Meningen

Volslagen achterlijk.

Bizar hoge cijfers eigenlijk voor een film waarin ik maar weinig ambitie proef. Uiteraard moet je ergens beginnen als regisseur, maar als ik dit zo zie denk ik dat er niet meer dan 100 euro aan is gespendeerd. 100 euro voor de popjes dan, want verder ontbreekt het deze film aan vrijwel alles.

Vooraf dacht ik eigenlijk dat dit een korte, lollige film zou worden waarin we veel liefde voor praktische effecten te zien kregen. Daarin zat ik verkeerd, want vrijwel alle bloedspetters komen uit de computer, net als de omgevingen overigens. Opvallend veel geanimeerde achtergronden en bewegingen, wat deze film in geen enkele manier ten goede komt.

Het begint eigenlijk al direct bij de stemmenacteurs, want die zijn allemaal stuk voor stuk brak. Dialogen worden achterlijk en soms ronduit beschamend uitgesproken en lijnen lijken regelmatig geïmproviseerd te zijn. Dat is geen probleem, maar wel als de crew duidelijk geen idee heeft hoe ze de minuten op moeten vullen. (La la la, oh that's a stone!).

Verder is er zowel qua horror als komedie erg weinig te beleven. Veel reacties rond het internet zien wat in de horrorkant, maar ik zie oprecht helemaal niks. Saaie, veilige horror en een leuk verhaal die volledig om zeep wordt geholpen door de brakke aanpak. Het concept met popjes in een House on Haunted Hill-achtige setting lijkt gaaf, maar hier wordt het haastig en veilig uitgewerkt, waardoor het eindresultaat nogal droevig is.

Het grappige is misschien dat de film geen poppennaakt en grove grapjes schuwt, dat is dan ook het enige wat ik kan bedenken dat ik leuk vond. De poppen zien er goedkoop uit, de designs oerlelijk, de geanimeerde achtergronden bedroevend en de dialogen cringey. Als je dit allemaal bij elkaar optelt kom ik toch echt wel tot de conclusie dat dit 1 van de slechtste films is die ik ooit heb gezien.

Misschien dat anderen de passie ontdekken, maar ik zie hier een nogal simpel, afgeraffeld en levenloos project in. Amateuristisch op allerlei manieren, bedroevend op bijna elk element. Eigenlijk gewoon pijnlijk om uit te zitten. Vooraf had ik er nog wel zin in, maar na de 5de minuut gaf ik de hoop eigenlijk al op. Wat de film nog eventueel had kunnen redden waren wat praktische effecten, maar wie dat verwacht zal ook bedrogen uitkomen.

Regisseur Brandon Christensen verbetert zijn kunsten ten opzichte van zijn vorige film langzaam maar zeker. Zeker op het vlak van bloedvergieten pakt The Puppetman dermate bruut uit dat het niet anders kan dan indruk maken. Het zorgt er in ieder geval voor dat de nogal trage aanloop (met weinig interessante personages) net wat minder bitter aanvoelt, want het duurt wel erg lang voordat de film opgang komt. De dramatiek en achtergrond van de personages zijn weinig effectief, waardoor het vreemd is dat er toch zoveel aandacht aan wordt besteed. The Puppetman mist ook een echt spetterende en/of grootschalige finale om met een knal af te sluiten, maar eenmaal de horror op stoom komt zit je als kijker op z'n minst garant voor genoeg lugubere beelden. Ik zie de volgende film van Christensen graag tegemoet, want als hij deze lijn voortzet komt er vanzelf een bovengemiddeld eindresultaat tevoorschijn.

Krachtige Horror/Thriller.

Geen idee waar Science Fiction vandaan komt, want dat is naar mijn mening niet aan de ode gekomen. The Purge jaagde mij de stuipen op het leven aangezien je er over nadenkt een realistische kijk wel mogelijk kan zijn. Natuurlijk klinkt wat ik zeg te gek voor woorden, maar toch...

We zien een familie die zich aan het voorbereiden is op de zuivering. Gaat allemaal een beetje langzaam maar als het er op aan komt begint het wel goed. Eenmaal begonnen is het erg vermakelijk. De angst, de spanning, je bent op sommige momenten blij dat een zuivering niet bestaat.

