Horrorfilm Challenge

51 The Horror of Party Beach (1964)

78 minuten

FTV - 2 punten

Puntentotaal: 100 + 2= 102

41. Family & Musical Horror

Themaklassement: 1 punt = 50 punten

Afgevinkte categorieën: 2 - 3 - 4 -6 -7 - 9 -11- 14- 15 -16 -23- 24- 33- 34- 35- 36- 37 - 39 -41-42 -44 -45 -47- 48 -50 - 51- 58 -60 - 63 -84 -65 -67- 68 -69 -70 -74 -77 - 78 -79 - 82 - 84 -85 -86 - 88 -90 -91 -94- 95- 97 -98 - 100

Eigen score: 2,5*

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BNmQ5NTYxMjEtN2ZjYS00MzhhLThmNWUtMGFhM2M4ZTRiZTVjXkEyXkFqcGc@._V1_.jpg

Wat je allemaal niet leert in een horrorchallenge? Filmstudio American International Pictures (AIP) (en waar de in horrorkringen bekende Roger Corman een filmproducer was) was gewijd aan het uitbrengen van lowbudgetfilms voor vooral tieners. In 1963 creëerde de studio met de verrassingshit "Beach Party" zelfs een kortstondig nieuw genre; de strandfeestfilm.

Een komedie over tieners, die het naar hun zin hebben, veel romantiek beleven en een paar kleine probleempjes ervaren en met heel veel populaire muziek. Deze films werden geproduceerd als escapisme en bevatten nooit seksscènes of naaktheid. De grote studio's uit de jaren zestig konden natuurlijk niet achterblijven en hebben alle minstens één film (ofwel met een serieus groot budget, ofwel goedkope namaak) uitgebracht in het genre.

Twentieth Century-Fox bracht drie lowbudgetfilms in het genre uit; de "eerste Beach Party-ripoff" gevolgd door deze Horror Party Beach die zelfs in tegenstelling tot de andere opgenomen werd in zwart-wit. Tja...en het werd een vreemd allegaartje van dingen...luchtige strandfilm, nucleaire waarschuwingsfilm, bikerfilm (die in 1960s ook populair werden) en eveneens populair zijnde tienermonsterfilm. Yup en allemaal op de tonen van rock-'n-rollgroepje The Del-Aires

Tja de film is beter dan de reputatie van "een van de slechtste films ooit gemaakt", maar nog steeds niet heel goed! Het is niet beter of slechter dan welke andere Beach Party-film of low-budget monsterfilm die destijds werd gemaakt. Een heel afvinklijstje wordt afgewerkt; vrijen op het strand, ruzie tussen motorbendes en surfers, close-ups van dansende bikinimeisjes, flauwe grappen en grollen en een serieuze gooi voor het meest belachelijke monster in een jaren 50 -60 B-film

Als de man (jongen in pak uit de oceaan tevoorschijn komt met zijn goudvismuts met pingpongoogbollen en (rubberen) hotdogs in plaats van tanden. is het toch even van ongeloof, lachen geblazen. De film heeft ook het probleem dat er vaak niet veel interessants gebeurt. De bloeddorst die in de scène met het bloedbad (Chocoladesiroop) op de meisjes van het slaapfeestje verdwijnt en krijg je eindeloze scènes van monsters die vrouwen ontvoeren...Het hoogst haalbare voor deze film is dat één van de betere slechtste films is.

Eerste post; 242 van 397 wat 60% gekeken was.

Tweede post 354 of 601 naar 58%

En nu de derde post zit ik met 436 of 758 op 57%

Wat vooraf ging : ik en mijn dochter besloten mee te doen met de Horror challenge en beurteling kiezen we een film. Haar keuze is ;

8. Jennifer's Body (Film, 2009)

FTV – 2 punten

Puntentotaal 16

Subgenre : 84. Teen Horror (afgevinkt : 18, 34, 35, 57, 78, 80, 84, 98)

Eigen score : 2,5* / Score dochter: 3,5*

https://media.them.us/photos/5ba1190d85bf450011783c9f/16:9/w_1920,c_limit/Megan-Fox-Jennifers-Body.jpg

Het is altijd wat bang afwachten welke film mijn dochter zal kiezen. Het verdict komt deze keer dan ook hard aan : Jennifer's body. Serieus ? Een tienercomedy. Het moest er van komen maar net als een bezoek aan de tandarts wil je dit liefst zo ver mogelijk uitstellen. Zucht. Ik probeer nog : Daar doen we niet aan mee maar mijn dochter repliceert ; papa, ik kies. Deze woorden snijden nog pijnlijker door merg en been dan de kettingzaag van Leatherface. Ik strubbel nog tegen. Ze riposteert : 'Maar het is een parodie'. Whatever. 'Maar Megan Fox is zo cool als vampier'. So what. Meer woorden kan ik er niet …... wacht even ....... Megan Fox. OK, dan. Wel enkel en alleen omdat ik mijn dochter graag zie. Dat is de enige reden, hoor.

Nu, ik vond het middelmatig. Casting is everything heeft iemand ooit gezegd en in dit geval is met Megan Fox een schot in de roos. Girl power, (tieten zijn onze hersenen, duw ze in de juiste richting en de rest volgt). Leuke one liners, af en toe wat parodie op het genre en het high school universum is me al zo vertrouwd met al die tienerfilms uit de jaren '80 en '90 dat het lijkt alsof ik daar school heb gelopen. Misschien ben ik met de jaren milder geworden (mijn dochter schudt met haar hoofd heftig van nee maar echt objectief is ze wel niet), misschien ben ik met de jaren aardiger geworden (mme cinemanukerke schudt heftig met haar hoofd van nee maar dat komt omdat ik de vuilnis bak gisteren was vergeten buiten te zetten omdat ik nog mijn commentaar af wou krijgen) maar Jennifer's body vond ik niet zo slecht. Dat mijn dochter een expert ter zake is, hoef ik jullie uiteraard niet te zeggen.

Papa, teen horror : is dat geen pleonasme ?

Ik ben aan de H van half en human.

