menu

Hier kun je zien welke berichten U-96 als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

À l'Intérieur (2007)

Alternatieve titel: Inside

3,5
Van het verhaal moet deze film het niet zozeer hebben, maar vooral van de bloederige, onbegrendse explicietheid; hetgene waar À l'intérieur haar alom bekende status toch wel aan te danken heeft.
Met een simpel maar rechttoe rechtaan verhaal en twee goed acterende actrices vormt de film een prima en boeiend geheel met een grauwige en lugubere sfeer die jou vastpakt en meesleept in de woede en moordlustigheid van een gestoorde moordenares.
De introductie van bovengenoemde wordt met een boeiend en spannend verloop in werking gezet. Met ingang van haar aanwezigheid in het huis is de setting van de film snel gezet. De woede maar tegelijk ook de kalmte in het doen van de moordenares maken haar een interessant genoeg personage, ook al is haar uitstraling niet denderend eng. Als kijker weet en voel je dat ieder levend wezen die in haar weg komt het er niet levend vanaf zal brengen en dit vertaald zich in brute moorden met bijbehorende gore.
Je leeft behoorlijk mee met Sarah. Niet alleen haar weerloosheid, wanhoop en sterke drang om te overleven zijn goed in beeld gebracht, maar ook dat van haar baby en dat is toch wel een origineel pluspunt.

Helaas heeft deze film in mijn ogen best wat te kampen met wat ongeloofwaardige gebeurtenissen. Dat een agent pistoolschoten hoort en zijn collega's te hulp schiet, geboeid met een arrestant en die vervolgens nog een wapen geeft, dat vind ik best vreemd en een beetje aan als een excuus voor een nieuwe moord.
Erg ongeloofwaardig vind ik ook de scène waarin een van de agenten de stroom weer aanzet en vervolgens zonder zicht de zwangere vrouw in elkaar slaat. Naar mijn mening niet alleen ongeloofwaardig maar vooral ook een onnodige scène, als was het best verrassend. Het einde vind ik erg goed en exact zoals ik had verwacht.

Gek genoeg en geheel tegen mijn verwachtingen in heeft de gore niet zoveel indruk op me gemaakt. Ik had geen last van bijvoorbeeld een snel kloppend hart (dat wil ik nog weleens hebben bij voornamelijk martelscènes) en ik kreeg amper het 'wow'-gevoel. Op enkele scènes na vond ik het allemaal best meevallen, al ligt dat wellicht aan mij.
Als geheel zijnde heeft À l'intérieur goed indruk op me gemaakt. De hardheid, gruwel en leed maken mede dankzij het goede acteer- en strotwerk dit een pakkende vertoning. Sommige ongeloofwaardigheden neem ik dan stiekem een beetje op de koop toe, al zal het bij een eventuele herziening wellicht anders zijn.

Goede film!

Bangkok Dangerous (2008)

3,5
Nicolas Cage weet met z'n speelse hond-achtige ogen weer een geweldige rol neer te zetten waarin hij net als in Con Air (1997) iemand speelt met wie je niet zomaar kunt sollen.
Aktiefilm van aardig hoog niveau. Zonder teveel overbodige scenes geraakt de film al meteen in de sfeer van de film. De gang van het verhaal is niet bijzonder, maar je ziet maar weer dat wanneer men de juiste kenmerken gebruikt (in deze o.a. mooie lokaties en goede aktie), je toch een treffend resultaat kunt krijgen.

Jammer, het hele gebeuren rondom dat apothekersmeisje haalt de film zo nu en dan (maar gelukkig niet teveel) uit de hoofdlijn van het verhaal. Zonde, naar mijn idee. Dikke deuk in de film vind ik toch ook wel het traag voortrekkende en net iets te sentimentele einde, waarin Joe zelfmoord pleegt. Nou wil ik niet spreken van onprofessionaliteit van het personage, maar dit is typisch zoiets wat je stiekem vanuit filmoogpunt wel kunt verwachten, maar wat je eigenlijk niet vind passen.

Al met al een gave snelle aktiefilm!

Blackout (2008)

3,5
Heerlijke film met een interessant psychologisch tintje. De omslag van die psychopaat vond ik toch erg direct opgebouwd, dat had wel wat rustiger gemogen.
Af en toe wat ongeloofwaardige momenten wat betreft de lift. Ondanks de korte speelduur merk je wel dat het verhaal veel wordt opgevuld door de zijverhalen en flashbacks. Dat doet verder niet af aan de rest van het verhaal en de film zelf.
Acteerwerk is acceptabel maar niet heel uitmuntend. Einde beetje standaard.

