Star Wars: Episode IX - The Rise of Skywalker (2019)

Sinds wanneer moet iemand bij jou verantwoording afleggen wanneer hij/zij iets goed vindt? Ik vind de sequel trilogie beter dan de prequels, maar de prequels hebben genoeg fantastische momenten. Als losstaande films zijn de sequels beter, als verhaal zitten de prequels beter in elkaar. Of mag ik dat niet zeggen? Ik ben blij dat ik mezelf niet zo serieus neem. Maakt het leven toch wat aangenamer .

Zet een willekeurige James Bond film op en je lacht je ook dood. Dat er vanuit Azië martial arts films kwamen doet er verder niet aan toe. Het was gewoon minder belangrijk in dat tijdperk. Maar je zegt het zelf al. Een hele lijst. Eigenlijk best schandelijk met de middelen die er tegenwoordig zijn.

Oké heel veel plotgaten

maar wat heb ik hiervan genoten en dat maakt dit nostalgisch en prima

Popcornpulp een 4,0

Niet mee eens. Ik kan me van die trilogie slechts 2 dingen herinneren. De Pod-races en het einde van de derde film als Vader dan eindelijk Vader wordt. Verder zat er nauwelijks wat memorabels in die films. In deze nieuwe trilogie zitten veel meer momenten die me bij zijn gebleven. Ze zijn wel recenter, maar over 20 jaar kijk ik liever deze trilogie dan die saaie films van begin van de eeuw.

Nu we de 3 trilogieën naast elkaar kunnen beoordelen kan ik niet anders concluderen dan dat de prequels de beste arc hadden, bekeken over de 3 films. Dat zegt niks over de kwaliteit van de films afzonderlijk. JJ werd voor deze film in een lastige positie gebracht door TLJ, hij is hier naar mijn mening knap mee omgegaan en het heeft een vermakelijk film opgeleverd. Maar, de prologue van de nieuwe Nolan film 'Tenet' die exclusief wordt vertoond in IMAX zalen was vermakelijker dan deze hele film. Dat zegt denk ik wel voldoende.

Wat basel je nou allemaal? Nu post je een martial arts film (waar ik al iets over zei dat dat uitzonderingen waren en niet de Hollywood norm) , een wagenrace en een Buster Keaton die afstanden springt. Ik heb het over vechtscenes. Je hebt mij nog geen ongelijk bewezen in ieder geval.

Zoals je zelf ook wel weet is Star Wars een remake van een samuraifilm. Dus waarom mag ik niet naar Azie verwijzen? De Miyamoto Mushashi trilogie en Lone Wolf & Cub films hebben bijv. schitterende gevechten. Nog een paar titels uit Amerika (want de rest telt niet volgens jou :' ) ): Fat City, Night and the City, Raging Bull, de Rocky films, Excalibur, Highlander, Roadhouse, They Live, The Quiet man, Blood on the Moon, The Mark of Zorro (1940), de 30's swashbucklers met Errol Flynn etc, etc, etc. maar die zullen vast ook niet tellen. Dus laat ook maar zitten.

Helemaal mee eens.

Disney doet er wijs aan om deze trilogie in de toekomst geen episode VII, VIII en IX meer te noemen. Als losstaande films ziet het er, als je je verstand uitzet, nog wel aardig uit, maar als vervolg op de OT is dit een grote mislukking en voegt het weinig tot niets tot aan de verhaallijn van de eerste zes delen.

Laat maar zitten inderdaad. Met boksfilms komen vind ik nou niet een sterk argument. Er zal heus wel ergens een film tussen zitten die goede gevechten heeft, maar het was niet de standaard. En dat boeit ook niet en het is niet erg. Ook totaal niet de discussie verder. Het ging mij erom dat je met productiebudgetten van honderden miljoenen tegenwoordig wel wat meer mag verwachten dan films van vroeger. Toen er meer beperkingen waren in actie en special effects. Lijkt me geen rare conclusie of een rare verwachting. Des te knapper is het als die films soms dan wel meer overtuigen dan 21e eeuwse blockbusters.

