Star Wars: Episode IX - The Rise of Skywalker (2019)

Gemengde gevoelens hier.. een mix van veel bombast ( en nostalgie) en een dikke " been there done that" vibe... het geeft mij toch het gevoel dat het wat allemaal haastig inelkaar geflanst is.. voor mij is "the rise of skywalker" de minste van de laatste drie..

Vanmorgen om 11 uur naar deze film geweest zodat ik er zonder verwachtingen/kennis van de film (spoilers) naar kon kijken.

Ik weet nog dat ik toen ik 5 was voor het eerst een Star Wars film zag: Return of the Jedi (wist ik veel dat dat toen der tijd de laatste film was). Vond het direct veel leuker en spannender dan hetgeen ik gewend was te kijken (Belle en het Beest enz) en Leia was direct mijn favoriete princess, bloedmooi en super stoer in mijn ogen.

Wat vond ik het dan ook erg toen Carrie Fisher, een toch wel zeer unieke persoonlijkheid, overleed en het verhaal van Leia ogenschijnlijk niet afgemaakt kon worden. Toch vind ik dat ze het best aardig hebben gedaan in The Rise of Skywalker met de beelden die ze nog hadden en een beetje computerkunst.

Nou dan de film zelf. Jeetje was zat hij vol naar mijn gevoel! Ik denk als resultaat van het eigenlijk niet weten waar men met deze saga heen wilde gaan. Alsof er geen duidelijk idee was van het hele verhaal. Persoonlijk vind ik dat dit toch wel noodzakelijk is om een goede filmreeks te maken. Maar goed, het is zoals het is.

Desondanks heb ik me toch zeker vermaakt tijdens het zien van The Rise of Skywalker. Soms was het best spannend, andere keren was het iets emotioneler en werd ik geraakt. Vragen waarmee je zit worden beantwoord (wie is Rey nou?) en er is ook veel actie, meer tempo dan in het vorige deel. Dat vond ik erg prettig.
Het verhaal is eigenlijk best ok, alleen doordat zoals eerder gezegd de opbouw wat ontbreekt, is het nu veel informatie waarvoor geen goede basis is gelegd in de eerdere films.

Niet alles wat we te zien krijgen en hoe zaken zich ontvouwen is helemaal naar mijn zin, maar dat bestaat ook gewoon niet. Je kan nooit iedereen tevreden stellen. Gebeurtenissen die ik liever niet had gezien (zoals bijvoorbeeld die kus tussen Ben en Rey) gaan anderen vast weer helemaal fantastisch vinden. Kritiek heb ik op de uitwerking van de personages, het gaat niet diep genoeg en sommigen zie je in deze film nauwelijks meer terug, zelfs de dynamiek tussen enkele karakters is veranderd.

Al met al vind ik het best een aardige film. Ik ga hem denk ik zelfs nog een keertje zien. Al is het alleen maar voor het gevoel van nostalgie wat deze film me toch heeft gegeven.

Ik type bijna nooit een reactie hier, maar wat ben ik enorm teleurgesteld in deze film. Ik had tot nu toe van alle films in de Skywalker saga genoten, maar dit was echt slecht.

De derde triologie lijken volledig los van elkaar te staan qua verhaal (behalve Ben / Rey relatie). Wellicht komt het ook deels door the last Jedi waardoor het nooit voelt als een triologie. Karakters die veelbelovend begonnen zie je of niet of nauwelijks terug of worden er aan de haren bijgesleept. En figuren die helemaal geen rol hebben gespeeld worden er puur voor effectbejag of nostalgie bijgehaald. En de grote onthulling is zo slecht en onlogisch dat ik niet begrijp dat iemand ooit bedacht heeft dat dat een goed idee was.

En natuurlijk ziet alles er goed uit en is er genoeg actie, maar dat is absoluut niet genoeg om deze film te redden. Ik verliet bijna kwaad de bioscoop, omdat een fantastische reeks zo dramatisch slecht wordt afgesloten.

Fuck Rian Johnson, denk ik. En moet Disney gedacht hebben. Die hele Last Jedi lijkt soort van vergeten en men maakt er een soort Greatest Hits van in deze film om de fans maar te behagen (en de Box Office enigszins te redden). Feitelijk is dit niet de beste film, met een enkele deus-ex-machina te veel en op emotioneel niveau vrij vlak, dit is echt een heel glad dingetje. Maar moet dat? Een nieuwe Empire krijgen we toch niet.

Uiteindelijk is dit een mislukte trilogie die volledig onnodig was qua verhaal. En het voelt een stuk minder als Star Wars vooral. Ik denk dat men nog wel met een bepaald idee is begonnen maar de mislukte merchandisering van de nieuwe kleurloze helden (wie wil er met een Rey-pop spelen?), de receptie van The Last Jedi (waar Johnson ineens de hele wereld wilde hervormen) en de dood van Fischer legden roet in het eten. Uiteindelijk moet nu maar Palpatine van stal worden gehaald en eerlijk gezegd, dat pakt nog goed uit ook vooral doordat McDiarmid weer lekker los mag gaan. Al had met zijn rol best nog meer mee gedaan kunnen worden. Maar had men echt van tevoren bedacht dat Rey zijn kleindochter is, of viel The Last Jedi niet zo goed?

Mislukte trilogie of niet: dat neemt niet weg dat ik me met deze film wel gewoon weer prima vermaakt heb, net als The Force Awakens. Abrams is gewoon een vakman en behoudens een heel kleine lens flare doet hij wat ik van een regisseur in zo'n franchise verwacht: niets eigens erin stoppen maar gewoon een fatsoenlijke en genietbare film afleveren. Met veel flair en schwung wordt dit verhaal verteld en die 140 minuten gaan opmerkelijk makkelijk voorbij. Je hoeft je als kijker geen moment te vervelen en als popcornvermaak telt dit gewoon. Ook qua sfeer en aankleding prima en de CGI is overtuigend.

Dan is het eindgevecht wel wat afgeraffeld, de lightsabergevechten net als in de hele trilogie erg matig en weer geen Coruscant het is knap dat men een redelijk bevredigend einde heeft gemaakt na dat gedrocht van Johnson. 3,5*.

p.s. Die laatste zin zie je echt van kilometers afkomen.

Slechtste Star Wars ooit.

Het laatste deel is er dan eindelijk. Eentje voor de die hard kritiekloze fan. Het is een overvolle film met geen enkele noemenswaardige scene. Het tempo lijkt er wel even in te zitten als de film begint. Meteen komt een bekende kop terug, hopen dat de fans helemaal blij zijn. Om daarna te verzanden in allerlei subplotjes. Waar geen enkele beat echt lijkt te kloppen. Daartussen krijgen we nog allerlei mensen in beeld die uit de oude reeks kwamen. Dacht je eindelijk van sommige af te zijn krijgen ze nog screentime. Het is zelfs voor Disney begrippen allemaal erg on the nose. De actie is weer van een niveautje erbarmelijk. Het ligt weer niet aan de CGI afdeling maar puur aan een visuele regisseur die totaal afwezig is. Word vooral duidelijk wanneer het groepje bad-guys dat je steeds ergens in beeld ziet staan, eindelijk in gevecht komen met Kylo, ze lijken best sterk te zijn en allen hun eigen wapen te hebben. Dat komt het gevecht. Als Kylo zijn light saber heeft is iedereen in 1 keer dood. Het is zo een volle film waardoor bepaalde in potentie WOW momenten totaal niet worden benut. De film zit vol met dit soort missers en dat allemaal om de fans te pleasen met een vervelend soap plotje.

