menu

To Kill a Mockingbird (1962)

mijn stem
3,69 (742)
742 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Misdaad
129 minuten

geregisseerd door Robert Mulligan
met Gregory Peck, John Megna en Mary Badham

Atticus Finch is een advocaat in een door ras verdeeld dorp in Alabama in de jaren '30. Hij stemt er mee in om een jonge zwarte man te verdedigen die er van beschuldigd wordt een blanke vrouw verkracht te hebben. Veel van de inwoners van het dorpje proberen er voor te zorgen dat Atticus zich terugtrekt uit de rechtszaak, maar hij besluit het door te zetten.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=LW-LYMbZ1xY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Metalfist
4,0
But to remember it was a sin to kill a mockingbird

To Kill a Mockingbird, het is zo'n titel die in onze cultuur lijkt te zijn vastgeroest. Iedereen kent wel de film, het boek of heeft op zijn minst de titel al eens horen vallen in bijvoorbeeld The Simpsons (And I swore never to read again after 'To Kill a Mockingbird' gave me no useful advice on killing mockingbirds) en ik moet zeggen dat ik toch wel erg benieuwd was geraakt naar de film. Peck opnieuw in een rol die op hem lijkt te zijn geschreven, vond hem in Hitchcock's The Paradine Case ook al de moeite, en al bij al is dit toch één van die films die een zekere klassiekerstatus heeft verworven in de loop der jaren.

Al moet ik zeggen dat ik wel een beetje tegenop de lange speelduur keek, iets wat uiteindelijk onterecht bleek te zijn. Ik ben sowieso aangenaam verrast door de aanpak. Ik verwachtte altijd dat dit een redelijk droog rechtbankdrama ging zijn, wat trouwens van tijd tot tijd ook wel eens heerlijk kan zijn, maar regisseur Robert Mulligan (en vooral ook Harper Lee van wiens boek dit de verfilming is) kiest voor de meer afwisselende aanpak. Dit resulteert in een film die bij vlagen nogal fragmentarisch aanvoelt, maar het werkt wel. De status van Atticus door de ogen van zijn kinderen, de rechtszaak (kippenvel tijdens het moment dat hij zich naar de uitgang begeeft na het vonnis) en natuurlijk de langverwachte introductie van Boo Radley. Had in eerste instantie niet verwacht dat het verhaal deze vorm ging nemen en dat is eigenlijk best een goede keuze. Vooral ook omdat er, hoewel het bij vlagen erg voorspelbaar wordt doordat het rassenthema er wel erg dik op ligt, gedurende 2 uur een zekere aantrekkingskracht behouden blijft.

Eerlijk is eerlijk, dat is voor een groot deel toch ook wel te wijten aan de cast. Zo is Peck een heerlijke invulling van Atticus en straalt de chemie tussen hem en Mary Badham (Scout) en Phillip Alford (Jem) van het scherm. Iets wat geen sinecure was aangezien de twee kinderen elkaar niet echt konden luchten.. Blijkbaar had het iets te maken met Badham die haar tekst, tot ergernis van Alford, niet kon onthouden. Het blijven kinderen natuurlijk en dan is het toch knap wat voor rol ze toch nog tot leven wekken. Brock Peters heeft een kleine bijrol als Tom Robinson, maar weet in die luttele minuten toch ook een blijvende indruk na te laten. Iets wat trouwens ook gezegd kan worden van een bijna onherkenbare, en bovendien erg jonge, Robert Duvall die in zijn eerste credited role het personage Boo Radley vertolkt.

Moet eigenlijk maar is iets meer van Mulligan gaan zien, verbaast me een beetje dat dit het enige is dat ik in mijn bezit heb. Lijkt me wel een interessante regisseur, maar het is maar de vraag of hij ook met een iets minder degelijke cast tot zijn niveau komt. Hier is het toch vooral Peck die de show steelt, wat blijft dat toch een geweldige acteur. Binnenkort het boek maar eens lezen, dat ligt hier ook al een tijd stof te vangen.

4*

avatar van mrklm
4,5
"To Kill A Mockingbrid"is een terugblik op een jaar tijdens “The Great Depression” in de zuidelijke, conservatieve staat Alabama door de ogen van twee kinderen. Scout [Mary Badham] en Jem [Phillip Alford] wonen in een klein dorpje bij hun vader Atticus Finch [Gregory Peck], een advocaat en gerespecteerd man in het dorp. De kinderen leiden een vrij zorgeloos bestaan en zijn vooral gefascineerd door Boo Radley [Robert Duvall], een jonge man die in een mysterieus huis vlakbij woont maar die overdag nooit naar buiten komt.

De rust wordt wreed verstoord wanneer Atticus besluit de verdediging op zich te nemen van Tom Robinson [Brock Peters], een sympathieke, ogenschijnlijk ongevaarlijke neger die beschuldigd is van de verkrachting en mishandeling van Mayella Ewell [Collin Wilcox Paxton], de tienerdochter van een onvriendelijke, opvliegende racist [James Anderson]. Een grote groep dorpsgenoten keert zich tegen Atticus en probeert hem door middel van intimidatie en dreigementen af te laten zien van de verdediging. Scout en Jem begrijpen niet hoe het kan dat al die buren, die zij beschouwden als vrienden, zich nu opeens tegen hem kunnen keren. Ze overwinnen hun angst en zijn vastberaden deze rechtszaak bij te wonen, waarvan de uitslag van tevoren al vast lijkt te staan.