17. Jû jin Yuki Otoko (Film, 1955)

aka Half Human

Speelduur: 97 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 34

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BM2M4MmRiYjktYWNmNC00ZGIzLWIyMGYtYjU5NmFmN2YwZTNiXkEyXkFqcGc@._V1_.jpg

Van de regisseur van de originele Godzilla (Gojira). Dit is ondertussen de 9de film die ik van Ishiri Honda heb gezien en ik vind het een van zijn betere. Het kwam 1 jaar na Godzilla uit en voor een oude film zit er redelijk veel actie in. Honda maakt heel goed gebruik van de de setting in de bergachtige streek waarin de verschrikkelijke sneeuwman zich schuilhoudt samen met zijn zoon. We volgen 3 verschillende groeperingen. Een groepering wil hem vangen om hem te laten opdraven in een circus, een andere groep verdenkt hem van moorden op familieleden, vrienden, collega's en willen hem dus doden. Dan is er nog een derde groep die teruggetrokken leeft in de bergen waarvan de meesten een handicap (bijvoorbeeld 1 arm) hebben geleid door een oude man met witte baard die zelf ook wel iets weg heeft van een aapmens. Zij vereren de yeti noemen hem hun meester die hen beschermt. Ze gedragen zich echter vijandig tegenover iedereen die in hun gebied komt en leveren indringers uit aan hun afgod. Een mooie jonge vrouw genaamd Chika is het echter niet eens met de barbaarse werkwijze van haar stamgenoten en helpt de indringers. De yeti is op zich niet kwaadaardig maar ontziet niets of niemand wanneer iemand aan zijn zoon komt of hij zich bedreigd voelt. Dat leidt dan tot soms spectaculaire actiescènes (voor die tijd dan toch). Zoals zoveel van die halfmenselijke monsters heeft die ook een zwak voor vrouwelijk schoon. Hoewel de film uiteindelijk vrij oppervlakkig blijft in karakterontwikkeling en de yeti de gebruikelijke man is in monsterpak vind ik het de beste yeti film die ik tot nu toe heb gezien. Eigenlijk is het een beetje zoals Creature from The Black Lagoon maar dan in de bergen. Half Human is wel de veel betere film. Had Black Lagoon wat meer actie gehad zoals Half Human en wat minder blabla en kunstzinnige onderwaterscènes had ik het misschien ook een goede film gevonden. Eigenlijk zijn de filmmonsters van Universal behoorlijk overrated na het zien van deze film.

Ik denk dat Ebola Syndrome komisch bedoeld is maar het is ook op uit om jou ongemakkelijk te laten voelen. Ik ben er toevallig wel fan.

Story of Ricky is geweldig, deze twee Lam Ngai Kai films zijn ook de moeite en hebben allemaal een horror label.

The Seventh Curse -> soort wilde Indiana Jones/Rambo en de meest komische.

The Cat -> hier ook al gepasseerd, de vecht scenes met de kat zijn echt de moeite.

Her Vengeance -> rap/rvenge film, was ik eerlijk gezegd geen fan van.

15. The Substance (2024)

140 minuten

FTV (2): totaal aantal punten = 30

Subgenre: 27. Body Horror

Themaklassement: 15 punten (complete subgenres 2, 7, 8, 11, 12, 14, 24, 27, 31, 35, 39, 64, 79, 98, 100)

Eigen rating : 3,5*

Laat ik eens starten met het uitdelen van de nodige pluimen aan het adres van Demi Moore. Voor de aanvang van The Substance werd er in het filmhuis een short vertoond over de carrière van Moore. We zagen in chronologische volgorde al haar films voorbij komen. En dan besef je eens temeer dat dit niet zomaar een actrice is. Haar acteerloopbaan startte al in 1985, een slordige veertig jaar geleden. Begin jaren negentig was Moore één van de best betaalde filmactrices aller tijden. Daarna is het helaas bergafwaarts gegaan met haar en heeft ze eigenlijk geen echt memorabele rol meer gespeeld.

En toen kwam The Substance. Moore pakt hier wel uit hoor. Razend knap én gedurfd dat je deze rol op je 61ste aanneemt en jezelf zo kwetsbaar durft te tonen en letterlijk en figuurlijk helemaal blootgeeft voor deze rol. Waanzinnig. Ik maak een diepe, diepe buiging voor haar.

De film zelf dan. Ik zag 'm gisteravond, maar moest 'm toch nog even laten bezinken om tot een eindoordeel te komen. De eerste 20 minuten zijn erg goed. Een lekker vreemd sfeertje. Je hebt echt het idee dat je naar iets unieks zit te kijken. Na het eerste 'wisselmoment' en het verschijnen van de prachtige Margaret Qualley kakte de film voor mij wel vrij snel wat in. De beeldvulling met 'Sue' is natuurlijk meer dan ok, maar het verveelde toch ook wel weer snel. Temeer er, zeker in het begin, wel erg weinig diepgang in haar rol zit. Je ziet haar met name leuke dansjes 'showen' voor de camera. En dat meerdere keren.

De film kabbelt dan eigenlijk tot minuut 100 lekker voort. Her en der slaat de boel wel wat dood omdat we wéér in het huis zijn of wéér in de opnamestudio. Iets meer diversiteit in locties had deze film wel goed gedaan. We zien een scène dat Sue een 'prooi' mee naar huis neemt om de liefde mee te bedrijven, dit had ik wel wat meer willen zien. Een vleugje 'Under the Skin' zeg maar.

De laatste 20 minuten vond ik zelf niet het beste deel van de film. Eerst hebben we al een vrij bedenkelijke scène waarin Sue Elisabeth compleet tot moes slaat. Ik snap dat Fargeat de nodige portie 'gore' wil toevoegen, maar dit was allemaal wel iets 'too much'. We werken dan toe naar de finale waarin alles wel heel toevallig precies op 'New Years Eve' op z'n plaats valt. Daar raakte Fargeat mij wel steeds meer kwijt. Die totaal over de top bloedige scène was eerder lachwekkend (de halve zaal lag ook in een deuk) dan goed. Humor in een horrorfilm is welkom, maar dit sloeg gewoon echt nergens op.

Al met al een hele fijne ervaring in het filmhuis. Genoten van al het fraais. Van de smerigheid. Van de acteerprestaties. Voor mij is het helaas geen viersterrenfilm geworden, maar een zeer ruime 3,5 kan ik hier zeker wel aan kwijt.

