menu

Hier kun je zien welke berichten Koert als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Achi-Wa Ssipak (2006)

Alternatieve titel: Aachi and Ssipak

3,5
Aachi & Ssipak is weer zo'n lekker origineel en opgefokt animatiefilmpje. Ontzettend idioot verhaal over poep, juicybars en bendeoorlogen. Het tempo zit er vaak goed in, er gaat veel kapot en er gebeuren genoeg unieke dingen. De animatie is leuk, toch had ik af en toe het geval dat er iets miste. Vooral ook op het gebied van muziek laat de film af en toe nogal eens te wensen over. Momenten waarin er veel gebeurt op het scherm hadden veel intenser kunnen zijn met wat opzwepende muziek eronder. Gemiste kans!

3.5*

Afro Samurai: Resurrection (2009)

Alternatieve titel: Afuro Zamurai - Yomigaeri

4,0
Niet dat het wraakverhaaltje van het eerste deel/de serie zo origineel was, maar dat vond ik toch een stuk interessanter en passender. Bij Resurrection werd het me soms echt wat te gek. Afro neemt het op tegen hi-tech-supervillains en uiteindelijk zelfs tegen zijn eigen dode vader. Ook was de nieuwigheid er natuurlijk een beetje af.

Ondanks dat, gewoon weer een lekkere film. Heb anderhalf uur zitten genieten van de geweldige stijl. De muziek van RZA doet het nog steeds goed hoewel ik het met vocalen soms wat minder vind. En zoals side-kick Ninja Ninja op het einde al zei: Will it ever end? Doe mij er nog maar zo eentje!

Akahige (1965)

Alternatieve titel: Red Beard

4,0
Akahige is een prachtig, rustig drama. Toch blijf ik de meeste films die drie uur duren vrij pittig vinden om doorheen te komen. Zo was ook Akahige niet altijd even boeiend en werd het soms ietwat langdradig. Mifune speelt wel weer de sterren van de hemel. Als samurai is hij altijd wel in zijn element, maar ook in deze film doet hij het weer ongelofelijk goed. Leuk om hem ook nog even te zien vechten, dat vond ik een fantastische scène. Naast dat stukje was er nog genoeg moois te zien in die drie uur. Er wordt hier en daar gespeeld met licht, schaduw en symmetrie, erg mooi.

Dan is het echter extra zuur als je een slechte Hong Kong import DVD hebt. De beeldkwaliteit was vaak erg slecht; veel overbelichting. Ook het geluid was niet om over naar huis te schrijven. Hier en daar klonk het alsof ik een oude LP had opstaan. Zonde van zo'n mooie soundtrack! Helaas was het allergrootste minpunt de ondertiteling. Er waren Chinese en Engelse ondertitels beschikbaar, prima dus. Helaas was het Engels echt dramatisch. Het was waarschijnlijk vanuit het Chinees vertaald. Namen van personages waren Chinese varianten, in plaats van de originele Japanse namen. Er kon niet meer dan één zin tegelijk op het beeld en op sommige vertalingen viel werkelijk geen pijl te trekken. Zo is het verhaal wat lastiger te volgen en zijn vooral dialogen wat minder boeiend. Hier en daar kwamen echt bizarre dingen langs: Bitch! I use the rope to rope her!

Ik denk dat ik dus toch maar wat meer geld moet gaan neerleggen voor een goede uitgave van Akahige. Dan kan ik hem nog eens in al zijn glorie herzien. Toch denk ik dat ook dan vier sterren zullen blijven staan.

Akiresu to Kame (2008)

Alternatieve titel: Achilles and the Tortoise

4,0
Kitano laat met Achilles and the Tortoise op een leuke manier zien hoe belachelijk kunst soms eigenlijk kan zijn.

Het eerste gedeelte van de film is inderdaad een beetje anders dan we gewend zijn. Toch vond ik dit wel een mooi dramatisch begin. Het gedeelte van de film waar Machisu adolescent is kent weer de humor die we van Kitano gewend zijn. De scènes waarin hij met zijn medestudenten vernieuwende kunst probeert te maken zijn erg geestig. Wanneer Kitano zelf op het toneel verschijnt kan het voor mij meestal al niet meer stuk, dus ook het laatste gedeelte vond ik sterk.

Er wordt in de film misschien iets te vaak hetzelfde 'grapje' uitgehaald (Machisu faalt, probeert iets nieuws en faalt opnieuw). Maar met de heerlijke, typische sfeer die we van Kitano kennen is dit opnieuw een geslaagd werkje. Mijn verlangen naar een nieuwe Kitano is met Achilles and the Tortoise bevredigd, maar meteen ook opnieuw aangewakkerd. Kwast neerleggen en filmen dus.

