Meningen

Slecht, heel slecht!

Gelukkig was hij goedkoop, want wat een barslechte komedie is dit. En waar komt dat avontuur vandaan? Bijna alles gebeurd in één appartement. Alles is zo overdreven, zo geforceerd dat je er een punthoofd van krijgt. Enkel Maurice kwam heel soms grappig uit de hoek, maar verder heb ik hier geen goed woord over te spreken. Geen aanrader deze film!

1,0*

Redelijke parodie.

Op het begin was het erg vreemd. Ik moest even wennen aan het figuur MacGruber. De grappen zijn eigenlijk voornamelijk leuk als MacGruber iets fout doet of als hij even 'niet' stoer is. Sowieso is het allemaal ontzettend flauw. Er is genoeg waar je van gaat fronsen, maar er is gelukkig ook wat waar je hard van gaat lachen. Daar doe ik het voor!

2,5*

Zozo, indrukwekkende film zeg. Indrukkenwekkend op twee manieren. Om te beginnen de sfeer. De sfeer, die lastig te omschrijven is zorgt voor spanning en het gevoel alsof er elk moment iets kan gebeuren. Donker, paranoïde, grimmig, schrikachtig, past allemaal bij de sfeer in The Machinist.

Ten tweede Christian Bale. Geweldige prestatie van deze acteur waar ik al dik tevreden over was. Deze week heb ik de film Raging Bull gezien. Hierin moest Robert De Niro 30 kilo aankomen, een erg goede prestatie, maar van de 27 kilo die Bale moest afvallen was ik veel meer onder de indruk. Hij ziet er super creepy uit en het past perfect bij zijn rol. Als hij niet zo was geweest was de film nog goed geweest, maar deze graatmagere Bale draagt zeker wel iets extra's bij.

Van het einde had ik wel iets meer verwacht. Toch, bij zulke films kan het einde vaak geforceerd zijn en dat is nu zeker niet het geval. Het was wel mooi om te zien dat de druk van zijn schouders af is. Hij bekent zijn misdaad en wil niets anders dan slapen. Daarom heb ik wel vrede met dit nette einde, om het zo maar even te noemen.

Ruime 4,0*.

Waar ik deel 1 al vond tegenvallen vond ik deze ook tegenvallen. De film begint leuk met een leuke dosis humor. Die pinguins en die julien zijn geweldig! Maar daarna kakt het verhaal een beetje in en is het grappige er ook af. Het was dat mijn vriendin zo graag naar de film wilde anders was ik er niet naartoe gegaan. Dankzij de hele mooie graphics, muziek en de humor: 3*

Made in America is een gewoon simpel filmpje. Een leuk tussendoortje waar je niet veel bij moet nadenken. Op acteervlak is het niet hoogstaand maar dat is niet storend. Er zitten wat leuke, grappige scenes in waaronder eentje van Will Smith waarin hij een dialoog doet tussen een jongen en een meisje. Toch bleef het alsmaar bij een glimlach, het was niet dusdanig grappig dat ik echt hard moest lachen.

2,5*

Zoals al vaak gezegd hier is hij erg voorspelbaar, maar ik had niet anders verwacht. Ik ben altijd wel voor een romcom te pruimen en hier kon ik nog aardig lachen ook. Paar hele leuke en grappige stukken. Verder helemaal niet vernieuwend en de acteerprestaties waren ook niet bijzonder.

2,5*

Niet slecht, maar zeker ook niet goed.

Ik deel de mening van velen hier. Net als Mescaline vond ik ook enkel de laatste 40 minuten waard. Tot aan die tijd lijkt het of je naar een slechte dramafilm aan het kijken bent. Daarna wordt het eindelijk spannender, maar voor een thriller nog veel te weinig. Van een bepaalde sfeer is totaal niet te spreken, ook op het einde niet. De plottwisten zijn totaal niet verrassend en zie je al heel snel aankomen. Dit is mede een reden waarom het nooit echt spannend wordt.

Over de acteerprestaties. Alec Baldwin verdient terecht de credits want die deed het zeker goed. Zijn "God-speech" was zeer overtuigend. Nicole Kidman, waar ik niet zo'n fan van ben kon me ook hier bekeren. En ja, Bill Pullman.. Hij speelde een beetje inspiratieloos, zonder overtuiging. Overigens leuk om "Jigsaw" te zien.

