Meningen

de film speelt louter qaf in een wagen en er werd gebruik gemaakt van twee camerastandpunten, die bepaald werden vanaf een camera die op het dashboard zat vastgemaakt. de film begint bij 10 en telt zo af tot 1. scene 10 is erg interessant met het zoontje dat zijn moeder al aardig begint te overheersen. niet alle 10 de scene zijn even interessant, maar door de boodschap die de film probeert over te brengen over de plaats en status van de vrouw in iran, is de film erg interessant. 3.5 sterren

Weer een bonte partij leuke actiescenes. Vooral het gevecht wat begint in het badhuis is een waar genoegen om naar te kijken. Spektakel genoeg. Ook de eerste Chan film waarbij in de score de duduk veelvuldig wordt gebruikt. Echter in een film als deze niet helemaal op zijn plaats. Michael Windmacher, rescoorde ook al vele andere Chan projecten in diens Amerikaanse versie. 2.5 sterren

Dit was een vrij integere docu over een vrouw die haar verhaal over haar gevangenschap vrij indringend verteld. De gevolgen en de nog steeds doorgaande lijdensweg is sterk laten zien in de scene waarin ze tegen een agent tekeer gaat. De toon is vrij goed, maar hoe indrukwekkend de vrouw's verhaal ook is, overstijgt de docu nooit het niet meer dan aardig niveau. Aliona van der Horst kwam op de wereld in Moskou en woont vanaf haar tweede in Nederland. 3 sterren

Malkovich had natuurlijk al meerdere theaterwerken geregisseerd, met dit regie debuut bewijst hij zeer zeker ook met filmisch materiaal uit de voeten te kunnen. Op veel prachtige lokaties geschoten en soms ook toneel achtig.Hij neemt er redelijk de tijd voor om zijn verhaal te vertellen, waar soms een snelle tijdsoverschakling plaats vind.De film werd nogal eens getypeerd als een politieke thriller, hoewel de film dat ene kant wel en aan de andere kant niet is.Ezequil is zo uit de bijbel gehaald en is ook dat gevaar zoals hij daarin wordt verwoord: de mens angst aan jagen door dood en verderf. De titel verwijst naar de band waarop Ezequil aan het dansen is en verborgen zit op de zolder, waar hij uiteindelijk word opgepakt. Die angst van zo iemand, die zich voor de gezelligheid de 4e communistische vlam noemt, zorgt voor een gespannen sfeer. Jammer is een bepaalde toch wel een simpele/ niet boeiende onthulling: de vrouw die Bardem al een tijdje zag blijkt dus de gene te zijn die met de 4e vlam samenwerkte Desondanks qua sfeer erg goed, met ook een geweldig ondersteunende Iglesias filmscore. 4 sterren

Ik had trouwens ook een Spaans ingesproken versie met nederlandse en franse ondertitels. Waarschijnlijk omdat deze al veel eerder in Belgie had gedraaid en dit zo kosten zou besparen of zoiets dergelijks. In het begin irriteerde het wel een beetje.

Leuk hoe zo'n op het eerste gezicht simpel filmpje, tegen verwachting in, heel goed is. Prachtig verteld (leuk in combinatie met het comic aspect), goed acteerwerk, heerlijke beltrami muziek. Culkin is ook goed op weg met zijn carriere. 4 sterren

La Danseuse geeft een beeld van de opkomst van de briljante ideeën van Loise Fuller, maar wel een heel vrij beeld. In de vele gebeurtenissen is nogal het één en ander veranderd om vooral een melodramatische verhaal te willen vertellen. Het is dan ook geen film die het daar van moet hebben, want het is het zoveelste scripttechnische niemendalletjes.

Dankzij de kracht van het gehele audiovisuele aspect overstijgt de film ruimschoots de gemiddelde biopic. De wijze waarop de ideeën van Fuller worden gereconstrueerd zijn spectaculair, de aankleding prachtig en in de montage schroomt men niet om dit voor een deel heel modern te doen. Vanaf het begin wordt je volledig ondergedompeld in een sfeer die, gevoelsmatig, eer doet aan de inspirerende periode voor de kunst die wordt behandeld in de film.