Voor de rest een prima wegkijkertje.

Brothers (2009)

3,0
Ik wankel op twee benen wat betreft deze film. Het verhaal is sterk en het acteerwerk is van goed niveau. Echter blijft er voor mij toch wat vlakkigheid zitten.
De uitwerking van het verhaal voelt vaak té opgezet aan; Tommy die de vaderrol van Sam overneemt, de manier waarop Grace hier mee omgaat en last but not least Sam die uitermate is verbitterd na zijn terugkomst en zijn huwelijk in no time de klappen te ontvangen krijgt. Logische zaken maar doordat het zo overduidelijk is opgezet zijn cliché's en voorspelbaarheid haast niet te vermijden.

Gedurende het eerste deel van de film waar Sam als dood gewaand in Afganistan gevangen zit, mis ik, ondanks het goede acteerwerk van Natalie Portman, een sterk gevoel van verdriet en emotie bij haar personage. Die paar verdrietscènes konden me gewoon niet raken. Bijvoorbeeld ook de terugkeer van Sam; door het gebrek aan emotionele betrokkenheid van zowel Grace als Tommy kwam het slap en makkelijk over.
Nieuwsgierig was ik zeker naar hoe het tweede deel van de film zou verlopen. Dit deel vind ik ook wat sterker. Sommige dingen zijn wat voorspelbaar gebleven, maar dit irriteert verder niet.
De manier waarop Sam met zijn paranoia en jaloezie omgaat vind ik sterk uitgewerkt, maar toch jammer dat vanuit de kant van Grace en Tommy maar weinig terugkomt, vooral omdat er uiteindelijk niets sterks aanwezig was tussen beiden. Duidelijk was ook wel dat Tommy meer voor Grace voelt dan andersom.
Ook mis ik in dit deel wat meer hardheid en drama. Mede met het hak op de tak springen van scènes laat het geheel soms een wat softe indruk achter en dat is best jammer.

De meest sterke en regelrechte scène in de film vind ik waarin Sam doordraait in de keuken en op het punt staat te zeggen wat hij heeft gedaan tijdens zijn gevangenschap in Afghanistan. Een einde kan een film maken en breken dacht ik op dat moment. Deze scène raakte me en daarom was voor mij teleurstelling redelijk aanwezig toen de film daarna weer op de oude hakkeldetaklijn verder ging.

Al met al vind ik het een vrij goede film, maar vooral omdat het verhaal sterk is. De uitwerking rammelt naar mijn idee iets te veel. Nergens wordt de film saai of irriterend, maar door het gebrek aan harde drama kon de film me ook niet echt bij de strot vastpakken, zoals ik dat bij een film als deze wel graag meemaak.

Ca$h (2010)

Alternatieve titel: Cash

3,0
Het verhaal is leuk gevonden, maar behoorlijk soft en ongeloofwaardig uitgewerkt. Het eerste gedeelte van de film vind ik nog het leukst. Nadat Bean het is gelukt de nieuwe bezitters van het geld te traceren, kakt de film van ongeloofwaardigheid en voorspelbaarheid een beetje in elkaar. Hoe dan ook is dit ook een film die je met een korrel zout moet nemen. Vermakelijk is ie zeker.
Sean Bean weet het slechte acteerwerk van Chris Hemsworth en Victoria Profeta aardig te compenseren.

Columbus Day (2008)

1,0
Wat een draak van een film zeg. Val Kilmer stelt niks voor in deze film, dat ventje is zowel vanuit zijn acteerprestaties als zijn personage strontvervelend en het verhaal is te slecht voor woorden.

Confessions of a Shopaholic (2009)

2,0
Wetende dat je voor sommige films in een bepaalde bui moet zijn, viel mij op dat een geheel van slap acteerwerk, matige, soms irritante personages en extreme cliche's die ik in zo'n film als dit moeilijk kan behappen, toch erg vermakelijk kunnen zijn, ondanks het feit dat het 'typisch-voor-vrouwen-verhaal' mij in eerste instantie niet snel aantrekt.