Tenslotte het bijverhaaltje over die seriemoordenaar. Dat leek wel een manier om het eerste deel van de film ook spannend te zijn. Ik vond het totaal overbodig en het kon het eerste deel qua spanning zeker niet redden. Probeer er dan iets anders van te maken.

Al met al is deze film zeker niet onaardig om te kijken. Het verhaal versierde me om te gaan kijken en vond ik dus ook niet verkeerd.

2,5*

Aardige documentaire over een niet al te boeiend onderwerp.

De 'most artistic crime of the century' is een geweldige prestatie. Van de ene naar de andere toren op een koord op een hoogte van 417 meter. En dan vooral de manier waarop, want hij loopt niet even heen en weer, hij danst. De aanloop er naartoe was niet altijd even boeiend, maar gelukkig weet Philippe Petit met zijn actieve manier van vertellen het leuk te brengen. Tenslotte nog mooie emotie aan het einde van de documentaire. Wat zo'n grootst project allemaal met mensen kan doen.

3,0*

Gisteravond samen met mijn vriendin en ouders gekeken. Hun reactie waren: "waar gaat het nou eigenlijk over?" en net als veel mensen hier, hebben zij vraagtekens bij het genre komedie/drama, ze kunnen de komedie nergens plaatsen. Ik vond het juist wel een film die echt komedie/drama was.

Margot gespeeld door Nicole Kidman, vond ik vreselijk onsympathiek. Vooral hoe ze zich richting haar zoontje opstelde. Alle problemen die ze zelf heeft, reageerde ze af op haar familie. De relatie tussen haar en de familie is duidelijk niet goed. Haar zus en zij kunnen het samen heel leuk hebben maar achter de rug om is het vaak negatief over elkaar. De realiteit straalt eraf, echter wordt het toch te saai gebracht op een of andere manier. Het verhaal boeit dan ook te weinig, waardoor je snel bent geneigd om hem af te zetten. De verhaallijn is ook heel erg rommelig. De film bestaat eigenlijk uit een groep fragmenten die gebeuren tijdens het weekend. Ik raad wel aan om hem af te kijken want naar het einde toe wordt het toch wat boeiender en het verhaal duidelijker.

Nicole Kidman en Jennifer Jason Leigh speelden zeer sterk als zusjes. Jack Black vond ik wat minder in deze wat serieuzere rol. Toen hij moest huilen, zag het er niet uit en moest ik eerder lachen dan meeleven met hem. Wel heel goed van Jack Black is dat hij weer wat komedie in deze film blaast. Sommige scenes zijn echt wel grappig. Daarnaast zijn er wat komische dialogen tussen de twee zusjes. De film bevat dus zeker wel komedie.

Als cijfer twijfel ik sterk tussen 2* en 2,5*. Ik heb alle lof voor het acteerwerk want dat was dik in orde. Ook heb ik nog een paar keer hard moeten lachen, voornamelijk om Jack Black. Maar jammer genoeg is het bij elkaar echt erg matig. De film boeide sowieso te weinig om hoger te geven dan 2,5*.

4,5. afgerond 2,5*

Heavy.. Dat dacht ik wel nadat ik Martyrs had gezien. Spanning en sfeer vanaf de eerste minuut. Het gezin dat koelbloedig wordt afgemaakt zorgt ervoor dat je er gelijk goed voor zit. Zelfs de kinderen gaan eraan, wat ik toch niet verwacht had. Daarna komt de onverwachte plottwist die wel wat spanning wegneemt, maar het verhaal er zeker niet minder op maakt. Ik kwam er juist meer in te zitten. Het was vooral akelig en aangrijpend, vooral toen ze levend gevild was. Dat was wel even slikken.

In Martyrs krijgen we een nieuw concept te zien en is niet te vergelijken met het eerder genoemde Hostel. Waar het in Hostel puur leedvermaak is het voor de martelaren, is het in Martyrs voor een heel ander doel. Echter wel een vreemd doel.

Op naar de volgende Franse horror!

