Meningen

Clichématige maar degelijke politiefilm die qua beeldvoering een beetje doet denken aan de jaren 70 stijl van Lumet. Boseman is erg goed, Stephan James misschien iets beter.

Klein puntje van kritiekAls je wil dat het publiek verrast is om de grote plottwist en de reveal van de grote slechterik, cast dan J.K Simmons niet in een piepkleine bijrol. Enkel Damien Chazelle komt daar mee weg.

Het ligt toch echt aan jou

Ik heb hem nu eindelijk ook bekeken onder lichte dwang van mijn mama...en zelfs na talloze imitaties en variaties voelt dit toch echt wel nog als een mijlpaal.

De trage opbouw en het feit dat je de helft van de film..tot Ripley de touwtjes strakker in handen neemt..geen protagonist hebt doet echt wonderen voor het verloop van die film. Het is ook dat claustrofobische gevoel van een oud ruimteschip dat kraakt en lekt langs alle kanten waar de personages vast zitten met iets dat op hen jaagt.

De film is erg spaarzaam met het tonen van de Alien, maar laat je nooit vergeten dat hij er is. Koppel dat alles met een paar echt inventieve scares (De alien die plots in de kettingen hangt iemand?) en je hebt een film die ruim veertig jaar later nog steeds veel effectiever en beklemmender is dan veel van wat tegenwoordig uitkomt. Op naar Aliens denk ik nu!!

Cameron en sequels...het doet je haast uitkijken naar Avatar. Na het geweldige T2 vorig jaar te zien gekregen te hebben was het nu tijd voor Aliens. Ik kreeg op voorhand de heads up dat het een totaal andere film zou zijn dan Alien...maar dat vond ik initieel best meevallen.

Het eerste uur werkt echt wel als een goeie sequel op Alien met een rustige, suspensevolle opbouw. Je weet dat er iets verschrikkelijk in het onzichtbare zit en ook hier laat de film je dat niet vergeten.

Wanneer de Xenomorphs dan uiteindelijk hun schubbige staarten tonen schakelt Cameron effectief een paar versnellingen hoger en wordt het inderdaad een sci fi actie die de claustrofobische horror van de eerste inruilt voor een oorlog. Het werkt, net omdat de film nooit uit het oog verliest hoe gruwelijk eng die Xenomorphs zijn. Het bouwt netjes op tot een zenuwslopende finale Dat moment waarop Ripley Newt gaat zoeken en even de ogen sluit in de lift die letterlijk afdaalt in de hel...sterk spul. Ook het eindgevecht met de Queen is gewoon badass.

Nee, er valt erg weinig in te brengen tegen de tijdloze fun en klasse van dit Aliens.

Op naar deel 3.

Een film met Chastain, Malkovich en Farrel in de belangrijkste rollen heeft het recht niet om volstrekt middelmatig te zijn. Visueel ziet het er nog goedkoper uit dan de gemiddelde Netflix film en het script is luie dertien in een dozijn van de dunste soort.

Het is een amusant niemendalletje dat vooral erg hard steunt op het charisma van Grillo. Van Gibson, Watts en Yeoh moet je niet veel verwachten, want die hebben bitter weinig screentime...maar Grillo kan gelukkig een film als dit dragen. Er zit vaart in, het heeft af en toe fun...alleen wordt het ietwat omlaag getrokken door een gemakzuchtig script. Vermakelijke bullshit.

Okay...ik heb deze lang voor me uit blijven schuiven. The Shining is één van mijn favoriete horrorfilms ooit en sowieso mijn favoriete Kubrick. Ja, die lat ligt dus hoog als je met een opvolger wil komen. Ik heb de film dus lang genegeerd. Geen trailers gekeken, geen reviews gelezen..ik zie het wel als ik het een keer zie.

Natuurlijk wist ik dat dit een film van Mike Flanagan is, en laat die met Hush, Oculus en Haunting of Hill House nou een paar van de beste dingen in het genre gedaan hebben. Hell...hij heeft een goeie sequel op Ouija gemaakt. Dat schept verwachtingen. Je begrijpt dus dat ik terughoudend aan Doctor Sleep begon. Ik hoop dat het erg goed is, maar vrees dat ze te hard op nostalgie gaan teren. Dat gevoel.