“In the event I don't make it back, I want you to know you've been a real friend, R2. My best one, in fact.”

Het is nou bijna een jaarlijks uitje geworden van mij en twee collega’s en tevens vrienden om in de kerstvakantie de nieuwe ‘Star Wars’ film te gaan bezoeken. Alle drie zijn we fans van de franchise en we zitten vaak weer met smart te wachten tot de nieuwe komt. Ook waren we met z’n drieën totaal niet te spreken over het vorige deel wat Rian Johnson in onze ogen echt verkloot had. Maar goed, om daar verder geen discussie over te maken laat ik voor wat het is, alleen hielden we deze film wel in onze achterhoofd en hielden we onze adem een beetje in voor dit nieuwe deel. Toen al gauw bekend was dat J.J. Abrams dit deel weer mocht regisseren waren de zweetplekken zo goed als verdwenen en kon er in onze ogen bijna niks meer fout gaan (zijn eerste deel van deze nieuwe trilogie vonden we erg gaaf). Toch waren er veel fouten om te repareren en is niet alles gegaan zoals ik het graag had willen zien, dat deze film beter is dan zijn vorige is voor ons wel een feit.

Er waren een paar films voor 2019 die ik graag voor de jaarwisseling wil selecteren, om in de algemene top 10 van MovieMeter mee te kunnen nemen. Star Wars was een beetje een twijfelgeval, omdat ik niet zeker wist of ik de film wel op tijd kon zien. Het is helaas voor mij geen jaarlijstmateriaal, de film is soms erg chaotisch en op héél veel momenten ook wel te cliché. En tja, dan hoort het er misschien wel bij maar het werd soms iets té veel. Hoewel de cliché stukken dan aanwezig waren, het was visueel een genot om naar te kijken en iets wat we in het vorige deel vooral erg missen: light saber gevechten, heerlijk.

Het verhaal vond ik wel weer erg leuk. We volgen voornamelijk de verbintenis tussen Kylo Ren (Ben) en Rey die zich steeds vaker opzoeken. Maar voornamelijk gaat het hier over een missie die moet worden uitgevoerd om de First Order tegen te houden. Een dodelijke vloot die nog nooit zo groot was, en zeer gevaarlijk met kanonnen die ieder een hele planeet kunnen verwoesten. Rey besluit met haar vrienden Finn, Poe, C3PO en Chewie om achter Palpatine aan te gaan die blijkt nog te leven. Ze moeten naar een zeldzame, geheime verborgen planeet om daar Palpatine tegen te houden maar ook moeten ze vechten tegen de grootste vloot ooit. Onder tussen komen we achter meer informatie tussen Ben en Rey en worden kleine vraagtekens opgelost.

Ook deze film biedt weer de nodige komische scenes waar we ons even fijn bij konden voelen naast alle goede acties. Zo was voor mij wel één van de helden van deze film de nieuweling ‘Babu Frik’. Babu Frik was een enigneer die de geheime tekst uit het hoofd van C-3PO kon halen omdat hij dit zelf niet mocht vertellen volgens zijn programmering. Waar ik ook echt van genoot was het stukje nadat de informatie vrij gegeven werd en C-3PO geheugenloos weer op de wereld kwam en daarna voor het eerst kennis maakt met Babu Frik en dan vervolgens leuk antwoord als hij Babu Frik ziet:

“My oldest friend”

Terwijl het misschien maar een paar uur of net een dag was. Heerlijk hoe Abrams dit toch wel op elkaar liet inspelen en je constant herinnert word aan eerdere gebeurtenissen. De film zit dus vrij leuk en hecht in elkaar, en het loopt allemaal soepel over.

