgd door een prima titelsong en daarna die clown die me altijd is bijgebleven, een redelijk sterke schurk met een uitstekende creepy rechterhand, een geweldige kleurrijke en exotische setting, mooie fotografie (de bazar en het paleis) en een vlot tempo. Natuurlijk ook wat tenenkrommende elementen (met name die acrobatische meiden in bikini die een troep gewapende mannen uitschakelen, maar ook het schuim op de mond van Steven Berkoff: "Follow that car!"), maar hé, dat hoort bij deze tijd. Ik besef nu dat ik meer geïnteresseerd ben in de achtbaan van het Pierce Brosnan-tijdperk dan in de serieuze verongelijktheid en psychologie en verliefdheid van Daniel Craig, en het mierzoete fondant van Octopussy en de belegen maar elegante stijl van Roger Moore passen daar eigenlijk wel goed bij.

Grotendeels best vermakelijke film daar niet van maar als mening niet erg veel veranderd. Openingsscène is grappig alleen, zoals vaker, staat los van het eigenlijke verhaal. De daaropvolgende achtervolging van messenwerpers is ook goed maar daarna wordt het minder.

Twee verhalen, namaaksieraden en een corrupte Rus die Europa wil aanvallen komen halverwege bij elkaar. Humor en serieuze actie stemmen niet goed overeen en naarmate film richting einde gaat in toch al veel te lange film slaat vermaak om in ergernis door fantasierijke actie. (Begrijpelijk is bij het circus het verhaal niet af daarom gaan ze door maar was juist wel een goed moment geweest om er toch een punt achter te zetten.) Dit weer voor nu.

“Mr. Bond is indeed of a very rare breed... soon to be made extinct.”

En we gaan rustig door met de ‘James Bond’ reeks. Ondanks eigenlijk alle saaie films die ik achter me heb gelaten, ben ik altijd vrij benieuwd wat de volgende film in petto heeft. Wederom een film met ‘Roger Moore’ als ‘James Bond’ en ik moet eerlijk toegeven dat ik de film toch een tikkeltje beter vind dan zijn voorganger ‘For Your Eyes Only’. ‘India’ is een mooi gebied om te filmen, en deze setting vond ik juist wel een leuke toevoeging aan de film. Alleen weet ‘Glen’ er maar weinig uit te halen, en biedt vooral een berg saaie dialogen die niet pakkend over komen. Daarbij was het verhaal wel interessanter, en vond ik het begin toch wel weer een tikkeltje beter dan zijn voorganger. Ook hier kakt de film in het midden weer erg hard in, waar de vrij vlotte flim plaats moet maken voor ellelange dialogen met romantische scenes erin, want ja; ‘Bond’ had weer een dame aan de haak geslagen. Het is allemaal wel zo voorspelbaar, dat het niet eens meer bijzonder en/of leuk is.

Ik denk dat men even bij elkaar heeft moeten zitten om te overleggen hoe ze de introscéne van ‘For Your Eyes Only’ konden overtreffen. Hierin moet bond het namelijk opnemen in een helikopter die vervolgens stunts maakt in London, en bestuurd wordt door een schurk. Het was overigens ook de leukste scene in die hele film maar, dat even terzijde. Nu was het wat tam, ‘Bond’ die zich verkleed als een officier zijn van die dingen die we wel kennen. Maar, dat er vervolgens uit de paardentrailer een mini-jet tevoorschijn komt waarmee bond op de vlucht raakt (en ook nog even een raket moet afschudden) is weer een stap hoger en, ik vond het leuker. Wellicht wel iets te extreem op wat momenten maar, zeker vermakelijk. Ook het einde wanneer de benzine op was geraakt, en hij precies landt bij een tankstation is heel leuk maar, ietwat overbodig.