46. The Wasp Woman (1995)

87 min. – USA

FTW (2 punten)

Puntentotaal: 91

Subgenre: 69. Remake Horror

Themaklassement: 46

(1, 14, 20, 24, 26 – 32, 34 – 36, 40 – 42, 46 – 49, 53 –54, 57, 64 – 65, 67 – 71, 75 – 76, 78 – 82, 84 –85, 87 – 88, 90, 92 – 93, 96)

https://image.tmdb.org/t/p/original/98NbchrLEplPyQntcX1aWzHLfJ1.jpg

Roger Corman zei meermaals als jij goed bent moet jij nooit meer met mij samenwerken. Jim Wynorski was duidelijk niet goed gezien hoe vaak hij voor Roger Corman werkte.

Hij schreef mee aan de Roger Corman geproduceerde Alien rip-off “Forbidden World” die ik ooit zag (niet goed). Hij regisseerde de kleine cult hit “Chopping Mall” ook produceert door hem (ook niet goed). Hun relatie is een van lange duur inclusief deze remake. De oorspronkelijke film is een rip-off van “The Fly” en gemaakt door Roger Corman. Deze remake voor TV onder de tittel Roger Corman Presents was uiteraard ook door hem produceert.

In vond de originele film nog best leuk, Roger Corman kan heel veel doen met heel weinig. Het is ook een logische film om een remake van te maken. Het opzet was niet slecht maar “The Wasp Woman” was om financiële redenen maar paar minuten in beeld en leek niet op de poster. Alle Roger Corman films zijn gemaakt voor zowat niets.

Deze remake maakt er goed werk van, de plot gaat sneller vooruit en heeft wat extra dingen gaande tijdens de opbouw. Inclusief de belachelijke leotard jogging scene waarmee de film start. De special effecten zijn opmerkelijk slecht en gedateerd maar passen er nog bij. Het is wel dat men het bestaan van deze film verdedigde als een tentoonstelling van speciale effecten. De film is ook haast moordend 90s met die saxofoon en keyboard soundtrack, de pakken, steegje en kantoor sets, kapsels, echt alles. Dat laatste is een meerwaarde voor mij, helaas is het einde best troep. Ik vond hem leuker dan zijn reputatie.

46. Dr. Jekyll and Mr. Hyde (Film, 1920)

79 minuten

FTV= 2 p

puntentotaal= 92

subgenre= 1920's horror

themaklassement= 46 p

voltooid nr 69,57,67,76,18,40,33,89,96,29,85,75,61,62,63,64,65,66,68,70,71,72,73,74,77,78,79,80,81,82,83,84,86,87,88,90,91,92,93,94,95,97,98,99,100,1

2,5* Ik kan oude films vaak wel waarderen, maar deze vond ik maar matig. Het acteerwerk was wel erg goed, maar het verhaal was vaak langdradig, vooral in het begin. Ik miste een zeker spanning. Misschien lag het ook aan mij, ik was niet in de beste stemming, dus ik wil de film zeker nog een keer herzien om te kijken of het me dan meer doet. Tot die tijd is het echter 2,5 *

47. The Raven (Film, 1935)

61 minuten

FTV= 2 p

puntentotaal= 94

subgenre= 1930's horror

themaklassement= 47 p

voltooid nr 69,57,67,76,18,40,33,89,96,29,85,75,61,62,63,64,65,66,68,70,71,72,73,74,77,78,79,80,81,82,83,84,86,87,88,90,91,92,93,94,95,97,98,99,100,1,2

3* Heerlijk niemendalletje met Bela Lugosi die zoals altijd weer een mooie rol neerzet. Toch vond ik het verhaal vrij simpel en had ik wel iets meer spannende momenten verwacht. Nog iets meer Poe momenten bv, dat ontbrak er voor mij aan, helemaal in een film met deze titel. Een film die even iets meer lef nodig had, maar wel een voldoende krijgt voor dat wat het goed doet.

47. Veil of Blood / The Devil's Plaything / Vampire Ecstasy / The Curse of the Black Sisters (1973)

103 min. (uncut) – Zweden / Zwitserland / West-Duitsland

FTW (2 punten)

Puntentotaal: 93

Subgenre: 38. Erotic Horror

Themaklassement: 47

(1, 14, 20, 24, 26 – 32, 34 – 36, 38, 40 – 42, 46 – 49, 53 –54, 57, 64 – 65, 67 – 71, 75 – 76, 78 – 82, 84 –85, 87 – 88, 90, 92 – 93, 96)

https://wipfilms.net/wp-content/uploads/Posters/The_Devil's_Plaything_AKA_Vampire_Ecstasy.jpg

https://wipfilms.net/wp-content/uploads/2011/12/12345833.jpg

https://wipfilms.net/wp-content/uploads/2011/12/vlcsnap-2010-05-17-13h53m36s159.jpg

Er is 18 minuten verschil tussen de R-rated en de uncut versie van deze film. Ik heb de volledige versie gezien en ik ben zeker dat die 18 minuten exclusief bestaan uit naakt dansende vrouwen in een kelder bij bongo muziek, erotische scenes met kaarsen en( grotendeels lesbische) soft-core scenes.

Nick Schager van Slant Magazine heeft deze film recenseert als:

“Neither scary nor sexy, The Devil’s Plaything at least affords ample opportunities to compare the differences between natural boobs and a set of early-generation silicone implants.”

Dat geeft jou een goed idee van wat voor film dit is.

Dit is dan ook mijn kennismaking met de regiseur Joseph W. Sarno die blijkbaar een veel soft-core films heeft regisseert en ook paar hardcore in de gloriedagen van de stijl. Jij vraagt jezelf af of deze film een plot heeft? Sure iets derivatief met Dracula, heksen, wraak, erfenissen en vampiers (al doen zij hier geen vampier dingen grotendeels.) Het is allemaal niet echt relevant want het is tijd voor meer bongo en vage naaktdans rituelen in de kelder met kaarsen. Niet mijn ding maar zeker iets voor selecte mensen. De bovenstaande poster is uiteraard niet representatief voor de film.