4.0*

Akumu Tantei (2006)

Alternatieve titel: Nightmare Detective

3,5
Kan me eigenlijk alleen maar aansluiten bij wat al eerder is gezegd. In Nightmare Detective is duidelijk de hand van Tsukamoto te zien. Veel dingen voelen echter wat 'standaard' aan. Maargoed, misschien dat hij eens een iets minder bizarre film wilde maken.

Editing van beeld en geluid was wel opnieuw erg goed. Ook leuk om die jongen uit Kids Return weer eens tegen te komen en Tsukamoto zelf speelde een geweldig personage

3.5*

Akumu Tantei 2 (2008)

Alternatieve titel: Nightmare Detective 2

3,5
Had van Nightmare Detective 2 eigenlijk een simpel vervolg verwacht; de film is echter totaal anders dan het eerste deel. Enkel de hoofdpersoon is precies hetzelfde. De titel Nightmare Detective heeft ook weinig meer van doen met de inhoud van dit tweede deel vond ik, al staat de hoofdpersoon ook in deze film bekend onder die naam. Mooi dat Tsukamoto, ondanks dat hij een vervolg maakt, niet helemaal de gemakkelijke weg kiest!

Vond het verhaal wel wat hebben. Ook iets meer sfeer en surrealisme dit keer. Al was, zover ik me kan herinneren, het eerste deel wat meeslepender. Het verleden van Kyoichi stond ditmaal erg op de voorgrond. Het hele intense binnendringen in dromen komt veel minder aan bod. De film heeft daarvoor in de plaats echter genoeg andere leuke dingen te bieden.

3,5* En nu maar op naar een écht nieuwe film, Tsukamoto!

Alien: Resurrection (1997)

Alternatieve titel: Alien 4

2,5
Vind dit toch duidelijk het minste deel. Alien 3 beviel me beter. In Resurrection is de plot me gewoon te idioot. De reden om Ripley het weer eens tegen de aliens op te laten nemen gaat nu wel erg ver. Ook het feit dat ze onmenselijk sterk is en dat een alien haar opeens als zijn moeder ziet en half begint te janken vond ik heel erg storend. Die alien is trouwens ontzettend lelijk.

Daarnaast jammer van de flauwe humor en lelijke CGI hier en daar. Als je je ogen en oren sluit voor deze minpunten blijft er wel een leuke film over die goed de alien-sfeer ademt. Helaas is dat niet altijd even makkelijk om te doen.

2.5*

Alien³ (1992)

Alternatieve titel: Alien 3

3,0
Beduidend slechter dan deel 1 en 2. Waren die er niet geweest, dan was dit een heel aardig filmpje geweest. Toch is het moeilijk om niet te vergelijken. De geweldige sfeer en spanning uit andere delen is hier ver te zoeken. Het script is een beetje knullig af en toe en de special effects lijken hier en daar ook nergens op.

Alien 3 doet gelukkig ook genoeg dingen goed. Weaver speelt weer prima, de aliens blijven geweldig en het opsluiten van het beest zorgde nog voor enige spanning.

Een aardige film, maar een jammerlijk 'vervolg'.

3.0*

Aliens (1986)

4,0
Omdat ik me de films nog nauwelijks kan herinneren ben ik alle Alien films maar eens gaan herkijken. Zonde dat ik dat niet eerder heb gedaan, want wat een prachtige films zijn deel 1 en 2.

Aliens vind ik persoonlijk net ietsje minder dan het eerste deel. Die vond ik wat meer sfeer en een echt episch sc-fi gevoel hebben. Maar met Cameron aan het roer wordt er in Aliens wel een stuk minder saai geneuzel en een stuk meer lekkere actie op de kijker afgevuurd. Het eerste gedeelte van de film, waarin de actie nog even op zich laat wachten, vond ik persoonlijk wat minder boeiend. Hoewel het erg interessant was om te zien hoe Ripley terugkeert en er opnieuw op uit moet trekken.

De film zit vol heerlijke rauwe actiescènes, maar die met de 'moeder-alien' is natuurlijk onvergetelijk. Dit monster is prachtig vormgegeven en zorgt voor een geweldige afsluiter van Aliens.

4.0*

Allegro (2005)

3,0
Allegro liet me ongeveer met hetzelfde gevoel achter als Reconstruction.