Allerslechtste was nog de set-up naar een spin-off op het eind met het donkere meisje. Nee het uitmelken is nog lang niet klaar.

2 sterren.

Heb genoten van de film, al had ik het zelf anders geproduceerd met een extra kwartier meer film.

7,7/10

Gisteren gezien in fijne 2D.
En na er een nachtje over geslapen te hebben, vind ik het toch een prima afsluiter van de Skywalker Saga.
Het is overigens ook goed dat die nu voorbij is.
De 2 uur gingen razendsnel voorbij, maar dat komt gedeeltelijk omdat het ook bomvol zit met verhaallijntjes die afgewikkeld moeten worden, wat fanservice, oude bekenden en echte crowdpleasers.

Er zijn al de nodige ergerlijke zaken aangehaald en die er voor mij bovenuit staken waren
1. Chewie zijn moment met de medaille
2. De kus tussen Rey en Ben
3. De overduidelijke set-up naar een spin-off
4. Het lightsaber gevecht tussen Ben en de Knights of Ren (wat een aanfluiting)
5. het kijk-wij-zijn-sterke-vrouwen momentje


En toch heb ik me prima vermaakt.
En die nieuwe droid is toch ook weer een geinig droidje.

Het is een ok film, die volledig in de lijn ligt van wat JJ had begonnen. Ja het is voorspelbaar, net zo voorspelbaar als de haat-campagne die nu zal volgen omdat de film eigenlijk net dat deed waar het publiek om vroeg. Wat mij opvalt is dat de meeste kritiek op deze film volledig samenvalt met de kritiek op^The Last Jedi.

Subplots die tot niets leiden, bedoel je zoals Canto Bight? Personages die niet worden uitgewerkt, bedoel je zoals Snoke? Weinig memorabele scènes, bedoel je zoals Skywalker die aan een tiet melk zuigt? En Rotten Tomatoes geeft deze film maar 57%, bedoel je dat Rotten Tomatoes een referentie is voor wat uiteindelijk goed is (cf. Joker, Captain Marvel, ...)

Haters gonna hate, dus mijn advies, ga de film zelf gaan bekijken en maak je eigen conclusies.

Star Wars: The Rise of Skywalker
Na het vermakelijke ‘The Force Awakens’ en het wanstaltige ‘The Last Jedi’ zijn we beland bij het slot van de 'Disney'trilogie en het einde de Skywalker Saga in zijn geheel.

De film begint zeer vermakelijk, maar stort na een half uur volledig als een kaartenhuis in elkaar. Je kan merken dat alles wat in de film gebeurt bedacht is na het wanproduct dat Rian Johnson op de markt heeft gebracht. De film negeert The Last Jedi bijna volledig. De film springt van hak op de tak. De onthulling dat Rey de kleindochter van Emperor Palpatine is slaat nergens op en dit is gewoon op het laatste moment bedacht. De hele trilogie voelt aan alsof er twee kapiteins (Kapitein Abrams en Kapitein Johnson) aan het roer van een Star Destroyer staan en deze genadeloos hard laten crashen in de Death Star.

De lightsaber battles zijn saai en totaal niet spannend of meeslepend zoals in de eerdere films wel het geval is. Rey als protagonist werkt helaas nog steeds niet gezien zij een verschrikkelijke character-arc heeft gehad in de vorige film. Dat geldt overigens voor alle personages in de vorige film, hierdoor werken de nieuw personages niet goed en mist de verbondenheid.

Het slot van de film is vergezocht en een plothole. Palpatine wil dat Rey hem doodt zodat zij superkrachtig wordt, terwijl Snoke wat een creatie van Palpatine bleek te zijn Rey wilde doden. De Knights of Ren stelden ook niets voor.

De laatste scene van de film is tenenkrommend en voelde geforceerd.

2.5* voor de score van John Williams en een paar kleine nostalgische momenten.

Gister gezien. Als SW fan van het (bijna) eerste uur, vond ik de trilogieën in kwaliteit afnemen. Hoogtepunt zijn voor mij toch 5 en 6.

SW 9: Het verhaal zelf: tja. Deze film moet het duidelijk hebben van closure op alle fronten. Elk open eindje wordt al dan niet vakknuddig dichtgeplakt. Visueel is er weinig mis met het geheel. De Death Star scenes zijn echt fraai om naar te kijken.

De eerste indruk is overwegend goed, alleen straalt SW al lang geen Star Wars meer uit sinds de stal overgenomen werd door die van de de bejaarde muis. Het is alleen maar te Disney-achtig en te lief en te correct. Het ruwe van de eerste trilogie is er niet te bespeuren, maar wordt nog het meest uitgedragen door Palpatine die weer even los mag als ultieme bad guy. Driver speelt degelijk en Daisy is tja, gewoon Daisy.

Emotioneel wordt het daarentegen nergens echt. Diepgang komt pas helemaal aan het eind van de film enigzins om de hoek kijken (maar dat valt in het niet bij SW6 wanneer Luke Vader/Anakin redt aan het eind van deel 6 en hem cremeert op Endor bijvoorbeeld). De feeling met de 'helden' is er een stuk minder en de gepoogde Disney-humor straalt er bij tijd en wijlen vanaf. Het is duidelijk dat George Lucas zijn geestekinderen heeft verkocht toen hij ermee stopte. De geest die hij in zijn originele trilogie stopte en zelfs in de tweede trilogie is in de laatste trilogie eigenlijk afwezig. Ja, het is Star Wars en ja het is een bombastische space opera, maar het Disney-sausje lekt overal te veel doorheen. Een voldoende is hij echter wel waard omdat het toch knap is hoe alles wordt afgesloten en beëindigd. Visueel is het echt een product uit 2019 en is het allemaal spetterend gebracht. Qua Star Wars-feeling mist er helaas weldegelijk het een en ander.

Deze ga ik zeker nog wel een paar keer zien om te kijken of het na die eerste indruk beter of slechter wordt.

De Star Wars-franchise gaat als een nachtkaars uit in wat helaas de zwakste aflevering uit de saga is. Dat ligt 'm zeker niet aan Daisy Ridley, die opnieuw indruk maakt als Rey, maar aan een erbarmelijk scenario. Ik meende toch echt te begrijpen dat onze helden slechts 16 UUR (!) hadden om een intergalactische oorlog te voorkomen. Dat weerhoudt ze er niet van om een bezoekje te brengen aan de vlooienmarkt bij een carnavalesk festival. Bovendien zijn ze ook nog zo stom om een behoorlijk duidelijk herkenbaar 'zinkveld' in te lopen, maar vrees niet: ze komen geheel toevallig uit in een grottenstelsel dat hun leidt naar het relikwie waarvoor ze naar deze planeet zijn gekomen. Daar vinden ze geheel toevallig de restanten van de vorige 'bezoeker', die er duidelijk niet in is geslaagd om te ontsnappen uit deze precaire situatie. Hoe komen onze helden hier uit? Simpel, gewoon door ze in de volgende scène weer terug te toveren naar hun ruimteschip. Het scenario zit vol met dit soort enorme plotgaten, maar dat is nog niet alles. Rey en Kylo Ren [Adam Driver] confronteren elkaar tot vervelens toe, Richard E Grant speelt zijn minst interessante rol ooit en de finale doet meer denken aan het toverduel tussen Boris Karloff en Peter Lorre in Roger Corman's The Raven (1963) dan aan de magie van de eerste Star Wars-films. Het probleem is de melodramatische benadering van regisseur J.J. Abrams, die duidelijk probeert een emotioneel bevredigend slot te construeren, maar vervalt in oppervlakkige clichés die deze ijzersterke franchise onwaardig zijn.

