Meningen

Dit keer geen (wat) langere review. Maar ik wil wel even wat kwijt wat me opviel aan de film.

The tale of the 3 brothers animatie 5* Voor dat stuk. Ik vond de lange vingers, het krullerige, de soort van Chinese vorm van tekenen erg geweldig.

Ik heb het boek heel erg lang geleden gelezen, maar volgens mij is in ieder geval de hoofdlijn redelijk goed weergegeven. Goed ook dat er tijd genomen werd om afscheid te nemen van dingen als zijn 'slaap'kast. Een andere filmmaker had dat misschien overgeslagen omdat het totaal oninteressant over kan komen.

Ik vond de beginscene ook erg mooi. En het leek voor de helft van de tijd of je naar een scene toe vloog. Zonder 3D. Erg fijn gemaakt.

Even een dikkepluim voor Helena & Emma, die toch wel echt schitterden in deze film.

Netjes geeïndigd. Het zag er allemaal weer top uit. 4 Dik verdiende sterren.

We zijn bij het einde van de films gekomen. Dat is maar goed ook, want de boeken had ik al lang en breed uit.

Voor zover ik me kan herinneren hebben ze de hoofdlijn goed genoeg gevolgd. Wel vond ik dat ze Perkamentus zijn jeugd maar slecht hebben toegelicht. Mijn mede biosgangers wisten nu ook dat het niet een totale goedzak was, maar ze missen nu toch wat informatie.
Er zat wel een fijne spanningsopbouw in de 'Battle for Hogwards'. Wel vond ik het gevecht te massaal. Ik kan me niet herinneren gelezen te hebben dat Voldemort zo'n massaal leger had. Ook heb ik de centaurs gemist, die volgens mij ook in dat gevecht voorkwamen. Die muziek bij het opstellen van de verdediging sprak me wel aan.
Verder wat pluspunten voor de herinneringen van Snape. Voor mij (en hopelijk alle lezers) een belangrijke passage uit het boek die zeker niet gemist zou moeten worden. De effecten die hierbij werden gebruikt vond ik zelfs zonder 3D ook mooi en sfeervol.
Ik miste de emotie in de scene waarbij Harry de geesten van zijn dierbaren ziet. Dat was zo mooi in het boek, maar hier miste er iets. Dat vond ik erg jammer.
ik las hier dat het een en al een rollercoaster film was, maar dat viel wel mee. Er zaten goede rustpunten in die ook in het boek onmisbaar waren. Zo ben ik bijvoorbeeld nog steeds dol op de technische toverstokpraatjes. Dat is toch wel een echt een HP-ding. Toch hield ik wel een soort rollercoaster gevoel omdat gebeurtenissen elkaar lekker snel opvolgden.

Voor mij hoeft geen acteur of actice voor deze film een oscar te winnen. Ze vulden hun rol prima in hoor, Radcliffe ook. Toch jammer dat net nu hij het karakter in de vingers heeft het weer moet loslaten. De volwassenen hadden voor het grootste gedeelte van de film wel een goede mate van aanwezigheid en herkenbaarheid voor ook de niet-fans. Stiekem heb ik soms best moeten lachen om de oneliners die de schrijvers in de film hebben gegooid.

Verder zag de film er in 2D heel mooi uit. Met het bekijken van wat youtube-jes dacht ik dat hij te donker zou zijn, maar dat viel me alles mee. Het kleurgebruik is gewoon goed. Verder vond ik de draak mooi gemaakt, blijf ik iets met Hogwards hebben, enz. Ik moest lachen om de manier waarop het Geheime Kamer-gedeelte werd afgesloten. De punten waarbij gebruik gemaakt zou kunnen zijn van 3D waren wel te spotten, maar daar mis je niets mee. Trust me.

Verder moet ik nog even pluspunten geven voor het vertrouwde gevoel in de film. Gelukkig hebben ze net als in het boek nog een eerbetoon gegeven aan de bekende wezens, items, personages, passages enz.
Een welverdiende 4*.

