Meningen

Hele goede Haneke, die een boeiend spel speelt met zijn karakters, met de kijkers. De film is subtiel, waaruit voort de dreiging er insluipt op een explosieve manier. Heel mooie thema's en karakterontwikkeling. Ik zag een man die egoistisch voor zichzelf koos en zijn eigen wereld probeerde te beschermen door middel van liegen. En de regisseur speelt met die waarheid zo erg dat het je bang maakt. Zo vlak na de film was ik al onder de indruk, maar later nog meer toen de beelden door mijn hoofd bleven spoken. 4.5 sterren

En dit was best aardig, en soms ook ontzettend grappig. Kan mij heel erg vinden in de kritiek hierboven, want het is inderdaad gekunsteld met teveel zaken bij elkaar. Maar er zaten ook een stel prachtige scenes in. Moretti grijpt weer terug naar zijn films van voor La Stanza vooral, met soortgelijk gezin situaties. En die vond ik al nooit echt heel erg leuk, en hielden ook niet de volledige duur werkelijk stand. Aprile was ook al richting politieke kritiek, en werkte ook niet echt.

De zingscene vond ik wel uitermate geestig, net als enkele momenten van Berlusconi 1 zijn ontzettend mooi en leuk gemaakt. Franco Piersanti's score is heerlijk orchestraals groots, met veel bombarie muzikale leiderschap tonend. Vooral de aftitelingsmuziek is om je vingers bij af te likken.

Ondanks de vele mindere kanten van de film, die vooral in de manier van vertelling liggen, een aardige film. 3 sterren

Drummond heeft wat weg van een middelmatige voorloper van de Bond film.Zo'n 20 jaar voor Calling Bulldog Drummond waren er twee andere Drummond films.Pigeon speelt prima, maar naar zeggen zou Ronald Colman, de originele Drummond, veel beter hebben gespeeld.Het verhaal is een beetje een zootje en soms zelfs saai. 2.5 sterren

Een hele mooie Powell & Pressburger film weer! De opent als een mysterieuze thriller, en dat element blijft door de film heen lopen, maar komt niet tot conclusie. Toendertijd kon het Brits publiek er niet veel mee, maar er zit zoveel in. Het zogenaamde mysterie is enkel een dekmantel om de enkele personages bij elkaar te brengen, als pilgrims op weg naar de kerk in Canterbury. In tijd van oorlog, nog voor de omzwaai ziet men de mensen die van de stad naar het platteland trekken en daar hun heil zoeken. Maar in alle lagen van de film zit de essentie verborgen in hun tocht, die leidt naar hun dromen die uit komen. De regisseurs hebben ook hun best gedaan op hen eigen geschreven script (zoals we gewend zijn), dat plotloos is, buiten wat neigingen naar. Mooie karakters, dialogen in relatie tot de poetische beelden en de dromerige sfeer. Het camerawerk is onvoorstelbaar mooi, met geweldige gebruik van licht. Het einde in Canterbury vond ik zeer indrukwekkend ook!

Terence Mallick was geinspireerd door deze film met Days of Heaven. Dat geeft al een inzicht in wat voor soort film het is. Maar ik zag er ook een veel recentere film van Shyamalan in ; The Village. De meest interessante van Powell & Pressburger, al niet persee hun beste. 4 sterren

Heerlijke swashbuckle film met een geweldige Peck. Overwerkende regisseur Walsch maakte nog twee van dit soort films het jaar erna, waarvan eentje wederom weer met Peck samen. Alles wordt flinkt opgepompt tot groots spektakel. Juist ook de climax had van doen met het oorlogsthema door de film heen gewoven (weer Napeleon een stukje verslagen). 3.5 sterren

Vervolg op Richard Fleisher's 20000 Leagues Under the Sea uit 1954. In die film speelt James Mason de kapitein, hier is het Robert Ryan. Naast het slechte acteerwerk van sommige, is het avontuur ook om van te geeuwen. 2 sterren

Vlotte en vermakelijke film vol avontuur en geweldige effecten (voor die tijd).De scenes op zee zijn zo opgenomen in de Bavaria studio, ook gebruikt voor films als Das Boot.3 sterren

De voorloper van Coma, ook al een verfilming van een boek van Michael Crichton. Zou zelfs nog wel eens hetzelfde boek kunnen zijn... Coburn speelt geweldig, Pat Hingle weer in een bijrol. Zou die Hingle ooit weleens een hoofdrol hebben gespeeld begin je je dan toch af te vragen. Roy Budd muziek is ook zeer sfeervol. En paar zeer spannende suspense scenes. 3.5 sterren