48. Belladonna of Sadness (1973)

89 min. – Japan

FTW (2 punten)

Puntentotaal: 95

Subgenre: 16. Animated Horror

Themaklassement: 48

(1, 14, 16, 20, 24, 26 – 32, 34 – 36, 38, 40 – 42, 46 – 49, 53 –54, 57, 64 – 65, 67 – 71, 75 – 76, 78 – 82, 84 –85, 87 – 88, 90, 92 – 93, 96)

https://www.midnightonly.com/wp-content/uploads/2016/08/Belladonna-of-Sadness-poster-674x1024.jpg

https://wavemotioncannon.com/wp-content/uploads/2016/09/belladonna-of-sadness-green.jpg?w=1416

https://www.midnightonly.com/wp-content/uploads/2016/08/Belladonna-2.jpg

De eerste helft van deze film is zo ongelofelijk triest, het wordt niet veel beter nadien, gewoon onduidelijker.

Jeanne & Jean willen trouwen maar moeten eerst een belasting betalen aan de baron. De belasting die de baron eist is hoog maar wordt plots totaal onmogelijk. De mensen aan het hoof verkrachten allemaal brutaal Jeanne. Als zij thuis komt probeert Jean eerst haar te troosten maar probeert al snel haar te vermoorden. Later die nacht terwijl zij werkt om stof te weven zie zij een penis-vormige geest. Die geest belooft haar ongelofelijke krachten en zegt door haar geroepen te zijn toen zij om hulp smeekte tijdens de verkrachtingen. Vanaf dit punt gaan dingen nog erger.

De film bestaat uit mooie statische aquarellen en tekeningen. Tijdens het slotstuk wordt de film iets te vaag qua betekenis voor mij en weet ik niet altijd hoe ik dingen moet interpreteren. Het gegeven is heel psychedelisch met vaak passende muziek, erotische, religieuze, vrouwenhaat, klassenstrijd, immoraliteit, heksenjacht elementen passeren allemaal in dit Faustisch verhaal, zelfs de Franse Revolutie komt aan de past. SOms heel triest en moeilijk te doorgronden maar een unieke en heel mooie film. De inspiratie van de manga Berserk is duidelijk hier. De film ruïneerde financieel het studio helaas. Een unieke werk.

49. The Headless Eyes (1971)

78 min. – VS

FTW (2 punten)

Puntentotaal: 97

Subgenre: 95. Video Nasty Horror

Themaklassement: 49

(1, 14, 16, 20, 24, 26 – 32, 34 – 36, 38, 40 – 42, 46 – 49, 53 –54, 57, 64 – 65, 67 – 71, 75 – 76, 78 – 82, 84 –85, 87 – 88, 90, 92 – 93, 95 – 96)

https://worstmoviesevermade.com/wp-content/media/2015/01/the-headless-eyes-bad-movie.jpg

De Video Nasty lijst spreekt al langer tot mijn verbeelding. Cinema letterlijk verboden waarvoor mensen naar de gevangenis konden gaan. In het westen dat pacht vrijheden te hebben. Verboden in de nanny state UK toen rechts naar nieuwe vijanden zocht: exploitatie cinema, piercings & tattoos ook illegaal en strafbaar door gevangenisstraf en heksenjacht op holibi mensen (zie Derek Jarman's werk en Section 28). Kunstenaars vervolgd en anderen ook vervolgd. Duistere tijden die altijd makkelijk kunnen terugkomen.

"The Headless Eyes" valt onder sectie 3 die ook effectief Video Nasties heette. Het bezitten van deze films kon niet vervolgd worden onder de obsceniteit wetgeving maar wel vernietigd worden. Voor deze film was ook elke re-release in de UK verboden.

"The Headless Eyes" gefilmd door Kent Bateman, vader van Jason Bateman (Arrested Development, Ozark) is pure pulp. Goedkoop gefilmd in NY, deze film heeft haast geen verhaal. Een arme kunstenaar breekt in bij een vrouw om haar te beroven en verliest per ongeluk een van zijn ogen. Dus hij gaat maar vrouwen hun ogen uitlepelen, dat is het voor de rest, ogen uitlepelen, voice-overs en eindeloze slachtoffers. Totale pulp, bijna geen verhaal en amper een uitleg. Er is geen kwaliteit om van te spreken. Niet voor mij, vermoeiend maar het heeft zijn fans.

50. Shatter Dead (1994)

84 min. – VS

FTW (2 punten)

Puntentotaal: 99

Subgenre: 66. Post-Apocalyptic & Dystopian Horror

Themaklassement: 50

(1, 14, 16, 20, 24, 26 – 32, 34 – 36, 38, 40 – 42, 46 – 49, 53 –54, 57, 64 – 71, 75 – 76, 78 – 82, 84 –85, 87 – 88, 90, 92 – 93, 95 – 96)

https://videocollector.s3.eu-west-1.amazonaws.com/images/shatter-dead-29327l.jpg

Een vrouw heeft seks met een engel. Hierdoor (?) gaat niemand meer dood. De zombies in deze film zijn niet uit op hersens maar proberen deel van de maatschappij te zijn dat hun discrimineert. Zij bedelen, proberen door te gaan voor mensen, beginnen sektes, proberen mensen te vermoorden zodat die op gelijke hoogte met hen komen te staan.

"Shatter Dead" is het resultaat van iemand die exploitatie films keek en dacht, nou dit kan ik ook. "Shatter Dead" is goed langs een kant voor iemand die nooit eerder een film gemaakt heeft maar het is ook veel te goedkoop duidelijk op een slechte manier. Gefilmd in 10 dagen ook. het is een film dat soms interessante ideeën heeft maar heel vaak ook geen directie, soms goor (de baby) en soms heel domme ideeën zoals heel het pistool als penis deel, douche scene is ook best raar en smakeloos. Te goedkoop en directieloos, soms interessant maar nooit echt goed.

18. Dracula Has Risen From The Grave (1968)

Speelduur : 92 minuten

FTV : 2 punten

Totaal : 35 punten

Subgenre: 48. Hammer Horror

Mooie Dracula film uit de Hammer-stal: degelijk acteerwerk, mooie kostuums, sets & decors en 'n goeie sfeer. De derde Dracula met Lee voor mij ( na de twee van vorig jaar ) en ik heb er nog een te gaan.