De bioscoop zat weer vol. Altijd gezellig, als er tenminste niet 2 giebelgeiten naast je zitten. Ik heb maar geprobeerd me er niet te veel aan te ergeren.

De film zelf begon goed. Eigenlijk veel beter dan ik van andere Potters gewend was. De spanningsboog was trouwens helemaal anders. Begin met spanning, lang middenstuk met af en toe een spannend gedeelte, en een heel snel slotstuk. Beetje vreemd.

Het is al een hele tijd geleden dat ik het boek heb gelezen, en vervolgens moesten we ook nog extra lang wachten op de film, maar volgens mij klopte hij in hoofdlijnen in ieder geval redelijk. Als ik zo wat reacties las, ben ik zelfs blij dat ik het boek al zolang niet meer heb gelezen.

Vat mij betreft hadden ze de gezellige scenes wat korter mogen houden, om meer tijd te kunnen besteden aan de spannende. Die waren alweer voorbij voordat ze eenmaal begonnen waren. Of heel slordig afgewerkt, bijvoorbeeld de grotscene. Ook de dood van Perkamentus vond ik ronduit slordig en daardoor nogal oneerbiedig aan zo'n belangrijk personage van de boeken. Ze hadden bijvoorbeeld Felix best haar lied kunnen laten zingen.

Na het zien van de film had ik volgens mij hetzelfde gevoel als bij het lezen van het boek. Klaar voor de start? Af!

Zo, weer even wat lager in DE LIJST. Nummer 176. Dat kasteel ziet eruit alsof hij geïnspireerd is op Ayreon’s Into The Electric Castle (leuke cd). Of ben ik nu gek?

Deze film heeft een fijne ouderwetse tekenstijl. Uiteraard wel met de vertrouwde grote ogen zoals we dat van die Japanners gewend zijn. Het helpt prima om dit sprookje tot leven te wekken. Ook zit er veel detail in de tekeningen. Bijvoorbeeld in de kamers binnen het kasteel. Aan dit alles lijkt gedacht te zijn. Blijkbaar vonden ze het nodig om van Howl een metroseksueel te maken. Die lopen daar wel meer rond in Japan, dus ach. Zijn gezeur dat het leven zonder knap te zijn geen zin had was wel grappig.
Het verhaal duurt twee uur, maar was voorbij voor ik er erg in had. Blijkbaar had dit sprookje voldoende inhoud om er bijna in sneltreinvaart doorheen te razen. Zonder dat er scènes op rare momenten werden afgebroken of er andere dingen storen.
Bovendien is hij als volwassene prima bekijkbaar. Calcifer zou je kinderachtig kunnen noemen. Maar dat fikkie was juist zo schattig. Hoe hij steeds om zijn hout heen kroop of zich eraan vastklampte. Het zal vast eens eerder zijn gedaan, maar het is leuk gedaan. En hoe Markl om de haverklap Sofi roept is heel irritant maar eigenlijk ook te schattig voor woorden. Dat hondje was ook wel een accessoire voor de kinderen onder ons. Daar worden keuzes voor gemaakt die in een film puur voor volwassenen niet zouden passen.
Verder is liefde natuurlijk voor alle leeftijden en dat en de warmte van deze film is denk ik wel voor velen voelbaar.

België zond hem gelukkig in de originele versie uit. De stemmencast klonk lief en leuk. Behalve Markl weinig mis mee.

3,5*

Soms is een film hypewaardig. Zoals deze. Ik had het al eerder met een vriendin over deze film gehad. Zij heeft het boek ook gelezen. Ik had hem nog niet gezien, maar hij was het kijken zeker waard.

Het duurde niet lang voor ik in het sfeertje van de film zat. De gekke accentjes, klederdracht en haarstijlen maken er een grappige binnenkomer van. Zonder dat het echt komedie wordt of het los komt te staan van het verhaal. Overigens heeft de make-up, kapper en kleding dus goed hun best gedaan. Het ziet er allemaal netjes uit.

