Défense d'Aimer (2002)

de samenhang van vooral beeld en geluid was prachtig in deze film. het deed mij zelfs een beetje denken de stijl die godard hanteerde voor eloge de l'amour.naderhand heb ik ook gevraagd of de regisseur misschien beinvloedt werd door godards film tijdens het maken, maar daar gaf hij maar een simpel antwoord op en probeerde de vraag een beetje te ontwijken door te vertellen dat de film gebaseerd is op zijn eigen leven enz. erg knap vond dat marconi een realistische, obsessieve man neerzetten, die nog best sympathiek over kwam (afgezien van wat hij op het einde doet). 4 sterren

Had tijdje terug Marconi mijn email adres gegeven, zodat hij eventueel nieuws kon melden. En nu las ik dus net een mailtje waarin hij enthousiast vertelde over hoe het na het iffr met zijn film is gegaan. In Frankrijk heeft de film nou al in aardig wat plaatsen een keer gedraaid, weleens waar niet helemaal vol maar goed. Hij is er dan ook blij om dat dankzij iffr wat deuren voor hem zijn open gegaan.Op dit moment is in onderhandeling over een film, ook weer door hem zelf geschreven wat zal gaan over de haat tussen vader en zoon in de jaren 50. Hij zal waarschijnlijk eind dit jaar een klein aantal exemplaren van de muziek uit de film op cd uitbrengen met onder andere uitgebreide uitleg over zijn keuzes voor de film. Ben benieuwd.

Let svp op spoilers. Ik zou het niet meer zo goed weten. Maar mij in mijn herinnering was het geen bi-seksuele man.

Uiterst sfeervolle film over een student die verstrikt raakt in psychologische en erotische spelletjes en uiteindelijk overweldigd raakt door zijn eigen waanzin, behoeften en leegtes. Vooal de vrijscène gecombineerd met muziek van de mattheus passion is briljant. Jammer vind ik de in het duister geschoten beelden; deze zijn soms zo donker dat er nauwelijks nog wat te zien valt.