3 *

19. Witte Wieven (2024)

Speelduur : 65 minuten ( NPO Start 'Koolhoven presenteert' )

FTV : 2 punten

Totaal : 37 punten

Subgenre: 24. Benelux / Nederhorror

Zag deze al een paar keer langskomen in het topic en dit is wel 'my cup of tea': heerlijk mysterieus sfeertje ( het weinige licht helpt uiteraard mee ) maakt deze film. Wachten is op meer van dit grote talent Didier Konings. Wederom een aanrader !

3,5 *

20. Lights Out (2016)

Speelduur : 81 minuten

FTV : 2 punten

Totaal : 39 punten

Subgenre: 57. Mystery Horror

En vooruit, nog maar eens een horror / mysterie, maar deze is iets minder dan bovenstaande Nederlandse productie ( dit hebben we al wel eens gezien ). Niettemin leuk filmpje dat lekker wegkeek. Teresa Palmer vind ik altijd wel een prettige verschijning.

3 *

Subgenres 24 - 27 - 30 - 33 - 34 - 35 - 45 - 48 - 49 - 50 - 54 - 55 - 57 - 70 - 79 - 80 - 82 - 86 - 88 - 93

48. The Mummy's Curse (Film, 1944)

62 minuten

FTV= 2 p

puntentotaal= 96

subgenre= 3 1940's horror

themaklassement= 48 p

voltooid nr 69,57,67,76,18,40,33,89,96,29,85,75,61,62,63,64,65,66,68,70,71,72,73,74,77,78,79,80,81,82,83,84,86,87,88,90,91,92,93,94,95,97,98,99,100,1,2,3

2,5* Niet echt zeer interessante film over een mummie die op zoek gaat naar zijn geliefde. Het geheel oogt wat braaf en het verhaal is vrij kleurloos. Toch nog 2,5* omdat ik films over mummies wel heel leuk vind en zodoende toch nog redelijk genoten heb hiervan.

49. Them! (Film, 1954)

minuten

FTV= 2 p

puntentotaal= 98

subgenre= 4 1950's horror

themaklassement= 49 p

voltooid nr 69,57,67,76,18,40,33,89,96,29,85,75,61,62,63,64,65,66,68,70,71,72,73,74,77,78,79,80,81,82,83,84,86,87,88,90,91,92,93,94,95,97,98,99,100,1,2,3,4

4* Heerlijke film over reuze mieren in de woestijn van New Mexico. Het verhaal verliep lekker vlot, acteerwerk was goed en de mieren zagen er ook leuk uit, zeker voor die tijd. Heerlijk dat er ook geen onzinnig liefdesverhaaltje door heen moest worden, gegooid, nee, gewoon lekker griezelen (ik vind kleine mieren al engerds) en niks meer en niks minder. Ruimschoots verdiende 4*

12. eXistenZ (Film, 1999)

97 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 24

Subgenre: 27. Body Horror

Themaklassement: 12 punten

Afgewerkte thema's: 2, 6, 8, 14, 19, 21, 27, 30, 45, 51, 55, 67

https://csi.asu.edu/wp-content/uploads/2016/07/14zXfSLTLh4gEZTkiQNQi1Q.jpg

M'n tweede Cronenberg deze challenge, en ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Videodrome en ExistenZ een soort van tweeluik is. Waar in Videodrome video de nieuwe realiteit moet voorstellen, is dat bij ExistenZ opgekrikt naar gamen.

In deze film gelukkig minder pseudo-filosofisch geneuzel, maar goed kan ik het niet noemen. Hoewel het thema best interessant is (zie het superieure The Matrix), is het Cronenberg sausje wat eroverheen gegoten wordt gewoon irritant en lelijk. De suffe biopods met hun navelstrengen vond ik al niks, maar het belachelijke bottenpistool spant de kroon. Grappig ook dat Cronenberg een fascinatie lijkt te hebben om extra gaten te maken in het menselijk lichaam.

Ik ben in ieder geval tot de conclusie gekomen dat Cronenberg en ik geen goede match zijn, voor dat inzicht ben ik de horror challenge zeer dankbaar. 2*

52 Apartment 7A ( 2024)

104 minuten

FTV - 2 punten

Puntentotaal: 102 + 2= 104

71. Religion & Sects/Cults Horror

Themaklassement: 1 punt = 52 punten

Afgevinkte categorieën: 2 - 3 - 4 -6 -7 - 9 -11- 14- 15 -16 -23- 24- 33- 34- 35- 36- 37 - 39 -41-42 -44 -45 -47- 48 -50 - 51- 58 -60 - 63 -84 -65 -67- 68 -69 -70 -71 - 74 -77 - 78 -79 - 82 - 84 -85 -86 - 88 -90 -91 -94- 95- 97 -98 - 100

Eigen score: 3*

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BZjAzMWUzM2EtMmEwYy00MDFlLTlkZTAtMDZmNjY1NmFiYTExXkEyXkFqcGc@._V1_.jpg

Het is solide deze prequel van de horrorklassieker Rosemary’s Baby. Het voor de hand liggende probleem met elke prequel is dat je precies weet waar het zal eindigen, dus moet de rit ernaartoe vermakelijk zijn. Dat was het ook wel maar dit voelt veel meer als een moderne update, dan een film over wat er vooraf gebeurde.

Kenners van Rosemary's Baby herinneren zich het personage Terry Gionoffrio, de vrouw die Rosemary ontmoette in de wasruimte in de kelder van het appartementencomplex The Bramford. Uit dat korte gesprek weten wij dat de Castevets ook voor Terry zorgden, en dat Terry waarschijnlijk als eerste de beoogde drager van Satans nazaat was voordat ze uiteindelijk hun oog op Rosemary laten vallen. Julia Garner deed het aardig goed, net zoals de rest van de cast over het algemeen goed was!