Een SW weer van iemand die snapt hoe het moet. Niet zoals deeltje 8. Weer uitstekende kwaliteit zoals deel 7. Bij SW gaat het om het gevoel. Over het verhaal kan je je eigen mening hebben. Maar deze SW brengt weer het SW gevoel naar boven. En zoals het hoort. Je moet deze film dan ook waarderen in dit tijdperk en op dit moment. Heeft geen zin deze te vergelijken met de top 3 (4,5,6), want die ga je nooit overtreffen. Wat er gedaan is met de beschikbare cast en geen gezeik of poespas zoals in 8 is weer vanouds klassiek. Het is leuk en laten we het zo laten met deze afsluiter. Wat mij betreft is SW klaar.

"Your coming together is your undoing."

Met J.J. Abrams weer aan het roer had ik hoop op een degelijke afsluiter, maar dit vervolg is wel erg teleurstellend.

De dood gewaande Palpatine komt in dit deel vrolijk terug en zo wordt er weer een zoektocht opgezet. Iedereen loopt hier als een kip zonder kop rond, met als enige doel om wat personages bij elkaar te brengen. Het blijkt de lange aanloop te zijn naar een film die vervolgens niets bijzonders weet te doen met de rijke historie van deze franchise.

Het verloop is vooral nietszeggend te noemen. Er wordt van alles bij elkaar geschraapt qua subplots en oude acteurs worden weer eens uit de mottenballen gehaald, opdat het gevoel van nostalgie wederom beleefd kan worden. De - kritiekloze - fans zullen het vast als zoete koek slikken, maar als neutrale kijker prik je daar zo doorheen. Wat derhalve overheerst is een hoop rommeligheid.

Voor een film die de losse eindjes aan elkaar moet knopen, is 'The Rise of Skywalker' gevuld met de nodige plotgaten. Het lijkt er meer op alsof er naar niets toegewerkt wordt, waarbij vele spaanders vallen; Poe en Finn zijn slechts bijfiguren. De hele ontwikkeling van Rey slaat ook als een tang op een varken. Wat resteert, zijn een aantal aardige verrassingen en actiescènes.

Al met al een erg matige afsluiter van een al middelmatige trilogie. Dan heeft Rian Johnson het eigenlijk nog niet eens zo slecht gedaan.

Kleine 2,5 sterren.

Epische! Alles is zo vet aan deze film. Eventuele minpuntjes wegen niet op tegen al het spektakel.

Meer dan prima vermaak. Dat is The Rise of Skywalker, maar dat is ook de gehele reeks. Niet meer, niet minder. Vanmiddag zat ik in de bioscoop klaar om de afsluiter van de trilogie te aanschouwen.

Ik ben niet zo'n die hard fan die de diepere lagen in de films zoekt of die helemaal de verhaallijnen aan elkaar probeert te plakken. Dat er veel plotgaten in alle 9 Star Wars films zitten moge wel duidelijk zijn. Ik vond The Force Awakens een bijzonder mooie terugkeer naar de wereld die door George Lucas werd bedacht. Het was misschien een hervertelling van eerder werk, maar het was prachtige fanservice én met de beelden die bij Star Wars horen, in een tijdperk dat het eindelijk overtuigend kan. Dat niveau haalde de wat duistere film The Last Jedi niet, maar ook daar heb ik plezier genoeg uit gehaald. Alleen vond ik het daar jammer dat zoveel personages hun eigen verhaal kregen, waardoor iedereen maar wat deed.

Dat hebben ze hier in deze nieuwe film gelukkig aardig opgepakt, want de groep doet de meeste dingen weer samen, al krijgt vooral Rey de kans om solo te gaan in de afsluiter van een trilogie die misschien de impact mist van de oude delen van Lucas, maar die er wel fenomenaal uit ziet en toch ook echt wel dat Star Wars gevoel over konden brengen. Ieder geval heel wat meer dan de drie films van een jaartje of 15-20 terug. Die vond ik grotendeels gortdroog en langdradig. De nieuwe reeks heeft ieder geval de fun weer vooraf staan. Ook nu zit er weer veel fanservice in met (zeker ook onverwachte) cameo’s van oude helden of diverse verwijzingen naar wat de reeks groot heeft gemaakt, maar er zitten ook genoeg nieuwe dingen in die me boeiden. De achtergrond van Rey zal vast niet bij elke Star Wars fan lekker vallen, maar ach. Ik vind een hoop fanatieke Star Wars fans maar zure mensen die alleen zweren bij de drie oude delen en bij voorbaat al giftige pijlen vuurden op alles wat daarna kwam. Zo legendarisch als toen zullen Star Wars films toch nooit meer worden. Han, Leia , Luke en Darth Vader zijn personages voor in de eeuwigheid. Deze nieuwe groep haalt dat niveau gewoon nooit. Rey is best tof, maar Poe vind ik al 3 films lang een talentloze prutser zonder meerwaarde aan deze saga. Kylo Ren is wisselvallig, maar zit is wel zijn beste film geworden.

Ik vind The Rise of Skywalker een prima mix van de laatste twee delen. Van de herinneringen die je aan de oude castleden had in combinatie met het duistere sfeertje uit de vorige film, al is er gelukkig voldoende ruimte voor luchtige humor. Zeker het laatste uur vond ik bevredigend, want de saga krijgt gewoon een waardig slot met een geweldige grootscheeps CGI-fest dat erg lekker was. En de fans die emotionele diepgang in de film zochten krijgen ook genoeg momenten die een brokje in de keel waard zouden kunnen zijn.

Wel vind ik het nu tijd voor een Star Wars break na 5 films in vier jaar tijd. Nu moeten ze oppassen dat het niet too much wordt en er een paar jaar pauze inlassen.

3,5*

Eindelijk! Ridley geeft eindelijk perfect gestalte aan Rey. Samen met de fantastische Driver gaat de film naar een hoger plan.

Gemengde gevoelens bij deze laatste Star Wars film. Wat een rommeltje! Een soort kettingreactie aan actiescènes. En dan af en toe wat stukjes verhaal er doorheen. Het lijkt allemaal wel bedacht door kinderen van 12. Zelfs voor een Star Wars film die zichzelf op een bepaalde manier toch wel serieus neemt zitten er dus echt wel belachelijke zaken in. Ik bedoel als Rey ineens spontaan vleugels krijgt en paarse laserstralen uit haar ogen schiet dan moeten wij dit maar accepteren, want het is maar een film en het is Star Wars? Maar gelukkig is het zo erg niet.