Op het gebied van muziek ligt tevens de kracht van de film, alsmede de zwakte. Naast een selectie klassieke werken, inclusief Vivaldi Recomposed van Max Richter, gebruikt men nogal wat bestaande filmmuziek; 2 stukken van Evguen & Sachai Galperine' L'homme qui voulait vivre sa vie en maar liefst zo'n 30 à 40 minuten van Nick Cave en Warren Ellis' The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford. Vooral deze laatste druk een zware stempel op de film en sommige stukken worden als een terugkerend thema gebruikt. Het werkt wonderbaarlijk goed, maar het tast hiermee wel de muzikale identiteit van de film aan, waardoor het soms afleidt.

Ja was wel een goeie film. Wat ik helaas vaak ondervind bij dit soort films is dat het geheel te saai is (zoals bv bij de once upon in china delen). Lekker flitsend gemonteerd, prachtige cheografrie en mooie muziek. Schijnt ook nog losjes gebaseerd te zijn op een film van de Shaw Brothers, waarin het hoofdpersonage ook maar 1 arm heeft. 3.5 sterren

Mahamat-Saleh Haroun wist na Abouna nu wel een film te maken die weet te intrigeren. Onder bizarre omstandigheden gefilmd en vooral ook erg belangrijk om gemaakt te worden. Het wraakverhaal krijgt hierdoor een extra interessante emotionele lading. Geheel terecht beloond met filmprijzen in speciale humanitaire categorieen. 3.5 sterren

Zoals wel meer mensen vind ik de film iets aan de lange kant. Er zijn een hoop veel kortere films die zoiets als dit laten zien, maar er echter dan maar vaak een uurtje voor uit trekken. Echter de band die je opbouwt als kijker met de kinderen is noodzakelijk, helemaal als er iets mis gaat op het einde. Vielen mij ook veel shots op van de voeten van verschillende. Het liedje wat uiteindelijk helemaal aan het eind van de film te horen wekte kippenvel bij mij op in de trailer, in de film vond ik het al zoveel minder. Geweldige cast ook! 4 sterren

Behoorlijk slechte casting. Affleck is saai en heeft het charisma van een vliegenmepper, net als de rest van de cast. Farrel schmiert er ook behoorlijk op los. De actiescenes zijn niet erg enerverend, met veel lelijke hypermoderne truukjes. Ook zijn de effecten vaak spuuglelijk en overduidelijk wanneer een echt mens overgaat in een rondspringende cgi pop. Revel's score is nog wel acceptabel. Ook nogal saai verteld met een onnodige voice over. 1.5 sterren

Een soort van voorloper van Dead Ringer uit 64' waarin Bette Davis een zelfde rol speelde als Olivia de Havilland in The Dark Mirror. Overigens geweldig gespeeld door Havilland! Grotendeels blijft het toch bij de verwarring en aardig drama, tegenover wat zeer spannende scenes. 3 sterren

Hoewel ik slechts een handvol werken van Hockney in levende wijken heb mogen aanschouwen, ben ik redelijk bekend met het verloop van zijn carriere. Uitstekend kunstenaar.

Deze documentaire maakt op zeer treffende manier invoelbaar wie Hockney is en hoe hij werkt. Waar andere documentaires soms niet verder komen als een nogal alledaags portret, komt hier de persoon en zijn werk echt tot leven. Je deelt als het ware de vreugde en zelfvoldoening wanneer de grote werken voltooid zijn, wat een bijzonder gevoel teweegbrengt.

Heb een marathon gehouden van de trilogie van Romero met twee mensen. Night of the Living en Dawn of the had ik al gezien. De eerste moet het erg van spanning hebben, met veel muziek, waardoor een erg apart sfeertje ontstaat. De tweede is vooral erg komische en actievol, met een diepere achterliggende gedachte. De tweede vond ik altijd al de beste voor mijn gevoel. Nu de derde die ik nog nooit had gezien. Vond het maar inspiratieloos en onzinnig, geen ziel, geen sfeer, een standaard survival film. Score van John Harrison is nog wel aardig. 2 sterren en nu nog Land of the Dead.

