Meningen

B-film die lijkt te zijn weggelopen uit de jaren '80. Maar in plaats van een of andere Chuck Norris is het Ed Harris die hierin opduikt. Vreemd dat een karakteracteur tussen 'Gone Baby Gone' en 'The Way Back' voor een project als dit kiest. Want het verhaal is een kluwen van goede bedoelingen, maar slechte uitwerkingen.

Met deze Once upon a time in Mexico sluit Robert Rodriguez zijn El Mariachi-trilogie af. En vele sterren wilden er bij zijn want naast Antonio Banderas, die al in deel 2 de hoofdrol vertolkte, doen verder nog Johnny Depp, Willem Dafoe en zelfs Mickey Rourke mee. En zij redden de film die je zowat met een ballon kunt vergelijken: opgeblazen maar leeg vanbinnen. Robert 'ik kan op zeven dagen een scenario schrijven' Rodriguez had misschien toch beter wat meer tijd genomen om het script van de film te schrijven, want zijn vlug-vlug aanpak resulteert in een warrig niemendalletje. Als de kruitdampen zijn opgetrokken kon ik mij dan ook enkel de alweer opmerkelijke vertolking van Johnny Depp herinneren. En zeggen dat Rodriguez zich door Sergio Leone's Dollar-trilogie liet inspireren!

Neil Jordan heeft iets met mythische wezens. Na weerwolven en vampiers vist hij voor 'Ondine' een zeemeermin op, en balanceert hiermee behendig op de lijn tussen realiteit en fantasie. Toch is de film geen sprookje geworden, daarvoor is de sfeer te rauw. Dat is al vanaf het begin duidelijk door het gebruik van blauwe filters, die de nochtans prachtige Ierse setting iets kil meegeven. Jordan kiest vervolgens voor de trage aanpak, waardoor je de film de tijd moet geven zichzelf te vertellen. Hierdoor wordt de film geleidelijk aan iets beter, al blijven de personages vrij oppervlakkig. Het verdict is uiteindelijk iets dat balanceert tussen goed en niet goed.

Met Liam Neeson en (in mindere mate) Antonio Banderas in de hoofdrollen wordt toch iets meer verwacht dan deze veredelde televisiefilm. The Other Man weet namelijk niets aan te vangen met dit nochtans boeiend uitgangspunt. De partijtjes schaak werden halverwege vlug in het verhaal gedropt om toch wat symboliek te verkrijgen, maar deze zijn -net als de climax- alles behalve boeiend. Neeson komt dan toch beter tot zijn recht in rauwe aktiefilms dan in een lusteloos drama als dit.

The Other Movie was een betere keuze geweest...

Vandaag kocht ik de film (gelukkig voor niet al te veel), keek er naar en besefte dan pas dat ik de film ooit al eens gezien moest hebben. Uiteindelijk toch uitgekeken en beseft dat ik de vorige keer de film niet uitgekeken had. En gelijk had ik toen.

Stijl Predator, maar niveau Predator 2. Dat monster wordt wel erg gemakkelijk verslagen, vind ik.