Meningen

Filmpje viel me alles mee! De film probeert helemaal niet serieus over te komen, en steekt vooral niet onder stoelen of banken dat het Megan Fox weer eens flink uitbuit (niet vanwege haar acteertalent).

Jennifer's Body kent een vermakelijk simpel verhaaltje. De humor is ook wel in orde. Mooi ook hoe die groep Low Shoulder belachelijk wordt gemaakt. Hun theme-song is ook echt tenenkrommend. Precies het soort bandje waar ik me in het echt ook kapot aan zou ergeren

Do you know how hard it is to make it as an indie band these days? There are so many of us, and we're all so cute and it's like if you don't get on Letterman or some retarded soundtrack, you're screwed, okay? Satan is our only hope.

Film heeft verder weinig om het lijf, maar dat kun je ook niet verwachten met dit concept. Best aardig vermaak voor anderhalf uur.

3.0*

Apart, sfeervol, surrealistisch filmpje. Vond het af en toe lastig om te ontrafelen welke richting de film nu precies uit ging en wat Oshii zelf eigenlijk duidelijk wilde maken. Dat is me uiteindelijk ook niet duidelijk geworden, maar dat geeft niet. Het geheel is een geweldige mix van verschillende elementen. De kijker wordt afwisselend verwend met fantastisch gestileerde beelden, Japanse slapstick-humor, een lekkere jaren '80 soundtrack en surrealistische gebeurtenissen en plotontwikkelingen. The Red Spectacles is inhoudelijk chaotisch, maar daarnaast een lust voor het oog. De film doet inderdaad af en toe sterk denken aan Avalon en David Lynch. De invloed van Godard is duidelijk terug te zien in de absurde hoofdpersoon.

Van mij mogen ze die trilogie van live-action Oshii dvd's snel opnieuw uitbrengen. Beter nog als opgepoetste BluRay verzameling!

Had me weer verheugd op een prachtige film met de uiterst coole Kerberos Panzer Cops. Misschien had ik deze beter als eerste van de drie uit de trilogie kunnen kijken. Vind hem namelijk echt in het niet vallen bij The Red Spectacles en Talking Head. Door de wat fletse kleuren en de traagheid heeft de film niets van de fantastische sfeer uit de twee andere films. Wellicht moet ik Stray Dog daar niet zo mee vergelijken, maar je verwacht na het zien van ander werk toch iets meer van Oshii.

Wel weer wat leuke scenes in deze film. Het lachwekkende vuistgevecht, en de showdown op het einde waren hoogtepuntjes.

2.5*, wie weet trek ik het bij herziening beter.

Degelijke Yakuza-film. De film begint interessant in een na-oorlogs Japan. Personages worden geïntroduceerd (zelfs met de naam in beeld) en de actie komt langzaam op gang. Wanneer het grote geweld echt losbarst wordt echter duidelijk dat de personages nog wel een aantal keer met naam en toenaam genoemd hadden mogen worden. Ik vond het verhaal halverwege totaal niet meer te volgen. De een na de ander wordt afgeknald en meerdere families mengen zich in het bendegeweld. Misschien dat het gewoon moeilijk is voor ons westerlingen, misschien dat het wel een prachtige afspiegeling is van de chaos die destijds ook daadwerkelijk in Japan heerste... duidelijk wordt de film er in ieder geval niet van.

Gelukkig heeft dit eerste deel van The Yakuza Papers nog wel genoeg te bieden. Een sfeervolle setting, bloederige shoot-outs en coole personages. Misschien maar snel de rest van de serie kijken om wat meer vertrouwd te raken met de personages. Dan kan ik dit deel wellicht ook beter waardering bij een herziening.

Voor nu, 3.0*