Beide films zijn heel stijlvol gefilmd en hebben een erg interessant concept. Maar daar bleef het voor mij een beetje bij. Ik snapte niet wat nou het doel van dit verhaal was. Het was daarom na verloop van tijd niet erg interessant meer om naar te kijken. Ook jammer van de voice-over. Zowel de stem als het personage spraken me niet aan. Evenals het feit dat deze Tom wel erg veel dingen verklaarde die de kijker ook zelf had kunnen of willen invullen, zoals Boe dat ook in Reconstruction deed. Toch doet de film verder ook erg veel dingen goed.

3*

Alphaville, une Étrange Aventure de Lemmy Caution (1965)

Alternatieve titel: Alphaville, a Strange Adventure of Lemmy Caution

4,0
Leuk om eens een Godard te zien in een meer futuristische setting. Die 1984-achtige thematiek spreekt me altijd ontzettend aan. Ik denk dat dat ook typisch iets is waarmee een regisseur als deze goed uit de voeten kan. Dit thema is natuurlijk ook een erg goed excuus voor alle absurditeit die tentoongespreid wordt. Fantastische hoofdrol van Eddie Constantine. Samen met de visuele pracht geeft zijn personage Alphaville een lekker film-noir sfeertje. Ook van Anna Karina krijg ik geen genoeg. Ze past perfect bij haar personage dat af en toe compleet verdwaasd lijkt, net als de rest van de stad in deze film. De vage poëzie/filosofie/dialoog/verhaallijn vond ik prima werken in deze film. Vond het erg bijdragen aan de sfeer. En die voice-over van de supercomputer had wat mij betreft nog uren door mogen ratelen!

4.0* voor deze verfrissende Godard.

Animatrix, The (2003)

3,0
The Animatrix kent een aantal pareltjes, bijvoorbeeld het filmpje met de skateboarder, de detective, of de hardloper. Deze stukjes vond ik erg verfrissend en origineel.

De delen die meer met The Matrix zelf van doen hebben vond ik daarentegen een stuk minder interessant. Die film kennen we allemaal al en dan vind ik het leuker om iets te zien wat er maar losjes op gebaseerd is. Het eerste segment van The Animatrix vond ik dan ook veel te sterk voortborduren op het origineel. Dat stuk is na zeven jaar eigenlijk ook al hopeloos verouderd. Het nadeel van computeranimatie!

Al met al wel een leuke verzameling korte animatiefilms. Hier en daar worden er echt leuke dingen gedaan, maar door de minder boeiende delen bleef ik toch niet helemaal met een voldaan gevoel achter. Misschien heb ik niet zo veel meer met The Matrix.

3.0*

Annie Hall (1977)

2,5
Ik vond het in het begin van de film allemaal nog wel erg leuk. New York is natuurlijk een prachtige setting, Allen en Keaton zijn een goed koppel samen en de humor beviel me eigenlijk wel. Wat de twee daarna allemaal meemaken is alleen totaal niet interessant. En Allen ratelde en ratelde maar door. Ongelofelijk, 90 minuten lang vol met bijdehand, zenuwachtig gedrag. Dat is even leuk, maar ik werd het al snel goed zat. Die wijsneus heeft werkelijk overal wel een semi-intelligente opmerking/grap over. Enkele scènes in Californië vormden nog wel een leuk contrast met de sfeer in New York.

2.5*

Ano Natsu, Ichiban Shizukana Umi (1991)

Alternatieve titel: A Scene at the Sea

3,5
Er gebeurt weinig echt interessants, en de film ziet er wat karig uit. Toch weet Kitano weer dat typische liefelijke sfeertje neer te zetten. A Scene at the Sea is een schattig liefdesverhaal dat zonder woorden veel sympathie voor de hoofdpersonen bij me los wist te krijgen. Behoort uiteindelijk niet tot de betere Kitano's maar is gewoon erg leuk. Af en toe gebeurt er weer eens iets grappigs, en met de muziek van Joe Hisaishi op de achtergrond is het totaal geen straf om deze film uit te kijken.

Nu dan eindelijk alle Kitano's gezien. Aardige afsluiter. En nu maar wachten op het volgende project!

3.5*

Aoi Haru (2001)

Alternatieve titel: Blue Spring

4,0
Film past een beetje in het straatje van Kids Return. Daar moest ik in ieder geval meteen aan denken. Aoi Haru is alleen een stuk harder en stijlvoller. De beginscene is prachtig, de eindscene is prachtig en daar tussenin is het ook allemaal erg mooi. Hoewel ik die rocknummertjes in Japanse films normaal echt tergend vind, stoorde ik me er hier helemaal niet aan. De muziek paste erg goed bij de beelden van deze rebelse schoolknapen. Mooi gedaan ook hoe hier de focus de hele film lang alleen maar op dit schijthol van een school en zijn leerlingen zelf ligt.