4,0*

Ik heb deze zelf toegevoegd en dacht, laat ik hem eens gaan bekijken. Mijn verwachtingen waren uiteraard niet hoog, maar ik ben fan van ninja-films. Eigenlijk ben ik het volledig eens met Zinema, alhoewel ik iets milder ben in de beoordeling. Het is allemaal aardig slecht, maar enigszins naar te kijken.

1,5*

De film begint komt een beetje traag op gang en is meer in de romantische sferen. Rhys-Meyers en Johansson krijgen een affaire en verder gebeurt er weinig opvallends. Naarmate de film verloopt komen er wat meer spanning tussen de twee hoofdrolspelers en wordt ook de film spannender. Toch echt spannend -op het einde na- wordt het niet. Het verhaal zit goed in elkaar en ik vond het wel verrassend hoe de film eindigde. Ik had het anders verwacht. De cast acteert prima en Scarlet Johansson is natuurlijk prachtig zoals altijd. Maar daar is iedereen het wel over eens volgens mij. Ook visueel is het dik in orde! Al met al is het een goede film maar die verder niet speciaal is.

Ik heb hem gisteren ook in de sneak preview gezien. Toen ik zag dat het deze film werd, wreef ik in mijn handjes. Achteraf was dat niet nodig geweest. Het plot rammelt echt aan alle kanten en de effecten zijn vreselijk slecht. Het lijkt bijna alsof het bewust is gedaan. De knokscenes van Statham zijn zoals altijd wel genieten en er zitten vindingrijke kills bij. Hadden ze maar wat meer tijd in het verhaal gestopt dan had mijn score wel wat hoger uitgevallen. Mag de veters niet strikken van het eerste deel.. 2,0*.

Leuke animatiefilm! Het verhaal is misschien niet geweldig en niets komt echt als een verassing. Verder wordt het ook niet echt grappig, het blijft bij een glimlach. De kracht van de film is juist de mooie animatie, de wereld hoe die is in de toekomst ziet er erg leuk uit, maar ook de familie Robinson. Een doldwaze familie die de vreemdste dingen doen. Ook de badguy, bolhoedman vond ik wel iets hebben. Kortom fijn filmpje.

3,5*

Redelijke film maar niet meer dan dat. De animatiestijl zag er leuk uit en is anders dan de meeste animatiefilms die we tegenwoordig voorgeschoteld krijgen. De geluiden en het praatje van Marcano en de andere marsmannetjes was wel grappig. Verder heb ik niet echt hard moeten lachen om de humor, wel meerdere keren een glimlachen maar daar bleef het bij. Zitten een paar echt leuke stukken bij maar na het eerste deel wordt het toch minder. De gore stukjes zagen er bijvoorbeeld wel leuk uit.

Mercano, el Marciano is een film die zeer kritisch naar de maatschappij is. Ik vond de virtuele wereld wel een beetje op Second Life lijken.

De versie die rond gaat in de pakketservice duurt 66 min. Dat is ook maar goed want anders zou het te langdradig worden.

Mooi waargebeurd verhaal. Leuk dat de tekeningen bewegen en mooie landschappen op het eind. Min of meer een beetje voorspellend. Al met een al een aardige film die niet verveeld voor een keertje.

"Wat moet ik hiermee?" Dacht ik toen de aftiteling begon. Ik had eigenlijk toch wel iets anders verwacht. Ik kon mijn aandacht tijdens de hele film er goed bijhouden maar vooral naar het einde toe zat ik met de vraag waar ik nou eigenlijk naar aan het kijken was. De opkomst van Genghis Khan in een zeer mager jasje gestoken.

Verwacht niet te veel grote veldslagen, daar zijn er maar enkele van. Jammer genoeg want hier hou ik juist wel van. De veldslagen waren ook nog eens kort en visueel niet geweldig. Soms nogal irritant gefilmd. Het verhaal kennen we maar is niet goed uitgewerkt. Het had te weinig omvang waardoor je er geen gevoel bij krijgt. Voor de hoofdrolspeler Asano als Temudzhin krijg je al snel respect. Genghis Khan was een grootmoedige krijger die zijn buit onder zijn krijgers verdeelden. Asano deed het goed als deze leider. Dat mongolië er prachtig uitziet is een feit. Er zijn prachtige shots en scenes van de mooie landschappen. Ook de kostuums waren zeer netjes gedaan. .