Ik kan me overigens voorstellen dat de heren die voor mij hebben gestemd, de film hierdoor minder zien zitten. Wellicht is er inderdaad meer op de dames als doelgroep gemikt.

We volgen Skeeter, die met haar schapenkrullen en haar 'rare' gedrag niet in de smaak valt bij haar omgeving. Geheel bedoeld zijn die Afro schapenkrullen en haar gedrag voor ons als kijker natuurlijk erg plezierig en zouden we haar graag toevoegen aan onze vriendenkring. (En ik snap nog steeds dat de heren minder met de film kunnen.)

Als schrijfster werken haar antennes prima en is ze gelukkig niet bang aangelegd, waardoor ze zichzelf op het pad van het filmplot zet. Dat plot is van begin tot het eind netjes uitgewerkt. In een prettig tempo. Ik mis niets en wil ook niets weg hebben.

Ook de zijplotten vond ik zeker wat toevoegen. Die met Chastain deed goede dingen. Het liet ook weer zien waarom haar help de keuzes maakte die ze maakte.

Ik weet niet in hoeverre het aan mijn pms lag, maar deze film heeft het weereens voor elkaar gekregen dat ik met een zakdoekje op de bank zat. Iets wat toch niet vaak gebeurd. Ookal zit ik in mijn vlaggetjesweek.

Ook qua acteren zit iedereen hier boven het gemiddelde. Men kan drama matchen met komedie. Kan dat alsnog realistisch maken. Kan zich inleven in mensen in een andere tijd en dus cultuur.

Stone speelt haar karakter lief, maar toch doortastend. Precies wat het nodig had.

De dames die help spelen, bijvoorbeeld Davis en Spencer, zijn daadkrachtig prettig in hun gespeelde emoties.

Howard zet een kittig ding neer, die gevolgd wordt door de rest als grote voorbeeld. Met een ernstig leuk pruillipje als het minder goed gaat.

Ook de andere dames en heren spelen zoals gezegd prima.

Ik vraag me af in hoeverre ik deze film het herbekijken waard vind. Maar toch een verdiende bijna volle score.

4,5*

Ik heb hier het boek uit ‘77. De vertaalde versie. Die had ik zo uit, dus ik ben vooral benieuwd hoe ze hier 3 films van gaan maken. Dat ben ik nog steeds.

Ik vond het een leuk (kinder)boek met veel meer vaart dan LOTR. Bij LOTR werden er vaak zo veel pagina’s gebruikt om vanalles te beschrijven dat ik op een gegeven moment steeds meer diagonaal ben gaan lezen. Terwijl ik toch echt geen hekel aan details heb, snakte ik soms naar een wilde actiescene. Of gewoon een dialoog. Dat was bij de Hobbit wel anders. Maar daar vond ik juist het getreuzel in de Gouw weer niet erg. Ook toen ik las dat wat mensen vonden dat dit een eeuw leek te duren, had ik na dit gedeelte in de film het idee dat het nogal meeviel.

Ik hou nog steeds van treuzelen in Rivendell. Het blijft een van mijn favoriete plekken in ME.

Verder irriteerde ik me onwijs aan Gandalf zijn op-het-nippertje-reddingen.

Deel 1 is me, ook qua wat is toegevoegd en weggelaten, aardig bevallen. Niet super. Vaak had ik het idee dat men meer van het boekje wilde maken dan dat het eigenlijk is. Zo episch is de Hobbit na het zien en lezen van LOTR namelijk niet. Ik vind het wel bijzonder dat het toch weer een hype lijkt te creëren.

Martin Freeman is een hele fijne Bilbo. Niets op aan te merken.

