Star Wars: Episode IX - The Rise of Skywalker (2019)

Er inwisselbare Star Wars. Zoals anderen ook al aangaven: Dit is vooral een 2 uur durende actiescene waarin heel veel moet gebeuren. En dat is ook precies waarom het allemaal niet zo heel boeiend is. piew piew hier, swoosh, whiiiieeew, knal daar. En dat is een beetje wat het is. Ook had ik het idee dat ik naar een gatenkaas aan het kijken was. Zo zakken ze weg in drijfzand, en zijn ze later opeens weer bovengronds omdat er een eindbaas verslagen is, ofzo, of is de vijand uitgerust met wapens die complete planeten kapot kunnen maken, maar kiezen ze er toch maar voor om die niet te gebruiken, ofzo . De film zit vol met dit soort gekke editting. Zo van: verzin zelf maar hoe ze nou weer hier zijn uitgekomen, maar ook: en zo kwam alles precies op tijd op de juiste plek aan. Ergens halverwege de film kreeg is dan ook een gevoel van; het zal wel. De Cameo's waren de kers op de taart: het was goed lachen toen ze alwéér zo'n bejaarde de set op duwden. Lachen, omdat het eigenlijk een beetje treurig is dat dit er ook nog doorheen geduwd moet worden.

Je kijkt dit om het spektakel. Daar zit het wel snor, maar de rest is nou niet echt interessant genoeg: ik zou bijvoorbeeld nu al niet meer kunnen vertellen waarom ze eigenlijk aan het vechten waren. something something the force, powerfull, sith, ancient.

Weer een genot om naar te kijken. Prachtige omgeving en decor. De strijd gaat door tussen de rebellen en het keizerrijk en het is natuurlijk voorspelbaar wie er gaat winnen. Ook vele ogenschijnlijke hopeloze situaties waaruit niet valt te ontsnappen zorgen voor de nodige spanning. Harrison Ford en Mark Hamill komen ook nog enkele minuten voor en de bekende droids c3po en R2D2 zijn opgepoetst. De stormtroopers worden, zoals vanouds, masaal omver gekegeld en er lopen genoeg allerlei gedrochten rond. De laatste 20 minuten waarin "the final battle" wordt uitgevochten komt rommelig en vermoeiend over maar houdt wel de aandacht vast.

Een aanrader om in de bioscoop te zien. 3.5 points ☺ (neem oordoppen mee)

Ik zat er gisteravond in de bioscoop helemaal klaar voor om deze finale (waar alle verhaallijntjes samenkomen en dan met opvallend veel knipogen naar de originele trilogie) van de "Star Wars" reeks te bekijken, ik zat lekker op de achterste rij in een D-Box stoel (oftewel een beweegbare stoel) met mijn 3D-bril (vind ik voor dit soort films van toegevoegde waarde) op en verder was ik qua comfort nog voorzien van een kleine popcorn en een kleine beker frisdrank (ik moet toch een beetje aan de calorieën denken ).

Maar na het einde verliet ik omstreeks 23:00 uur toch enigszins teleurgesteld de zaal (de voorstelling was zeker niet uitverkocht en bestond vooral uit mannen). Qua hoeveelheid actie en spektakel weet deze film nog behoorlijk te vermaken, maar deze finale mist een eigen smoel, zoals zijn voorganger "Star Wars: Episode VIII - The Last Jedi (2017)" die wel had. Het scenario lijkt ook moeizaam tot stand gekomen, met onlogische wendingen en te weinig karakterontwikkeling als gevolg.

Na het zien van dit laatste deel, is het duidelijk dat "Lucasfilm" en Kathleen Kennedy (President van "Lucasfilm") geen uitgestippeld plan hadden om hier een mooi geheel van te maken. Meteen nadat de bekende openingsmuziek (met begeleidende tekst) heeft geklonken zet de film het op een sprintje. Het verhaal raast voorbij en belangrijke plotontwikkelingen krijgen weinig kans om indruk te maken. Dit is dus een rommelige finale met een gehaast plot en onlogische wendingen die de voorgaande films zwakker maken. Het bevat wel veel fanservice om met je ogen te rollen en fanservice hoeft in het algemeen geen negatief punt hoeft te zijn, maar in het geval van "The Rise of Skywalker" komen er zoveel cameo’s en knipogen voorbij naar de Saga, dat het meer aanvoelt als "Herinnert u zich deze nog ?"

Zo heeft men o.a. weer de inmiddels 82-jarige Billy Dee Williams (zie filmposter) van stal gehaald als Lando Calrissian, die deze rol ook al vertokte in "Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (1980)" en "Star Wars: Episode VI - Return of the Jedi (1983)", en eerlijk gezegd voegde hij bitter weinig toe en gezien zijn leeftijd is dat ook wel logisch en was hij in deze film dan ook alleen maar de "knuffel persoon". En ook heeft men weer de iets jongere (namelijk 75 jaar) Ian McDiarmid weer eens van stal gehaald als de kwaadaardige Emperor Palpatine (hij wil voor eens en altijd een nieuw rijk uit het universum stampen met een enorme vloot en belooft Kylo Ren een mooie toekomst, betere gezegd duistere toekomst, als hij Rey naar de "Dark Side" kan overhalen), die deze rol al speelde in vele voorgaande Star Wars films en waarbij in iedere finale (dus ook nu weer) mee afgerekend moet worden. Dus om hem nu weer te zien (hij speelde wel weer heerlijk "evil" en hij zag er ook "creepy" uit, waarbij hij me soms deed denken aan Dr. Philip Channard uit "Hellbound: Hellraiser II (1988)") , vond ik behoorlijk afgezaagd en flauw.

En verder passeren ook nog Harrison Ford (Han Solo), Mark Hamill (Luke Skywalker) en een paar Ewoks (op het einde heel even in beeld te zien) de revue en heeft ook weer Carrie Fisher ( Leia Organa, oftewel Prinses Leia) een rolletje in het verhaal, ondanks dat ze al drie jaar dood is. Er waren dus nog wat niet-gebruikte opnames, die regisseur J.J. Abrams nu combineerde met wat onhandige off-camera quotes die wellicht ooit in een studiocontext waren opgenomen. Zoals de quote "Never be afraid of who you are". In deze finale gaat Leia Organa uiteindelijk dan wel dood en dat op een mooie manier. En uiteraard zien we ook weer Chewbacca en de robots / droids R2-D2 (regelmatig vertaald als "Artoo"), BB-8 en C-3PO (regelmatig vertaald als "Threepio") weer terug en eveneens de ruimteschepen "Millennium Falcon" en de "X-wing Starfighter" (die van Luke Skywalker is geweest).

