Meningen

Filmisch is dit zeker niet en de eerste helft voelt aan als een langgerekte TV-sketch, maar verbazingwekkend genoeg weet de tweede helft toch te raken. Fijne soundtrack riedeltjes trouwens.

2,5*

Infantiel, racistisch, bekrompen ... enfin, superlatieven schieten te kort om het scenario te beschrijven. Wel erg vermakelijk , en zowel de fotografie als de soundtrack van Morricone waren erg de moeite waard. Duidelijk te zien dat dit een grote productie was, met 25 miljoen by far de duurste Cannon film ooit. 2*

Matige film, heb me nog wel enigzins vermaakt maar het was allemaal cliché, onlogisch, standaard en helemaal niet iets vernieuwend wat deze film juist zou moeten zijn. 2,5* zakt misschien later nog.

Alleraardigst, het leukste wat De Jong gemaakt heeft, goede cast m.u.v. de verschrikkelijke Billy Zomerdijk die hopelijk nooit meer te zien is op het witte doek. Prima fotografie verder alhoewel de montage niet helemaal lekker loopt, kleine 3*.

Vond het drama zo wansmakelijk opgezet, vol met vals sentiment en effectbejag, fijnzinnigheid die in een RTL "woensdagavondfilm" niet zou misstaan. Daarbij konden de drie leads me nergens overtuigen.

(wel raar dat de "theme song" niet eens echt in de film voorkomt, net 5 seconden op een radio op de achtergrond ....)

Film begon me wat plots zonder een fatsoenlijke introductie e.d., veel dingen waren onduidelijk en ze was plotseling afgelopen ....

bleek dat ik tijdens de pauze de zaal was binnen binnengekomen ....

Toen maar de film in zijn geheel gekeken, kundig gemaakte, geestige en mooi geschoten film (bewijs dat HD er mooi en "natuurlijk" kan uitzien). Soms wat te langdradig en het einde is niet geweldig. Maar erg vermakelijk. Lammers was geweldig.

3,25*

(zaal zat trouwens beide voorstelling erg goed vol)

Aardig. Soms matig en op andere momenten goed. De film zit vol met leuk en mooi geschoten scènes, maar deze worden te veel afgewisseld met matige geacteerd, suffe en saai geschoten stukken. 2,75*

Blijft toch uniek, deze Nederlandse film noir. Muziek van Nicola Piovani is prachtig, Van de Sandes camerawerk meer dan verdienstelijk en de cast uitstekend. Bijzonder sfeervol dus, vooral het wereldje van de animeermeisjes, maar toch wordt het potentieel niet ten volle benut.

Probleem is het scenario dat Verbong samen met Pieter de Vos pende; na een veelbelovende start zakt de boel halverwege toch wat in. Het ontbreekt aan de volgende beat of wending in het verhaal, verder dan pension Regina komt Lou maar niet. De flashbacks naar Indonesië ten tijde van de onafhankelijkheidsoorlog voelen verder nogal kunstmatig aan omdat er amper iets of iemand (behalve Karl en de stille baboe) is die ze met onze 'held' verbindt. Tevens is de spontane vrijlating van Wolff op het einde - zonder dreigementen of mogelijke repercussies - nogal vreemd en blijft het onduidelijk waarom Kemp als Wolff moest sterven en niet gewoon onder zijn eigen identiteit een auto-ongeluk kon hebben.

Desalniettemin bijzonder, 3.5*.

Boven verwachting goed; uitstekende combinatie van opnieuw uitgevonden clichés, zelfspot , het genre in z'n algemeen op de hak nemen, maar ook - en vooral - bloedstollende momenten. Twist op het einde was misschien wat teveel van het goede, maar in het kader van de genre clichés opnieuw uitvinden past het prima zo'n resurrection, alhoewel het normaliter in het genre de moordenaar betreft. De opening daarentegen was net zo hilarisch als effectief. Pogingen tot drama werkte net niet helemaal. Maar prima spel voor een horrorfilm, en bovendien een paar sympathieke dames. Fijn om te zien dan Craven het nog steeds kan. On par met het origineel als je het mij vraagt.