Eigenlijk daarna zien we waar de film echt over zal gaan. We zien een achtervolging waar agent ‘009’ om het leven komt door een tweeling messenwerpers. Hij had een nep Fabergé ei bij zich, die hij had gestolen van een Rus. ‘Bond’ wordt er vervolgens op af gestuurd. Voordat hij eropaf wordt gestuurd zien we de Russische ministerie (althans wat officieren) bij elkaar zitten die een discussie voeren over een inname van Europa. Wat samen kan gaan met nucleaire oorlog. De manier waarop ‘Orlov’ dit verteld deed me met vlagen denken aan de ‘Blitzkrieg’ van de Nazi's in de tweede wereldoorlog. Daarna deed het me ook met vlagen denken aan de huidige oorlog in ‘Oekraïne’, zeker met feit dat ‘Orlov’ zegt Europa in te kunnen nemen in vijf dagen. Grootsheidswaanzin. Deze waanzin gaat door in de rest van het verhaal, waar hij eigenlijk de circus van ‘Octopussy’ gebruikt om een nucleaire bom te planten, en zo chaos in west-europa te veroorzaken. En hier zie je overigens ook weer die clown.

De cast vond ik prima. ‘Steven Berkoff’ als ‘Orlov’ was een geslaagde villian. Ik kon daar wel van genieten van zijn acteerwerk. Ook de de vele dames zijn prima. Zo vond ik ‘Maud Adams’ als ‘Octopussy’ een prachtige verschijning. En dan heb je uiteraard ‘Roger Moore’ als ‘Bond’. In mijn ogen toch echt wel de minste ‘Bond’ die ik tot zoverre heb gezien. Ik ben het eens met enkele reacties onder mij, waar praktisch gezegd wordt dat het steeds meer als een komedie over komt, en daar zat ik niet op te wachten.

De opening van deze film was dus echt sterk, ook het geheim en de veiling daarna is leuk maar, wederom weet men het hier te verpesten door een onwijs saai, niet boeiend en sfeerloos middenstuk te verwerken, waar het geslijm van ‘Bond' je, je neusgaten uit komt en het gewoon simpelweg echt niet meer interessant wordt. Het einde weet nog enige vaart mee te geven, nog wat interessants te bieden maar, de film is volledig in gekakt en ik ben er niet echt fan van.

Eindelijk weer een James Bond film die mij wel bevalt,

want Roger Moore heeft wel 2 of 3 Bond films gefilmd die mij minder bevielen.

Octopussy vond ik beter dan zijn opvolger A view to a kill

waarin Roger Moore, inderdaad te oud oogt en bij elke stunt zijn stuntman zag.

Spannend toch met het circus in West Duitsland

en in India ook mooi gefilmd in Octopussy, bedoel ik.

Kabir Bedi, is een enge schurk als Gobinda.

En een prachtige titelsong All time high!

Zeer vermakelijk.

De scene waarin Bond als clown verkleed is wordt door veel critici gezien als symbolisch voor de hele film. Bondfilms werden gewoon te koddig en kinderlijk. Maar qua grappen is dit 1 van de leukste Bond films. Zo maar een paar oneliners:

Toro? Sounds like bull.

We've got company. -

Don't worry, it's a company car!

That's my little octopussy.

Die fluit met de Bond melodie ook!

Leuke beginscene met dat mini vliegtuigje. Hier weet je al naar totale flauwekul te kijken maar leuk is het wel.

De titelsong All Time High is een onvervalste bond song met strijkers en een gouden keeltje.

We worden ook snel genoeg getrakteerd op fraaie sets in India. Het plot is niet moeilijk maar het komt niet helemaal uit de verf. De romance met Octopussy is helemaal gehaast. De gerimpelde Moore oogt inderdaad ook nogal oud, dat was een jaar later in View to a Kill nog net wat meer te merken. Jammer bij de vechtscenes.

Bondgirl Maud Adams is een klassieke beauty die het verhaal dient in plaats van vooral decoratie en als Bonds gelijke mag worden gezien, kenmerkend voor alle betere Bond films.

De Russische generaal was 2 jaar later te zien in First Blood 2: Rambo.