De enige vernieuwingen (zie ook filmposter) in "The Rise of Skywalker" zijn dat de Troopers nu ook kunnen vliegen, de kleine aandoenlijke robot "D-O", en de personages Jannah (Naomi Ackie, die een beetje een stereotype van een donkere vrouw speelt, namelijk eentje met een flinke bos haren), die gaat samenwerken met Finn (John Boyega), en Zorii Bliss (Keri Russell, waarvan je alleen even de ogen ziet). De laatst genoemde is een oude bekende van Poe Dameron (Oscar Isaac, die wel erg veel lijkt op de Deense voormalige voetballer Kenneth Pérez) en is een soort van Mandalorian. Haar rol stelt wel niet zoveel voor en eigenlijk zou ik het leuker hebben gevonden als men i.p.v. haar de echte Mandalorian (oftewel Pedro Pascal) had gekozen, die de afgelopen maanden te zien was in de leuke en vermakelijke Disney+ serie "The Mandalorian (TV Series 2019– )".

Degene die meer vernieuwing hadden verwacht komen dus bedrogen uit, want "The Rise of Skywalker" blijft continue in de comfortzone. Waar "The Last Jedi (2017)" nog hoop zocht buiten de restricties van familiebanden en voorspelbare verhaalelementen is deze finale erg slaafs aan voor de hand liggende verwachtingen. Gelukkig is het hart van deze trilogie niet verloren gegaan, want de emotionele band tussen Rey (Daisy Ridley, toont met knappe acteerprestaties dat ze deze reeks aan elkaar kan houden) en Kylo Ren (Adam Driver, zet een gelaagde Kylo Ren neer, die net als Rey worstelt met zijn identiteit, verleden en toekomst), die nu zelf de Opperste Leider is geworden, is wederom sterk en de momenten waar J.J. Abrams focust op hun personages werken het beste.

Ook weten de vele "lightsaber" gevechten en de prachtige muziek van John Williams deze finale nog enigszins te redden van zijn ondergang. En op het einde was het ook mooi om te zien dat Rey uiteindelijk ook een achternaam krijgt, namelijk die van Skywalker (waarbij je dan Luke Skywalker en Leia Organa als een soort van geesten op de achtergrond ziet). Visueel gezien zag het er natuurlijk allemaal weer fraai uit en hier en daar zit er ook wat humor in en dat o.a. van nog een nieuwkomer, namelijk de kleine Babu Frik (haalt bepaalde gegevens op bij C-3PO en reset hem daarmee ook).

Al met al is "The Rise of Skywalker" niet mijn gewenste finale geworden waar ik op gehoopt had (wat dat betreft was "The Last Jedi (2017)" van regisseur Rian Johnson toch een pak gewaagder), maar krijgt de reeks wel een slot dat de fans verdienen. Omdat dit nu toch echt het slot is, ben ik mild en geef ik hem toch nog een nipte voldoende, namelijk 3,0*. De goden van het Star Wars-universum broeden allicht alweer op nieuwe avonturen, maar moeten eerst de resetknop maar eens indrukken.

P.S. De Star Wars reeks wordt met dit slot ook nog meer politiek correct, want op het einde zie je namelijk twee vrouwen kussen tijdens de feestvreugde.

Tsja ik vond de vorige Star Wars erg tegenvallen, maar The Force Awakens erg goed. Verder geen grote Star Wars fanaat. Alle nostalgie doet mij dus vrij weinig. Vond de scenes met Lando af en toe wat pijnlijk bijvoorbeeld. Tuurlijk ziet het er allemaal prachtig uit en Daisy Ridley doet het super, maar het verhaal is gewoon heel erg mager en de dialogen net als bij de vorige om te janken.

2.5*

Babu Frik 0wns wel

Verder vooral blij dat het er allemaal op zit. Werd echt steeds meer een Soap in Space dit. Met elke nieuwe film beroerder verwikkelingen en cheesy lines.

Nu afgesloten en klaar hoop ik.

Eigenlijk heeft niets meer de oude trilogie kunnen evenaren.

Redelijk sterke afsluiter. Vanaf het begin ligt het tempo hoog. De opbouw lijdt daar niet onder. Abrams maakt er een mooi geheel van. Rust momenten worden afgewisseld met fraaie actiescenes die er spectaculair uitzien. Minpunt is alleen de voorspelbaarheid. Het is allemaal net iets te positief wat ten koste gaat van de spanning. Je mist echt een verrassende wending of een memorabele scène. Verder is het prima vermaak met top special 4.0

Heerlijke laatste film van de derde SW trilogie. Wat mij betreft de beste uit dit drieluik, ik heb genoten. Goede spanning, lekkere actie en voldoende diepgang. Er wordt royaal gesmeten met karakters uit het verleden, hoewel dat als weinig origineel kan worden ervaren voerde het ‘feel good gevoel’ bij mij de boventoon. Kleine slordigheden en wat stof tot opzoeken en nadenken daar gelaten liep ik vanmiddag dik tevreden de bioscoop uit. 4*

Star Wars: Episode IX - The Rise of Skywalker

De grande finale? Ik hoopte erop, omdat ik na het vorige deel weinig idee had waar de trilogie heen zou bewegen indien het geen herhaling van deel vier tot en met zes wilde worden.

Maar aan het eind van deze trilogie blijft toch vooral teleurstelling beklijven. Het grootste manco van deze nieuwe trilogie is dat er geen wezenlijk nieuwe verhaallijn geschreven is. Het is een synthetisch geheel van nieuwe karakters met het oude verhaal, zoals we dat ook uit deel IV-VI kennen. Ik vind het teleurstellend dat er geen enkele moeite is gedaan om daar vanaf te stappen. Het lijkt me, indien je de film gezien hebt, overbodig om te parallellen te trekken, want die liggen enorm voor de hand. Deel I tot en met III is misschien niet het best geworden, maar was nog wel in staat met een andere verhaallijn op de proppen te komen.

