Meningen

Wat een rukfilm. HA HA.

Flinke teleurstelling. Het verhaal gaat eigenlijk nergens over. Vooral de hele rol van Ken Park in de film vond ik maar onzinnig. Verder is dit gewoon anderhalf uur gezeur van verknipte tieners en hun ouders. De film probeert veel en veel te hard om schokkend te zijn. Acteerwerk bracht de film helaas nog verder onderuit. Die vent uit Prison Break kan duidelijk totaal niet acteren.

2.0*

Vond deze Oshii een stuk minder. De personages en sfeer pasten wat mij betreft niet echt bij het 'serieuze' onderwerp, zoals dat in zijn andere films vaak wel goed is gedaan. Heeft wellicht met de ouderdom te maken, maar dat maakt het niet minder jammer. Sowieso kon dit verhaaltje me maar niet grijpen. Toch op naar deel 2.

3.0*

Na korte tijd moest ik hem gewoon nog eens kijken. Dit keer iets minder 'indrukwekkend', maar nog steeds een heerlijke feel-good film. 5 sterren en een plek in m'n top 10. Mede dankzij de geweldige soundtrack.

Had hier misschien toch wat te veel van verwacht. Killer's Kiss heeft helaas een behoorlijk simpel verhaaltje. Vond de hoofdpersonages ook erg matig acteren. Ik kan me nu ook al niet echt meer een memorabele scene herinneren. De korte speelduur zorgt er echter voor dat dit gewoon goed vermaak blijft.

3*

Sterke thriller met een flinke portie drama. Bedevilled neemt de tijd om het verhaal langzaam op te bouwen. Misschien duurt die opbouw zelfs iets te lang, er wordt wel een zekere onderhuidse spanning bij de kijker bewerkstelligd. Naarmate de situatie op het eiland duidelijk wordt voel je dat er iets staat te gebeuren. Dit is erg sterk gedaan. Toch wordt het pas laat in de film echt 'rauw' en is dat ook al snel weer over. Verder is het contrast tussen Seoul en het eiland een mooi gegeven, zowel visueel en inhoudelijk. De film ziet er bovendien strak uit en het hele 'gestoorde-inbread-eilandbewoners-sfeertje' werkt erg goed. Net geen 4* vanwege de speelduur die een beetje lang aanvoelde.

3.5*

Belachelijk verhaal natuurlijk. Maar toch een ontzettend aandoenlijk filmpje! Het is allemaal lekker Amerikaans, maar door onze Oostenrijkse vriend blijft het op peil. De kindertjes zijn erg schattig, maar net niet te overdreven. Steeds op het juiste moment een vrolijk muziekje, een lief gezichtje van een kleuter of natuurlijk een legendarische oneliner van Arnold. Ik heb me kostelijk vermaakt.

I'M A COP, YOU IDIOT!

3.5*

Wat mij betreft staat 2.0 gelijk aan het origineel van Ghost in the Shell. Hier en daar ziet het er toch wel érg lekker uit, vooral op Blu-Ray. Af en toe lijkt die helicopter wat nep, maar verder prachtig om te zien. De stijl van Ghost in the Shell is tijdloos, maar de aanpassingen in deze film doen daar geen afbreuk aan.

Hoe vaker ik deze film kijk, hoe beter ik hem ga vinden. Op momenten echt een lust voor het oog. Tempo ligt niet erg hoog, maar dat is geen probleem bij een film van 80 minuten.

Halfje erbij, 4.0*

De soundtrack is inderdaad de grootste kracht van Koyaanisqatsi. In het begin wordt daarmee al meteen goed de toon gezet met het mannenkoor dat onheilspellend zingt onder begeleiding van de ijzersterke muziek. Gedurende de hele film blijft de score de beeldenpracht perfect ondersteunen.

Persoonlijk heb ik niet te veel op een moralistische boodschap gelet, hoewel die natuurlijk duidelijk aanwezig is. Ik heb gewoon zitten kijken naar een mooie beeldenstroom die in bijna anderhalf uur voorbijkomt. Alleen is anderhalf uur voor een film als deze misschien zelfs wat aan de lange kant. Ik heb ontzettend genoten van de stedelijke beelden. Architectuur wordt prachtig in beeld gebracht en er zijn meerdere indrukwekkende shots van mensen die hun leventje leiden in de stad.

Helaas zijn er ook genoeg scènes in Koyaanisqatsi die de aandacht flink doen verslappen. De muziek compenseert dan gelukkig veel. Maar kijken doe je natuurlijk met je ogen en die moeten niet dichtvallen.

3.5*