Acteerwerk niet op zijn sterkst, en soms ook toch wel een beetje saai. Tja, het idee is toch wel erg origineel en dat deed me blijven kijken. Helaas een beetje een jammer einde. Maar een prima film naar mijn mening.

Herziening.

De film toch maar besloten te herzien nadat ik het vijfde deel zo leuk vond. Ik wilde toch even kijken of ik de oudere delen niet wat te streng had beoordeeld, en dat was bij deze film nog het geval ook. The Purge Anarchy is geen geweldige film, zeker de eerste helft is eigenlijk sterker dan ik me kon herinneren.

Vooral de opening vond ik erg sterk, waar DeMonaco op een opvallend sterke manier de dreiging kan laten voelen van de aanstormende zuivering. Ook de filters door de film heen zijn erg sterk, en daar kan de film zowel 's nachts als overdag goed gebruik van maken. De opbouw naar de zuivering en de eerste helft met de scenes op straat vormen sterke, dreigende en enge stukken, en maken deze film best geslaagd in zijn opzet.

Acteerwerk is goed en de personages hebben precies de juiste dosis qua uitdieping. Wat jammerlijk is en blijft is dat de film uiteindelijk echt zijn richting en balans heeft gevonden en eenmaal dat gebeurd is het uit met de enge nachtelijke dreiging. De zuivering wordt uiteindelijk meer naar de achtergrond geplaatst waardoor deze film meer een politiek getinte actiefilm wordt, en dat is niet bepaald voordelig.

Zodra de spanning verdwijnt verdwijnt ook het element dat de film zo intrigerend maakte. Als een film maar voor de helft van zijn tijd de sfeer boven water kan houden kom je niet ver. Qua zuivering zelf zitten er tegen de eerste helft aan wat leuke ideeën tussen (die truck bijvoorbeeld) maar de echt grove brutaliteiten worden vooral geïmpliceerd en niet uitgediept. Soms nog wel bloederig, maar dat zijn vooral de schietpartijen tussendoor.

Een teleurstellende finale gooit verder nog roet in het eten en zorgt ervoor dat de film uiteindelijk belandt op een 3,0*. Ik vond de eerste helft sterk, maar tijdens de tweede helft verloor de film te veel van zijn dreiging en begon steeds belachelijker te worden. Benieuwd naar het zesde deel dat alweer in de pijplijn ligt, maar ik heb geen al te hoge verwachtingen.

Herziening.

Dit derde deel van de bekende reeks beviel me helaas wat minder na er een herziening doorheen te gooien. De The Purge-films waren ook weer een tijdje geleden en aangezien ik zo van de zuivering in deel 5 kon genieten wilde ik kijken of ik dit derde deel misschien ook niet wat te laag had beoordeeld. Ik had hem echter te hoog beoordeeld.

Het voornaamste probleem dat ik heb met deze film is dat ik het te veel op een reguliere film vind lijken met wat freaks op de achtergrond. De spanning en dreiging die het begin van het vorige tweede deel wist te hebben is hier compleet weg, DeMonaco kiest ook een hele andere richting uit met dit derde deel, en ik vind het helaas maar slecht uitpakken.

De dreigende atmosfeer van het vorige deel is nu vooral gekkigheid geworden, maar bij lange na niet genoeg om het deel overeind te houden. Al bij al maakt het de film vooral een stuk belachelijker met personages die weggelopen lijken te zijn uit een stripboek. Zeker de dames die achter hun snoep aanzitten of de cultachtige bende van die presidentskandidaat maken deze film te vaak een dwaze hap.

Verder valt het acteerwerk ook tegen en beperkt de film zich bij bepaalde actiescenes die nog best leuk zijn. Alle gebeurtenissen op straat vermaken nog wel, maar het probleem is vooral dat het gewoon een actiefilm is geworden en die ook via de basisrecepten uitvoert, waardoor een film die juist teert op onvoorspelbaarheid behoorlijk voorspelbaar wordt.