Door het gebrek aan creativiteit maakt het acteerwerk, de cinematografie of de CGI mij ook niet zo veel meer uit. Dat is prima en naar verwachting voor deze tijd.

Ik meen mij te herinneren dat ik in mijn review van deel 7 schreef dat het begrijpelijk was om na een lange tijd, waarin de saga eindelijk verder gaat, in het eerste deel op safe en vertrouwd te spelen door zoveel elementen uit deel IV terug te laten komen, maar dat Disney ook zou moeten bewijzen tot het creëren van een wezenlijk nieuw verhaal in staat te zijn. Dat is niet gebeurd. Het is het doodmelken van de koe geworden.

Daarom sluit ik mij ook aan bij bovenstaande auteur, dat Rogue One de beste Star Wars film uit de afgelopen jaren is. Een prima stand alone en volwassen film, met een eigen verhaallijn. Deze drie slappe aftreksels van Lucas' origineel waren daar helaas niet toe in staat.

3*

Mijn 1700e stem - en tevens mijn laatste van 2019 - gaat naar de afsluiter van een saga die ik al sinds mijn kindertijd volg. Ik kwam als eerste in aanraking met de prequels en daarna pas met de originele trilogie. Ik was wel even een groot Star Wars fan destijds, maar je zou het ook een rage kunnen noemen. Ik raakte er namelijk na een jaar (of twee) wel wat op uitgekeken. Dingen als de Ninja Turtles en Harry Potter waren zonder twijfel van grotere invloed op me.

Desondanks heb ik hier wel altijd van kunnen blijven genieten. Onlangs even tussen alle drukte door Episode I-VIII teruggekeken en het blijft een fijne filmervaring. Ik zou wel bij enkele films mijn mening iets moeten bijschaven, maar over het algemeen was het weer erg vermakelijk. Ook The Force Awakens en The Last Jedi vielen opnieuw in de smaak. Voor die laatste vreesde ik wel een beetje na alle negativiteit die de film voor de kiezen heeft gekregen - en het is inderdaad een beetje een buitenbeentje dat zeker zo haar minpunten kent - maar er waren ook een hoop zaken die ik zeer kon waarderen. In visueel opzicht behoort die film tot de top van de saga wat mij betreft. Voor The Rise of Skywalker had ik me bewust van tevoren niet ingelezen, dus ik had geen idee hoe de film ontvangen was. Ook kan ik niet zeggen dat ik met bepaalde verwachtingen ging kijken. Ik liet het allemaal over me heen komen.

Ik heb de film inmiddels twee keer in de bioscoop gezien. Niet omdat ik het de eerste keer zo uitmuntend vond, maar ik wilde dit met zowel een vriend als mijn vader op het grote scherm zien. Desondanks vond ik het zeker geen straf en ik moet zelfs toegeven dat ik er de tweede keer nog meer van genoten heb dan de eerste keer. The Rise of Skywalker begint met de terugkeer van Palpatine; iets waar de film al meteen omstreden door wordt. Goedkoop of juist spitsvondig? Ik neig meer naar het laatste. Zijn terugkeer zorgt ervoor dat deze trilogie een directe link legt met de prequels en de originele trilogie, hetgeen ik tot aan deze film toch een beetje miste. Natuurlijk zou je kunnen zeggen dat het wel heel erg overkomt als een laatste redmiddel om het merendeel van de fans tevreden te krijgen, maar ik vond het persoonlijk wel geloofwaardig. Er is immers volgens mij maar één personage in alle voorgaande films die hint te weten hoe hij de dood kan omzeilen. Die connectie wordt hier ook heel mooi gemaakt vond ik. Meer dan het herhalen van een eerder gebruikte quote (''The dark side is a pathway to many abilities some consider to be unnatural.'') heeft de film eigenlijk niet nodig. Daarnaast is het gewoon fijn om Ian McDiarmid hier weer aan het werk te zien. Palpatine heeft er overduidelijk zo veel lol in dat hij door- en doorslecht is dat het een feest is om naar te kijken.

De eerste keer dat ik de film zag had ik mijn twijfels bij de onthulling omtrent Rey, maar de tweede keer had ik er meer vrede mee. Het neemt immers wel enkele vraagtekens weg die ik eerder had bij dit almachtige personage. Ik blijf wel van mening dat dit een plottwist is die er vooral voor het schokeffect in verwerkt lijkt te zijn. Prima dat Palpatine een zoon heeft die hij verstoten heeft, maar wanneer deze zoon voor het eerst in beeld kwam had wat mij betreft meer uitgediept mogen worden. Bij Star Wars hoef ik echt niet alles uitgelegd te krijgen, maar dat was wel een opvallend punt waar ik graag wat meer over had gezien. Het valt op dat J.J. Abrams verder wel alles uit de kast haalt: de avonturen op Pasaana en Kijimi zijn leuk en zitten barstensvol prachtige actie, de climax is spectaculair en ook Han en Luke krijgen ieder nog waardige laatste scène. Overigens mijn volledige respect voor hoe ze Carrie Fisher hierin verwerkt hebben. Wederom iets waar ik huiverig voor was, maar dit is echt heel mooi opgelost. Ook de bombastische muziek van John Williams verdient het om in het zonnetje te worden gezet: naar mijn mening een essentiële factor binnen deze reeks.

Wat mij betreft dus een volwaardige Star Wars film en een goede afsluiter van de Skywalker saga. Het is jammer genoeg wel merkbaar dat er niet vooraf een duidelijk plan was uitgedacht voor de drie films. The Last Jedi en The Rise of Skywalker sluiten daardoor niet helemaal lekker op elkaar aan vind ik, hoewel ik beide films afzonderlijk wel goed vind. Ik ben het niet met alles eens (had Kylo Ren nou echt die laatste val moeten overleven?) en de film laat hier en daar steekjes vallen, maar dat geldt eigenlijk wel voor vrijwel iedere Star Wars film. Ik zie deze nieuwe trilogie wel als een mooie aanvulling op de twee bestaande trilogieën. Dit slotstuk is daar absoluut medeverantwoordelijk voor. De laatste scène van The Rise of Skywalker liet me achter met een glimlach en een tevreden gevoel.