En toch heb ik kunnen genieten van de visuele pracht en de fantastische actie. Adam Driver als Kylo Ren is het best geschreven personage in Episode 7, 8 en 9. Beter dan Rey. Een goede acteur en toont daadwerkelijk emoties. En verder zijn Rey en Poe Dameron fijne personages. Finn acteert goed, maar misschien hadden de schrijvers nog iets meer met zijn personage kunnen doen. Maar wat? En erg leuk om Keri Russell te zien, want ik ken haar goed van de serie The Americans. Zij mag van mij wel een spin-off serie of een film krijgen. Ze zit wel heel erg kort in de film helaas!

Als afsluiter van de Star Wars reeks kan ik redelijk tevreden zijn, want zoals zo vaak is het gewoon lastig er een goed einde aan te breien. The Lord of the Rings sluit het mooi en goed af vind ik.. Al gaat het einde wel erg lang door. Maar ook The Avengers bijvoorbeeld vind ik wat tegenvallen. Dus ja, ik had toch wel iets meer diepgang willen zien in deze laatste Star Wars film, maar was het fijn om naar te kijken? Jazeker!

3,5.

Vanochtend (na eerste ruim een halfuur door reclame te moeten heen worstelen, het went nooit) heb ik deze film in IMAX gezien. Ik heb mij erg vermaakt, ik vind dit een veel leukere film dan The last Jedi. Vanaf de eerste minuut is het echt een non stop achtbaan rit. Visueel ziet de film er erg mooi uit. Hoogtepunten voor mij waren de vormgeving van planet Exegol en de oude Death Star in het kolkende water.

Iedereen doet er denk ik verstandig aan deze film volledig te kijken met het verstand op nul. Vooral de manier waarop Palpatine in het verhaal is geschreven roept veel vragen op. Hoe kan hij nog in leven zijn en stiekem een heel leger opbouwen? Misschien ging de film te snel voor mij, maar een echt een goede uitleg krijgen we niet. Wat ik eigenlijk nog wel het zwakste aspect van de film vind is dat Palpatine aan het eind gewoon weer wordt verslagen. Ik bedoel, als Palpatine dan zo nodig terug moest keren is het wel een erg zwakte bod om hem maar weer "gewoon"te laten vernietigen. Ik had gehoopt op een goede twist. Maar goed, Sidious kon nog altijd als Force ghosts terugkomen. Als je ziet wat Luke en Yoda als ghost kunnen doen. Het is overigens wel echt genieten om Ian McDiarmid bezig te zien. Heerlijke overacting en de scenes met Palpatine zijn op zich best sterk.


Deze nieuwe sequel trilogie is naar mijn mening een puinhoop. Johnson en Abrams lijken twee kapiteins op een schip te zijn die totaal geen respect hebben voor elkaars werk. Het verhaal vliegt alle kanten uit.
1 In TFA wordt er een mysterie opgebouwd wie Rey is en wie haar ouders zijn. In TLJ leren we dat Rey's ouders niemand zijn. Zeker gezien de laatste scene in TLJ lijkt Johnson te suggereren dat in iedereen the Force sterk aanwezig kan zijn. In de grote finale film blijkt Rey de kleindochter van Darth Sidious te zijn
2 Snoke is in TFA de geheimzinnige grote eindbaas . In TLJ wordt Snoke zomaar uit de film gegooid en wordt Kylo Ren de opperschurk. Maar in de laatste film blijkt Sidious het grote meesterbrein te zijn en wordt de rol van Snoke nog meer gedegradeerd.
3 Hux is in TFA een soort schurk wat zo uit het derde rijk lijkt te zijn weggelopen. In TLJ is hij een comic relief karakter. In deze laatste film is hij een verrader (hier had veel meer uitgehaald kunnen worden) en is hij plots uit de film verdwenen.
4 Finn en Rey groeien in de TFA naar elkaar toe. In TLJ groeit Finn naar Rose toe, in de finale film hebben Finn en Rose nauwelijks scenes met elkaar.

Het interessantste en meest geslaagde aspect van de sequel trilogie is de relatie tussen Rey en Ben/ Ren. De scene waarin Ben zich offert om Rey te redden vind ik erg sterk. Eigenlijk was ik in eerste instantie niet echt een hele grote fan van het personage Ren/ Ben, maar ik moet nu toch wel toegeven dat hij toch wel het best geschreven personage van de sequel trilogie is. Daisy ridley als Rey was in deze film ook opdreef. En complimenten hoe is omgegaan met het personage Leia. Door het overlijden van Fisher moet het niet gemakkelijk zijn geweest om aan Leia recht te doen. Maar ik vind de scene waarin Leia haar laatste krachten gebruikt om tot haar zoon door te dringen erg sterk. De korte scene tussen vader en zoon Solo vond ik overigens ook erg goed. Verder valt op Anthony Daniels als C-3PO dit keer wel een erg leuke rol heeft. Tja de rest van de cast loopt er een beetje verloren bij. Niks ten nadele van Billy Dee Williams, maar ik had echt meer verwacht van de terugkeer van Lando Calrissian.

Voor de negende keer verzorgd John Williams de muziek en wat hij doet is ongelooflijk. Op zijn 87ste jaar componeert hij een van zijn beste Star Wars soundtracks. De muziek is mischien niet zo episch als zijn werk voor de Revenge of the Sith (wat veel mensen mischien hadden gehoopt). Maar de muziek is wel wel erg emotioneel en melodramatisch en werkt hiermee perfect als afsluiter van negen films.
Oude thema's komen op een goede manier terug en in de film zitten echt een paar fantastische versies van het thema van Rey. Maar Williams heeft voor zijn laatste Star Wars film ook een paar goede nieuwe thema's bedacht. En dit muziekstuk is nu al een klassieker. Iedereen die een liefhebber is van goede filmmuziek raad ik aan de soundtrack te luisteren, maar weet wel dat veel goede muziek uit de film op het album is weggelaten.

Al met al heb ik gemengde gevoelens bij deze film. Ik moet hem eigenlijk nog een keer zien om een definitief oordeel te kunnen geven. Voor nu geef ik de film het voordeel van de twijfel.

3,5*

“We've passed on all we know. A thousand generations live in you now. But this is your fight.”

The Rise of Skywalker is een bevredigende afsluiter van een trilogie met veel hoogtepunten en waanzinnige scenes, maar ook veel mindere momenten die gehaast, onsamenhangend en niet logisch aanvoelen. Alle drie de films hebben gelukkig veel meer sterke momenten, en over het algemeen heb ik genoten van de trilogie. The Rise of Skywalker zit overvol en vooral het eerste half uur lijkt genoeg plot te bezitten voor drie films. Ik had wel een half uur kunnen kijken naar Leia die Rey traint en wijze raadt geeft, maar door het overlijden van Carrie Fisher was dit jammer genoeg niet mogelijk. De korte scene waarin Leia en Luke samen trainen was fantastisch en gelukkig niet al te vreemd (door de verjongingstechniek), en ook dit had van mij veel langer mogen duren. Zo zaten er nog wel meer momenten in. De dingen die voor mij niet werken in de film hebben vooral te maken met het plot en de editing. Alle Star Wars films hebben een plot waar je maar beter niet te lang over na moet denken, en ook The Rise of Skywalker zit weer vol met ongeloofwaardige en onsamenhangende zaken. De ‘Wayfinder’, de ‘Sith Dagger’, personages die precies de goede persoon kennen om het plot voort te kunnen stuwen, Palpatine die 30 jaar lang gewacht heeft en nu pas aan zijn snode plan begint… Nogmaals, dit is Star Wars. Het hoge tempo zorgt er wel voor dat er voordat ik het wist al anderhalf uur voorbij was. Saai is het zeker niet.