Nou...Flanagan heeft dus een haast onmogelijke dans op een slap koord waar gemaakt. Aan de ene kant voelt het voluit als een Stephen King verhaal en een op zichzelf staande entiteit die niet constant weinig subtiel naar het Overlook refereert....en tegelijk voelt het ook gewoon aan als een sequel op Kubrick's film. De manier waarop Flanigan die twee laat clashen is een meesterzet. Hij neemt ruim zijn tijd om het verhaal te laten ademen, durft traag te gaan zonder ooit aan sfeer of dreiging in te boeten. Het is geen horror die om de vijf minuten een jumpscare door je strot ramt, maar lekker onderhuids opbouwt om..wanneer er dan iets doodeng gebeurt...je stevig bij je lurven te grijpen. Net als bij The Shining? Exact...net als bij The Shining.

Is Doctor Sleep even goed als Kubrick's film? Uiteraard niet...maar dat hoeft het ook niet te zijn. The Shining in Kubrick's versie is het verhaal van Jack Torrance, Doctor Sleep is...eindelijk zou King zeggen...dat van Danny. Het werkt verdomd goed als een opvolger..en meer konden fans echt niet hopen.

Ik geef hem tikje meer dan ik eerst zou scoren omdat het eigenlijk exact is wat het hoort te zijn...een live action tekenfilm. In dat opzicht kan ik het simpele verhaaltje vergeven. Het blijft ook leuk om zien hoe er moeite gedaan is om de sets aan te kleden, dit zou tegenwoordig stukken minder authentiek gedaan worden. Verder heb je uiteraard ook de goeie casting die voor een verrassend amusant dingetje zorgt.

Saai en voorspelbaar kinderfilmpje dat nooit tot leven komt omwille van een doods script en overdaad aan zwakke cgi. Het jaren eerder verschenen Casper is stukken leuker en indrukwekkender dan dit gedoe.

Is de film een tikje te lang? Zeker. Valt de cgi soms wat in het water? Ow ja. Duurt het met ruim een uur te lang voor de king begint te kongen? Duidelijk wel. Er zitten zeker en vast wat slordigheden in het script zoals de wel erg abrupte romance tussen Watts en Brody, net wat teveel "wink wink" momentjes zoals de verwijzing naar Hearts of Darkness.

Maakt dat in het grote opzicht echter veel uit voor de filmbeleving? Voor mij komt het neer op dit: Kan ik geloven in de band tussen een gorilla van ruim acht meter en een blonde actrice? Ja, volmondig ja. Dat ligt uiteraard voor een deel aan de mimiek die Andy Serkis in Kong gestopt heeft, maar zeker en vast ook in de performance die Naomi Watts levert. Je gelooft gewoon dat beiden hun hart breekt....twee keer. Dat ik tijdens de spectaculaire finale vurig zat te hopen dat het deze keer misschien wel een happy ending zou kunnen krijgen...en dat mijn hart een stukje mee aan duigen ging, dat toont dat de film, ondanks de gebreken, werkt.

Verrassend sterke film dit Beasty. Ik heb ietwat een hekel aan Disney's live action verfilmingen van Lion King en Beauty and the beast omdat het slaafse verfilmingen zijn die de ziel uit de tekenfilms halen, hier gebeurt net het tegenovergestelde. Het is een meesterzet om het verhaal volledig op zijn kop te zetten en van één van Disney's meest herkenbare bad guys een tragische antiheldin te maken. Je begrijpt waarom Maleficant doet wat ze doet. Ze is door Stefan beroofd van haar onschuld in iets dat verdomd hard op een verkrachting lijkt, en nu wil ze Aurora, die andere vrouw in zijn leven beroven van haar onschuld. Dat het allemaal zo niet loopt en volledig anders uitdraait met Maleficent die de liefdeskus geeft is een gedurfde zet..maar het voelt nooit geforceerd. Zelfs in de korte speelduur lukt het de makers om laagjes in het karakter van Maleficent aan te leggen waardoor het einde verdiend aanvoelt. Dat Aurora als personage daardoor wat licht uitvalt valt te vergeven.