Vermakelijk misdaadfilm met alle ingredienten die in een film als deze haast vereist zijn, tenminste dat lijkt zo. Hoewel alles volgens de overbekende lijn gaat. is deze keer de roof niet helemaal gelukt: haast iedereen wordt opgepakt.Is het omdat er een boodschap in zit als: ''De IRA mag nooit winnen''? Ik weet het niet, maar het is haast een verademing te noemen tussen andere soortgelijke films.Aldo Ray verricht goed werk, maar O'Toole weet toch weer iedereen te overtreffen met zijn geweldige rol. 3.5 sterren

Humane film, die toch niet heel erg boeit. Sterkste aan de film is de manier waarop de gevolgde vrouwen worden laten zien alsof het een alledaagse dag is in Iran, wat het realisme ten goede komt. Maar het werkelijk drama is wat onopvallend gebracht, terwijl al de vrouwen verkeren in tergend moeilijke situaties. De film wist mij hierdoor niet enorm te raken. 3 sterren

Vond het fantastisch in het begin, die sfeer, alles. Helaas was het teveel een truukje. Componist Miklós Rózsa ging in 1981 met pensioen, en dit was zijn laatste film. Ironisch genoeg zijn veel van archiefbeelden uit films waar hij oorspronkelijk ook de score voor deed. Zo waande hij zich weer helemaal in de goeie oude tijd, en kon een laatste grote ode brengen aan de film-noir. Als je de muziek kent van de verscheidene films is dit een waar spektakel, echt heel goed gedaan van Rózsa. Bij de aantiteling wordt hij ook ook correct in de tijdsgeest genoemd als 'musical director'. 2 sterren voor de film.

Dit is nu weer een typische Miike film met de welbekende problemen; enkele zeer memorabele scenes en voor de rest niet doorheen te komen. Laat hem aub eens wat films maken die op volle touren doordenderen in de lijn van de openings- en eindscene van bijvoorbeeld deze Dead or Alive... Wat een feest zou dat zijn!

Had een vreemd gevoel bij deze film. Eerst leek ik er even in te moeten komen, daarna vond ik de film ineens zeer goed worden, en uiteindelijk verloor ik mijn interesse weer. Hoffman's geschreeuw en grootse gebaren begonnen mij steeds vaker te irriteren, al doet ie het wel prima. 2.5 sterren

Overweldigend mooie animatie, in een sneltreinvaart op je afkomend. Een zeer interressante ervaring. Heb een vaag vermoeden dat naast Production I.G. ook Studio 4°C hierbij betrokken was... 4 sterren

de samenhang van vooral beeld en geluid was prachtig in deze film. het deed mij zelfs een beetje denken de stijl die godard hanteerde voor eloge de l'amour.naderhand heb ik ook gevraagd of de regisseur misschien beinvloedt werd door godards film tijdens het maken, maar daar gaf hij maar een simpel antwoord op en probeerde de vraag een beetje te ontwijken door te vertellen dat de film gebaseerd is op zijn eigen leven enz. erg knap vond dat marconi een realistische, obsessieve man neerzetten, die nog best sympathiek over kwam (afgezien van wat hij op het einde doet). 4 sterren

Het schijnt dat de regisseur wel vaker knullig ogende producties heeft geregisseerd. Hier ziet het digitaal geschoten materiaal er weer erg lelijk uit. Het gegeven is op zich goed en prima uitgewerkt in die circa 80 minuten. Het is een zeer cynische film geworden, regelmatig om moeten lachen. De twee acteurs spelen ook verscheidene extra rollen. Het schokkende werd vrij humoristisch, terwijl het soms ook vrij indringend oogt. Achim zegt in de film trouwens dat cannibalisme wel iets religieus heeft, wat tot gevolg heeft dat de soundscape achtige muziek vaak ook een religeuze element in de vorm van een soprano erin verwerkt. Best aardig. 3 sterren

Mijn tweede uit de Dekalog serie. Dit zou best eens een van de beste kunnen zijn. Krijg zelfs nu al een speciaal gevoel bij die piano klanken van Preisner bij de aantiteling.