Verder was ik blij met alle onbekende baarden, ehm, gezichten. Waarbij ik sommigen toch wel te smakelijk vond om een dwerg te spelen. Ik kan me niet meer herinneren dat Tolkien op geile wijze zijn dwergen beschreef. En daarmee zijn deze dus gemiscast. Maar daarmee niet minder fijn voor het oog. Ze klonken ook veel te sexy voor een dwerg.

Ik vond McCoy ook erg leuk als Radagast. Zo schattige hippie met zijn beesies.

De bekende gezichten heb ik sinds ‘10’ jaar geleden al zo vaak gezien, ook in interviews, dat ik ze niet meer los kan koppelen van hun menselijke gedaante. Dat haalt de magie uit de film, jammer genoeg. Ik zag in plaats van hobbits, elven en tovenaars alleen maar acteurs in een mooi kostuum. Maar ook de nieuwe dwergen vond ik veel te menselijk.

Qua decors, kostuums enz. had ik eigenlijk gehoopt op een iets andere insteek dan LOTR. Om het weer iets nieuws mee te geven. Het speelt ten slotte ook niet in dezelfde tijd in ME, dus het hoeft ook niet precies hetzelfde te zijn. Behalve bij de hobbits dan, want die houden niet van verandering.

Ik wilde de film graag in 2D zien (vanwege hoofdpijn en duizeligheid), maar in die versie draaide hij niet meer. Uiteindelijk hebben we hem dus toch in 3D gezien, maar dan wel de IMAX versie. Ik vind het wel degelijk een verbeterde techniek. Alles is veel scherper, de ondertiteling, alle lagen. Het kijkt veel rustiger als de 3D versie van Avatar jaren geleden. Daar kwam ik al wankelend de bios uit. Terwijl ik wel ben gewend aan 1x per jaar Pandadroom.

Toch voelde ik 2x pijn in mijn achterhoofd, dus helemaal perfect is 3D voor mij nog niet. Maar met 3D IMAX is dit zo opgelost. De film is zonder 3D-bril al zo scherp dat je ook zomaar een gedeelte zonder kan kijken. Alleen van de ondertiteling klopt dan niets, maar aangezien mijn Engels goed genoeg is, is dat geen probleem. Nu ‘durf’ ik HFR ook wel uit te proberen.

Ik vond de bril een stuk fijner zitten dan 1 van een gewone 3D film. De brildragers onder ons vonden hem juist te strak zitten.

Overigens zag de Star Trek preview er super uit. Volgens de super enthousiaste Pathe medewerkers bij de kassa is deze weer op een nieuwe manier gefilmd (anders dan de Hobbit). Hier veel meer diepte en nog steeds erg scherp en zonder problemen kunnen kijken.

3,5* voor The Hobbit 1.

LOTR:
3 boeken
FOTR 576 pagina's in Engels, 178 min gewone versie, 208 extended
TT 464 pagina's, 179 gewoon, 223 extended
ROTK 624 pagina's, 201 gewoon, 251/263 extended

Aantal pagina's totaal is 1.664.

Films totaal gewone versie is 558 minuten.
Totaal van de extended versies is 682/694 minuten.

Hobbit:
1 boek van 304 pagina's in het Engels.

3 films:
UJ 169 min gewone versie 182 extended
DOS 161 186
BOTFA ? ?

330 minuten gewone versie tot nu toe.
368 minuten extended tot nu toe.
(Mijn excuses voor eventuele rekenfouten.)

Gewoon iets om eens over na te denken....

Daarnaast heb ik hiermee ook al veel van mijn mening gegeven over het verhaal. Ik vond het boek best grappig. Ik kwam er ook een stuk sneller doorheen dan door LOTR, wat qua opzet toch wat serieuzer was dan de Hobbit. Hierbij slaat Jackson voor mij de plank mis. Ik had liever gehad dat hij de stijl van het boek had aangehouden en er meer lol had ingebracht.
De scenes met de tonnetjes kwamen er dus bij mij wel goed vanaf.

