Meningen

Vroeger toen ik klein was keek ik altijd naar de tekenfilmserie van The NeverEnding Story en die vond ik erg leuk. De filmversie heb ik nooit gezien, maar nu is het er dan toch van gekomen. Een leuke jeugfilm moet ik zeggen. Het is flink gedateerd, maar het komt allemaal heel magisch en fantasievol over. Die Atreyu, wat speelde die slecht zeg.

3,0*

Onverwachts een erg interessante film geworden. Van de verhaalstructuur en het verspringen van tijd had ik totaal geen last van. Het zorgt juist voor een hoog tempo en maakt het aangenamer om te kijken. Dat er ook nog gezegd wordt dat de flashbacks niets toevoegen vind ik erg vreemd. Dan volg je er echt niets van.

De dialogen waren sterk en interessant, er werd goed geacteerd door vrijwel de hele cast en ook de muziek is goed. Daar bovenop raakte de film me ook echt, ik leefde helemaal met Leland mee. Ook met het einde was ik tevreden, al had ik snel door wat de bedoeling van Allen was. Iets minder filosofie op het einde mag wel, maar ik heb echt genoten van deze film.

Voorlopig ruim 4,0*, maar ik sluit een verhoging in de komende tijd niet uit.

Goed, maar geen topfilm.

The Untouchables hoort wat mij betreft net niet in de top 250. Dit heeft de film vooral te danken aan het eerste uur. Het eerste uur was erg avontuurlijk wat opzich niet erg is, maar eigenlijk te speels, misschien wel te kinderachtig is. Alsof je naar een avontuurlijke familiefilm aan het kijken was. Die Canadese Mounties speelden hier onder andere een rol in. Eigenlijk was de hele scene op de brug verkeerd gebracht. Ik moet wel zeggen dat ik het aardig vermakelijk vond, maar het maakt de film geen topper.

Gelukkig werd het na dit uur wat serieuzer en kwam ik beter in het verhaal. Ik leefde ook echt mee toen Wallace en Malone stierven. De gebeurtenissen zie je jammer genoeg al van ver aankomen en dat vond ik wel jammer. Niets was verrassend in mijn ogen. Er kwam tevens wat meer actie in het tweede deel van de film. Vaak over the top en daarom is The Untouchables -zoals anderen al eerder hebben vermeld - iets te hollywood-achtig, maar toch wel leuk.

Op acteervlak heb ik weinig op te merken. De Niro had ik eigenlijk wat meer in beeld verwacht, want ook al draaide het om Al Capone vond ik zijn rol niet echt groot. Wel een aantal mooie oneliners overigens! Kevin Costner vond ik zoals altijd lekker spelen en ook Sean Connery als grofgebekte Ier was goed bezig.

Verder ben ik het op een aantal punten met Nomak eens. De muziek was soms nogal ongepast en daarom storend. De personages mochten wat meer uitgediept worden en het gehele plaatje had wat serieuzer mogen zijn. Enige verschil is dat ik ondanks dit wel genoten heb. Maar toch, met deze punten erbij had het waarschijnlijk wel een topfilm geweest.

3,5*

Leuke eighties-komedie!

Het verhaal stelt weinig voor, maar toch vind ik het wedstrijdconcept altijd wel leuk. Een groep kwallen, een aantal mooie dames (Heather Merriweather!), een stel dwaze militairen en natuurlijk onze helden. Leuk groepje met drie bekende gezichten. Dan Monahan (Porky's), Stephen Furst (The Dream Team) en natuurlijk Tim Matheson. Het leukste was misschien nog wel die 'slimme' hond. Voor de fans, kijk ook eens Midnight Madness (1980). Zelfde concept, net zo leuk.

Bedankt voor de tip Reinbo!

3,5*

Een toch wel orignele film uit het oogpunt van de joodse verzetstrijders. De kracht van deze film is is zoals anderen zeggen de waarheid erachter. Laten we eerlijk zijn dat het acteren niet geweldig is, de actiescenes beter konden en de het accent vreselijk was. Oke, over dat laatste moeten we misschien niet teveel zeuren maar als er ten eerste al Engels wordt gepraat door alle volken, waarom dan nog zo'n belachelijk accent. In de film werd zelfs nog gezegd: "ga jij maar, jij spreekt de taal beter". Misschien gezeur maar het speelt wel mee vind ik.

Maar dit even terzijde. De film geeft goed weer hoe het er aan toe ging. Het verveelde ook geen moment en in het laatste uur was de spanning echt te snijden. De film moet op gang komen maar dat hoort er nou eenmaal bij.

Waar de film bij mij punten verliest is het gebrek aan emoties. Die zijn er nauwelijk of niet en dat is heel jammer want dat had de film alleen maar beter gedaan. Enkel Leelee Sobieski vertoonde nog wat in haar ogen en gezicht. Daivd Schwimmer vind ik sowieso al een matige acteur en laat dat ook hier weer zien. Maar even terug naar de emoties. Dit is waarschijnlijk ook de reden waarom de film niet ontroerend raakt en bij mij verder ook niets los maakt.

Verder een zeer geslaagde film: 4.0*!

De speelduur is trouwens 153 min, geen 163.

Samen met Attack Force de minste Seagal die ik gezien heb. Eddie Griffin als bad guy kan ik niet serieus nemen, maar grappig was het ook niet. Op zich ook niet zo'n heel groot punt want bij Steven Seagal moet de actie gewoon goed zijn. Dat was dan ook redelijk, maar waarom bij elk neergeschoten persoon een slow motion er achteraan gooien is mij een vraag.

1,5*

Urban Legend leek af te stevenen op een aardige film met een beetje van Scream en I Know What You Did Last Summer, maar naar het einde toe werd het toch een beetje een tegenvaller.

Het concept van de broodje-aap verhalen is leuk verzonnen en er zitten dan ook een aantal leuke moorden bij. Tot een half uur voor het einde is het ook echt nog wel spannend maar daarna wordt het helemaal tenietgedaan. Onmogelijkheden en de overkill aan doden - echt bijna iedereen gaat dood - neemt heel veel spanning weg. De dader was verrassend, het motief echter niet. Die lag voor mij al een hele tijd klaar.

De cast was allemaal matig tot erg matig. Er was bijna geen emotie op de gezichten te vinden. Ook het schreeuwende vrouwelijke slachtoffer kon natuurlijk niet missen.

Al met al niet verkeerd, maar verwacht er niet teveel van.

2,5*