Finn, Poe, Chewbacca, Rose, Hux, Luke, Leia, Han, Lando, Palpatine, Maz Kanata, alle robotten, de nieuwe personages (Zorii Bliis ziet er erg sexy uit), de Knights of Ren (hebben ze een woord gezegd?) etc. Allemaal hebben ze hun moment in de film en trilogie, maar Rey en Kylo/Ben zijn veruit de belangrijkste personages. Hun gezamenlijke scenes en onlosmakelijke band zorgen ook hier weer voor de beste scenes. Ridley en Driver kan ik niet genoeg roemen. De ‘Force-bond’ die Rian Johnson heeft geïntroduceerd wordt door Abrams verder uitgebouwd, en het is zelfs van grote invloed op het plot. Hun lichtzwaard gevecht op de ruïne van de tweede Death Star is een hoogtepunt in de franchise (vooral ook door de scene na het gevecht met Han), maar ook de scene op Pasaana waarbij ze beide een ruimteschip willen afstoppen door middel van de Force is geweldig. Dat Rey opeens een bliksemschicht loslaat waardoor het ruimteschip wordt vernietigd is al een teken aan de wand voor welke richting haar verhaal heengaat. Leuk detail is trouwens dat Rey en Baby Yoda in een week tijd dezelfde ‘force power’ gebruiken die we tot nu toe alleen nog in de expanded universe hebben gezien (het genezen van wonden). Heeft Rey training gehad van Baby Yoda tussen The Last Jedi en The Rise of Skywalker? Interessant om over te speculeren. De production design is van het allerhoogste niveau, en een Star Wars film die veel nieuwe planeten aandoet kan ik altijd wel waarderen. Het laatste gedeelte is actievol, maar de sterkste momenten zijn toch weer de rustige momenten tussen Rey en Ben (en Palpatine). Er zit veel fan service in de film (Luke, Han, Ewoks, Wedge, de stemmen van Anakin, Obi-Wan, Kannan Jarrus, Qui-Gon Jinn en Yoda op het laatst), en voor het grootste gedeelte werkt het. Vooral Harrison Ford laat in maar één scene weer eens zien over hoeveel charisma hij beschikt.

Hoe de personages Rey en Ben Solo uiteindelijk eindigen is passend en sterk gedaan. Het laat zien dat de mensen met wie je omgaat van grote invloed kunnen zijn op de beslissingen die je neemt, en het kan zelfs van invloed zijn op wat voor mens je uiteindelijk wordt. Rey mag dan van de duistere kant van de Force afstammen, door de bescherming van haar ouders op jonge leeftijd, Luke, Leia en Han als vader/moederfiguur, en vrienden als Poe, Finn en Chewie heeft ze de kracht om Palpatine te weerstaan en voortaan als Rey Skywalker door het leven te gaan. Ben komt juist van de lichte kant van de Force, maar door verkeerde invloeden en een aantal misverstanden is hij op het verkeerde pad terecht gekomen. Maar zoals iedere Star Wars fan weet, “No one’s ever really gone”.

Deze film heeft zich toch de hele dag door mijn hoofd weten te spelen. Nu weet ik wat mijn probleem is, buiten dat hij gewoon behoorlijk chaotisch is. (de editing was VERSCHRIKKELIJK de hele film door. Wie heeft hier lopen te knippen en plakken , man man)

Ik zei dat ik hem los ging zien van de originelen reeks, maar dat kan ik schijnbaar toch niet . Nou geef ik toe, dat het rond deze tijd best moeilijk is om ver weg van je familie te wonen in een donker , koud en nat land. Daarbij komt dat ik behoorlijk moe was, ben, van deze laatste toch erg pittige werkweek. Als ik dan op vrijdagavond laat een serieuze jeugdliefde in de bioscoop ga kijken,(Star Wars is namelijk geen film, het is een herinnering) daar word je best nostalgisch van. En dan kom ik toch wel op het punt waarbij ik het oude SW gevoel mis en niet lekker in de nieuwe SW kom. Ik had eerlijk gezegd misschien liever dat ze de originele cast er niet bij hadden betrokken, dan dat ze op deze wijze op een tweederangs plaats worden geschoven. Ik vond het bijzonder kleine eerbetoon aan Yoda bv in the last Jedi charmanter als de rol van Luke Skywalker hier.
Nu hebben ze ervoor gekozen wel de oude cast min of meer te gebruiken, maar moeten ze het doen met slechts een bijrol. En dat is nog een groot woord voor de minimale screentijd die ze mogen vullen. In het geval van Leia snap ik dat het nog enigszins moeilijk is , maar waar ik vooral moeite mee heb is dat de rol van Rey nu zo groot is als zijnde jedi, dat het een beetje lijkt of zij de daden van oa Luke Skywalker en de rest uit de originele films teniet doet. Dat is natuurlijk maar gevoelsmatig (!) , maar in de oude SW films deden ze het bv toch een beetje meer met zijn allen, niet alleen Luke de Jedi. Hier is het vooral Rey als een soort super force kracht die alles alleen wilt doen. Hele vliegtuigen de lucht uittrekt. Het beetje hulp van Kylo Ren Ben op het einde mag dan voor mij als een verlichting komen. Maar ook de vrienden uit de vorige twee films worden niet echt nodig geacht. On-Star Wars- achtig. Is dat een woord? Wat mij trouwens opviel, is dat Luke in de originele films nooit prijs mocht geven aan woede. Rey leek me deze hele film lang vooral boos ? Neem bv dat stuk dat ze een -op dat moment zelfs onbewapende - Ren neerstak, gaf ze toch vooral ruimte aan haar woede? Misschien zag ik dat verkeerd en het was ook niet storend verders. Het is met zulke regels net als een film met tijdreizen, daar kan je uren aan verspillen. Maar ik denk dat de karakter ontwikkeling van Rey toch voor mij een storend effect was, samen met de vooral hele duistere sfeer in deze tot nu laatste SW. De acteur die Kylo Ren neerzette vond ik overigens met iedere film interessanter om naar te kijken. Erg goed gespeeld. Jammer dat (ook hij) dood moest gaan op het einde. Overigens ook door life force te delen met Rey, die daar op haar beurt geen schade aan overhield toen ze hetzelfde deed bij hem iets eerder. Onnodig dat hij doodging vond ik . Maar ook daar kan ik iets over het hoofd hebben gezien?
Wellicht dat ik nog eens voor de herkansing ga, want ik wil hem zo erg graag wel goed vinden

J.J. abrams weet met dit verhaal de fouten van Rian Johnson goed recht te trekken. Entertainend en visueel een plaatje. John Williams gaat weer tekeer met zijn score. Het eerste gedeelte van de film zou veel beter passen binnen The Last Jedi, omdat dat verhaal slechts half succesvol was. Toch een acceptabel eind waar mee te leven valt. Een 7,6/10 voor The Rise of Skywalker.