Visueel nog wel in orde en de actie is bloederig, verder vind ik dit toch wel de zwakste toevoeging aan de reeks. De zuivering wordt wat meer naar de achtergrond getrokken en het plot waarbij de kandidaat beschermd moet worden tegen een slechte bende die achter ze aan zitten wordt te veel naar de voorgrond getrokken. De vaak irritante personages weten de boel echter ook vermoeiender te maken, en dat maakt dit deel voor mij toch wel de minste van de reeks.

Best goed.

In het begin had ik er weinig vertrouwen in, weer het zoveelste voorspelbare verhaaltje over de man (Smith) die alle ellende over zich heen krijgt en waarmee het waarschijnlijk toch wel goed gaat komen. Gelukkig slaagt Muccino erin echte emotie in de film te pompen, waar vele andere regisseurs in falen.

Smith speelt sterk, Smith junior is schattig en de chemie tussen de 2 is heel duidelijk voelbaar. Uitstekende keuze van Muccino om de echte zoon van Smith de zoon te laten spelen. Hiermee kan je je al sneller inleven en meeleven met de hoofpersonages.

De film is boeiend, ontroerend en erg pakkend. Niet dat ik ervan ging huilen, maar ik voelde hem toch wel eens goed aankomen soms. Soms wat te sterk aangezet, maar in het algemeen ging het allemaal best goed. 117 minuten waren niet te lang.

Wel emotioneel en ontroerend soms, vooral omdat het soms best realistisch is, maar Muccino weet het aardig uit te pakken allemaal. Goede dramafilm.

Apart.

Uiteindelijk inderdaad een ultiem chaotische, maar ergens toch wel vermakelijke film die wel wat anders is dan een standaard superheldenfilm. Laat je dus niet gek maken door de cast, genre of het verhaal, want dit is nergens bepaald de popcornfilm.

Als film is het allemaal erg afstandelijk. Een hoog tempo in de beelden en erg veel overgangen met een constant nerveus sfeertje, maar voor de rest is het emotioneel nergens echt beklijvend of intrigerend. Maakt ook niet uit, want het geeft deze film wel degelijk een eigen smoel.

Acteerwerk is half. Evans is op de automatische piloot vooral, ik vreesde even voor Fanning in het begin maar naarmate de minuten voorbij tikken werd ze steeds iets beter. Hounsou heeft een wat ondankbare schurkenrol en Belle verslikt zich ook best behoorlijk. Dan nog een klein, maar wel charmant rolletje van Jackson.

Visueel is het allemaal wel knap. Een aantal leuke visuele trucjes het verleden bekijken door te vegen over het glas bijvoorbeeld. En de actie is erg vlot neergezet. Qua superheldenactie wat mild in vergelijking wat er tegenwoordig in de bioscopen draait maar uiteindelijk nog wel vermakelijk gebracht.

Het is wel allemaal erg chaotisch, vooral richting de finale. McGuigan probeert het allemaal ingewikkeld te maken maar het komt er behoorlijk rommelig uit uiteindelijk. Het is gewoon wat slordig gebracht, en de film is rondom het middenstuk, ondanks een redelijk tempo, toch wel saai uiteindelijk.

Maar wanneer de actie wat om de hoek komt kijken leeft de film wel op. Dat heeft hij ook best nodig, want qua thriller is dit niet zo bijzonder. En de sciencefiction bungelt er dus tussen. Maar uiteindelijk geef ik het wel een voldoende.

De debuutfilm van de bekende regisseur Nicolas Winding Refn toont zijn kwaliteiten degelijk, ondanks dat het een totaal andere film is dan zijn recentere projecten. Pusher kiest voor een rauwe, realistische en directe misdaadbenadering gecentreerd rondom de escalerende situatie van de hoofdpersoon. Kim Bodnia is daarbinnen erg overtuigend en Mads Mikkelsen stelt zelden teleur (ondanks dat hij enkel een bijfiguur speelt), maar na een minuut of 45 verliest de film zijn aantrekkingskracht. De inhoud ontdoet zich van het hoge tempo en het ietwat dunne gezever neemt het over. Refn creëert in de tweede helft weinig situaties die de intensiteit verhogen en wint pas weer wat kracht helemaal aan het einde. De opgebouwde spanning en daarmee de aantrekkingskracht gaat daardoor teniet, maar een slechte film is Pusher zeker niet.