Deze film deed me redelijk denken aan Devil Wears Prada, The (2006), ook al is Confessions of a Shopaholic te matig om er echt helemaal naast te kunnen zetten.
Het verhaal is gewoon leuk, maar een tweede keer kijken zit er voor mij helaas niet in omdat door bovengenoemde redenen de uitwerking in elkaar laten zakken als een gebouw zonder constructie. Zoiets gaat toch wel irriteren op sommige momenten...

Soms toch best moeilijk om zoiets te scheiden van vermakelijkheid, want de film is gewoon erg vermakelijk en bij vlagen lachwekkend. Vooral de rol van John Goodman heeft een aandeel in de grappigheid van deze film.

Eden Lake (2008)

3,5
Ondanks de wat trage opbouw weet deze film je op 'n gegeven moment bij de strot vast te pakken waarna de gedrevenheid van de jongerenbende en diens ziekelijke gevolgen ervan zonder enige vorm van censuur van je beeld afspatten.
Simpel verhaal, maar heerlijk spannend van begin tot eind. Gros van de personages zijn wat vlak uitgediept, maar in een film als dit let je daar gewoon minder op. Acteerwerk van die bendeleider was prima.

Net als in het eveneens sterke Storm Warning (2007), verrast het in deze film ook dat het een vrouw is die vooral de hoofdrol in het kat-en-muis-spel heeft.

Hero Wanted (2008)

1,0
Ongelooflijk slechte film die met een vrij aardig, maar toch simpel wraakverhaal opzich best aardig begint, maar de verhaallijn slaat na een tijdje als een op los geslagen slang om zich heen en de regelmatig terugkerende ongeloofwaardigheid en slap voortgetrek van het verhaal veroorzaakt bij mij een irriterend gevoel, want de film neemt zich, mede door de erg serieuze voice-over en de niet chronologische vertelling blijkbaar erg serieus.

Enige pluspunt aan deze film is de rol van Ray Liotta en de vrij aardig acterende Cuba Gooding Jr.

Last Castle, The (2001)

3,0
Toch best merkwaardig. Nadat ik The Last Castle had gezien was ik toch wel wat meer onder de indruk dan nu, zo'n twee weken later. Nu zie ik het als weinig bijzonders.

Het verhaal is best redelijk, en de film als geheel lijkt ook een beetje op The Shawshank Redemption. De akteurs weten niet te overtuigen. Behalve Robert Redford als Eugene Irwin, hij deed het best goed. De rest van de akteurs vond ik maar erg matig en onovertuigend.

Dat overdreven typisch Amerikaanse gesalueer begint af en toe echt de strot uit te hangen. Desondanks blijft die groet prachtig. Jammer dat de verplichting daartoe in de Nederlandsche Krijgsmacht is afgeschaft, maar dat terzijde.

De twisting in de film, waarbij de gevangenen de controle over de gevangenis proberen te krijgen, vond ik wel een goed stuk van de film. Goede aktiescènes en vooral die grote stenenwerper vond ik erg gaaf.

Het einde vond ik zo overdreven Amerikaans, met die vlag enzo. Echt een totale afbreuk aan de film.

3.0
sterren. Toch een vermakelijke film, maar erg jammer dat het akteerwerk en het einde je zo in de steek laten...

MR 73 (2008)

Alternatieve titel: MR73

4,0
Een verhaal dat niet eens heel bijzonder is, krijgt toch een uitwerking die iets moois zo in het kwadraat zet.
Geweldige, maar deprimerende film. De film trok al direct mijn aandacht door de mooie openingscene en de muziek van Leonard Cohen.
Acteerwerk is overtuigend en op vele momenten zelfs indrukwekkend. De film blijft, ondanks de wat stropige voortgang, constant boeien.

No Man's Land: The Rise of Reeker (2008)

Alternatieve titel: Reeker 2

0,5
Ik wist niet eens dat dit een vervolg is...

Vervelende film. Hoewel de intro toch wel moois belooft, wordt je uiteindelijk opgescheept met lang gerek en getrek zonder enige vorm van spanning of sensatie. Acteerwerk is bagger en maakt de belachelijke vertoning van die Reeker alleen nog maar erger.

Open Water (2003)

3,0
Aardig schokkend verhaal dat helaas vrij oppervlakkig en eenvoudig blijft. Wat ik vooral echt mis zijn wat nachtshots en de grimmige sfeer van wanhopige angst. In het algemeen wel aardig, maar geen film die je snel voor een tweede keer opzet. Einde is wel mooi.