Oef! Mijn verwachtingen waren al laag, dus dat de film zelfs dán nog een teleurstelling is, is noemenswaardig. JJ Abrams - die van die brave herhalingsoefening The Force Awakens - gaf in interviews aan dat hij na het ietwat controversiële The Last Jedi van Rian Johnson meer risico’s durfde te nemen en dus Rise of Skywalker gewaagder zou worden dan oorspronkelijk. Na de film gezien te hebben vraag ik mij in hemelsnaam af hóe braaf JJ Abrams is als hij niet ‘gewaagd is’. Want aan de TROS is niets gewaagds (met die afkorting klopt die zin dubbel). Sterker nog, er zijn weinig films die zo volgens verwachting en het boekje verlopen als deze negende Star Wars film. Wie ook maar iets vernieuwends verwacht, komt bedrogen uit.

Abrams blijkt wel een meester in het ‘doen alsof’. Tijdens één van de eerste momenten, als Rey het voertuig met Chewie opblaast, dacht ik oprecht nog dat dit een sterke en mooie tragische keuze kon zijn. Maar nee, een shot later zien we Chewie weer. Vervolgens is C3PO aan de beurt, met z’n geheugen. Hij krijgt een dramatische tekst, maar een handjevol scènes later krijgt hij z’n geheugen terug. Wat blijkt; niemand is ooit in gevaar. Zak je in drijfzand, dan kom je gewoon onder in een gang uit. Ben je neergestoken, dan kan The Force je genezen. Besluit je tijdens de grote climax jezelf op te offeren door achter te blijven en iedereen te redden, dan blijkt dat je ook gewoon weer terug op het schip kan springen en alsnog mee kan feesten tijdens de laatste scènes. Het is doodvermoeiend en compleet stupide hoe weinig er eigenlijk op het spel staat. En dat voor een grote finale.

De nieuwe hoofdfiguren waar we al drie films naar kijken boeien eigenlijk nog steeds niet, maar die krijgen alsnog meer te doen dan andere figuren die heel suf worden afgeserveerd. Niet bepaald subtiel zet men het niet zo geliefde personage Rose uit The Last Jedi aan de kant, maar ook een Maz Kanata is na drie films nog steeds een achtergrondfiguur. Gelukkig had Lupita Nyong'o dit jaar twee hele goede rollen, dus haar jaar wordt er niet door verpest. Ergens lijkt men ook te weten dat dit allemaal nergens op slaat, want de meest geslaagde grap in de film is die met Hux en zijn ”I am the spy”. Oprecht hilarisch, men lijkt daar te snappen hoe dom het allemaal eigenlijk is. Maar op de meeste momenten neemt de film zichzelf veel te serieus. Zo laat Lando even zijn hoofd zien, puur om te verwijzen naar de eerste films, maar een rol van betekenis krijgt ie niet. Of je moet een enorm ongemakkelijk momentje aan het einde ‘een rol van betekenis’ noemen. Ik kon nog wel genieten van Palpatine, sowieso de leukste rol uit de hele Star Wars serie. Hij mag misschien niet zo lekker schmieren als voorheen, maar was wel blij ‘m terug te zien. Ik twijfelde nog even of zijn naam noemen een spoiler zou zijn, maar helaas behandelt de film zijn terugkeer ook als een gegeven door hem in de trailers en posters te stoppen. Juist zijn aanwezigheid had een leuke verrassing kunnen zijn.

Het script van TROS is verder oersaai. Men is de bijna de gehele film bezig met het zoeken naar ‘dingen op plekken’. Nogmaals, een zoektocht zonder enige dreiging of spanning. Het is vooral wachten op dat lang uitgestelde eindgevecht. Een climax waarvoor men lijkt te hebben gespiekt bij Avengers: Endgame, met zowel de verschijning van alle hulptroepen op het laatste moment evenals de eindzinnen van Rey en Palpatine, die wel héél erg overeenkomen met de laatste zinnen van Thanos en Tony Stark. Verder is de hele climax ook maar een zooitje. Een hoop rondvliegende schepen en wat geknal, een gevecht dat me veel deed denken aan The Matrix Revolutions. En dat is nooit een goed teken. Ik had al niet verwacht dat JJ Abrams van deze finale een gewaagde of vernieuwende film zou maken. Maar dat dit zo’n inwisselbare en suffe film zou worden, die je na een paar uur alweer bent vergeten, had ik ook weer niet zien aankomen. Ergens heeft ie dus toch iets onverwachts gedaan, die Abrams.

2 sterren.

Na een eerste keer zien in de bios is mijn indruk dat dit de beste van de trilogie is, maar de eerdere delen zijn al flink in mijn achting gedaald na vaker te kijken naar die films en naar de reacties van anderen erop. Ik heb even goed een leuke avond gehad ermee en me niet teveel geergerd. Er valt genoeg te zeggen over de film:

-er had makkelijk een half uur afgekund (dat hele gedoe met die dolk);
-teveel is ineen gepropt, met name in de eerste helft is het tempo niet prettig omdat er tussen overgangen geen seconde rust wordt genomen;
-het offer van de Uitverkorene om Palpatine te doden wordt onderuit gehaald;
-de schaal is te opgeblazen, 10 Star Destroyers vond men niet genoeg, nee het moesten er 1000 zijn? En ze kunnen ook nog planeten opblazen? Nergens voor nodig;
-3po heeft het over zijn "vrienden" maar we hebben nooit kunnen zien wanneer dat gebeurd is;
-overdaad aan karakters en cameo's die niet altijd veel toevoegen;
-die nieuwe armada die uit het niets komt om plotseling het verzet te helpen, sloeg helemaal nergens op;
-opeens is er een kettingreactie die zowat alle Star Destroyers sloopt? Pfff;
-overdaad aan totaal overbodige fan service dingetjes die haastig stuk voor stuk afgevinkt worden;
-teveel locaties met te weinig eigenheid;
-waarom die helm weer? Kylo's karakter was juist zodanig gegroeid dat hij die niet meer nodig had;
-veel actiescenes maar geen enkele die memorabel en creatief uitgewerkt is, nergens een inventief duel zoals Obi tegen Jango in deel 2 of Vader tegen Luke in deel 5;
-Palpatine is de ultieme Sith Lord die vele krachten tot zijn beschikken heeft maar toch besluit hij precies dat wapen in te zetten wat helemaal niets uithaalt tegen een lichtsabel: de force lightning. Waar het in Return of the Jedi een doodenge, nare keizer is, is het hier een seniele sukkel;
-eerst is het de bedoeling dat Rey Palpatine doodt, vervolgens opeens weer niet?

+de tweede helft is sterker, betrekt je meer bij het verhaal;
+Kylo wordt nog wat verder uitgediept;
+sterke scenes tussen hem en Rey;
+de scenes met Leia zijn knap gedaan;
+Rey krijgt eindelijk haar achtergrond verhaal (had eigenlijk in TLJ moeten gebeuren);
+een redelijk waardige afsluiting van het verhaal voor deze twee karakters;
+repareermannetje Babu Frik, het leukste figuurtje sinds Salacious Crumb;
+3PO heeft eindelijk iets te doen;
+de acteerprestaties, iedereen levert goed werk;
+visueel prima in orde.