4*

Mijn mening voor wat betreft dit deel ?

Wat een klotefilm.

Tot zover mijn mening.

Groetjes, Primemover

Visueel overdonderend sluitstuk van de trilogie, meeslepend en erg spectaculair. Inhoudelijk is het allemaal wel wat minder geslaagd helaas. Het uitgangspunt van de film is eigenlijk al vrij belachelijk, en gaandeweg zijn er heel wat WTF?-momenten. De personages worden daarnaast meer dan ooit gereduceerd tot karikaturen. Regisseur J.J. Abrams probeert krampachtig om niemand voor het hoofd te stoten, met als gevolg een film die iedereen waarschijnlijk best oké zal vinden maar die zich nergens echt weet te onderscheiden binnen het Star Wars-universum.

Deze film twee weken geleden in 3-D te Antwerpen gaan zien.

Ik heb mixed emotions wat deze film betreft.

Van de ene kant is dit een lekkere vlotte blockbuster, vol actie, spanning en vaart, met goede SFX,

maar.... van de andere kant is dit een erbarmelijk slecht geschreven verhaal, die zijn eigen trilogie niet serieus lijkt te nemen, want net als bij de vorige film, wordt er totaal geen rekening gehouden met zo'n beetje alles wat zich er voor heeft afgespeeld. Het resultaat is dat je drie afzonderlijke films krijgt, die op zich niet eens slecht te noemen zijn, maar als geheel als los zand aan elkaar hangen, met een niet al te logische verhaalverloop.

Het lijkt er nu meer op dat regisseur Abrams alles, wat hij in zijn hoofd had voor film 2 en 3 van deze trilogie, in deze laatste film heeft gepropt, met als resultaat dat de film overvol voelt en alles heel vluchtig en gehaast overkomt, zonder al te veel diepgang en -met de vorige film in gedachte- ook niet al te veel logica.

Ook is het vrij duidelijk dat Abrams met een aantal problemen te maken kreeg, doordat regisseur Johnson bij het vorige deel plotseling een aantal belangrijke plotlijnen en karakters op een zijspoor heeft gezet, of er geheel heeft uitgeschreven, waarbij uiteraard het voortijdig om laten brengen van de hoofdschurk het belangrijkste probleem was en de oplossing nou niet bepaald logisch is, want met het terug brengen van Palpatine als schurk doe je feitelijk de originele trilogie en de hele verhaallijn van Luke en vooral Anakin -incl. zijn opoffering- te niet, want blijkt nu totaal nutteloos te zijn geweest.

Verder allerlei rare plottwists zoals Chewbacca, die om het leven lijkt te zijn gekomen bij een exploderend vaartuig, maar één minuut later blijkt hij in een andere te zitten, waar tot dan toe totaal geen enkele aanwijzing voor was, dat die ook maar in de buurt zou zijn.
Om nog maar te zwijgen over het subplotje van de spion en de krankzinnige onthulling wie dat dan blijkt te zijn, met als vage verklaring: "ik wil niet dat Kylo Ren wint.", of woorden van die strekking. Alsjeblieft, zeg....! Valt nog mee dat hij niet plotseling achter Pieter Konijn aan ging rennen, dat had zelfs nog logischer geleken, dan waar ze nu mee zijn gekomen.

Ook qua verdere karakter ontwikkeling is het niet al te best. Rey en Ben gaan nog, eigenlijk zijn die -ondanks het zwalkende script- verrassend goed, maar wat er met Poe en vooral Finn is gedaan is uitermate zwak. Poe is niet veel meer gebleken dan een tweederangs Han Solo, zonder diens charisma en uitstraling, terwijl Finn, die als een zeer interessant karakter startte, nu inmiddels is gereduceerd tot slechts een meeloper met de rest van de hoofdrolspelers, een kleurloze en oninteressante sidekick en niet veel meer dan dat! Eeuwig zonde!

De finale is tenslotte een magere kopie van de vele malen betere finale van Return of the Jedi, met regelmatig één op één scene's en zelfs zinnen, maar dan zonder de echte spanning en emotie, die het origineel wél had. Wat een zwakte bod!

Kortom: als op zich staande film is het best een fijne spectaculaire blockbuster, maar als einde van een trilogie én zelfs van een hele saga, is dit absoluut ondermaats en gewoon niet goed genoeg.

Met heel veel moeite, omdat het wél vermakelijk was, een zes min, nou vooruit: drie sterren.

Toch maar naar de laatste Star Wars-film geweest om een tijdperk af te sluiten.

Het was voor het eerst in deze nieuwe trilogie dat er wat interessante ideeën waren, maar de uitwerking was opnieuw zo belabberd. De drie films haken totaal niet op elkaar aan en het lijkt er zelfs op dat men geen idee had hoe het zou eindigen toen aan episode 7 werd begonnen. Waarom niet Palpatine er vanaf het begin er bij betrekken en echt ergens naar toe werken in plaats van ineens uit het niets? Nu wordt het er op het allerlaatste moment aan de haren bij gesleurd. Ik snap wel dat ze Palpatine erbij hebben moeten betrekken want de vorige film had eigenlijk alle verhaallijnen van de nieuwe trilogie al afgesloten, er was geen conflict meer...

Daar komt nog bij dat de nieuwe personages eigenlijk maar karikaturen blijven. Luke en Anakin waren sterke karakters door hun gebreken. Luke was eigenlijk maar een eenvoudige en ietwat naïve boerenzoon die door hetgeen hij meemaakt en de training van Obi Wan en Yoda een Jedi-meester werd. Anakin was een getalenteerd piloot, maar worstelde met zeer invloedrijke problemen die hem in tweeën scheurde. Rey heeft meteen alles al (en ok dat wordt verklaard, maar dat is zo magertjes uitgewerkt).