Hier had veel meer mee gedaan kunnen worden. Het verhaal kabbelde voort in de stijl van gevangen - vluchten - gevangen - vluchten en dat werd me iets teveel. Toch is wel prettig om naar te kijken, enkel op het einde had ik het een beetje gehad.

2,5*

Wat een prachtige film, waarschijnlijk de mooiste Ghibli.

Waarschijnlijk omdat ik ze nog niet allemaal gezien heb, maar het lijkt me sterk dat dit wordt overtroffen. Dit is mijn vijfde Miyazki en achtste Ghibli. Meestal kan ik er van genieten, helemaal van deze Mononoke-Hime. Blij dat ik deze getipt heb gekregen want anders was ik er vast nog niet aan toe gekomen.

Waar ik gelijk van stond te kijken was de hardheid van de film. Al snel krijg je vliegende ledematen te zien. Opvallend, aangezien andere Ghibli's vrij kindvriendelijk zijn wat dat betreft. Zoals gewoonlijk wel weer de prachtige wezens, met name Yakull, de trouwe 'viervoeter' van Ashitaka. Visueel misschien niet speciaal, maar wel qua karakter.

Zoals meer users al aankaarten is dat er weinig slechte, noch goede personages zijn. Naast Ashitaka zijn er maar weinig personages die weer harmonie tussen mens en natuur willen. Dan zou je zeggen, de rest is slecht, maar dat is ook weer niet zo. Iedereen doet wel 'iets' goed. Alleen die Lady Eboshi ging wat te ver op het laatst. Per se dat hoofd willen, bijna ten koste van je eigen volk..

Het pro-natuur ga ik niet over beginnen. Typisch Miyazaki dat wel, maar ik zie liever de fantasierijke kant van het verhaal. Het einde duurde iets te lang waardoor ik een beetje twijfel tussen 4,5* en 5*, maar ik ga toch voor de volle mep.

5,0*

Ik vond het een aangename film. Ik heb meerdere keren moeten lachen en ik vond Mr Bean ook leuker in de combinatie met andere mensen. Hij komt ook wat serieuzer over en dat mag van mij wel. Zoals eerder wordt gezegd letten mensen teveel op de karakter Bean, maar daar gaat het in deze film niet om vind ik. Daarom 3*

Ik twijfel over de beoordeling, maar gelukkig is de keuze niet zo ingrijpend.

Ik ben niet zo laaiend over Mr. Nobody zoals een groot deel hier. Het begint allemaal erg chaotisch, waar ze van het ene naar het andere leven springen. Vanaf de keuze van de kleine Nemo komt er wat lijn in. We krijgen genoeg keuzes voorgeschoteld, de één saaier dan de ander. En dit is een beetje waar ik de moeite van de beoordeling uit haal. Op momenten was ik gewoon erg verveeld, totdat een andere keuze weer wat beleving in de film brengt.

Visueel is het uitstekend. Mooie beelden, fantasievolle werelden en nog veel meer. Het verhaal weet me echter in zijn geheel niet te overtuigen. De film duurde me ook wat te lang. De muziek was niet erg origineel, maar draagt wel bij aan de fantasie. Mr. Nobody is een leuk uitgangspunt met een aantal leuke ideeën, dat wel!

3,0*

Mrs. Doubtfire, prachtige film, ook na iets van vijf keer kijken. Hij blijft gewoon grappig en hoewel je minder hard gaat lachen, die glimlach blijft aanwezig na vijf keer. Robin Williams als falende ouder en vervolgens als oppas in een vrouwenpak. Verhaal is misschien niet zo bijzonder maar de uitwerking vind ik erg geslaagd! Erg leuk is de constante confrontatie tussen Mrs. Doubtfire en Stuart wat uitdraait op een aantal leuke scenes. Maar ook de scene die Doodah hiervoor opnoemd blijft mij ook nog altijd bij.