Net als het boek vertelt de film het verhaal volledig vanuit het perspectief van de kinderen, de volmaakte onschuld. Het doet volwassenen verlangen naar de eigen jeugd, waarin het leven zo simpel leek en de grote problemen van de wereld je volledig ontgingen. Maar de kinderen zijn ook degenen die barrières van discriminatie doorbreken: wanneer een groep dorpelingen de gevangenis waar Tom Robinson vast zit wil bestormen. In één van de meest aangrijpende scènes uit de film weten de kinderen een potentiële lynchpartij te voorkomen. Evenzo doeltreffend is het moment waarop de kinderen aankomen bij de rechtszaal en Scout de zwarte dominee Sykes [Bill Walker] vraagt of ze bij hem (op de ‘zwartentribune’) mag zitten. Voor haar doet de huidskleur er niet toe, voor haar geldt dat ze zich veilig voelt bij deze vriendelijke, betrouwbare man.
Hoewel er geen twijfel is over het politieke standpunt van “To Kill A Mockingbird”, spreekt het in mijn ogen vooral het vertrouwen uit in een nieuwe generatie en is Atticus Finch een rolmodel voor een ieder die onrecht ziet en een oproep om niet alleen openlijk een standpunt in te nemen in het rassenvraagstuk, maar ook naar je geloof te handelen. Het verrassende, ontroerende einde bekroont deze film die erin slaagt om recht te doen aan één van de belangrijkste en meest inspirerende boeken die ooit zijn voortgebracht. En Gregory Peck? Je hoeft zijn biografie er maar op na te lezen om te zien dat hij leefde volgens de code van “Atticus Finch” en daarvoor het respect en de erkenning heeft gekregen die hij verdiende.

avatar van RuudC
3,0
Helaas nog steeds actueel. Zij het in de Verenigde Staten, maar ook in Nederland.

Grappig, ik dacht echt dat het een Hitchcock was. Precies de reden waarom ik deze film aanzette, want ik had wel weer zin in een film van de master of suspense. Kwam er na een uur achter dat de mij totaal onbekende Robert Mulligan verantwoordelijk is voor de regie. Er zaten toch een paar dingen in waarbij ik me ook al niet kon voorstellen dat Hitchcock dat erin zou laten, plus het verhaal is voor hem wat atypisch.

Genoeg daarover. Een rechtszaakfilm dus. Een film waarin buiten de rechtszaal meer gebeurt dan erbinnen.To Kill A Mockingbird heeft wel veel opwarming nodig om tot het hoogtepunt te komen. Echt heel sterk vond ik het allemaal dan ook niet. Er wordt teveel afgedwaald en er ligt teveel focus op zaken die er niet echt toe doen. Dit zou toch om rassenhaat moeten draaien, maar ik krijg de indruk dat Mulligan de kijker daar wat van wil afleiden. Soms zelfs op heel slordige wijze. Ik vind het heel vreemd dat even tussen neus en lippen door vermeld wordt dat de verdachte, Tim Robinson dood is. Ook dat Ewell plots achter de kinderen van Atticus aan zit. Allemaal wat vreemd. De ontknoping vindt dan ook net buiten beeld plaats. De prent wordt gered door de immer overweldigende Gregory Peck. Misschien dat het boek de moeite waard is, maar de verfilming is de status niet waard.

avatar van PapaBeartje
4,0
Prachtige zwart-wit film, die voor mij erg boeiend en spannend bleef tot het einde. ik keek op dat de film door de ogen van de kinderen verteld wordt, echter stoorde dit totaal niet. De rassenhaat, en de vooroordelen worden breed uitgemeten. Gregory Peck Die Atticus Finch (vader van de 2 kinderen) en advocaat, die een donkere man gaat verdedigen in een verkrachtingszaak. Acteerde steengoed!

avatar van mjk87
3,0
Op momenten, zeker in het visuele, doet de film een stuk moderner aan. Op andere momenten is dit wat braafjes en stijfjes en maakt de film gedateerd. Dit is ook echt zo'n film die je vooral kent van naam, maar geen idee waar het echt aan ligt dat juist deze zo genoemd (en geroemd?) wordt. De film wil veel, maar het komt er niet echt uit. Waarschijnlijk door de film met de blik van de kinderen te tonen mis je veel nuances die nu helemaal niet naar voren komen. Kinderen zien ook zaken, maar kunnen ze niet per se plaatsen. In het hele gebeuren in een stadje dat conservatief en hecht is is heel veel te halen. Maar dat blijft heel erg op de achtergrond hangen nu, helaas. Liever blijft men bij de kinderen die wat door het dorpje drentelen. De rechtszaak is wel aardig maar ook wel erg kaal gebracht. 3,0*.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:35 uur

geplaatst: vandaag om 02:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.