De film moest teveel de rotzooi op te ruimen die Rian Johnson achterliet maar evengoed heeft JJ Abrams flinke kansen laten liggen en wordt het eens temeer duidelijk dat hij weliswaar mooi kan filmen, maar niet creatief genoeg is om met goede eigen ideeen te komen. Verder kan de film niet losgezien worden van de gehele trilogie, waarbij de grote zwakte is geweest dat er nooit een visie is geweest voor het grote geheel.

Een film waarbij je nog verlangt naar Jar Jar Binks. En dat is geen goed teken. Je mag van The Last Jedi zeggen wat je wil, het was visueel met momenten best wel de moeite. En op zich nog wel origineel, wat voor de fans die gewoon 100 x dezelfde film terug willen zien, niet in goeie aarde viel. Met Rise of Skywalker proberen de makers vooral de 'fans' tegemoet te komen. Maar dan wel met verhaallijnen van Last Jedi wat terug te draaien of er een belachelijke uitleg aan te geven. En dan nog een hoop holle cameo's. De helft van de personages loopt er gewoon maar wat bij.

Rise of Skywalker is soms nog wel goed gemaakt, maar over het algemeen gewoon saai en nergens ook visueel erg mooi. Het einde is teleurstellend. De film is de Dark Phoenix van de franchise geworden. De reeks is als een sigarettenpeuk uitgeduwd. Een film voor de fans, maar die worden al wild van een baby Yoda, de kleutermuppet die voor de kijkcijfers moet zorgen. Jammer, want in de film lopen een paar goeie acteurs rond en ik twijfel niet aan de kwaliteiten van de mensen uit de crew. Misschien wat minder aan de centen denken en iets creatiever worden?

Na het geweldige vorige deel, waar Rian Johnson leek te begrijpen hoe je dit aan moet pakken, is het stokje nu weer overgegeven aan Abrams. Abrams weet hoe je een vermakelijke film maakt, maar tegelijkertijd haalt hij ook altijd de ziel uit een productie (Star Trek / Star Wars). Deel 1 was een schaamteloze remake maar deze film had met hetgeen was opgebouwd in het vorige deel een mooie afsluiter kunnen (moeten) worden. Helaas wordt dat hier om zeep geholpen, het meest schrijnende voorbeeld is hoe Hux wordt afgewikkeld. Eigenlijk gewoon een belediging naar de vorige film.

Helaas zorgt Abrams er voor dat het vooral spectaculair en snel moet zijn en laat opvallend genoeg de humor weg. De karakterontwikkelingen staan plots stil en alleen Rey en Ben lijken nog relevant, waarbij hun verloop uiterst voorspelbaar gaat. De rest van de karakters doen er helemaal niet meer toe en de onnodige cameo's voegen bepaald ook niets toe. Verder zit er niet één goed opgezette spannende scene in, het vliegt allemaal van de hak op de tak. Richting de voorspelbare climax wordt het zelfs wat saai en de climax is fantasieloos. Minste Star War films tot op heden wat mij betreft.

Star Wars: Attack of the Clowns had beter gepast al titel. Dit is een van de slechtste Star Wars-film ooit.

Laat ik allereerst zeggen, ik behoor tot de kamp die TLJ echt heel goed kon pruimen. Waarom? Het brak de lore van Star Wars eindelijk open. Tuurlijk, het was geen perfecte film, maar ik ben pas net voor de sequel-trilogie alle films gaan kijken en toen pas echt de lore gaan waarderen. De oude films en de prequels doorstaan de tand des tijds nog enigszins. Vooral A New Hope vond ik qua schrijfwerk alle kanten op vliegen.

Okay nu over RoS. De kijker ontdekt dat Palpatine nog leeft. Helaas moesten de trailers dit al spoilen, maar het is echt zo. Op zich een goed knipoog naar wat Palpatine Anakin vertelde over The Dark Side die 'onnatuurlijke' eigenschappen zou blootleggen. Supreme Leader Kylo Ren gaat hierna ineens als een boodschapjongentje op zoek naar Rey om de uitstaande opdracht van Palpatine te volbrengen. Uhm het was immers Kylo die in TLJ zei: "Let the past die, kill it if you must.". Nu is hij uitgerekend dé persoon die die past een nieuw leven probeert te geven. The Fuck?

Okay een stroeve start, dacht ik. Juist omdat ik Kylo een bijzondere ontwikkeling vond doormaken in de vorige film. Maar JJ was voor mij gevoel in deze film meer bezig met het 'rechtbreien' van keuzes waar half Die-Hard SW-fan het niet mee eens was in de vorige film, dan de trilogie die hij immers starte tot een goed eind te brengen. Wat volgt is een film wat meer plotgaten bevatten dan plot. Het ergste is dat de trilogie niets heeft toegevoegd. Buiten het feit dat er een paar personages het loodje hebben gelegd, is the galaxy far, far away er hetzelfde aan toe als net voor de trilogie. Een bijzonder slechte afsluiter.

Toch wel in lijn met de verwachtingen namelijk een teleurstellende afsluiter van een toch al niet zo'n hoogstaande trilogie.

Ik heb persoonlijk nooit een band gekregen met die nieuwe personages zoals Rey, Finn, Poe en Kylo Ren / Ben. Er waren dan ook een aantal momenten in de film waarbij het leek alsof deze personages het loodje gingen leggen en daar had ik dan ook prima mee kunnen leven. Maar op magische wijze weten ze dan toch te overleven. Chewbacca's ontsnapping van de dood vond ik ronduit slap met het excuus dat de opgeblazen transporter 'een andere transporter' bleek te zijn. Ze waren immers in de middle of nowhere waar geen andere transporter te bekennen was (op vrijwel open terrein). Dan het moment dat Kylo Ren / Ben uit een put weet te klimmen waar hij zojuist honderden meters naar beneden was gevallen. Los van het feit dat het belachelijk op zichzelf is (zie je het al voor je dat Emperor Palpatine in Episode VI weer vrolijk terug omhoog zou klimmen?) was hij ook nog eens dusdanig verzwakt na de aanval van Emperor Palpatine dat het helemaal niet mogelijk zou moeten zijn.

Dat Finn nu ook plotseling dingen kan 'voelen' en dus suggereert dat hij over de force beschikt is ook lachwekkend en had wat mij betreft wel achterwege gelaten mogen worden. Vond het eerder irritant dan dat het wat toevoegde.

Verder vind ik Rey als kleindochter van Palpatine ook wel een beetje vergezocht. Alles wees er namelijk op dat zij een Skywalker is (immers de hele reeks draaide om een Skywalker) en dan komen ze nu opeens met zo'n rare twist uit het niets.

Tot slot is het net als Episode VII - The Force Awakens weer zo dat het erg 'gerecycled' aanvoelt. Voorbeeld: Emperor Palpatine die wat vensters opent zodat Rey kan zien hoe de Rebels afgeslacht worden is een 1:1 kopie van Episode VI - Return of the Jedi - inclusief de woorden die hij spreekt. Het ontbreekt J.J. Abrams op zulke momenten gewoon aan originaliteit om zelf iets te verzinnen.