Ten opzichte van andere films waarin ook een make-over of verkleding centraal staat is Mrs. Doubtfire toch wel de leider. Niet zozeer omdat de film gewoon erg leuk is maar dat het in tegenstelling tot velen andere wel realistisch uit ziet. Big Momma's House bijvoorbeeld, geen verkeerde film, ik vind hem zelfs leuk maar het vrouwenpak van Martin Lawrence ziet er eigenlijk niet uit.

Tot slot is deze film echt ondergewaardeerd! Ik ga hem zondag proberen te kijken en dan zit een stemverhoging er dik in.

Leuk, onnozel filmpje.

Zoals hiervoor al gezegd is het erg luchtig. Je kunt het zelfs kinderlijk noemen, want sommige situaties zijn wel heel simpel. Zo makkelijk hoe de duitsers om de tuin worden geleid. De film zit vol leuke karakters. Vooral die duitse soldaat die alles op zijn hoofd kreeg vond ik erg grappig. Verder moet je het allemaal niet te serieus nemen en gewoon op je af laten komen. Wel een minpuntje was de afwisseling van talen. Er wordt van de hak op de tak gesprongen met de franse, engelse en duitse taal.

3,0*

Aardige film met een goed sfeertje. Deze soort films spreken me altijd wel aan. De verhaalstructuur, de spanningsopbouw en na een aantal theorieën wordt uiteindelijk de dader(s) gevonden. De spanning was hier een beetje zoek, maar het wordt nooit langdradig. De cast was qua acteerprestaties vrij divers. Finney vond ik het goed doen als Poirot, anderen waren weer wat minder. Naar het einde toe leek hij af te stevenen op 3,5*, maar het einde viel me eigenlijk nogal tegen. Niet echt verrassend, maar wel vergezocht.

3,0*

Wat een lelijke film zeg.

Vreemd plot hierboven aangezien dat alleen over de eerste 30 minuten gaat. Daarna komt Constantine niet meer in beeld en wordt er niet gezocht naar veilige plaats. In plaats daarvan gaat een groepje getrouwen juist op zoek naar de bron van mutanten om het te vernietigen. IN het eerste opzicht geen slecht verhaal en er valt dan ook zeker iets van te maken. Jammer genoeg doen ze dat niet. Ten eerste viel het me op dat het visueel echt afschuwelijk is. Decors, studio, digitaal(?), het ziet er niet uit en dat terwijl er budget van 25 miljoen aan deze film hangt. De kills zijn best vet(onthoofdingen, headshots, enz), maar het ziet er té gemaakt uit. De mutanten zijn dan wel weer aardig en het ondergrondse heeft wel wat sfeer. De acteurs komen een beetje ongeïnteresseerd over. Thomas Jane was redelijk cool (The Punisher in mijn hoofd) en volgens mij is John Malkovich enkel gebruikt om de film wat spraakmakender te maken. Op het einde was ik zelfs al wat aan het knikkebollen.

1,5*

Stond vanmiddag toevallig op en ik dacht, laat ik hem gewoon afkijken. Ik heb eigenlijk drie woorden voor deze film. Voorspelbaar, geloofwaardig en charme.

Het hele verloop van de film is erg voorspelbaar en natuurlijk zie je het einde al mijlenver aankomen. Verder is het erg ongeloofwaardig allemaal. Typisch is ook weer dat de schuldeisers van Vince kinderachtig zijn, iets wat je vaker ziet.

Maar zoals Aapje81 ook al aangeeft had de film toch zo zijn charme. Voornamelijk door de hoofdrolspelers die toch een bepaalde click hadden. Samen met een schaars aantal grappige momenten toch nog een redelijke film.

2,5*

Erg mooi film die zeer realistisch wordt gebracht.

Geen typisch, standaard filmpje met een uitgekauwd verhaal. Nee, My Life without Me wordt vooral erg realistisch gebracht waardoor je echt meeleeft met Ann. Gelukkig is het ook niet een en al drama. Het wordt niet overdreven en er is ook ruimte voor een glimlach. De scenes met de kinderen bijvoorbeeld.

Sarah Polley speelde echt heel sterk! Alsof ze het echt allemaal onderging. Haar overtuigingde acteerwerk brengt deze film naar een hoger niveau. Mark Ruffalo vond ik wel wat minder.