En tja, er zijn soms ook wel wat dingen waar ik nog even niet achter ben waarom het precies gebeurde. Zo vond ik het raar dat Kylo Ren opeens ook bij de Death Star aanwezig was, en daarna ging vechten met Rey. Hoe wist hij dat ze daar waren? Dat is misschien de enige vraagteken die ik nog met mij mee draag.

Voor de rest heb ik mezelf prima vermaakt met deze nieuwe Star Wars, was de CGI weer om te pruimen en is het een fijnere zit als zijn voorganger. Ik hoop op nog meer delen, alleen kijk ik wel een beetje tegen de volgende films van Rian Johnson op, in mijn ogen niet de geschikte man voor deze franchise.

3.5*

Is het ooit eerder in Star Wars voorgekomen dat The Force een generatie overslaatof was de zoon of dochter van de keizer ook sterk in de Force?

Je bent niet serieus te nemen als het 1 ster geeft.

Smaak of niet....

En waarom is dat niet serieus te nemen dan? Eigenlijk is jou opmerking dat dus ook niet. Iedereen heeft toch een eigen visie, of mening op of over een film?

Sierrra moet hiervoor gewoon een 1 ster kunnen geven. Ieder zijn mening. Ik ben het alleen fundamenteel met hem oneens dat deze trilogie niets toevoegt, en dat het niet als canon zou moeten worden beschouwd. Toen in 2005 de prequel trilogie was afgelopen waren er waarschijnlijk ook veel mensen die liever hadden gezien dat George Lucas het bij drie films had gehouden. Ieder zijn mening, maar ik ben wel blij dat de prequels en sequels bestaan.

goongumpa schreef:

(quote)

Je kan zo'n scene wat flitsender maken, de camera makkelijker rondbewegen en toevoegingen aanbrengen met de computer, maar je kan nog steeds geen Michelle Yeoh maken van Daisy Ridley of geen Gordon Liu van Adam Driver. De grootste beperkingen zijn die van de performer, niet die van de techologie. De essentie van een gevechtsscène blijft hetzelfde als 100 jaar geleden: performance en choreografie. Als die essentie niet voldoende is, is een gevecht hopeloos verloren. Vandaar dat de zwaardvechtscenes in Star Wars altijd gesuckt hebben, ondanks de vele miljoenen . En nu stop ik echt.

Niet helemaal mee eens.

Ik heb ze ooit in juiste volgorde gekeken.

En van revenge of Sith en obi wan en de opbouw naar het gevecht tussen hem en vader.naar het daadwerkelijke gevecht in het volgende ( de eerste filmd dus ) Kom op ,dat was toch een aanfluiting.?

De juiste kijkvolgorde is dan ook 4,5,1,2,3,6,7,8,9 .

Een mening die onderbouwd is. Is altijd alles waard. Ik ben zelf enorm fan van episode 1, 2 en 3. Alleen the empire strikes back is de absolute topper.

Ik heb geen kaas gegeten van de hele Star Wars.

Zélfs niet na toch een animatiefilm en wat delen ervan te hebben bekeken.

Dus het is dan ook zeker echt rete logisch dat ik dit ging zien. Toch??

Geen idee wie precies wie is, dus dat scheelt echt een hoop.

Zoals ik schreef heb ik oa Rey wel eerder in actie gezien. Maar die heeft vrij weinig indruk gemaakt.

Het is absoluut een spektakel stukje film. Iets waar van je moet houden. Voor mij is dit alles iets te inwisselbaar. Er had net zo goed Star Trek kunnen staan bij het begin.

(oké, ik begrijp dat ik nu talloze trekkies beledig, niet mijn bedoeling).

Aardig 3D vermaak.. Maar ook net zo snel weer vergeten, is mijn verwachting..

Mad Max Fury Road is juist hét voorbeeld van perfecte editing! Er gebeurt van alles zonder dat je de draad kwijtraakt.