Stevige *3,5!

Geestig onderwerp, maar kabbelt te lang door. Zou ook mooi zijn om een soortgelijke docu te maken over de walgelijke Chinees-Indische keuken die Nederland al decennia teistert.

2,5*

Erg matig. Verhaaltje is een leuke opzet voor een actiefilm, maar de film heeft te weinig gevechten, verschrikkelijke CGI (onnodig) en een slechte regisseur met vervelend camerawerk. 1,5*

Deze prent vraagt nogal veel van de kijker om de suspension of disbelief in stand te houden, maar als je daarin meegaat krijg je anderhalf uur uitstekend vermaak voorgeschoteld. Had uiteindelijk alleen moeite met Gus die opeens droog uit een helikopter stapt. Het pompje tot daaraan toe, maar hoe komt die beste kerel vanuit een scheepswrak binnen enkele minuten in een helikopter kilometers verder? Mobiele telefoons waren destijds nog niet wijdverspreid, dus hij kon niet zijn contactpersoon bij de politie bellen. De auto van Scacchi en Berenger heeft net San Francisco verlaten, dus het kan ook geen sprong in de tijd zijn. Bovendien houdt Gus op het einde Stanton een hand boven het hoofd zodat deze aanspraak kan maken op het fortuin. Als iemand echter met hoge spoed een helikopter nodig heeft bij een verlaten schip, lijkt het me onwaarschijnlijk dat de politie daar niet op onderzoek uitgaat ... en dus het lijk van Dan tegenkomt. Cast is verder uitstekend, alhoewel Scacchi op het einde even tegen het schmieren aan zit, en de beeldregie van Petersen is bijzonder sterk.

Dikke 3,5* voor deze heerlijke pulp.

Eigenlijk een verschrikkelijke rukfilm; zowel het chaotische en hevig rammelende scenario als de volkomen ongeïnspireerde regie zijn werkelijk van uitzonderlijk belabberd niveau. Maar dankzij de prima cast (Downey, Fry & Harris in het bijzonder) nog wel door te komen. Tegen het einde aan begon ik dan toch in te dutten.

krappe 2*

Wel aardig, maar de film weet niet altijd (goed) te kiezen wat ze nou is en wanneer. En het script zit ook niet al te logisch in elkaar. 2,5*

Gisteravond in een uitverkochte CINEMATEKbe op 35mm mogen bewonderen, visueel behoorlijk overweldigend op het grote scherm. Er rammelt genoeg aan de dramatische narratief, maar Verhoevens beeldregie is geweldig en wordt perfect gecomplementeerd door het dynamische camerawerk van Vacano en Goldblatts virtuoze montage.

Het overdreven spel en de brutale toon van de film werken eigenlijk heel goed, net zoals het totale gebrek aan goede smaak, jammer dat men scripttechnisch behoorlijk wat steken heeft laten vallen. Het meest problematisch zijn nog wel de 'bookend' scènes met de liftende Nomi.

Solide 3.5*.

Interessant onderwerp, maar veel te lang en Moore's typische trucjes kennen we ondertussen wel. Zit soms op het randje van 'socialistische' propaganda, in plaats van het Amerikaanse stelsel eens gronding onder de loep te nemen is hij het meeste van de speelduur bezig met andere landen te promoten.