4.5*

Asia no Junshin (2009)

Alternatieve titel: Pure Asia

3,0
Wist me niet helemaal te overtuigen. Vond de fotografie zelf een beetje tam. Af en toe best wel een leuk shot, maar over het algemeen is het een contrastloos grauw grijs geheel. Leuk verhaal over rebellerende tieners, het tempo ligt echter niet erg hoog. Het Koreaanse meisje doet het bijzonder leuk, de hoofdpersoon daarentegen begon redelijk op m'n zenuwen te werken (laat dat tasje los!). Pure Asia kakt af en toe een beetje in, maar wist mij met de eindscene weer te boeien. Speelduur had wat korter gemoeten.

3*

Autoreiji (2010)

Alternatieve titel: Outrage

4,0
Haha, ik zal me voorlopig ook maar niet meer aan een bioscoopbezoek wagen. Vooral festivalpubliek is wat mij betreft vreselijk om mee in de zaal te zitten. Natuurlijk zitten daar filmliefhebbers bij, maar het overgrote deel bestaat uit 50+'ers die zo'n festival als een gezellig cultureel uitstapje zien. Vaak weten zij totaal niets van de films die ze gaan kijken. Des te meer is dat een probleem bij Japanse films als deze. Uit onwennigheid wordt werkelijkheid om alles gelachen. Elke buiging of Japanse zin zorgt voor veel hilariteit. Tergend.

Goed. Outrage is opzich een weinig bijzondere Kitano. Toch is deze weer ontzettend gaaf. Grappige conversaties, bot geweld en een chaotisch plot dat aan The Yakuza Papers deed denken. Crimineel na crimineel wordt afgemaakt. Ik vond de film er ook bijzonder strak (in goede zin) uitzien, maar dat kan me opgevallen zijn omdat ik recentelijk een aantal oude Kitano's heb gezien.

4.0*

AVPR: Aliens vs Predator - Requiem (2007)

Alternatieve titel: Aliens vs. Predator 2

1,5
Geen idiote theorieën over eeuwenoude culturen en piramides zoals in deel 1 dit keer! AVP2 is meer een survival horror film. Opzich een frisse verandering, ware het niet dat de film er ontzettend rommelig uitziet. Bijna alles speelt zich af in het pikdonker. Dit draagt helemaal niet bij aan de spanning, je ziet gewoon geen hol. De kruising tussen een predator en alien ziet er belachelijk uit. Daar komt nog eens bij dat het acteerwerk van een ontzettend laag niveau is en de dialogen om te janken zijn. Een slap verhaal hoort natuurlijk bij films als deze, toch weet het nog te storen. AVP2 is niet 100% mislukt, er zit af en toe een leuke scène bij. En het grootste pluspunt is het horen van de ouderwetse Predator geluidjes.

1.5*

Ayashiki Bungô Kaidan (2010)

Alternatieve titel: Kaidan - Horror Classics

2,0
Fikse tegenvaller. Ook Tsukamoto kon de boel niet redden, zijn filmpje was op de eerste na zelfs het slechtst. Zoals eerder gezegd was dat eerste filmpje spuuglelijk. Een erg grappig idee, en soms was het ook wel wat freaky. Maar zo ongelooflijk saai in zijn uitvoering en écht niet om aan te zien. Pas bij het derde filmpje werd het wat interessanter. Eindelijk viel er visueel iets meer te beleven. Aardig verhaaltje over een verminkte priester. Ook de afsluiter van Koreeda was van redelijk niveau. Een mooi sereen filmpje met een onderwerp dat het toch van enige spanning voorziet. Ziet er prima uit en weet nog net de gehele speelduur te boeien.

Ondanks de twee redelijke shorts aan het einde is dit toch een erg beroerde omnibus. Meer budget of creativiteit had wellicht voor een interessantere film kunnen zorgen. Tsukamoto valt vooral flink tegen; dit lijkt me niet iets wat hij opnieuw moet proberen. Dat alles visueel zo karig is zorgt ervoor dat je snel ongeïnteresseerd raakt. Dat er wordt begonnen met het amateuristisch ogende "The Arm" doet Kaidan Horror Classics al helemaal geen goed. Al met al een smet op de naam van deze regisseurs.

2.0*