Het meest ergerlijke was toch wel dat de nieuwe trilogie de plotconstructies van de originele trilogie voortdurend spiegelt en alles zo ontzettend overpowered is om vervolgens met een zwak Deus Ex Machina-einde te komen (iedere film opnieuw!). Steeds weer een groter superwapen of grotere vloot die vernietigd moet worden. Steeds weer een bad guy die een held wil overhalen naar zijn kant. En in de nieuwe trilogie moet het ook allemaal groter en spectaculairder. Steeds weer het zelfde liedje.Dan kun je wel met een hele nostalgia trip aankomen (Rey Skywalker... diepe zucht), maar daardoor voel je als fan alleen maar zwaar genaaid... Überhaupt vind ik dat de nieuwe trilogie zijn eigen bestaan helemaal niet heeft kunnen rechtvaardigen. De Prequels vullen het gat voor de originele trilogie, deze trilogie vult helemaal niets. Ik zie het wel wat ze proberen te doen met het gouden lightsaber: Alle Jedi leven in haar voort (om een of andere reden) en alle Sith (want Palpatine), maar omdat er nu zo halsoverkop even bij te betrekken en flinterdun uit te werken...

Nee, Return of the Jedi was een prachtig einde voor dit verhaal en met Revenge of the Sith gaf George Lucas het beste afscheid van dit franchise dat mogelijk was geweest. Meer is echt niet nodig mijns inziens.

Zodra de soundtrack start en de titel Star Wars in het beeld verschijnt ben ik verkocht, in die bioscoop stoel zit dan dat jochie van 13 jaar die ooit begon met "A New Hope" in 1977. Ja een echte Star Wars nerd, ik weet het... En dan nu Star Wars: Episode IX - The Rise of Skywalker, so here we go...

Er is al veel gezegd op het internet van voorstanders en tegenstanders van deze film, en eigenlijk hebben ze beide gelijk. Deze laatste trilogie is niet echt best, en qua verhaal rommelt hij aan alle kanten. Er was duidelijk geen of weinig visie bij het creëren van deze verhaal lijn. Ze zijn dan ook als losse films goed te zien, en je hoeft dan ook niet alles te weten over alle karakters en waar ze vandaan komen. Er word ook veel gezegd dat er nog al veel fan-service verwerkt is in deze films, klopt ook. Maar om eerlijk te zijn vond ik dat totaal niet vervelend en bracht het bij mij vaak een nostalgische glimlach boven. Maar goed nu "The Rise of Skywalker". Alles wat in "The Last Jedi" onbeantwoord bleef word al gauw in het begin van de film beantwoord of rechtgezet. Er zit een hoog tempo in het verhaal, en de acties en omgevingen/planeten zijn dan ook mooi in beeld gebracht. Naast nieuwe karakters komen de oude uit de originele delen ook nog terug, plus Star Wars veteranen Lando Calrissian (Billy Dee Williams) en Palpatine (Ian McDiarmid). Het blijft een verhaal van goed tegen slecht maar er is niet echt bijzonder veel meegedaan. Het verhaal is behoorlijk voorspelbaar, en wat een enorme twist had moeten zijn zag je al lichtjaren van te voren aankomen. Is deze trilogie dan slecht? Nee absoluut niet. En "The Rise of Skywalker" maakt een mooi eind aan de Skywalker saga. Naast de 2 spin-off tv-series "The Mandalorian" en "Obi-Wan Kenobi" (die nog gemaakt moet worden) hoop ik dat dat ze voorlopig geen nieuwe Star Wars fims zullen maken. Soms is het ook goed om klaar te zijn met een reeks. Is "The Rise of Skywalker" een aanrader? Absoluut!

Na het polariserende The Last Jedi, stond Abrams terug aan het roer om de Star Wars saga af te sluiten. Een erg moeilijke taak, daar niet van, maar dit had toch echt beter gekund en gemoeten. De sequel trilogy heeft 1 groot probleem: een totaal gebrek aan visie, planning en structuur. Hoe kan je het als Disney zijnde in je hoofd halen om aan een nieuwe Star Wars trilogie te beginnen, zonder een idee te hebben waar het doorheen de drie delen naartoe gaat. Artistieke vrijheid voor de regisseurs is allemaal goed en wel, maar dan krijg je wel het rommeltje dat je nu hebt. Daarom zijn de sequels, puur als drie aparte films, zeker niet slecht (wat mij betreft), ook deze niet, maar in trilogieverband en in relatie met de eerste zes films is het een enorme mess.

Maar bon, deze negende en laatste films dus. Zoals ik al zei, als op zichzelfstaande film erg vermakelijk, maar dit hoort dus de grote afsluiter te zijn, en dat merk je nergens aan. Tuurlijk, Palpatine wordt er eventjes bijgehaald als de big bad guy, maar het is zo belachelijk duidelijk dat dit een noodoplossing was. Ook helemaal geen verklaring of niets, de kijkers moeten het maar gewoon accepteren zonder na te denken. McDiarmid zet evenzeer wel weer een erg leuke rol neer, het is duidelijk dat hij er plezier in had.
Het tempo is snel, zéér snel. Er is amper ademruimte en zeker de eerste helft komt chaotisch druk over. Het is allemaal vermakelijk en avontuurlijk, dat zeker wel. De film scoort z'n punten in de laatste drie kwartier wat mij betreft. Ondanks alles was ik met het werkelijke einde best nog wel tevreden. Het einde van Return of the Jedi is beter en ook vele malen vrolijker, maar dit was niettemin ook goed genoeg.
Ridley en vooral Driver doen het uitstekend, de rest van de cast krijgt niets om mee te werken. Het duel tussen Rey en Kylo op de oceaan, de redemption van Ben Solo en het daaropvolgende emotionele gesprek tussen vader en zoon Solo vond ik de beste scènes van de film. Adam Driver weet in de laatste akte van de film zonder woorden, maar met enkel gezichtsuitdrukkingen en lichaamshouding, duidelijk te maken dat Ben Solo terug een good guy is. Erg knap staaltje acteerwerk. 1 erg mooie scène daarnaast nog vond ik om op het einde de stemmen van praktisch al de Jedi uit de hele saga te horen. Als kind opgegroeid zijnde met de prequels toch leuk om Anakin of Qui-Gon even te horen.