Martin Campbell zetten Bond weer helemaal op de kaart met Goldeneye, waarna een ook zeer goede TND volgde, daarna de teleurstellende TWINE, en het weer zeer goede DAD. Nu geeft Campbell Bond wederom weer een grandioze nieuwe injectie, die qua nieuwe opzet vele uit de gehele serie overtreft. Twee grootser dan grootse actiescenes, en stijlvol over het geheel gezien, met de sublieme casino scenes en al het andere. Daniel Craig is een prima Bond, en David Arnold levert wederom weer een geweldige Bond score. 4.5 sterren

Het stoppen met roken segment was grappig en spannend, met een fijne rol van James Woods. Helaas, en zoals verwacht, waren die daarna stukken minder. 3 sterren

Precies. Juist omdat het door de ogen van het kind is, zit er een bepaalde verheerlijking, als een soort magie. De film is wel zowat non-stop op de snelle tour ala Begnini die helemaal in het plaatje past van de film, ook al is het maar een cameo. 3.5 sterren

Er zijn praat maar talloze verschillende soorten westerns. Zo is er de praat maar raak western als Honky Tonk en andere. Catlow is in de lach of ik schiet categorie (en natuurlijk wordt ook gewoon geschoten). We hebben Yul Brynner die de brede grijns maar niet van zijn gezicht krijgt (zou hij betaald krijgen per glimlach?), Richard Crenna die constant verfronst kijkt ala Roger Moore en Leonard Nimoy als huurling. De film barst van het soort sympathieke energie en kent een behoorlijk tempo. Leuk. 3 sterren

De actiescenes zijn alles behalve enerverend en de karakters erg sullig. Klaus Badelt werd gevraagd om een vooral urban achtige score te componeren en zie belachelijke resultaat. Wat een amusante troep toch.

Jackson acteert erg goed en ook erg opvallend is Colm Feore, die ik meestal in kleine rolletjes voor bij zie komen. Het probleem ligt niet bij de cast maar bij het verhaal wat zo ontzettend standaard is.Ook de steeds terugkerende beelden in caveman's hoofd werden vervelend op ten duur. 2 sterren

Zag de trailer ooit eens en die beloofde wel aardig wat spanning. Niet dus. Als ik twee spelende kinderen die na ruzie sorry zeggen wil zien loop ik wel naar de kindercreche hier vlakbij. Affleck was ook weer behoorlijk beroerd. 2 sterren

Tel de momenten waarop Audrey Hepburn die grote ogen opzet. Zelf was ik al snel de tel kwijt. Nog leuker zijn haar momenten met een deur in de buurt. Alle rollen in de film zijn lekker aangedikt. Je moet er maar van houden natuurlijk. Het overgrote gedeelte komt van de dialogen, de cast en sfeer van de stad en muziek van Henry Mancini. Uiteindelijk stelt het niet al te veel voor.

Snap persoonlijk de klassiekers status niet. Bij heruitgaven kreeg deze ik meen het label van het Filmmuseum, waarna een ieder dat overnam.

De prachtige montage met voice over is weer een geweldige opening en sluit met op soortgelijke heerlijk onzin manier af. Maar dit is inderdaad niet een al te beste Meyer, al is alles al beter als het eentonige Mondo Topless. De geweldige muziek (ditmaal van William Loose) maakt nog wat goed. Het probleem is dat deze de aaneenschakeling van gekheid mist die flink wat andere films van de regisseur wel hebben. Napiers zat nog in 3 andere van Meyer. 2.5 sterren

JeeJa Yanin is uitermate imponerend in een film met een sublieme choreografie. Waar de eveneens Thaise Tony Jaa met gemak, los van zijn vechtstijl, in goede doen te vergelijken is met tal van andere mannelijke collega's in dit soort films, is het vrouwelijke talent van Yanin enkel te vergelijken met een indrukwekkende Michelle Yeoh in haar jongere jaren. Helaas hebben zowel Yanin als Jaa zelden hun werkelijke kwaliteiten kunnen laten zien.

Het meest fascinerende is nog wel dat Jeeja Yanin wervelend is in de uitvoering, maar dusdanig licht van gewicht is, dat de kans groot was dat haar geloofwaardigheid in het geding zou kunnen komen als je het aankomt op kracht. Toen ik Chocolate voor het eerst zag had ik mijn twijfels tijdens het eerste gevecht. maar hierna was daar geen spraken meer van.

Wat moet ik hier nu mee? Payne mocht dan wel een scherpe saitire hebben geprobeerd te maken met Citizen Ruth, maar slaat compleet de plank mis. Het hele schijnheilige en hysterieuze van de veel Amerikanen wordt wel goed uitgebeeld. Maar ik heb mij meer negatief (als in film plezier) zitten ergeren aan een hoop figuren in deze film. 2 sterren

Film die wederom maar weer eens laat zien wat de mogelijkheden en voordelen zijn van een stad als Rotterdam. De skyline, het soort architectuur... Ondanks dat dit een van de mislukte cv films was (niet zo groot als het onafgemaakte Ocean Warriors uiteraard), vallen er toch wel wat positieve zaken op. Zo vond ik Jurre Haanstra's muziek bij lange na niet slecht en de cast acceptabel. De grootste dooddoener is het saaie script.