Uitstekende afsluiter van de Deense misdaadtrilogie, waarin regisseur Nicolas Winding Refn goed begrepen leek te hebben dat het voorgaande deel zich iets te veel binnen dramaterrein bevond. Zlatko Burić vormt een uiterst interessant personage en doet het dan ook zeer behoorlijk, al komt dat deels omdat zijn acteertrekjes tegen het absurdistische aanzitten. Refn kiest ditmaal voor een simpeler verhaal en een kleinere schaal, maar dat resulteert in een intense escalatie over de lengte van één avond. De druk is voelbaar, de personages zijn boeiend en de vordering van de misdaadelementen levert genoeg leuke insteken op. De finale is bijzonder grafisch en gaat dermate lang door dat het niet echt in de rest van de film klikt, maar uiteindelijk vond ik dit weliswaar het beste deel van de gehele reeks dankzij het consistente niveau.

Voor het vervolgdeel verschoof regisseur Nicolas Winding Refn het voornaamste perspectief van Kim Bodnia naar Mads Mikkelsen, waardoor Pusher 2 een compleet ander verhaal kent. Ondanks de zeer degelijke acteerkwaliteiten van Mikkelsen weet zijn leven echter amper te beklijven. Er wordt nog steeds gekozen voor een directe stilering, maar de dramatiek wordt aanzienlijk verhoogd en met weinig momentopnames die zich daar goed voor lenen verzandt de film snel in saaiheid. Tussendoor uiteraard een aantal unieke momenten en wederom een sterk einde, maar om eerlijk te zijn kon het me verrotten hoe de oninteressante situatie van een onsympathiek hoofdfiguur verslechtert.

Meh.

Pyewacket komt van een regisseur die me met zijn vorige film juist wel wist te charmeren. Bijzonder om dat te zien, aangezien de vorige omgeving zich ook deels in de natuur afspeelde. Ondanks dat Pyewacket inspeelt op wat andere thema's ter opvulling van de dramatiek pakte de scenes me in het algemeen een stuk minder.

Acteerwerk is nog wel aardig. Muñoz acteert soms te veel zonder emotie of uitdrukking, maar uiteindelijk voelt ze wel aan als een realistische tiener. Overige rollen maken wat minder indruk maar een gevoel dat er sprake is van totale onkunde heerst niet. Het is vooral jammer dat de vormgeving en sfeerzetting van de film niet zo goed weet te werken.

Ik vond de filters lelijk en de pogingen tot het creëren van sfeer vaak doodslaan. Van spanning is alleen kort in de finale even sprake. Sfeer heerst soms nog wel een beetje, maar eerder tijdens scenes die echt de rust pakken in plaats van de horrorscenes zelf. Er heerst wel een zekere mate van onderhuidse dreiging, maar er had meer controle over moeten zijn.

Het onderwerp ligt me uit nature al niet zo, maar er kunnen leuke dingen mee gedaan worden. Het jammere is dat dit juist hetgeen is dat aan deze film ontbreekt. Hier en daar nog korte momenten van potentie, een intrigerende finale en een verrassend einde. Daar ken ik mijn punten aan toe. Verder zal het geen film zijn die me bij gaat blijven en ik betwijfel of dit bij anderen hetzelfde zal zijn.

Begon veelbelovend, maar nam veel gas terug.

Horrorfilms over Egyptische pyramides zijn een nieuw genre voor mij, maar het found footage genre echter niet. Ik ben er geen groot fan van, maar films zoals Project X en Chronicle zijn me toch wel erg goed bevallen.

De claustrofobische scenes zijn erg goed gemaakt, en de angst is duidelijk zichtbaar. Het acteerwerk is daarmee niet erg slecht. Soms weet het zelfs spannend te worden. Helaas, in het derde deel van de film is het gewoon te veel over the top.

Vreemde richtingen worden genomen, + de slechte CGI aan het einde maken deze film een 2,5* bij mij.