Nja, moeilijk om hier dan een cijfer op te plakken. Als grootse afsluiter schiet ie tekort, de sequel trilogie is nu nog meer als ervoor een verhaaltechnische rommel en het verhaal is erg afgezaagd/onorigineel. Is het dan een slechte film? Nee, wat mij betreft niet. De film verveelt door het hoge tempo geen seconde, het avontuurlijke gevoel is groot, er zitten enkele erg sterke afzonderlijke scènes in, het lot van zowel Ben als Rey is logisch en visueel is het natuurlijk een plaatje.
En wat betreft al die agressieve negativiteit; het mooiste is en blijft natuurlijk dat een nieuwe generatie kinderen hierdoor Star Wars heeft ondekt. Over vijftien jaar ga je genoeg stemmen op het internet horen die roepen dat de sequels geweldige films zijn, net zoals nu met de prequels gebeurt (heb ik de indruk). Er zijn véél problemen met deze trilogie, en ja, met een betere visie had hier iets véél beters van gemaakt kunnen worden. Maar voor wie deze films echt niet kan verdragen, is het einde van episode VI nog steeds een mooi stoppunt, zou ik dan zeggen.

3.5*

Puur op nostalgisch gevoel en ook een beetje als fan deze (slot)episode meegepikt. Onder het mom van de Star Wars saga kan veel en gaan er ook velen plat op de buik. Misschien niet slecht dat er een einde aan gekomen is. Plotmatig wordt alles in dit deel aan elkaar gebreid, maar echt vloeiend vond ik het niet. Eerder wat geforceerd.

Wel interessant was de eeuwigdurende twijfel tussen The Dark Side and The Force waarmee Kylo Ren en Rey te maken krijgen. De verpersoonlijking van The Dark Side onder vorm van Palpatine was noodzakelijk om tot een degelijke afronding te komen, maar kwam uit het niets. Ik blijf Rey maar een matig personage vinden (degelijk geacteerd, dat wel), maar haar persoonlijkheid om het te schoppen tot een Jedi vond ik te mager (en te weinig uitgewerkt). Dat was toch anders bij Luke of Anakin destijds.

De actie ziet er goed uit. Veel gevechten en het lasergevecht op zee was er eentje om duimen en vingers af te likken. De luchtgevechten, zeker die op het eind, nogal voorspelbaar en melodramatisch, maar de CGI maakte veel goed. Weinig vervelende momenten ook in de film. Het is een vlotte blockbuster en hier en daar met wat humor. C3PO blijft een geweldig personage, net als Chewie. Sowieso een degelijke afsluiter waarbij alle puzzelstukjes iets te makkelijk in elkaar passen, maar kom. Heb me wel degelijk vermaakt!

Verschrikkelijk saai, rommelig en lachwekkend. Wat een janboel is hier van gemaakt, niet om aan te zien.

Als Star Wars fan zeg ik: leuke film die je gezien moet hebben. Zeer spectaculair.

Als filmliefhebber kijk ik toch wat kritischer en voelt dit als een oppervlakkige film. Dit bewijst eigenlijk onbedoeld dat de impact die Star Wars in het verre verleden heeft gemaakt nooit meer te evenaren valt. We leven tegenwoordig in een ander tijdperk: vroeger was het experimenteren met filmstijl en special effects, gecombineerd met een episch verhaal waar je middenin viel. Tegenwoordig is het alleen nog audiovisueel spektakel met veel open eindjes met de nadruk op commercieel succes met de hoogst mogelijke potentie om het uit te melken.

Beetje jammer, maar Star Wars verliest een beetje zijn magie door deze films.

Begrijp me niet verkeerd, dit is een leuke film om een keer gezien te hebben.

"It's treason, then."

Ik ben eigenlijk deze maand tot de zwaarmoedige conclusie gekomen dat Star Wars misschien wel niet tijdloos is. The Force Awakens was redelijk vermakelijk, vooral terend op Han en Lukes afwezigheid. The Last Jedi was ronduit respectloos. The Rise of Skywalker is op sommige momenten zelfs lachwekkend. Deze film beschikt over veel aspecten die een Star Wars film normaal aantrekkelijk maken. Een strijd tussen goed & kwaad, een vertrouwde villain, een aantal oude bekenden en genoeg spacebattles en andere actie scènes. De score is oké. Toch begint de overdaad aan fan service te schuren. Is dit concept überhaupt tijdloos? Zijn juist de Star Wars fans niet toe aan iets nieuws?

Enfin, de eerste 40 minuten van de film zijn een absolute chaos. Hier en daar vermakelijk met wat prachtig ogende actie-scènes, maar ik zou jullie niets over het verhaal kunnen vertellen. Hiervoor is het verhaal veel te rommelig en gebeurt er ronduit teveel.

Wanneer de personages landen op Pasaana, wederom een woestijn-planeet, krijgt het publiek de kans om op adem te komen. Desalniettemin overspoelt nu de tsunami aan fan service het publiek. Op de achtergrond vindt het Aki-Aki Festival plaats, the Festival of the Ancestors. Dit festival vindt eens in de 42 jaar plaats.. Juist. Toevallig was de vorige editie tegelijkertijd als de release van A New Hope. En dit is niet de enige fan service die ons op deze planeet door de strot wordt geramd. Even later komen ze good old Lando tegen. Erg toevallig dat deze oud-gediende al die tijd op Pasaana is gebleven. Het gezelschap verdwijnt even later in het drijfzand wat eveneens een goedkope knipoog is naar eerdere films. Vlak voordat deze gekkigheid zich afspeelt probeert Finn iets aan Rey te vertellen, wat wederom een slappe verwijzing is naar de originele trilogie.

Ik zal jullie besparen om alle goedkope fan service in deze film te benoemen, maar kom op. Deze film heeft absoluut geen eigen identiteit en dito bestaansrecht.

Laten we het nog wel hebben over het onrecht wat een aantal personages is aangedaan. Nee, ik heb het niet over Luke Skywalker, die in deze film een lachwekkend cameo heeft. Ik heb het met name over Finn, het enige personage met potentie. De hele film loopt hij achter Rey aan om haar te vertellen dat hij óók the Force voelt, daarmee is zijn hele verhaallijn uitgelegd. Het interessante aan Finn is zijn duister verleden. Hier wordt geen enkel moment op terug gegrepen. Zonde. Andere personages die worden 'verneukt' zijn General Hux, Poe (nu letterlijk een Han ripoff, Rose en Chewie.