Piesiewicz en Kieslowski besloten om een andere tweede interpetatie van dit gebod te gebruiken door een voorwerp te vervangen door een mens. Net als bij deel 3 neemt het verhaal een neutrale positie in; de schuld ligt bij beiden partijen. Alhoewel de film niet heel erg zwaar is, hangt er toch een zeer droevige sfeer in de lucht. Dat kleine meisje speelt heel mooi, naturel. Haar kwestbaarheid, psychische beschadiging en onschuldigheid is levensecht.

Een tamelijk boeiend deel uit de Dekalog reeks. Het treurige Warschau is geschoten als een plek waar voor heel even weer wat warmte. Mooi hoe Kieślowski je met neutrale gevoelens voor de vrouw naar huis laat gaan.

Gister per toeval bij een bezoekje aan een kennis, kwam de regisseur over de vloer met zijn vrouw. Hij vertelde in details over zijn film, en raakte toch wel erg nieuwsgierig, dus besloot ik maar om naar de film toe te gaan op het iffr. Andres Calamero muziek is enorm mooi, schijnt een grote jongen in Argetinie te zijn, is mij verteld. Zijn productiemaatschappij heet heel leuk gevonden For sale, heel goed passend bij zijn cultuur.
Een zeer indringende film, die een duidelijk beeld geeft van de economische toestand in het land. Af en toe zeer mooie symboliek. Toegegeven bepaalde handelingen van Lili en Ramon zijn nogal bizar de gehele kidnapping, maar het knappe is dat je als kijkers dit door de vingers ziet en het ze gunt of andere manier. 4 sterren

Het is notabene op vele vlakken erg als 2001. Weer een kunsmatige vorm van intelligentie die het overneemt, ditmaal een geboorte in plaats van een wedergeboorte en tevens weer de visuele reis enkele malen die zo gejat lijkt te zijn. Maar het idee om een AI een baby te laten creeeren is best leuk uitgewerkt. Bij vlagen ook zeer sfeervol. 3 sterren

Zag deze al eens eerder en van na Blue Velvet wordt er nog gepraat over Speed, Waterworld en Baquiat. Vooral die laatste zou nog mooi aansluiten bij het einde zoals in deze tv-verknipte versie, die eindigt met het retrospectief van Hopper. Bovendien is Schnabel ook af en toe aan het woord.

Onofficiële Carry-On film. De andere heb ik nog nooit gezien, maar wat een geweldige Britse humor is dit toch weer. Misschien een beetje flauw soms en minder origineel als Dentist in the Chair, maar toch. En wil je weten wat er beter werkt tegen reclame en verkoop aan de deur in plaats van de ''nee-nee'' sticker? Kijk deze film en je weet het antwoord! 3.5 sterren

Ester Gorintin speelt prachtig en draagt de film. De film verloopt nogal traagjes, maar zit psychologisch sterk in elkaar.Het echte gevoel van medeleven komt bij pas tegen het einde, wat best jammer is.

Het deed mij inderdaad ook aan Good Bye Lenin denken. 3.5 sterren

Een film met een heerlijke vaart en een mooie balans tussen drama en komedie. Het is een film over de zoektocht naar een identiteit voor het hoofdkarakter, waarbij je als kijker oprecht geraakt wordt. Toch blijft het wat steken in het luchtige aangezien en van echte karakterontwikkeling niet te bespeuren. Componist César Lerner's muziek is erg vrolijk, met leuk gebruik van een orgeltje in jaren 60 stijl. Hopen dat de regisseur nog eens gaat proberen om echt diep te gaan. Zeker weten dat dat wat heel moois kan op gaan leveren. 3.5 sterren

Minder dan Marconi's vorige. Op zich is het drama zeer goed, mede dankzij de goede rol van Ulliel, die denk ik nog vele jaren het baby face imago kan gebruiken voor rollen. Bij Defense leek alles wat meer op een Godard manier van film maken, hier simpeler met een makkelijk maar goed liefdesdrama. Het is jammer genoeg soms nogal langdradig. 3 sterren