Uiteraard helpt het de makers ook enorm dat Angelina Jolie steengoed staat te acteren. Tip: Probeer dit in 4k te zien. Ik ben niet vaak onder de indruk van 4k, maar dit is een film die erg veel met duisternis en lichteffecten speelt. De toverspreuken, lichtjes en brandend vuur lijkt haast van het scherm te spatten.

De originele Matrix beviel me onlangs zo hard dat ik er zowaar een 4,5 aan gegeven heb, mijn hoogste stem op Moviemeter. Dat kwam door het sterke tempo, de goeie actiescénes, de leuke worldbuilding en de creatieve visuele stijl van een stripverhaal die op een film toegepast werd.

Deze Reloaded heeft niks van dat alles. Er wordt geprobeerd om de schaal te verruimen met Zion, wat in het begin nog enigszins het beste doet vermoeden, maar daarna is het wel klaar.

Smith is nu een rogue programma om de één of andere reden, wat louter als een excuus lijkt te fungeren voor enkele lachwekkend gedateerde cgi actiescénes, je hebt een verhaaltje dat draait rond een Merovngian en jaloezie onder programma's en geesten met dreadlocks en het houd totaal geen steek als plot.

De eerste Matrix had een lefgozerig greintje arrogantie om te doen alsof er op filosofisch vlak meer achter het plot staat dan simpele sci fi pulp, maar de toon van Reloaded is niet arrogant, het is simpelweg pretentieus. Wat je in praktijk krijgt is een film die zich voortsleept van pseudofilosofische discussie naar overpretentieuze expositie, af en toe afgewisseld met een actiescéne die er soms wat cool uitziet. Dat het er allemaal dit keer uitziet als een spuuglelijke game in plaats van een sfeervolle animé en dat Neo en Trinity plots een koppel zijn die het voortbestaan van de mensheid bepalen terwijl ze de geloofwaardigheid van twee goudvissen op het tapijt hebben helpt ook al niet.

Sluit tenslotte nog af met een lekker laffe cliffhanger en je snapt meteen waarom ik na mijn enthousiasme over de eerste film plots niet meer zo sta te springen voor Revolutions en The Matrix 4.

Als film is het gewoon ondermaats, maar ik moet toegeven dat ik af en toe moest lachen met de lompe humor. Gijse lelijke badmuts!!

Toch heerlijk weer hoe je mensen hier de film ziet afkraken met woorden als brugpieperhorror of tienerhorror....want dat is exact wat de film wil zijn. Als je dit begint te kijken met het idee van een hardcore goor scarefest te krijgen...nou, dan is dat jouw probleem. De film is pg13 omdat het ook als pg13 bedoeld is.

De film is gebaseerd op de gelijknamige boekenserie die altijd een stapje enger en gemener dan Goosebumps aanvoelde en op kinderen van rond de 12 mikte. De film ademt ook echt die sfeer uit met monsters die qua design haast letterlijk uit de boeken genomen werden en een sfeer die erg gelijkaardig is. Het is in dat opzicht ook echt een goeie griezelfilm voor kinderen die rond de 10 a 12 zijn die nog een tikje te jong zijn voor het stevigere werk, maar zelfs voor volwassen valt er meer dan genoeg plezier te beleven aan de leuke sfeerschepping en een paar echt doeltreffende scary scenes.

Zie het gewoon voor wat het is, namelijk een verfilming van een reeks enge jeugdboeken...en je komt al heel ver met deze scary stories.