En zie ik hierboven bij de 3 castleden nu Fedja van Huêt staan, die welgeteld 1 zin zegt? Even corrigeren.

Ga voor 2 sterren.

Kalmpjes aan gebracht met niet zeer diepgaande karakter-ontwikkeling, maar degelijk gebracht met een aardige sfeer. Grootste troef die Brugge in handen had was toch de muziek van Craig Armstrong, die zich nodig in moest houden om de plot en karakters bij te staan. 3 sterren

Behoorlijk zwak van Kevin Smith om een vervolg te maken op Clerks, maar het resultaat mag er best wezen. De 'hangsfeer' van de eerst film zit er weer flink in en de spitsige dialogen ontbreken ook niet. Het is alleen lang niet zo leuk en scherp als de originele.

Het eerste gevoel in het begin was flauw, Cleese op de standaard tour. Toch komt er langzaam wat vaart in waarna chaos en misscommunicatie en onbegrip het grotendeels overnemen. 3.5 sterren

Vond de vaak klinische look op zich wel mooi, net als de vele kleur contrasten. Van een interressant verhaal is nou niet bepaald te spreken, maar qua sfeer is het best aardig te kijken. Vond het op zich niet echt traag, en mijn vermoeden dat het uiteindelijk op niet veel zou uitlopen was terecht. In ieder geval de minste film van Winterbottom. 3 sterren

Voelde een beetje gemakzuchtig aan soms. Het lijkt erop alsof Haneke te vaak met zijn manier van reconstrueren

alles enorme flair probeert te geven. Godard deed dat wel goed met bijvoorbeeld Eloge de L'amour (al verschillen daar de meningen nogal sterk over). Haneke laat de film teveel op Binoche steunen vond ik, terwijl een boel andere karakters meer focus hadden kunnen krijgen, wat de film vermoedelijk ten goede wasgekomen. Ondanks de stijl is datgeen wat de regisseur schetst met betrekking tot ieder karakter en diens verscheidene communicatie problemen erg sterk. 3.5 sterren

Subtiele en wat minder subtiele humor, dat is wat deze film laat zien. Een boel mooie karakters, vooral Beckinsale roept vertrouwen en sympathie op bij de kijker. Nou was het saitire gehalte nou ook weer niet zo hoog als gimli beweerd, of het kan aan mij liggen. Rufus Sewell is ook erg goed. Ik denk dat hij perfect zal zijn in een rol als psychopaat ofzo iets dergelijks met die uitpuilende ogen. Componist Lockhart reigt de boel aan elkaar met Alaric Jans achtige composities (denk The Winslow Boys), maar dan met een veel optimistischer karakter. 3.5 sterren

Las in een oud blad een interview met John Schlesinger die ervoor gevochten heeft om deze film te mogen doen. Jane Fonda stond hem bij, en na het vele research verliet hij het project om aan Ashby te geven die zelf wel een Amerikaan was en dus geschikter. Enorm mooie rollen van Voight en Fonda, maar ook Robert Carradine is erg goed. 4 sterren

Het begint wel aardig met vooral de vader die zorgt voor wat grappige stukken dialoog. Wat mij zo tegen staat is dat al vrij snel duidelijk is dat iedereen zo zijn eigen problemen heeft en dat vrijwel iedereen egocentrisch blijft doen. Dat is dan het drama zonder al te veel gevoel. De film valt in dat hokje Franse praatfilms te plaatsen en daar is niks mis mee. Niet dat alle Franse films praatfilms per definitie zijn, maar er zijn er die niks losmaken. Jaoui schrijft, regisseurt en acteert, leuk en aardig maar het resultaat is middelmatig. 2.5 sterren

Ik heb ook erg vaak zitten twijfelen dat ik de film of ik de film zou gaan huren en dan nu toch eindelijk gezien. . Een weerzinwekkende, onmenselijke vergadering in een film die je naar naar de strot doet grijpen. Defilm werd ook geheel in de stijl van een toneelstuk opgenomen, met zowat enkel 1 locatie en aan een stuk door filmen van delen van de vergadering. Branagh en Tucci zijn uitstekend. 4 sterren

Heb er ook nog niks over gezegd... Maar naast het hele boeiende en meeslepende verhaal, vind ik dat de karakters meer dan genoeg goede ruimte hebben gekregen. Zowel Justin als Tessa zijn fascinerende personen, beiden perfect vertolkt door Fiennes en Weisz. Die diepgang maakt een heel groot verschil in een film die anders misschien toch wat meer standaard en als gevolg minder goed zou zijn geweest.