Meningen

Hoewel ze mooie dingen laat zien, is de rol van Lindsay Lohan totaal overbodig. De hele film wordt tegen het einde toe een zootje, met een totaal teleurstellend eindgevecht als apotheose. Maar een rol als deze ligt Steven Seagal wel beter als die van flik. Het eerste deel was trouwens ook best vermakelijk.

Meeslepende film over een man die ontsnapte uit Georgia chain gang. Val Kilmer op dreef.

Een film die zelfs de onderste grenzen van het B-niveau aftast (die shoot-out: lachwekkend). Maar bij momenten wel grappig.

Timide filmpje dat echter gaandeweg aan geloofwaardigheid moet inboeten, en op een gegeven moment zeker wil spelen door wat flauwe scènes in de strijd te gooien. De film herstelt zich hiervan min of meer, tegen het einde toe, maar krijgt dan af te rekenen clichébom die het hele verhaal weer in zijn plooi laat vallen. Het lijkt wel alsof Jennifer Aniston hier een patent op wil verwerven. Woody Harrelson was dan weer de max in zijn rol. Vooral die scène met hond en pop was erg geinig.

Een soort filmversie van 'Lost', maar dan met kinderen. 'The maze runner' steunt immers op hetzelfde uitgangspunt van de reeks, namelijk veel vragen die opgeroepen worden zonder dat er meteen een antwoord gegeven wordt. Voor beide betreft het een groep mensen die tegen wil en dank gevangen zitten op een eiland (in het geval van the maze runner: een eiland omgeven door muren). In beide is de hoofvraag: wie zijn the others, de anderen (in het geval van the maze runner: de mensen achter het labyrinth).
Helaas echter kan 'The maze runner' die mysterieuze sfeer niet lang vasthouden. Eens in de doolhof vervaagt de film naar een minder interessant project, en komen de fouten in het script zachtjes bovendrijven. Hoogtepunt hiervan is de vraag: 'hoe komt het personage Gally tegen het einde van de film op zijn eentje door die doolhof, zonder daar ooit eerder te zijn geweest?' Pas dan wordt duidelijk dat dit maar een matige film is, verborgen door de vlotheid waarmee de film zich presenteert. De finale is dan ook significant: een verklaring die vaag doet denken aan 'Cabin in the woods' en een open einde.

Een straight-to-video met Billy Zane, dan weet je al genoeg. En de openingsscène bevestigt dit met een armtierige intro. Daarna herstelt de film zich verrassend genoeg en gaat het de mysterieuze toer op met aardige droombeelden. Maar het verhaal kronkelt zich in allerlei bochten, zoals een slang die zichzelf in de knoop werkt, zodat het eindigt zoals het begon: onbenullig.

Deze film gaat over afval en zo, maar hoort zelf in de vuilnisbak thuis. Weg ermee!

Brad Pitt en Julia Roberts hadden ooit eens afgesproken samen in een kleinschalig ogende productie te spelen en kwamen uit bij deze The Mexican, waardoor regisseur Gore Verbinsky plots twee kanjers van acteurs op de affiche had staan. Hij veranderde het concept van de film niet en maakte er een olijke bedoening van waarin tal van filmgenres worden geparafraseerd. Helaas is de lol er na het eerste half uur grotendeels al af. De magie tussen Pitt en Roberts blijft duidelijk achterwege en de prent wil zich maar al te duidelijk het aureool van cultfilm aanmeten, waar hij maar half in slaagt. Nochtans waren daarvoor alle beschikbare middelen voor handen; een vracht bizarre personages, heerlijke popsongs, exotische locaties, veel rare plotwendingen en een maf verhaaltje.

Standaard verhaaltje dat het eerste halfuur misschien ingewikkeld lijkt door de haperige vertelstijl. Maar uiteindelijk blijkt het een goed uitgewerkt 13 in een 12 film te zijn.

Een verlaten mijn: altijd een geschikte locatie voor een spannende film. Enfin, bijna altijd, want deze 'Abandoned Mine' bewijst het tegendeel. En de reden hiervoor is vooral het flauwe scenario. Na een vreemd begin volgt een lang middenstuk dat eindigt en een rommelige climax. Daardoor is de film een beetje zoals de mijn zelf: leeg. Neen, cinematografisch goud werd er hier niet gevonden.

Een film met twee giganten op de affiche, maar niet verder komt dan een halfbakken resultaat. Men weet niet echt wat aanvangen met het gebrekkige script, en legt de aandacht dan maar op de sfeerschepping. Zonde, want met wat vakmanschap viel hier toch veel meer uit te halen, zeker met dergelijke acteurs. Pacino en Hopkins hebben trouwens maar 1 scène samen in de hele film.

Sandra Bullock, tevens co-producente van de film, mag zich volledig uitleven in wat op bepaalde momenten een parodie op de schoonheidswedstrijden lijkt te worden. Maar Miss Congeniality houdt uiteindelijk de voet op de rem en alle kritische intenties gaan zelfs verloren naargelang de finale in zicht komt. Daardoor glijdt de film af tot een matte en zelfs schijnheilige bijna-komedie.

Money Train werd aangekondigd als de ondergrondse 'Speed' op rails, maar haalt toch niet helemaal hetzelfde niveau. Het verhaal komt door de talrijke nevenplotjes moeilijk op gang, en eens er dan toch tempo gemaakt wordt doet deze geijkte formulefilm niets meer dan het platgewandelde pad van het aktiegenre te volgen. Toegeven, er zitten wel enkele leuke aktiescènes in, maar die maken dan weer pijnlijk duidelijk dat dit een gemiste kans is.

Het is een spijtige vaststelling, maar deze film is enkel gemaakt om Charlize Theron die Oscar te bezorgen. En het is ze nog gelukt ook.

Eigenlijk is het bijna ironisch dat de boeiendste scènes uit 'Monsterwolf' deze zonder het monster zijn. Men slaagt er immers niet in de wolf geloofwaardig, laat staan eng, in beeld te brengen. Soms kan het er nog mee door, maar soms is het overduidelijk een pop. Men kan zich dan de vraag stellen of de makers dit zelf niet zien, en waarom men er in geval van ontoereikend budget niet voor kiest om de suggestieve aanpak te hanteren.

Nu, ook op andere vlakken valt deze Syfy-productie door de mand. Het verhaal bijvoorbeeld reikt niet verder dan het cliché-vat van het genre. Soms lijkt het wel een parodie. Grappig is de film ook bij momenten, maar het hoofddoel om hem spannend te maken lukt nergens. Daarom een onvoldoende.