De filmmakers vertrouwen duidelijk veel te veel op elementen uit Rosemary's Baby en het nieuwe in het verhaal is het bekende leven van een worstelende Broadway-danser. Wat je dus krijg is schrik en huiver van wat je al kent, afgewisseld met weinig interessante Broadway- dans-choreografieën om zich te onderscheiden. Dit alles culmineert zich in de onvermijdelijke slotscène. Tja en zo werd de film dus niet veel meer dan een nostalgische throwback zonder goede inherente waarde of echt memorabele momenten.

53 Le Mangeur d'Âmes (2024)

108 minuten

FTV - 2 punten

Puntentotaal: 104 + 2= 106

57. Mystery Horror

Themaklassement: 1 punt = 53 punten

Afgevinkte categorieën: 2 - 3 - 4 -6 -7 - 9 -11- 14- 15 -16 -23- 24- 33- 34- 35- 36- 37 - 39 -41-42 -44 -45 -47- 48 -50 - 51- 57- 58 -60 - 63 -84 -65 -67- 68 -69 -70 -71 - 74 -77 - 78 -79 - 82 - 84 -85 -86 - 88 -90 -91 -94- 95- 97 -98 - 100

Eigen score: 3,5*

https://fr.web.img6.acsta.net/pictures/24/03/19/10/44/5538034.jpg Het regisseursduo Alexandre Bustillo en Julien Maury weten toch maar mooi weer te verassen! Oh "Le Mangeur d'Âmes" of "The Soul Eater" is zeker geen meesterwerk, maar niettemin wel een zeer professioneel goed gemaakte, meeslepende, spannende en vaak verontrustende film.

Het is ook meer een politie-moordmysterie en thriller dan een echte horrorfilm vol shock, maar wees gerust, er zijn nog steeds een handvol misselijkmakende momenten (met praktische effecten) om van te genieten. Een ander verschil tussen deze film en de eerdere films (behalve "Leatherface") is dat ze niet werken vanuit een scenario dat ze zelf hebben geschreven, maar vanuit een "nieuwe" bewerking van het boek van Alexis Laipsker.

De gruwelijke dood van een echtpaar in een afgelegen Frans bergstadje lijkt op de een of andere manier verband te houden met een reeks onopgeloste verdwijningszaken van kinderen. Twee politie-inspecteurs van verschillende divisies doen onderzoek en stuiten op een oud folkloreverhaal over een gehoornd wezen dat zich voedt met zielen.

Vanuit twee verschillende benaderingen proberen ze de bijna onmogelijke puzzel op te lossen. Naarmate dat onderzoek vordert, wordt de lokale legende van de ‘zieleneter’ een steeds dreigende aanwezigheid tot het allemaal samenkomt tegen de tijd dat de film eindigt. Is er na het einde een heftige en bloederige scene maar bijzonder genoeg is dit voor het regisseursduo een nogal een ingetogen film met weliswaar ook een aantal goede onvoorziene wendingen.

Een deel dat zo goed is komt voort uit de geweldige uitvoeringen. Virginie Ledoyen (dat meisje uit The Beach, 8 Women) schittert als Elizabeth Guardiano en Paul Hamy (The Ornithologist, 9 Fingers) weet goed de geheimzinnige Franck de Rolan neer te zetten. Zo de vertolkingen brengen het verhaal op een manier die druipt van de spanning tot leven, terwijl de visuele elementen voor genoeg verschrikkingen zorgen. Heerlijke eersteklas detective-thriller!

11. Longlegs (2024)

Speelduur: 101 minuten

FTV: 2 punten

Totaal: 20 + 2 = 22 punten

https://64.media.tumblr.com/a21a5607a277c3fce9e626b73757b7d2/f1da07b18185f8bb-04/s540x810/5cf2a5a8daafb48370f99023287ee33647f817c6.gif

Na vrijwel tien typische "Theunissen" horrorfilms te hebben gezien met seks en naaktheid, was het nu de beurt aan een horrorfilm zonder dat. Het meest sexy moment in deze film is als een vrouw haar jurk uitdoet en dan in haar BH en onderrok gaat zitten in stoel en dan gaat spelen met een mes op haar buik. Daarna steekt ze twee keer in dezelfde outfit met het mes in de buik van een pop.

Van regisseur Oz Perkins heb ik alleen de Horror / Mystery / Thriller film "I Am the Pretty Thing That Lives in the House (2016)" gezien en die vond ik enorm saai. En hoewel ik al snel wist hoe de film zou eindigen, of beter gezegd met welke familie, is deze film (een zogenaamde Slow-Burn) wel veel beter. Deze "Longlegs" van hem trok mijn aandacht vanwege het meespelen van Nicolas Cage, die als geen ander maniakale rollen kan neerzetten. En in "Longlegs" doet hij dat wederom en is hij overtuigend en bijna onherkenbaar en zelfs eng.

De hele film draait rond het verzamelen van bewijsstukken, berichten die achtergelaten worden door Longlegs, tips en kleine details, die de puzzel compleet kunnen maken. De film balanceert een beetje op de rand van een occulte thriller en een horrorfilm en referenties met "The Silence of the Lambs (1991)", "Zodiac (2007)" en "Se7en (1995)" (vanwege de religieuze verwijzingen in "Longlegs") zijn snel gemaakt. Vaak bevatten horrorfilms zogenaamde "jumpscares", maar "Longlegs" doet het zonder en kruipt onder je huid. Dit komt door het verhaal, maar ook door de personages en sfeer die gecreëerd wordt. Hier en daar is de film ook grof (wel niet heel vaak), want zo krijg je o.a. beelden te zien van de vermoorde families en ook de manieren waarop ze tot hun einde kwamen.

https://64.media.tumblr.com/3164a62ba174265e099806569f2133fe/65a4eb6e8370f8b8-4c/s540x810/0cccde4967834e5a19cdaf1ddf09817bc8124a11.gifv

"Longlegs" (kreeg 3,5* van mij) is een macaber mysterie dat volledig inzet op de onheilspellende sfeer. De film blijft in je hoofd spoken en de beelden en de muziek zorgen ervoor dat de aanwezigheid van Longlegs altijd voelbaar is, zelfs als hij niet in beeld is. En Nicolas Cage speelt hem natuurlijk geweldig en creepy, zoals alleen hij dat kan.

https://media3.giphy.com/media/A5BjQ3rWpX28V65v6j/giphy.gif?cid=6c09b952er1yvutruja4ctpf8g28lnecsai8me61avo8ocfl&ep=v1_gifs_search&rid=giphy.gif&ct=g

Hoewel Nicolas Cage niet veel te zien is, zet hij Longlegs wel neer als een zeer overtuigende enge vent. Hij speelt hem zeer freaky en iedereen kan zien dat er heel wat steken los zitten bij hem. Hij schreeuwt, fluistert en zingt zijn tekst met verdraaide stem en dat zonder ooit de indruk te geven dat hij een trucje opvoert. Alle scènes met Nicolas Cage zijn spannend en uiterst vermakelijk.