Dit deel had wat mij betreft een mooie dark-side open einde mogen hebben waarbij Emperor Palpatine zowel Rey als Kylo Ren / Ben had gedood in plaats van deze slappe Disney happy end.

Deze gister in de bios gezien en ik als niet die-hard star wars fan vond hem best aardig. (wel alle delen gezien) In de Dolby Digital zaal kwam hij goed over en daarvoor ga ik ook naar de film. Mooie actie scenes, leuk in elkaar gezet. Ray blijft leuk om naar te kijken en ik vond het een waardige afsluiter.

“In the event I don't make it back, I want you to know you've been a real friend, R2. My best one, in fact.”

Het is nou bijna een jaarlijks uitje geworden van mij en twee collega’s en tevens vrienden om in de kerstvakantie de nieuwe ‘Star Wars’ film te gaan bezoeken. Alle drie zijn we fans van de franchise en we zitten vaak weer met smart te wachten tot de nieuwe komt. Ook waren we met z’n drieën totaal niet te spreken over het vorige deel wat Rian Johnson in onze ogen echt verkloot had. Maar goed, om daar verder geen discussie over te maken laat ik voor wat het is, alleen hielden we deze film wel in onze achterhoofd en hielden we onze adem een beetje in voor dit nieuwe deel. Toen al gauw bekend was dat J.J. Abrams dit deel weer mocht regisseren waren de zweetplekken zo goed als verdwenen en kon er in onze ogen bijna niks meer fout gaan (zijn eerste deel van deze nieuwe trilogie vonden we erg gaaf). Toch waren er veel fouten om te repareren en is niet alles gegaan zoals ik het graag had willen zien, dat deze film beter is dan zijn vorige is voor ons wel een feit.

Er waren een paar films voor 2019 die ik graag voor de jaarwisseling wil selecteren, om in de algemene top 10 van MovieMeter mee te kunnen nemen. Star Wars was een beetje een twijfelgeval, omdat ik niet zeker wist of ik de film wel op tijd kon zien. Het is helaas voor mij geen jaarlijstmateriaal, de film is soms erg chaotisch en op héél veel momenten ook wel te cliché. En tja, dan hoort het er misschien wel bij maar het werd soms iets té veel. Hoewel de cliché stukken dan aanwezig waren, het was visueel een genot om naar te kijken en iets wat we in het vorige deel vooral erg missen: light saber gevechten, heerlijk.

Het verhaal vond ik wel weer erg leuk. We volgen voornamelijk de verbintenis tussen Kylo Ren (Ben) en Rey die zich steeds vaker opzoeken. Maar voornamelijk gaat het hier over een missie die moet worden uitgevoerd om de First Order tegen te houden. Een dodelijke vloot die nog nooit zo groot was, en zeer gevaarlijk met kanonnen die ieder een hele planeet kunnen verwoesten. Rey besluit met haar vrienden Finn, Poe, C3PO en Chewie om achter Palpatine aan te gaan die blijkt nog te leven. Ze moeten naar een zeldzame, geheime verborgen planeet om daar Palpatine tegen te houden maar ook moeten ze vechten tegen de grootste vloot ooit. Onder tussen komen we achter meer informatie tussen Ben en Rey en worden kleine vraagtekens opgelost.

Ook deze film biedt weer de nodige komische scenes waar we ons even fijn bij konden voelen naast alle goede acties. Zo was voor mij wel één van de helden van deze film de nieuweling ‘Babu Frik’. Babu Frik was een enigneer die de geheime tekst uit het hoofd van C-3PO kon halen omdat hij dit zelf niet mocht vertellen volgens zijn programmering. Waar ik ook echt van genoot was het stukje nadat de informatie vrij gegeven werd en C-3PO geheugenloos weer op de wereld kwam en daarna voor het eerst kennis maakt met Babu Frik en dan vervolgens leuk antwoord als hij Babu Frik ziet:

“My oldest friend”

Terwijl het misschien maar een paar uur of net een dag was. Heerlijk hoe Abrams dit toch wel op elkaar liet inspelen en je constant herinnert word aan eerdere gebeurtenissen. De film zit dus vrij leuk en hecht in elkaar, en het loopt allemaal soepel over.

En tja, er zijn soms ook wel wat dingen waar ik nog even niet achter ben waarom het precies gebeurde. Zo vond ik het raar dat Kylo Ren opeens ook bij de Death Star aanwezig was, en daarna ging vechten met Rey. Hoe wist hij dat ze daar waren? Dat is misschien de enige vraagteken die ik nog met mij mee draag.

Voor de rest heb ik mezelf prima vermaakt met deze nieuwe Star Wars, was de CGI weer om te pruimen en is het een fijnere zit als zijn voorganger. Ik hoop op nog meer delen, alleen kijk ik wel een beetje tegen de volgende films van Rian Johnson op, in mijn ogen niet de geschikte man voor deze franchise.

3.5*

Tja, wat zal ik zeggen...

Ik zat vanaf film 4 in de bioscoop, toen nog maar 12 jaar dus nu categorie opa voor velen hier.

TESB was en is mijn favoriet, 5x in de bios gezien, het hield niet op. Vanaf deel 6 werd het al minder.

Toch was ik na TFA dolenthousiast. Prachtige film met een goeie mix tussen respect voor het oude en omarming van het nieuwe. De vorige film kon me minder boeien en dat was met deze allerlaatste uit de serie ook zo.

Teveel gevecht, ik had het gevoel in een non-stop actie scène te zitten van 2 1/2 uur.

Het jammere is dat het niet meer uitmaakt wie blijft leven of niet, een te grote ‘het-zal-allemaal-wel’ gedachte.

Jammer hoor.

Ik was blij met het laatste half uur, daar werd het door het acteren tussen Rey en Kylo een echte film. Ik denk dat daar ook de schoen wringt bij deel 9. Te weinig momenten die ertoe doen, teveel actie. Hoppa, daar komt Luke weer als hologram aangezweefd, Leia trekken we nog even uit de digitale toverkast, hoe zou het met Lando zijn? Is die al een beetje over zijn eetziekte heen?

Ja hoor, pleur hem er maar in.

Zonde. Deel 9 had zo ook in een half uur gekund, of drie films moeten duren, maar dit is teveel van het 1 en dus te weinig van het ander.

Jammer, maar een memorabel slot is het hierdoor niet geworden. Vind ik dan hè.

Iedereen neemt zijn taak ook zo bloedserieus, er kan geen grap af. Is dat wat is mis? Een beetje te weinig Marvel ofzo... wie weet.

Nou ja, goed geprobeerd en best vermakelijk maar -helaas helaas- niet memorabel.

Na TFA liep ik op vleugels de bios uit, nu was ik blij dat het erop zat.

Ik heb overigens niks met die hard fans die alleen maar idolaat over vroeger kunnen mijmeren. Zo vond ik ook deel 3 best tof. Maar de delen 1, 2, 6 en 8 scoren mager. En daar is nu deel 9 bijgekomen.

Omdat het toch het allerlaatste is dat gemaakt is van deze serie til ik er zwaarder aan, het is het einde van een tijdperk. En daar had meer drama in gezeten.

Nou ja, volgende keer beter!

Oh nee, er is geen volgende keer meer.