Een Netflix original film opstarten doe je altijd met de nodige reserves...de lat ligt nou niet bepaald hoog. Was het daarom dat deze Spectral me een stuk beter beviel dan verwacht? Ongetwijfeld wel, maar dat doet geen afbreuk aan het feit dat het gewoon een degelijke actiesci-fi is. Ik ben te jong om de hoogdagen van de videotheek echt meegemaakt te hebben, maar dit lijkt me exact het soort film die het in de jaren 90 en early 2000's erg sterk had gedaan in de verhuur.

Kan een film een vermakelijke actiefilm en tegelijk een niet al te beste Terminator film zijn? Ik heb me best geamuseerd omdat het tempo redelijk hoog ligt en Miller echt wel vol voor de actie gaat, maar als spirituele opvolger voor T2? Ow boy.

Die malle Carl ook.

Leuke studiofilm volgens het boekje met een Tom Hanks die toen al toonde een goeie acteur te zijn. Het verhaal is uiterst voorspelbaar, maar de chemie tussen Hanks en Hooch maakt veel goed.

Van de scenarist van Red Eye en dat merk je er wel aan. Het concept is een tikje out there, met een aantal plottwists waar je "huh?" bij zegt, maar het tempo is hoog, de spanning zit goed en Russel Crowecis stukken geloofwaardiger als aggresieve zot dan als zanger in Les Mis. Het is een film die gewoon weet wat het wil zijn, een pulpy thrillertje. Soms is dat gewoon genoeg.

Ik wenste dat ze een betere film gemaakt hadden. De eerste twintig minuten zijn fun, maar hebben geen moer met het plot van de film te maken. Zodra Kirsten Wiig, Pedro Pascal en de zwakste mcguffin ooit geintroduceerd worden gaat de rem erop. Gedaan met de fun..het is doodserieus, vervelend gewauwel en het duurt tot 1:22 minuten in de film voor het pakje nog eens aan gaat.

Ik voelde me tijdens het kijken naar dit als Ian Malcolm..."eventually you are going to have Wonder Woman in the movie are you?"

Wel okay...uiteindelijk wordt er richting de finale dus gewonderwomanned, maar of ik daar echt blij van werd? De finale zelf is het meest belachelijk pathetische gedoe dat ik sinds lang op het scherm gezien heb en het gevecht tussen Wiig en Gadot aan het eind lijkt alsof Catwoman en Catts haatseks gehad hebben en dit het gevolg is. Nee...gewoon nee.

Ik dacht dat die Imagine video het meest idiote was waar Gal Gadot in geschitterd had in 2020....ik was verkeerd.

Huh...dit is beter dan verwacht eigenlijk.

Allereerst....de zet om twintigers met een baan te nemen als vriendengroepje in plaats van leeghoofdige tieners. Een divers groepje 2020 jongelingen met een politiek correct wereldbeeld. De reviews boven me noemen het woke gejammer, maar volgens mij snappen die gasten echt het punt niet.

Ja, het is een woke, poltiek correct modern groepje...dat in een situatie komt tegenover een groepje dat normen en waarden uit de 1800's meedraagt. Het is een woke, modern groepje dat zich plots in een jaren 70 deliverance of Texas chainsaw achtige situatie bevind....en daar zijn die knakkers echt niet klaar voor.

Uiteraard is de film nergens origineel. Zoals ik al zei neemt het gretig elementen van the hills have eyes, deliverance, last house on the left...heel de beeldvoering van de film refereert naar die genre cinema van de jaren 70. halverwege gooien ze er zelfs nog wat Middsommar van de Aldi tegen..

Het is dus niet origineel, maar vaak wel opvallend effectief zoals in de donkere tunnel vol slachtoffers met uitgebrande ogen of het eindshot met de crashende camper.

Het is geen opmerkelijk sterke film, maar als een stuk genre cinema wel degelijk.

Poolse zwarte komedie die een leuke over the top derde akte bevat, maar helaas een wat vervelende opbouw heeft Het grote probleem is dat geen enkel van de personages ook maar een zweem van diepgang of genietbare kwaliteiten heeft. Op die manier boeit het hoegenaamd niet dat ze allemaal dood gaan op het einde. Het is lichtjes grappig hoe sommigen aan hun einde komen, maar verder...meh.