Bij veel Michael Bay films weet je op momenten niet eens wie er met wie aan het vechten is...

Ik ben even de on-topic draad kwijt trouwens. Vond iemand Rise Of Skywalker verwarrend?

Amen. Toen ik dit van de week zei keken mensen me er raar op aan. Alsof veel explosies synoniem staat voor goed gefilmde actie.

Tja, wat zal ik zeggen...

Ik zat vanaf film 4 in de bioscoop, toen nog maar 12 jaar dus nu categorie opa voor velen hier.

TESB was en is mijn favoriet, 5x in de bios gezien, het hield niet op. Vanaf deel 6 werd het al minder.

Toch was ik na TFA dolenthousiast. Prachtige film met een goeie mix tussen respect voor het oude en omarming van het nieuwe. De vorige film kon me minder boeien en dat was met deze allerlaatste uit de serie ook zo.

Teveel gevecht, ik had het gevoel in een non-stop actie scène te zitten van 2 1/2 uur.

Het jammere is dat het niet meer uitmaakt wie blijft leven of niet, een te grote ‘het-zal-allemaal-wel’ gedachte.

Jammer hoor.

Ik was blij met het laatste half uur, daar werd het door het acteren tussen Rey en Kylo een echte film. Ik denk dat daar ook de schoen wringt bij deel 9. Te weinig momenten die ertoe doen, teveel actie. Hoppa, daar komt Luke weer als hologram aangezweefd, Leia trekken we nog even uit de digitale toverkast, hoe zou het met Lando zijn? Is die al een beetje over zijn eetziekte heen?

Ja hoor, pleur hem er maar in.

Zonde. Deel 9 had zo ook in een half uur gekund, of drie films moeten duren, maar dit is teveel van het 1 en dus te weinig van het ander.

Jammer, maar een memorabel slot is het hierdoor niet geworden. Vind ik dan hè.

Iedereen neemt zijn taak ook zo bloedserieus, er kan geen grap af. Is dat wat is mis? Een beetje te weinig Marvel ofzo... wie weet.

Nou ja, goed geprobeerd en best vermakelijk maar -helaas helaas- niet memorabel.

Na TFA liep ik op vleugels de bios uit, nu was ik blij dat het erop zat.

Ik heb overigens niks met die hard fans die alleen maar idolaat over vroeger kunnen mijmeren. Zo vond ik ook deel 3 best tof. Maar de delen 1, 2, 6 en 8 scoren mager. En daar is nu deel 9 bijgekomen.

Omdat het toch het allerlaatste is dat gemaakt is van deze serie til ik er zwaarder aan, het is het einde van een tijdperk. En daar had meer drama in gezeten.

Nou ja, volgende keer beter!

Oh nee, er is geen volgende keer meer.

Zal best, vond MM geweldig, maar was in het begin toch gedesoriënteerd . Stel ook niet dat het door de montage komt.

Heb zelf verder weinig problemen met Bay, Vind zijn actiescenes vooral conceptueel briljant: terwijl auto’s door de kucht over de kop gaan, vliegen de inzittenden door de vooruit en worden ze doorzeefd met kogels. Dat soort gekkigheid.

Gedesoriënteerd, bedoel je, neem ik aan.

Er inwisselbare Star Wars. Zoals anderen ook al aangaven: Dit is vooral een 2 uur durende actiescene waarin heel veel moet gebeuren. En dat is ook precies waarom het allemaal niet zo heel boeiend is. piew piew hier, swoosh, whiiiieeew, knal daar. En dat is een beetje wat het is. Ook had ik het idee dat ik naar een gatenkaas aan het kijken was. Zo zakken ze weg in drijfzand, en zijn ze later opeens weer bovengronds omdat er een eindbaas verslagen is, ofzo, of is de vijand uitgerust met wapens die complete planeten kapot kunnen maken, maar kiezen ze er toch maar voor om die niet te gebruiken, ofzo . De film zit vol met dit soort gekke editting. Zo van: verzin zelf maar hoe ze nou weer hier zijn uitgekomen, maar ook: en zo kwam alles precies op tijd op de juiste plek aan. Ergens halverwege de film kreeg is dan ook een gevoel van; het zal wel. De Cameo's waren de kers op de taart: het was goed lachen toen ze alwéér zo'n bejaarde de set op duwden. Lachen, omdat het eigenlijk een beetje treurig is dat dit er ook nog doorheen geduwd moet worden.