38. Session 9 (2001)

100 Minuten

FTV (2) : Totaal aantal punten = 90

Subgenre: 68. Psychological Horror

(Voltooide subgenres 1 t/m 20,23,28,29,42,54,55,58,65,66,68,77,80,83,86,91,100)

Themaklassement: 36 punten

Eigen rating : 2.5*

https://thecinephiliacs.wordpress.com/wp-content/uploads/2014/10/session9.jpg

Meer een psychologische thriller i.p.v; horror. Dacht dat het weer een gekkengesticht horror zou worden zoals er al veel bestaan. Eigenlijk dient het gesticht enkel en alleen als locatie waar de film zich afspeelt. Het had evengoed kunnen gaan over enkele ververs die een oude McDonalds moeten renoveren. Alleen zou dan het lobotomie-gereedschap niet zo vanzelfsprekend zijn Ik vond het maar een middelmatige film.

9. The Blob (Film, 1988)

10. Un Jeu d'Enfants (Film, 2001)

Beide FTV

Puntentotaal: 16 + 4

The Blob: Ik heb hier echt schaamteloos van genoten. De film kent een redelijk hoog tempo. Het monster zelf vond ik een van de meest vieze monsters die ik recentelijk in een film heb gezien. Asymmetrisch, geen menselijke eigenschap, en kan zich zelf overal tussen duwen. Niemand in het stadje is veilig. Van twee karakters dacht ik 'die gaan het overleven', maar nee; geconsumeerd door the Blob. Na iedere maaltijd, zien we het effect van de laatste zenuwtrekken van een persoon door Blob heen. Heerlijke praktische effecten. De jaren 80 soundtrack geef ik dan iets minder om, maar ja: laat gaan. Smullen, ik ben benieuwd naar het origineel. 3,5*

Un Jeu d'Enfants: Mijn luistervaardighedenoefening gecombineerd met deze challenge. Ik ben hier duidelijk iets enthousiaster over dan de gemiddelde MM-gebruiker. De regie vond ik het sterkste aspect van de film. De camera die onheilspellend glibbert door de woning schepte een beklemmend gevoel. De van-de-hak-op-de-tak-springende montage hielp met het versterken van het gevoel van wanhoop binnen het gezin. Soms springt het plots na een verkrachtingsscène. Ik kon zelden een duidelijk onderscheid maken tussen de realiteit en die visioenen. Het acteerwerk was niks bijzonders. 3*

1. 8 Found Dead (2022)

83 minuten

FTV

Subgenre: 50. Home Invasion Horror

Themaklassement: 1 punt

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOOSONBm_Q_NH0OOJpOb4ZKedDjvITcc6CwPP-_aDrSEkWOY9WaPAMJ4ZbbnTtpqFBpXvabk2iMhtYjvp9d79dhEDOxSyvNAcUJ-g1YwJRmlVhV5KGMjZWanRGeX0hzT8DpmSLDg6UMwrAppo2fZqjrMEQipU3o2stAETliPYj9NJDroiN69z15gfpbGA/w640-h360/8%20Found%20Dead%20-%20Richard.jpg

In de onzalige situatie dat je je vakantiehuis wegens een administratieve fout moet delen met een koppel dat zegt ook recht te hebben op het verblijf, zijn een aantal opties voorhanden. In zo’n scenario kan de film op zoek gaan naar contrasten waaruit leuke komedie of harde actie kan worden gepeuterd. Een film kan ook op zoek gaan naar overeenkomsten en vervolgen de weg van de romantiek volgen. Hoe dan ook. Ongemak is er altijd in zo’n situatie. In 8 Found Dead is ook sprake van ongemak en die uit zich uiteraard op horrorachtige wijze.

Waar andere films het ongemak nog even koesteren alvorens het te exploiteren, doet deze film dat niet. Over de voornemens van de ongewenste gasten bestaat bijna vanaf de aftrap van de film geen enkele twijfel. De onechte huurders vergaan van de moordlust en demonstreren dat met graagte. De titel van de film maakt trouwens geen enkel geheim van de moordlust. De aanzet tot de kills zijn bijzonder leuk. De moorden vallen wat tegen. De uitwerking is veilig. Er valt eigenlijk maar weinig horrorwaardigs te zien.

De film hecht meer waarde aan het verhaal eromheen. In drie verhaallijnen volgen we drie paartjes die gezamenlijk een vakantiehuis hebben gehuurd en allemaal op verschillende tijden bij het huisje arriveren. Elk paartje heeft zijn eigen ontmoeting en voortzetting met de ongenode gasten. De insteek wekt dynamiek op en geeft de film vaart. Een diepgaander motivering voor de gekozen vertelstructuur kon ik niet ontdekken. De film is niet heel spannend maar kijkt door de overtrokken portrettering van de personages en de overtrokken situatieschets lekker weg. Voor mij een geslaagde home invasion met een brokje humor die in de uitwerking best bruter had mogen zijn.

3*

2. The Killer Shrews (1959)

69 minuten

FTV - Totaal 4 punten

Subgenre: 25. Black & White Horror

Themaklassement: 2 punten

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXShWrYTfPISAsqwtrlZ4pEP57SEfTvZWIKiBe3UW4S2mkHz2Fh9K2nhk3ZarECRtBZe2Nkw4DkkZFtCWQhyyLiIceph4SilL661f88iRfC_4nBVXlxi9R-Sf6Npc_sFCmfN8g2OU6Ofk/s1600/vlcsnap-2015-03-20-01h45m54s248.png

Bij een team wetenschappers lopen experimenten om spitsmuizen te vergroten uit de hand. Ze bedreigen het team dat wordt aangevuld met een stoere kapitein van een schip dat voorraden komt brengen. Een Tropische storm zorgt voor een sfeervolle entourage. Het klinkt spannend maar de film is ondanks de geringe speelduur van 66 minuten eigenlijk een beetje saai.