Bij de circusscene zien we nog Admiraal Motti, die door Darth Vader gekeeld werd in Star Wars.

Er zitten in de actie veel leuke, creatieve vondsten maar soms ook heel flauwe dingen. De actiescenes met de circusdames van Octopussy zijn helaas wat afgeraffeld. De vliegtuigscene op het einde is wel weer erg goed met mooi stuntwerk.

Deze classic James Bond film weer eens gezien.

Met de charmante en grappige Roger Moore weer in de rol van James Bond 007 in deze film in een avontuurlijke sfeer en setting.

Een klein tintje Indiana Jones achtig.

Wat wel heel leuk gedaan is, in deze film.

Dit was vroeger èèn van mijn favoriete James Bond films.

Nu is deze film inmiddels iets verouderd.

Maar nog steeds een hele leuke en prima film.

Met een uitstekende cast en met mooie film muziek.

Ook de soundtrack van Rita Coolidge met de song All time high blijft zo ontzettend mooie James Bond song.

Weer van genoten.

Bond marathon deel 13 herzien op bluray.

Alweer de zesde en tevens op één na laatste met droogkloot Moore. Hier krijgt 007 de opdracht om de megalomane Sovjetgeneraal Orlov (Berkoff) op te sporen die sieraden en kunstvoorwerpen steelt uit het Kremlin. Dit spoor leidt naar de Afghaanse prins in ballingschap Kamal Khan (Jourdan) en zijn compagnon Octopussy (Adams), en de ontdekking van een complot om met behulp van een kernwapen ontwapening in West-Europa af te dwingen.

Wederom een goede Bond-film met een fijne cast, mooie locaties en veel achtervolgingen. Moore is weer goed op dreef met zijn bekende droge humor. Bad guys Louis Jourdan (Khan) en vooral zijn bodyguard Kabir Bedi (Gobinda) boden goed tegenspel. Zweedse Bond-babes Maud Adams en Kristina Wayborn spelen ook uitstekend. Adams keert terug van “The Man with the Golden Gun” en heeft nu een grotere rol. Ze leidt de Octopus Cult en is tevens eigenaar van het Octopussy Circus, wat een dekmantel is voor de juwelensmokkel. Wayborn speelt de rechterhand van Octopussy en heeft een tatoeage van een blauwgeringde octopus op haar onderrug. Ook Q heeft een grotere rol en helpt Bond zelfs in “the field”. Scenes in Q’s schuilplaats blijven hilarisch. Zo zien we een prototype waar er man die zich vasthoud aan een stuk touw automatisch omhoog gaat, maar halverwege knakt, waarop Bond de grap maakt: ”kan je hem niet meer omhoog houden ouwe”?. In India aangekomen komt Bond in contact met Vijay Amritraj (Vijay), een Indiase slangenbezweerder die hem een seintje geeft via de Bond tune op zijn pungi. Hij wordt de gids die Bond gaat helpen in India en deed het ook niet verkeerd. Hij was een professioneel tennisser, vandaar ook die scene met het tennisracket tijdens de achtervolging op de tuk tuks. Steven Berkoff zullen de meeste herkennen van First Blood part 2. Qua locaties sprong India er uiteraard uit. We zien ook wat Indiase gewoontes op de markt zoals een spijkerbed, lopen op hete kolen, vuurspuwers en een man met een zwaard in zijn mond. Was trouwens ook leuke scene.

Eén van de hoogtepunten vond ik de scene met de trein en de daarop volgende achtervolging, plus de prachtige titelsong “All Time High” van Rita Coolidge. Minpuntje is de soms iets te hoge humoristische factor, bijv de scene als Bond als een Tarzan met bijbehorende geluidseffecten door de bomen slingert. Zo zijn er nog een aantal scenes met misplaatste humor. Anyways, op naar de laatste met Moore.

Twin brother: “And this… for my brother…

Bond: “And that’s for 009!