Goede film, prachtig gestileerd, fatsoenlijke acteurs,vermakelijk spectakel, wat wel niet geheel aan mijn hooggespannen verwachtingen voldeed. 3,75*

Sterke film van Maas, je kunt van deze prent vinden wat je wilt maar 'Sint' is met enorm veel vakmanschap gemaakt. Een van de vaardigst gemaakte Nederlandse films tot nu toe. In tegenstelling tot 'Moordwijven' - een film die qua toon en tempo toch veel tegen de jaren '90 sfeer van de Flodder tv-serie en laatste film aanhinkte - is het bovendien een frisse en bijzonder modern aanvoelende film. Dat komt mede ook door de frisse cast, Weeber, Lenssen en Tanihatu doen het goed (die laatste twee zijn prima en Egbert-Jan Weeber voldoet) en Bert Luppes heeft niet alleen een topkop voor een film als deze maar is ook een uitstekend acteur. Julian Maas, zoon van, is overigens perfect gecast in de rol van Timmie. Stapel is een leuke gimmick maar heeft slechts een paar minuten screentime.

Sowieso is Maas een stuk volwassener geworden als maker zo net voor zijn zestigste levensjaar. Natuurlijk wordt zijn werk nog steeds gekenmerkt door platte humor, maar in 'Sint' is de toon van de grappen toch net wat geraffineerder en scherper. Waar bij de vorige twee films van de regisseur de montage nogal te wensen overliet, zowel uit 'Down' als 'Moordwijven' had met gemak een kwartier geknipt moeten worden, was de schnitt van Bert Rijkelijkhuizen dit keer op het scherpst van de snede. Het eindresultaat is enorm strak gesneden en uitstekend gedecoupeerd.

Waar ik eigenlijk nog het meest voor vreesde was de muziek van Dick Maas' eigen hand. Met uitzondering van 'Down' wil Maas steevast zelf de muzikale omlijsting verzorgen. Daar rammelde eerlijk gezegd tijdens zijn laatste films behoorlijk veel aan, de sound klonk telkens vooral gedateerd. Maar ik ben bijzonder verrast door de score; het paste allemaal uitstekend bij de film, voelde groots aan en klonk gelukkig totaal niet gedateerd of gepriegeld. Iets wat in het verleden nog wel eens het geval was.

Voor de liefhebbers van het genre is het bovendien genieten, 'Sint' zit vol met spannende scènes, schrikmomenten en de makers creëerde een fantastische atmosfeer. Verder heeft Maas veel bloed en gore in de film gestopt, naast enkele leuke verwijzingen naar andere genrefilms en eigen werk. Ook mag de uitstekende fotografie van Guido van Gennep niet ongenoemd blijven, Van Gennep zet werkelijk in ieder shot een geweldige sfeer neer. De visual effects zagen er over het algemeen prima uit, de dakenachtervolging is bijzonder spectaculair en erg vaardig gemaakt. Alleen zagen enkele shots van Niklas' schip er helaas maar weinig overtuigend uit.

Enige punt van kritiek is dat er scenariotechnisch meer met het materiaal gedaan had kunnen worden; het voelde net alsof een derde akte geheel ontbrak. Sprak na afloop met een paar scenaristen en die hadden allemaal hetzelfde gevoel. Maas had in die akte de spanningsboog wat langer kunnen rekken en hoger laten oplopen.

4*

Spuugde ik mijn gal afgelopen weekend nog over het misbaksel van deze regisseur uit 2008, vraag ik me nu af of ik sterkere superlatieven kan vinden die deze enorm rommel kunnen beschrijven. Het niveau is nog allemaal wat lager, hoe onmogelijk dat ook lijkt, maar meest opvallend is het ongelooflijk abominabele camerawerk welk deze prent per direct lanceert naar de eerst plaats voor slechts gefotografeerde film ooit. Voor de rest net zoals Het Geheime Boek een grote parade van smakeloze nichten humor.

0,5*

Een kankergezwel op het feest dat Sinterklaas heet; een ongekend amateuristisch prul. Slecht geschreven, smakeloze 'humor', hondsberoerd gespeeld - Regisseur Nellestijn mag zonder overdrijven voor zijn verschrikkelijk rol tegen de muur worden gezet, nog nooit speelde iemand zo slecht. Zelfs de 'echte' acteurs (welke dun gezaaid zijn in deze parade van B-namen), zoals Frederik de Groot, zetten hier met gemak hun slechtste werk neer. In contrast met de rest van de cast, leek Gerard Joling het kunnen van Robert Deniro bijna te evenaren. - en buitengewoon sfeerloos. Nergens had ik het gevoel (wat ook lastig is als de volle zon bijna contant schijnt in de film) dat dit iets met het leukste kinderfeest te maken heeft.

