Meningen

Lachen door de tranen heen, dat is De Gelukkige Huisvrouw.

Ik ben nooit zwanger geweest en dat maakt het voor mij wat moeilijker om me in te leven in Lea. En na haar bevalling weet ik ook zeker dat ik geen zin heb om te bevallen. Wat een marteling! En wat sloeg Lea zich er prachtig doorheen.

Het verhaal was geloofwaardig neergezet dankzij ruim voldoende tot goed acteerspel van iedereen. Al waren de mensen in de inrichting natuurlijk een beetje een karikatuur van allerlei ziektebeelden. Zij zorgden wel voor de lach tussen de tranen door. Ook goed gedaan dus.

Al met al, leuk om een keer gezien te hebben. 3*

Ik wilde deze al in de bios zien, maar het is er om een een of andere reden niet van gekomen.

Het blijkt ook echt een leuke film te zijn.
Seyfried spoort niet (of toch wel?) en gaat op onderzoek uit. Daarbij verzint ze terplekke allerlei verhalen om informatie los te krijgen, heeft een gun op zak en rent en scheurt overal rond. My kind of girl.

De manier waarop het gefilmd is zal fans van CSI-achtige series ook wel aanspreken. Al is het natuurlijk wel een light versie daarvan. Op het einde ontspoorde Seyfried echt als ze kilometers alleen een bos inrijdt in het donker, op zoek naar antwoorden en haar killer. Toch bleven wij wel met haar meeleven. En de brand was een fijn, en enigzins onverwacht einde.

Ik vind deze film wel 3,5* waard.

Nadat deze film zijn Oscars enzo had gewonnen besloten we de film ook eens te kijken. Altijd leuk om te kijken of we het met ze eens zijn.

Het verhaal had helaas niet al te veel om het lijf. Dat kan je minimalistisch en goed noemen. Soms vind ik dat ook, maar hier niet. Het begint al iets te clichematig met wat vreemde keuzes van de karakters, waardoor ze extra in de problemen konden komen. En met een introductie in dialoogvorm, waardoor we wel wat leren van de karakters, maar er wordt onvoldoende een band gecreëert waardoor het je wat zou kunnen schelen wat er met de karakters gebeurd.
Verder vliegen we vooral veel door de ruimte. Zien we de aarde vanaf een grote afstand en wat ruimtestations van binnen en buiten. Uiteraard zijn er in de stations ook weer moeilijkheden. Alles wat ongeveer mis zou kunnen gaan in de film gaat ook mis. Wij vonden dat grappig. Het genre had ook rampenfilm kunnen zijn. Hou hier rekening mee als je deze film gaat kijken.
In de speeches bij het ophalen van de awards hoorde ik dat ze trots waren op de menselijkheid die Bullock aan de film gaf, omdat het anders wel wat leeg zou zijn. Ik weet niet of ze nou echt zo eerlijk waren of dat ik het laatste wel echt gehoord heb?
De verhaallijn van Bullock stelde ook niet veel voor hoor. Ze proberen wel wat, maar nergens wordt dat een reden om deze film een dramafilm te noemen.

Maar de film won geloof ik ook veel op special effects en geluid. 3D Missen we thuis (gelukkig) en verder ziet hij er gewoon standaard uit. Met onze surround sound heb ik geen muziek en dingen gehoord die Oscarwaardig zijn.

Van acteren is hier weinig sprake. Of het is voor een groot deel niet goed te zien door het dragen van de helmen. Die ook nog weerspiegelden. Ik was dus blij dat op een geven moment die helmen afgingen. Of dat nu realistisch was of niet.
Men krijgt niet veel om mee te werken en dus proberen ze zoveel mogelijk te maken van het script wat ze hebben. Daar kan je zoveel topacteurs op loslaten als je wil, ik vraag me af of iemand het echt boeiend had kunnen maken.

Ik zie dan liever een Cast Away 1 keer.

2,5*

Gremlins, ik ben vroeger uren zoet geweest met deze film(s). Een fijne klassieker die het nog steeds goed doet. Ik zie nu dat hij al in ‘84 is gemaakt. Toen was ik twee. Lol. Ik denk dat ik ze met mijn broertje wel tien keer heb gezien. Gelukkig konden mijn ouders er ook wel om lachen.

En waarom ook niet. Deze monster movie begint lekker zoet en Chinees. Een fijn ouderwets sfeertje wat lekker weghapt. Die lieve Gizmo doet nog steeds wonderen. Ik zou hem ook zo meenemen. Vervolgens leren we over de 3 belangrijke regels. Daar heb ik later nog veel lol mee gehad. Uiteraard gaan ze allemaal mis. Maar de personages in de film zijn zo innemend dat je hen wat fouten en naïviteit zo vergeeft.
Ook de monsters zijn eigenlijk vooral ondeugend. En vooruit, toch wel gevaarlijk, maar ze hebben vooral veel humor. Ze zien er nu nog, en zeker voor die tijd, ook heel goed uit. Wie weet worden ze wat geholpen door het gedempte licht overal. Gizmo is een schattige pluizenbol met eveneens schattige geluidjes. (Voorloper van Pikachu misschien?) Geen wonder dat het een hit was in de grijpmachines op de kermis, dat katten zijn naam dragen enz.
Daarnaast zorgt de kerstsfeer, met zijn soundtrack, voor veel knipogen. En Billy die met Gizmo in zijn rugzak, een zaklamp in zijn ene hand en een zwaard in zijn andere, dat is toch ook wel een plaatje dat positief in je hoofd blijft hangen.
Zijn moeder die de Gremlins te lijf gaat, dat zijn ook leuke scenes. Ze stopt ze in de mixer, magnetron, loopt met twee messen rond. Ik vind haar een tof wijf.
Ik moest weer lachen om de groene en rode lichtjes en rook bij de transformatie in het zwembad. Hoe heerlijk low budget en gemakkelijk wil je het hebben? Met die geluidjes erbij. Het werkt wel.
Zo kan ik nog even doorgaan, maar laat ik dat maar niet doen.

Eigenlijk doet de hele cast het hier prima. De verbazing, schrik en ‘nu ga ik eens flink op ze inhakken’ momenten komen gewoon geloofwaardig over. Ook het Chinese gezin is goed gecast. Die verkoper maakt een prettige sprong naar iets magisch/wonderlijks. Ik vraag me af hoe vaak de voice acteurs iets over hebben moeten doen. Ik zou nogal vaak in een scheur liggen, denk ik.

En moet heel wat gebeuren in de filmwereld voordat ik deze klassieker minder leuk ga vinden. Zeer verdiende
4,5*