Poseidon Adventure, The (1972)

3,5
Goede rampenfilm waar overdreven sentiment gelukkig ver te zoeken is. Gene Hackman doet het prima als leider van de kleine groep mensen die het maximale uit zichzelf haalt om te overleven. Ook zijn 'tegenstander' Ernest Borgine (ik herken hem nog uit de serie Airwolf) doet het prima.
Tevens ook de tweede keer dat ik Leslie Nielsen in een compleet serieuze rol zie.

De set en de effekten zijn erg goed. Eigenlijk kan ik deze film wel de voorganger van Titanic (1997) noemen. Na de grote golf, slaat de Poseidon om in een grote ondersteboven liggende, grimmige doodskist. Dat vond ik vooral fantastich gedaan.

De film wordt helaas nergens spannend, omdat er op grote schaal teveel eentonigheid heerst. De vele spanningen en angst bij de personages en de tegenstribbelingen van het schip werken de eentonigheid voldoende weg. Prima gedaan, zonder overdreverige angst of situaties. Dat niet iedereen van de groep het overleefd, zie ik ook als een pluspunt.

Van mij had het gedeelte wat zich voor de ramp afspeelt langer mogen duren en daardoor het gedeelte na de ramp korter. De (best goede) karakteruitdieping is grotendeels verwerkt in het rampgedeelte.

Lees de trivia op IMDB eens. Zeer interessante feiten over de set, het filmen en de akteurs. Ze hebben sommige scènes zelfs gefilmd op de echte Queen Mary, die ook op merkwaardige wijze is gekapseisd.


***** 3.5 *****
Eén van de betere rampenfilms die ik ken...

Proposition, The (2005)

4,0
Aardig sfeervolle film waarvan het scenario is geschreven door Nick Cave, die ook verantwoordelijk is voor de eveneens sfeervolle muziek.
Van begin tot eind laat deze film een ietswat sombere maar toch mooie indruk achter. Het acteerwerk van de gehele cast is prima en de soundtrack is, hoewel wat buitenspringend voor een western, bijzonder treffend. Verhaal is niet erg bijzonder, maar slaat door de sfeer en interessante personages toch meer dan voldoende aan.

Jammer en licht onbegrijpelijk aan deze film vind ik dat er erg veel wordt gericht op Captain Stanley, maar vooral ook zijn (saaie) vrouw. Waar de film daarmee naar toe wil, geen idee. Ik vond die lijn helemaal niet interessant en het zou veel doeltreffender zijn geweest als er wat meer diepgang op de rest van de personages werd gericht, en dan vooral Arthur Burns.

Shoot 'em Up (2007)

3,5
Al meteen begint een verhaal die je niet al te serieus moet nemen, wat zich ontpopt in een explosie van vermakelijke actiescenes, heerlijk!
Clive Owen verschijnt een beetje als een houten plank, maar hij doet 't verder prima.

Sint (2010)

Alternatieve titel: Saint

3,5
Ooh wat een matig acteerwerk, simpele dialogen en ingekopte grapjes (die daardoor toch leuk aanslaan), maar OOH wat interesseert me dat toch geen ene moer, want wat een heerlijke film is dit toch!
De setting en sfeer is briljant en precies zoals je van Dick Maas kunt verwachten die hier een prima luchtige horrorfilm neerzet met een lekkere dosis humor. Complimenten ook voor de goede soundtrack (Dick Maas) en de heerlijke schrikeffecten.
Het matige acteerwerk en een aantal vrij ongeloofwaardige dingen irriteert echter geen moment, en dat zegt in mijn ogen toch wel wat over het kijkplezier van SINT.

To Kill a Mockingbird (1962)

3,5
Voor mij had de film eigenlijk 2 delen. Het gedeelte met die kinderen die 's zomers buiten allerlei aktiviteiten doen en Atticus Finch met de rechtzaak van Tom Robinson. Het gedeelte van de berechting van Tom Robinson vond ik zeer sterk, maar dit duurde helaas erg kort. Wat ik tevens best wel eng eruit zag zien was de manier hoe Boo achter die deur stond. Ook begreep ik niet helemaal hoe en wat met die Boo.
Het dorp had trouwens een hele enge maar toch interessante sfeer voor mij. Dat maakte de film goed voor mij. Dat dorp deed me denken aan iets van vroeger.
In het algemeen vond ik de film wat langdradig, maar dat hoeft niet te zeggen dat ik me heb zitten vervelen. Integendeel, want elke seconde was leuk om te kieken.