0,5*

True, maar dit viel me nog enigszins mee na de twee andere Sint debacles van Van Nellestijn die ik vorige week zag. Camerawerk was wat minder afzichtelijk en het niveau nichtenhumor lag wat lager, toch nog een vrij misselijkmakend geheel. kleine 1*

Leuk om op 35mm te hebben gezien, maar de film ontspoort toch wel behoorlijk in het laatste half uur. Ook technisch nog zeer ver verwijderd van De Palma's betere werk. Tenslotte voelt Hermann's score aan als een enorme herhalingsoefening van Psycho, doet de film geen goed. Ik verlaag naar 3*.

Een van de leukste kutfilms ooit, wat een waardeloze humor! Lekker foute deuntjes, vreselijke art-direction, rotzooi verhaal, versnelde stunts ... kortom een vermakelijke middag.

Sterk spel en mooi gedraaid, alleen liep het soms niet heel lekker (waaronder de eerdergenoemde omslag van de protagonist). 3,25*

Curieuze film. Gemaakt met een behoorlijk budget (zo'n $18 miljoen, destijds zeker geen kattepis), boordevol visuele effecten en episch van opzet, maar met een fragmentarisch script en onbekende namen in de hoofdrollen. Onbegrijpelijk dan men voor zulke nietszeggende en ongeïnspireerde acteurs is gegaan - hoe dacht men hier ooit iets aan terug te verdienen? Nu is Perisic zeker geen begenadigd regisseur, maar met fatsoenlijke leads was dit stukken beter te verteren geweest.

2*

Weinig diepgravend, het verhaal is vrij minimaal, maar de uitvoering is uitstekend en voorzien van genoeg tempo. De stunts zijn nog steeds spectaculair en dynamisch in beeld gebracht. Bovendien is de cast sterk en ondersteunt de score van Lalo Sifrin de beelden prima.

dikke 3*

Enorme vooruitgang ten opzichte van 'Quantum of Solace', maar niet het mind blowing spektakel dat ik vooraf verwachtte. Eerste uur is bijzonder solide, maar zodra Silva in beeld komt gaat de vaart er een dik half uur helemaal uit. Bardem is niet bijzonder overtuigend als gay bad guy; niet alleen zijn flauwe voorkomen maar ook die hele eiland afleiding is weinig geloofwaardig. Enfin, zodra de golf van terreur de straten van Londen raakt krijg Mendes de film eindelijk op de rails en krijgen we zowel een bevredigende portie - overzichtelijke - actie als karakterontwikkeling voorgeschoteld. Finale is me net wat te MacGyver-achtig en onwaarschijnlijk, maar de uiteindelijke wrap-up en vele knipogen naar 50 jaar Bond legacy maken veel goed. Audiovisueel sowieso een genot.

3,5*

Oh, en ik vergat bijna te vermelden dat de opening credits spuuglelijk zijn. Muziek van Adele overigens wel prima.

Zeker niet zonder tekortkomingen, maar verrassend leuk! Veruit de beste film uit de recente reeks aan Nederhorror.

Erg matige film, met slecht ontwikkelde karakters en matige acteurs, gemaakt met het idee meer te zijn dan het eigenlijk is, het enige goede aan de film is het camerawerk. 2*

Sluizer is natuurlijk een genot om naar te luisteren, hij laveert voortdurend tussen innemend en arrogant, maar filmtechnisch stelt dit weinig voor. Het camerawerk is nogal amateuristisch (de scherpte ligt vaak verkeerd bijvoorbeeld) en de montage laat te wensen over.

Laat ik mild zijn, 2,75*.