De aanvallen van het ongedierte zijn zeldzaam. Met veel schaduwwerking en slim gemanoeuvreer zijn de opnamen van nabij best te pruimen. De paar scènes waarin een totaal plaatje wordt getoond van de beestjes en hun slachtoffers zijn veel minder indrukwekkend. Ik zag duidelijk honden lopen die waren bedekt met een vreemdsoortig vachtje. De poten van een hond zien er duidelijk anders uit dan de poten van een grote spitsmuis, dacht ik nog. Het zag er lachwekkend uit en ik heb me heerlijk aan de lach kunnen overgeven.

1.5*

32. The UFO Incident (Film, 1975) - MovieMeter.nl

92 min

Ftv

Puntentotaal 64

Rating 3,5

https://www.zekefilm.org/wp-content/uploads/2022/07/UFO-Incident_5-1392x600.jpeg

James Earl Jones en Estelle Parsons spelen geweldig als koppel dat twijfelt aan iets dat ze meegemaakt hebben. Op een verlaten weg hebben ze midden in de nacht een object boven hun auto zien vliegen, althans dat denken ze. Ze hebben namelijk allebei ook last van geheugenverlies waarbij precies dat stuk van de avond weggevallen is. Maar de vage herinneringen, onbekende vlekken op de auto en het feit dat ze pas om 5 uur 's nachts thuis zijn gekomen in plaats van de geplande vele uren eerder is op z'n minst opmerkelijk te noemen. Iets klopt niet en het stel gaat twijfelen aan zichzelf en elkaar.

De film draait, net als Communion (1989), minder om de vraag wat er nou gezien is en of dat nou aliens waren of wat anders, maar meer om de betrouwbaarheid van een ervaring die hoogst onwaarschijnlijk klinkt en een herinnering die onbetrouwbaar lijkt. Dat is een interessante ontdekkingstocht als beide karakters verder uitgediept worden, onder andere door een psychiater / hypnotiseur, en je hun geschiedenis leert kennen (raciale spanningen, gescheiden, spijt van een mislukt huwelijk, stress, etc.).

Ik moet eerlijk bekennen dat de scènes onder hypnose me bijna de das om deden. Ze duren vrij lang en zijn behoorlijk traag, vooral aan het begin. Hoe serieus het ook gebracht werd, hoe intens, en hoe we daar vandaag de dag alleen maar om kunnen lachen. Dat heeft de tand des tijds niet helemaal doorstaan.

4. Demonwarp (1988)
91 minuten
FTV: 2 Totaal aantal punten: 8
Subgenre: 51. Jungle / Woods Horror (Voltooide subgenres: 10, 42, 51, 90)
Themaklassement: 4 punten
Waardering: 2*
https://imusic.b-cdn.net/images/item/original/355/4059251449355.jpg?george-kennedy-demon-warp-die-weltraumzombies-cover-b-dvd&class=scaled&v=1627315029
Eigenlijk een vrij saaie Bigfoot-horror. Schijnbaar dacht de regisseur ook van daar gaan we geen filmgeschiedenis mee schrijven, dus laat ik het laatste half uurtje eens flink ontsporen met zombies, aliens, mutanten en een krankzinnige priester. Okay dat werkt want na een uur stond de waarderingsmeter nog op 1 ster en de tweede wordt alsnog binnengehaald. Saai eerste uur gevolgd door een volslagen idioot maar fijn half uurtje.

Wel een hele gave Duitse poster!

Ik heb hemzelf op die gronden hier niet genoteerd, al is het niet aan mij zoiets goed of af te keuren.

3. Return of the Killer Shrews (2012)

84 minuten

FTV - Totaal 6 punten

Subgenre: 67. Prequel / Sequel Horror

Themaklassement: 3 punten

https://411mania.com/wp-content/uploads/2018/10/Return-of-the-Killer-Shrews-645x370.jpg

Een vervolg op Attack of the Killer Shrews uit 1959. Dat was geen beste film en dat is het vervolg ook niet. Je zou verwachten dat de effecten beter waren of dat men tenminste inhoudelijk verrassend uit de hoek zou komen. Nee dus. De computeranimaties zijn belabberd. Ik zie nog liever de verklede honden uit 1959 dan het moderne prutswerk uit 2012. Het verhaal volgt de gebruikelijke paden en voegt niets toe. Men probeert nog de lege huls te camoufleren met humor, maar die is ook van een belabberd niveau en maakt de film nog vervelender.

Ik ben de film ingegaan met een hoop goodwill. Die was al snel opgebrand en maakte plaats voor een diepe vermoeidheid. Soms hoor of lees je wel eens dat iemand opmerkt dat een film zo slecht is dat ie weer goed wordt. Geen idee hoe dat werkt. Een onzinnige opmerking, lijkt me. Voor deze film geldt simpelweg dat ie hopeloos slecht is. En met die constatering werd ie niet opeens beter.

1*

11. Eraserhead (Film, 1977)

FTV

Puntentotaal: 20 + 2 = 22

De film greep me eigenlijk direct vanaf het begin. Het duurt ook 10 minuten voordat er voor het eerst gesproken wordt, maar ik heb de hele tijd met volle aandacht zitten kijken. Dit is de eerste keer dan ik Jack Nance zonder grijze snor zag.

Lynch weet een goede mix aan realisme en abstractie te creëren. Enerzijds zien we een hele concrete frustratie van een vader die slapeloze nachten heeft het gekrijs van een kind. Anderzijds zien we abstracte scènes hoe de vader de werkelijk weet te bedrukken. Hoewel ik niet iedere scène even goed begreep, heb ik er wel met alle plezier naar gekeken. Deze ga ik in de toekomst nog een keer bekijken.

Dit is de eerste film tijdens deze horror challenge waarbij ik na afloop nog steeds met een naar gevoel zat. Knap werk voor een regiedebuut. Chapeau! 4*