Je kijkt dit om het spektakel. Daar zit het wel snor, maar de rest is nou niet echt interessant genoeg: ik zou bijvoorbeeld nu al niet meer kunnen vertellen waarom ze eigenlijk aan het vechten waren. something something the force, powerfull, sith, ancient.

Ja, aangepast. Auto spellingcontrole heeft zo z’n rare zijsprongen.

Kylo liegt niet. TLJ maakt het duidelijk. She has always known but just hidden it away. Ze geeft het zelf toe. TROS veruïneert haar hele ontwikkeling in TLJ en maakt de hele trilogie onlogisch

Nergens een gevoel gekregen van magische nostalgie, hoewel er zichtbaar wel de moeite is gedaan dat te proberen opwekken.
Waarschijnlijk ook niet zo makkelijk aangezien er veertig jaar filmgeschiedenis moet beëindigd worden, Carrie Fisher plotseling komt weg te vallen, een resem regisseurs 'hun ding' aan elkaar hebben doorgegeven en J. J. Abrams niet George Lucas heet.

Het begint eigenlijk al bij de proloog die niets blijkt te vertellen.
Een sterke start dan met veel te veel lawaai in een soort van dreigend en gotisch, sinister gewelf om daarna over te schakelen op een aaneenschakeling van leutige buddyscènes.

Eigenlijk loopt vanaf dan bijna alles fout.
Op Daisy Ridley, Adam Driver en (een zeer angstaanjagende) Ian McDarmid na presteert de cast ondermaats.
Er wordt te vaak ingezet op humor, wat eerder irritant dan plezant overkomt.
Film zit vol plotgaten/onbeantwoorde vragen hoewel het duidelijk lijkt kom je nooit te weten wat Finn wou zeggen tegen Rey, hoe slaagt R2-D2 erin C3PO terug in normale functies te herstellen, waarom lost kylo Renn op na het terugbrengen van rey haar leven en wat is nu juist dat visioen geweest dat Rey heeft gezien met haarzelf en Kylo Renn op de troon?
Film lijkt geen vaste verhaallijn te beheersen, springt voortdurend over naar een nieuw idee en over de vechtscenes is hier al genoeg gezegd geweest.

Wat het jammerlijkst van allemaal blijkt is dat deze film volgepropt zit met gastoptredens, waarbij niemand veel moeite lijkt te doen.
De manier waarop Leia uit het verhaal wordt geschreven komt op zich al geforceerd over, de kleine aanwezigheid van Mark Hamill en Billy Dee Williams brengen eigenlijk weinig tot geen meerwaarde toe en de ultrakorte verschijning van Han Solo was verrassend maar ook niet meer dan dat. De Ewoks komen ook nog even de revue gepasseerd, zonder ook maar iets toe te voegen aan het verhaal
Wat me ook opviel aan deze trilogie is dat de originele cast nog maar weinig voeling leek te hebben met hun klassieke personages. Ian McDarmid is de enige die er echt zin in lijkt te hebben, zet hier een behoorlijk huiveringwekkende slechterik neer. De momenten waarin hij voorkomt zijn dan ook meteen de beste van de ganse film.

Losstaand wordt deze film nergens slecht, als afsluiter van één van de allergrootste sciencefiction-reeksen uit de filmgeschiedenis stelt deze film dan weer wel teleur.

Een krappe 2.5 * dan maar.