Het geheel mist nog steeds wat van de magie van de LOTR-filmserie. Vond de epische muziek hier en daar soms zelfs wat grappig overkomen en ik begon me hier enigszins te storen aan de kostumering en make-up van de elfjes, die hier gelukkig niet zo belangrijk zijn.
De draak in al zijn rijkdom zag er wel erg cool uit.

Iedereen doet hier goed zijn best. Maar de keuzes die voor de dwergen zijn gemaakt vallen me ook tegen. De acteurs lopen meer de mens uit te hangen die toevallig erg geïnteresseerd zijn in allerlei waardevolle dingen. Niet dat ik een slap karikatuur wil zien van dwergen, maar ik mis Gimli.

Ik ben blij dat ik deze niet in de bios heb gezien. En ik wil Jackson zijn team eigenlijk ook niet teveel aanvallen, maar heel positief kan ik er ook niet over zijn.

2,5*

Nederland en kostuumdrama’s? Het land waarin we het gezegde ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’ hebben bedacht, die nu het genre met meestal een behoorlijk dramatische noot en met over de top kostuums aan gaat pakken. Ik hou er van, daar niet van, maar ik was benieuwd hoe goed we dit hier konden maken.

Een boek is meestal een stevige basis voor een film. Een film kijken zonder dat je het boek hebt gelezen is meestal een goede manier om teleurstellingen te voorkomen. Dat laatste heb ik hier gedaan. O.k., dat waren wel weer even genoeg vooroordelen.

Ik baalde wel dat men hem heeft gesplitst in 4 delen. 2 Delen was beter geweest. Maar ik zat toch weer steeds op tijd op de bank om te kijken wat er nu ging gebeuren. De indeling kwam in ieder geval ook wel overeen met de ‘hoofdstukken’ in de film.

Pak een willekeurig kostuumdrama en je kunt deze er ongeveer op uittekenen. Dus origineel is het niet. Wel helpt het dat nu de slavernij erbij wordt betrokken. Dat maakt alles weer net wat verser. Ook de Surinaamse taal helpt om de aandacht erbij te houden.

Zowel de decors van de plantages als binnen de huizen komen echt over. En ook in de kostuums zitten wel wat uurtjes werk. Ergens in het laatste deel zat de pruik van Jansen alleen niet helemaal naar wens. De kostuums, of het gebrek daaraan, bij de slaven was wel even wennen, maar dat ging snel genoeg.

De intro van de film zag er prima uit en klonk ook zo. Het zette al meteen een passende sfeer neer.

Jansen doet me nog steeds denken aan een oude kennis van me. En ik leefde behoorlijk mee met haar karakter van In Therapie, dus zij was al een goede keus voor deze film. Ook hier overtuigde ze weer. Haar manier van acteren spreekt me wel aan en ze kon de film ook prima als leading lady dragen.

Ook Wong-Loi-Sing was goed gecast. Erg overtuigend in haar rol en met haar accent. Ze had een fijne stem als narrator.

Niet iedereen deed het even goed, want de tijdsgeest kwam niet overal goed uit de verf. Vaak kwam de manier van spreken me te modern over. Dat zouden ze om moeten kunnen zetten voor een rol. De Surinaamse taal kwam hier voor mij wel echt over. (Geen idee of het correct was.)

Ik heb me hier 2 uur prima mee vermaakt, en ik twijfel weer tussen een 3 en 3,5*. Nu

3,5*

Ook het plot van deze film in het genre horror/thriller is niet bepaald origineel. Maar de film begint beter. Een start vol met rondvliegende messen, veertjes en snelheid. Ik vond het een fijne binnenkomer. De sfeer is daarnaast meteen vastgesteld.
Daarna gaat het tempo weer wat omlaag als bij het introduceren van de karakters. Er zijn er hier maar een aantal waar het echt om draait, dus dat scheelt tijd. Die tijd hebben ze weer gebruikt om een aantal schikmomenten toe te voegen en een leuke plottwist in de film te gooien. Weer niet heel origineel, maar toch zeker effectief, zo anno 2012. En vat mij betreft ook netjes genoeg uitgewerkt. Natuurlijk hadden ze nog veel verder hierin kunnen gaan. Dat had wellicht een hoger punt opgeleverd.
Die agent liep overigens wel heel dom zomaar dat huis binnen.