Al met al een film die ondanks alle pracht en praal soms pijnlijk is om te aanschouwen. Juist als fan van de originele trilogie was ik toe aan vernieuwing. Er zijn veel non-canon verhalen verschenen die voort borduren op Lucas' zijn universum, maar wel hun eigen saga creëren. Er zit zelfs een misselijkmakende knipoog naar Avengers: Endgame in deze film. Laten we hopen dat Disney als volgende stap geen Marvel-Star Wars crossover op de markt gaat brengen.

Deze drie films zijn voor Disney laaghangend fruit gebleken. Star Wars is een franchise waaraan Disney zo snel en zo veel mogelijk geld aan wil verdienen. De Han Solo film is geflopt en the Rise of Skywalker is gered door de feestdagen. Disney loopt vanzelf een keer tegen de lamp.

*2.0

Ik wilde toch nog iets kwijt over het einde. Wat ontzettend fout. Even een opsomming:
- Poe is de wanhoop nabij, precies op dat moment komt Lando aanzetten met duizenden schepen aan versterking. Een vervelende knipoog naar Avengers: Endgame;
- "I am all Jedi vs I am all Sith", zelfs voor Star Wars quotes is dit lachwekkend;
- Palpatine is dusdanig sterk dat hij duizenden Destroyers de lucht in krijgt;
- Rey gaat voortaan vrijwillig door het leven als een Skywalker, ondanks dat Luke & Leia haar nooit iets over haar afkomst hebben verteld;
- Het langverwachte gevecht tussen de Knights of Ren en Kylo Ren duurde welgeteld 16 seconden;
- De kus tussen Rey en Kylo/Ben: Ondanks een totaal gebrek aan romantische klik.

Mijn verwachtingen waren al niet bijster hoog, maar The Rise of Skywalker is precies waar ik voor vreesde: een teleurstellend slotstuk van een teleurstellende drieluik. De spectaculaire actiescènes en sfeervolle werelden maskeren het rommelige verhaal ondergedompeld in een zoetsappig Disneysausje. Ook de fan service is simpelweg teveel van het goede (zeg maar gerust: geForceerd). Kortom: fraaie beelden, hol verhaal.

Star Wars werd in april 1978 uit de bioscopen gehaald en werd in de zomer van 1978 opnieuw in een groot aantal bioscopen uitgebracht.

De inflatie van de re-releases van Star Wars zullen inderdaad het resultaat niet groots beïnvloeden, omdat ze allemaal vrij kort op de eerste release zijn gevolgd. Maar ik heb gemerkt dat Boxofficemojo dit met meer films heeft gedaan, waardoor de inflatiecorrectie een zeer vertekend beeld geeft wanneer opbrengsten van re-releases worden toegekend aan het oorspronkelijke bioscoopjaar. En in veel gevallen zaten daar jaren tussen. Goede voorbeelden hiervan zijn The Ten Commandments uit 1956 en Sleeping Beauty uit 1959. Ook bij die films worden een aantal re-releases toegerekend aan de omzet van hun jaar van verschijning. Dan krijg je echt grote verschillen wanneer je de inflatie hierop gaat berekenen.

Het laatste deel van deze Star Wars trilogie. Het eerste deel beviel mij best goed, het tweede niet echt en dit derde deel ook niet echt. De vele actie en fraaie beelden maken het nodige goed, want van het plot moet deze film het echt niet hebben. Het verhaal komt rommelig over en is niet heel erg boeiend. Hier en daar duiken nog wat oude bekende gezichten op, maar met weinig overtuiging. De speelduur is aan de lange kant. Deze trilogie is uiteindelijk een teleurstelling, met name omdat het verhaal niet al te consistent is en uiteindelijk weinig inhoud heeft. Het wekt allemaal niet de indruk dat men aan het begin van de trilogie een duidelijk punt had om naartoe te werken.

Slecht.

Verbijsterend hoe snel iets met potentieel om zeep geholpen kan worden. De doorstart na de prequels was veelbelovend - ook al was het meer van hetzelfde. Het avontuurlijke van The Force Awakens had doorgetrokken moeten worden, maar met de onlogische keuzes op het einde van The Last Jedi was de schwung alweer uit deze reeks verdwenen. Ik had geen idee hoe J.J. Abrams dit ging oplossen en vooraf ook geen trailers e.d. bekeken.

Ongelooflijk welke keuzes hier gemaakt zijn. De herintrede van Palpatine is toch een flater van jewelste? Rey zijn kleindochter maken doet er nog een schepje bovenop. De cirkels die daardoor gedraaid worden, niet te geloven. Natuurlijk had The Force Awakens dat ook wel, maar daar had je toch het gevoel dat er genoeg nieuwe elementen en personages een nieuwe reeks interessant konden maken, maar op het einde van de rit blijft daar niets van over. Poe? Lullig bijvoegsel. Finn? Lullig bijvoegsel. En zo zijn er genoeg.

Slechtste Star Wars-film uit de ganse reeks en best teleurstellend gezien er in het "universum" talloze kansen zijn om iets tofs en nieuws te maken, mét genoeg knipogen naar de originele films. Bah. Zonde ook van de technologie die nu zo ver staat dat het visueel alle kansen biedt voor deze films.

2

Voor een Star Wars film zijn het prima visuals en muziek maar zoals gewoonlijk weer een slap plot met teveel retcons en nul komma nul diepgang. In plaats van inhoudelijke dialogen die de boel een keer gewicht kunnen geven, krijgen we alleen maar een hoop stille, dramatische blikken van personages die zogenaamd 'begrip', 'besef' of 'getergdheid' moeten uitbeelden. Het is pure luiheid en lafheid van de schrijvers: zelf niks interessants bedenken, maar de kijker alles laten zelf laten invullen en interpreteren. Zo moeten we maar aannemen dat Rey gewoon alles kan, er is geen echte persoonlijke ontwikkeling of opbouw. De force is uiteindelijk toch weer sterker dan de dark side (what else is new?) en met dat gegeven wordt gelijk elk beetje spanning compleet doodgeslagen.