Eén van de dingen van de lijst heeft ze echter niet uitgevoerd. Als ze het gewoon niet laten zien zou ik dat vreemd vinden want de rest kwam wel allemaal voor.

Ik heb in ieder geval genoten van deze geslaagde film.

4,0*

Roark, Roarrrrkkkk

My Sassy Girl begint een beetje vervelend. Slechte cinematografie en die stomme toneelstukjes tussendoor. Hier wilden ze juist iets mee creëeren, maar dat is niet gelukt. De cinematografie is overigens voor de rest van de film ook slecht. Toch, na het eerste half uurtje wordt het leuker. Leuke scenes en gebeurtenissen waar je toch wel een glimlach van op je gezicht krijgt.

Jordan Roark was erg moeilijk te doorgronden, want waarom deed ze nou zo. Ik vond ze goed gecast door Elisha Cuthbert, wat echt een mooie vrouw is. Het acteerwerk was misschien niet geweldig, maar ze was wel het perfecte type ervoor. Jesse Bradford hetzelfde, ook niet top geacteerd, maar als eenzame student heeft hij zijn verschijning al mee eigenlijk.

Het verhaal is inderdaad vrij leeg, maar waar de frank bij mij al eerder viel, krijg je op het einde te horen hoe het nou allemaal zit. Ik vond het niet cliché, want ook al is het een remake, (heb het origneel niet gezien) heb ik dit nog niet eerder gezien. Het einde als ze toch bij elkaar komen is dan wel weer cliché en vond ik erg jammer. Kost gewoon een half puntje.

Grappig, romantisch verhaaltje dat wat inhoud mist. Cuthbert en Bradford doen het samen erg leuk en de click is ook echt wel aanwezig. Jammer van het einde en de slechte cinematografie. Tenslotte vond ik de soundtrack wel mooi.

3,5*

Net niet.

Ook bij mij worden de hoge verwachtingen niet ingelost. Het is vooral jammer dat het totaal niet eng is. In het middenstuk voelde ik nog enige spanning, maar dat verdwijnt op een gegeven moment. Het tempo ligt te laag en daardoor had ik het gevoel dat de film echt lang duurde. Het was wel mooi om te zien hoe de personages hun levens gingen beteren door "verstandige" beslissingen te nemen. Visueel zit het heel goed in elkaar, maar Ruminov moet oppassen dat hij niet gaat overdrijven. Zoals Verhoeven ook al aangeeft. Het gesprek aan de tafel wordt te schokkerig gefilmd. Natuurlijk zit er een gedachte achter, maar ik vind het eerder irritant.

2,5*

Flauw of kinderachtig, het ligt er maar aan wat de bedoeling is geweest. Echt grappig is het niet, maar verrassend genoeg vond ik het enigszins toch vermakelijk. Het valt allemaal gewoon niet serieus te nemen. De personages slaan natuurlijk nergens op. Met name Blue Raja, die niet blauw is en met vorken en lepels gooit. In zo'n film zijn de acteerprestaties natuurlijk ook niet hoog. Zo zien we Ben Stiller weer in een rol die hij vaker speelt. William H. Macy deed het wel erg goed, heel overtuigend.

Al met al redelijk vermakelijk, maar een tweede keer hoeft niet.

2,5*

Mystic River, een film die je toch wel raakt. Zoals velen al gezegd hebben een niet zo heel bijzonder verhaaltje maar door de geweldige acteerprestaties toch aardig bijzonder gemaakt. De 3 heren spelen ijzersterk. Daarbij komt kijken dat het constant spannend blijft, afwachtend op wat er gaat gebeuren blijft de aandacht erbij.

Dit zijn toch wel factoren die de film zo goed maken. Het einde had van mij ook anders gemogen. Geen echt motief, geen voorbedachte rade en dus ook geen uitgebreide uitleg. Toch zorgde het einde voor een impact bij mij die nog even bleef hangen.

Geslaagd, dat zeker, echter had er misschien nog iets meer ingezeten. Voor mij gevoel kom ik dan ook niet aan een 4.5* maar ook zeker niet lager dan 4.0*.