Lawrence en Thieriot dragen in dit geval wel zeker de film. Hierop heb ik niets aan te merken. Veel andere karakters draaien hier wat omheen, maar hebben niet de kans via het script gekregen om er iets bijzonders van te maken. Maar deze zijn ook minder belangrijk voor de film, dus dat stoort geen moment. Thieriot’s omschakeling had hij goed gedaan. Lawrence mag ik wel als nieuwere actice.

Best vermakelijk, 3,5*

Waar ik me aan stoorde in deze grote filmnaam van de fantasywereld nu, is de naam Katniss. Het doet me teveel denken aan catnip. Ik moest elke keer lachen als ik hem hoorde. Vat mij betreft had de schrijver daar wel iets beter over na mogen denken.
Verder komt de film op mij over alsof hij de lijn van het boek helemaal heeft gevolgd. Altijd een pluspunt voor de lezers, dus of dat ook zo is?
Er wordt veel tijd besteed aan de ‘opbouw van de wereld’ en het ontmoeten van de karakters. En daardoor verwachtte ik erg veel van de spelen zelf. Helaas vielen die nogal tegen. Het bleef allemaal nog braaf in beeld gebracht, zodat niemand zich eraan kan storen. Niet dat het de kant van bijv. 300 op moet gaan, maar de dreiging kwam bij mij niet over. Meer alsof je met een groep mensen naar het bos gaat en daar levend Stratego gaat spelen (ook leuk trouwens).
Ik begreep overigens niet waarom catnip haar alles-helende-zalf niet gebuikte om dat kleine meisje te redden. Want ze had later nog wat over voor Peeta en haarzelf. Weet iemand die het boek heeft gelezen dat? En jammer van het gegeven dat er weer wat mensen verliefd moeten worden. Dat had bijvoorbeeld ook in een later deel gekund. En hadden we ons nu kunnen richten op het spel.

Met de geloofwaardigheid van het acteren van iedereen zat het wel goed. Zowel de hoofdrolspelers als de bijrolspelers die in de meest rare kleding moesten lopen.
Alle settings t/m de spelen zagen er groots en indrukwekkend uit.

Ik vind een 3,5* wel een passend punt.

Jammer. Ik had graag gezien dat deze film iets nieuws bracht voor het genre. Maar dat is niet gelukt. Het gaat over een ontmijningsteam, en dat had wel wat mogelijkheden in zich gehad om hier iets beters van te maken is dan het nu is.
De beste optie was natuurlijk om meer te doen met het hele bommen idee. Ik zou er een heel technisch verhaal van hebben gemaakt met echte of fictieve informatie over die dingen. Hoe ze gemaakt worden, hoe ze werken en hoe je ze uit kan schakelen.
Nu rijdt het team gewoon van de ene naar de andere locatie om bij een of meer dikke bommen het juiste draadje te zoeken en ze te ontmantelen. Of eigenlijk doet 1 persoon dat. Het feit dat ze dat in een oorlogsgebied doen en af en toe wat tegenstanders om zich heen hebben staan maakt het geheel niet spannender. Ook het stukje gore levert voor mij niets extra’s op.
De film duurt mij dan ook veeeeeeeel te lang.

Ook de personages zijn niet interessant genoeg. Ik weet nu al niet meer hoe iedereen heet. Het script wat sommigen hebben gekregen als achtergrond is slaapverwekkend. Dat alles geeft die kerels niet de kans om hier iets bijzonders van te maken.

Ik vind 1,5* wel genoeg.