Rey marysue't er op los, weet als vanzelf wat ze moet doen (lekker makkelijk met al die Jedi in het hiernamaals als hulpjes), weet altijd waar ze moet zijn, hoe ze het kwaad moet verslaan en gemakshalve is ze een onverwoestbare superheldin met telepathische gaven, healing powers en kan ze alles wat met de force denkbaar is. George "It's coarse, it's irritating, and it gets everywhere" Lucas zou vast trots op zijn op zulk schrijfwerk, en nee, dat is geen compliment.

De cameo's van Mark Hamill, Harrison Ford, Carrie Fisher en Billy Dee Williams zijn pure fan service en verhaaltechnisch volstrekt overbodig. De terugkeer van Emperor Palpatine sloeg werkelijk nergens op. Ian McDarmid deed het weer leuk, maar het ging gewoon nergens over.

De rest van de personages zijn nutteloos, irritant of een combinatie van beide. Adam Driver, die ik hoog heb zitten als acteur, doet wat ie kan met de slechte teksten die hij krijgt. Verder is het talent van Domhnall Gleeson en Richard E. Grant gewoon verspild.

Nou, hopelijk zijn we hiermee weer even 10-15 jaar verlost van Star Wars films. Ik verwacht ooit wel weer een reboot/prequel/preprequel/supersequel/spinoffs/superspinoffs/superprequelrebootspinoffs, want Disneys gore hebzucht kent geen grenzen.

2,75*,

Deze trilogie was eigenlijk niet best. Force Awakens vond ik nog de beste van de drie. Helaas zette het feest van de herkenning zich ook hier verder. Het leek eerder een Star Wars films gemaakt door Star Wars fans. Wie hebben we nog niet gezien? Ach ja, Calrissian en de keizer. Laten we die ook maar meespelen. En kijk, hier zien we nog eens de Ewoks. En zo volgt deze hopelijk allerlaatste Star Wars films veilig de geijkte paden. Hij is wel beter dan zijn voorganger, het levenloze "The Last Jedi", en kent wel enkele goede momenten. De scènes rond de ruïnes van de Death Star vond ik schitterend. Toch had ik altijd het gevoel dat episode VIII en IX veel beter konden. Rise of Skywalker is ook enorm snel verteld. Springt nogal van de hak op de tak. Nieuwe vijanden, nieuwe planeten, een compleet fris nieuw SF verhaal zaten er spijtig genoeg niet in. Deze fan pleasing derde trilogie blaakte niet van originaliteit. Disney heeft de legendarische filmreeks duidelijk imagoschade berokkent; George Lucas wordt gemist in de regiestoel. Daarom binnenkort nog maar 's na 15 jaar de episodes I tot en met III bekijken zodat ik terug kan ervaren waar een echt goede Star Wars film het van heeft.

Episode VII : 4*
Episode VIII : 2,5*
Episode IX : 3*

Ze willen de familie (groep) aanspreken en tegelijk de fan bedienen.

Met mooie plaatjes wel te verstaan, het komt erg rommelig over want ja dat is wat Disney onder hip verstaat. Het hoge tempo verstoord de spanning en het in levensvermogen zoals dat toch wel meer aanwezig was in de vorige delen. Disney zit in een moeilijke spagaat, de familie te goed houden of de fan geven wat het in het begin het geval was. We kunnen in ieder geval geen hardcore Star Wars meer verwachten maar het is ook wel begrijpelijk anno 2020....

Serieuze typefout, bedoelde Harrison Ford. Zat met George Lucas in mijn hoofd...

De grande finale dus. Met veel toeters en bellen, of wat had je gedacht?

Hoewel. Finale? J.J Abrams zet toch maar mooi de poort open naar een vervolgreeks. Enfin, wat mij betreft is het welletjes geweest.

‘The Rise of Skywalker’ synthetiseert nog een keer mooi dat goedheid meer moed en kracht vraagt dan kwaad. De worsteling van het universum is eigenlijk de worsteling van ieder individu: kiezen tussen het juiste pad of dat van de verleiding, dat onvermijdelijk op (zelf)vernietiging blijkt af te stevenen.

Dit negende deel haalt bovenstaand conflict eens te meer naar boven op zowel het persoonlijke niveau (Ben en Rey, reeds voorgekauwd in de voorgaande delen trouwens) als het collectieve (The Final Order versus The Resistance, idem dito). En zo vallen alle puzzelstukjes alweer netjes in de plooi.

Aardig. Maar meer ook niet.

3*

Ben eigenlijk best blij dat het erop zit,de laatste delen van het Star wars universum waren wat verhaal betreft toch min of meer een herhaling van zetten,maar dan met betere speciale effecten en mindere acteurs.

Ik denk ook dat het kijkgenot,wat toch ook Star Wars: Episode IX - The Rise of Skywalker wel degelijk weer oplevert,wat mij aangaat voor een groot deel is gebaseerd op nostalgische gevoelens en dat de makers er elke keer weer net genoeg nieuwe en/of interessante elementen aan toevoegen om de potentiële kijker toch weer over de streep te trekken.Het is meestal dan ook zo dat de voorpret groter is dan het zien van de uiteindelijke film zelf.

Het verhaal in dit laatste deel verloopt vrij voorspelbaar en er worden zelfs weer wat oude koeien van stal gehaald.De beelden en de actie scenes zijn mooi,spectaculair en overtuigend,iets wat bij de acteurs alleen voor Oscar Isaac,Domhnall Gleeson (jammer genoeg is zijn rol hier een stuk kleiner dan in the Last Jedi) en natuurlijk Ian McDiarmid geldt.

De makers en bedenkers van deze blockbuster zouden eens een voorbeeld moeten nemen aan hun collega's van de game the Knights of the old republic,die komen tenminste wel met originele nieuwe Star wars verhalen en personages op de proppen.Zo iemand als de Mandelorian Canderous Ordo zou in deze film een verademing zijn geweest.

Star Wars: Episode IX - The Rise of Skywalker is dan ook voornamelijk onderhoudend met een paar kleine maar niet onverwachte verhaalwendingen maar je kunt er ondertussen ook rustig iets anders bij doen.