Ik heb de hele nacht zitten nadenken hoeveel sterren ik zou geven, maar ik denk dat ik het op *3.0* laat.

EDIT: Ben wel blij dat ik eindelijk weer 's een klassieke film heb kunnen kieken..

Valkyrie (2008)

0,5
gotti schreef:
Een flinke tegenvaller. Het moet toch gezegd worden dat het bij vlagen enorm storend is dat er Engels gesproken wordt. Dit wordt wel op een inventieve manier 'opgelost' aan het begin van de film, maar als dan even later grote nazi topstukken met een enorm Brits accent hun mond open trekken levert dit toch net wat te veel in met betrekking tot de geloofwaardigheid.

Enorm mee eens.

Erg teleurstellend en storend dat een groot uitgepakte film over een van de beruchtste daden uit WO2 zo'n uitermate lomp resultaat kan hebben, echt ronduit lomp.

Bart Simpson schreef:
Dat sommige mensen het nog steeds flikken om zulke goede oorlogsfilms te maken, deze wordt zeker weten een klassieker.

Daar zijn de meningen over verdeeld. Alleen al Engelssprekende Duitsers en een totaal ongeloofwaardige Hitler kunnen dit naar mijn idee nevernooit een klassieker maken. Ik snap die Amerikanen echt niet.

De oorlogssfeer in de film is absoluut niet slecht. Sommige aktiescenes zijn ook van groot niveau.
Vanuit algemeenheid gezegd blijft de film geheel op onderhoudend niveau, mits je maar door bovengenoemde heen kunt kijken. Het zal voor de meeste mensen vast niks uitmaken, maar ik struikel erg over Engelssprekende nazi's.
En wat is Tom Cruise toch een ongelooflijke hinderlijke flutacteur. Hij straalt wederom totaal niks uit en kan alleen maar wazig uit z'n ogen kijken.

Dit zou een veel betere film geweest zijn als het door Duiters zou zijn gemaakt. Dan krijg je op z'n minst een film op Der Untergang-niveau.

1.5

Village, The (2004)

1,5
Ik heb gemengde gevoelens bij deze donkere film. Hoewel het verhaal erg goed is, krijg je het pas na minimaal drie doodsaaie kwartieren te weten welke kant de film op wil gaan. De personages bekoren me totaal niet. Ik kan goed begrijpen dat mensen deze film na een kwartier al uitzetten. Tot die groep behoor ik echter niet en gelukkig kan de typische sfeer en vooral de mooie muziek nog plezierige kanten laten zien van het trage saai opgebouwde geheel zonder enige vorm van spanning.

1.5

Zyzzyx Rd. (2006)

Alternatieve titel: Dead Ahead

1,5
Opmerkelijk en regelmatig irriterend toch dat een film door een spannende en vaak uitzonderlijke beschrijving op de achterkant de kijker een bepaald beeld voor weet te schuiven om dan vervolgens iets te laten zien dat niet aansluit bij de verwachting.

Deze film is er ook zo'n een. Hoewel het verhaal inderdaad lekker spannend klinkt en de film al direct een duidelijke aftrapt naar het verhaal maakt, weet het de lijn van spanning nergens te halen. Dat komt voornamelijk door het bijzonder ongeloofwaardige kat- en muisspel tussen Grant, Marissa en Joey. "Er loopt buiten een gevaarlijke man rond, maar het is donker. Laten we maar gaan slapen"

Naarmate de film vordert, ga je je in je hoofd steeds meer afvragen waarom de ongeloofwaardigheid de overhand heeft en waarom de film zich daar niet voor lijkt te generen. Vervolgens ga je speculeren en kom je al snel tot een typische cliché-verwachting. Wat dat betreft is het einde van deze film ook totaal geen verassing.

Hoe dan ook is het een vrij leuke film, maar ook echt niet meer dan dat. Het verhaal is best aardig, maar het is jammer dat ze een andere kant opgeslagen zijn. Een keihard en spannend kat- en muisspel zou de setting en opbouw van deze film veel meer goeds gedaan hebben.