Meningen

Het nadeel van deze film is misschien dat er een populaire acteur in speelt (Hiddleston). Hierdoor gaan veel mensen deze film zien die iets heel anders verwachten. Het is bepaald geen doorsnee film. De thematiek en beelden zijn belangrijk, een vlot lopend verhaal wat minder. Daar gaat het hier ook niet om.

De film wil iets uitdragen / uitbeelden. Probleem is eerder dat dit niet helemaal uit de verf komt. De verschillen tussen de elite en het volk. Chaos als creator voor iets nieuws. Iets heel anders missschien? Hoe dan ook best interessant en mooi gemaakt, maar uiteindelijk toch te vaag.

Het verhaal richt zich uitsluitend op de periode rondom Psycho, wat zowel goed als minder goed uitpakt. We krijgen een wat eenzijdige kijk op Hitchcock, aan de andere kant is het wel een interessante periode gezien de taboe's rondom die film. Het verhaallijntje met zijn vrouw en een andere vent voegt niets toe en had beter weggelaten kunnen worden. Waarschijnlijk konden ze Mirren alleen over de streep krijgen als ze meer speelminuten kreeg, maar het draait om Hitchcock niet om haar.

Verschrikkelijk vervolg dat een ontzettend slecht verhaal heeft. Het begin alleen al, de terugkeer van het slachtoffer is ontzettend vergezocht en eigenlijk blijft dat de rest van de film zo. Vergezochte scenes die ondoordacht zijn en een gebrek aan spanning (vooral daardoor). Dan ook nog eens een slechte badguy en saaie rol van Wuhrer en er blijft eigenlijk geen reden over deze film (af) te kijken.

Slappe actiefilm met een zwakke rol van Olyphant, hij heeft de uitstraling van een zak aardappelen. Actiescenes zijn oké en de rol van Kurylenko is aardig, maar daar is het ook mee gezegd. Het verhaal is enorm voorspelbaar, de slechteriken zijn lopende cliché's en er zitten verschillende lachwekkende scenes in bijvoorbeeld wanneer hij met z'n streepjescode op dat station loopt en probeert te ontkomen (petje op misschien?). Dan krijgen we een gevecht waarbij men besluit de zwaarden (waar komen die ineens vandaan?) erbij te pakken om de hoofdpersonage toch nog een kans te geven.. fataal natuurlijk. Had het dan iig niet zo serieus gebracht!

Vermakelijke B actiefilm die eigenlijk niet in de bios hoort maar daardoor wel een wat hoger budget heeft en daardoor enkele mooie actiescenes kan voorschotelen, zeker op locatie in Singapore zitten er enkele spectaculaire scenes in. De cast is vrij matig, al is de Hitman wel beter dan in het eerste deel. Eigenlijk is de film op alle vlakken wel beter dan het eerste deel, wat ook wel wat zegt over die film.

Na het zien van dit eerste deel van The Hobbit is wel duidelijk dat de beste ideeën eerder zijn gebruikt voor LOTR, waar deze film overigens ook veel te veel op leunt. Los nog van het feit dat het verhaal bijna een kopie is, zijn de scènes stuk voor stuk ook minder en vaak ook langdradig. Waar de verhaallijn rondom de ring nog veel spanning met zich mee bracht is de spanning hier alleen in de voorspelbare actiescènes enigszins aanwezig, al duren deze soms ook te lang.

Sowieso is het steeds weer wachten op een nieuwe actiescènes want verder is er niet veel aan.

Helaas zijn ook de karakters niet boeiend; na 2 uur en 40 minuten ben je eigenlijk niets wijzig over de karakters, behalve datgene je al wist na LOTR.

Jackson dacht met veel herkenning en spektakel deze klus te klaren, daar heeft hij zich echter flink op verkeken. Dat de film er fantastisch uit ziet is een positief punt en de setting is adembenemend. Verder een slappe bedoeling waarbij alles onnodig uitgerekt wordt.

De verwachtingen lagen al niet hoog na de erg matige eerste twee delen, maar desondanks is deze film een flinke teleurstelling. Eigenlijk is er niets positiefs over te melden. Het enige redelijke uit deze film is het karakter Thorin, aardig gespeeld ook, verder is het waardeloos. In deel twee werd zowaar nog een redelijk interessante verhaallijn geïntroduceerd met de Necromancer maar dat wordt hier afgeraffeld om maar weer zo snel mogelijk naar de ellenlange veldslagen te gaan die totaal niet spannend zijn.
Probleem daarbij is ook dat de karakters totaal leeg zijn; je weet er na 8 uur nog niets van ze. Wat er dan met ze gebeurd zal me worst zijn.

Verhaaltechnisch valt er ook e.e.a. op aan te merken. het hangt erg van toevalligheden aan mekaar, het einde is lachwekkend wanneer Thorin met zijn leger (13 dwergen) het verschil moet gaan maken. Vreemd dat Jackson met deze volstrekt onnodige trilogie steeds weer de verkeerde keuzes maakt. Ik weet niet of dit nou afbreuk doet aan LOTR of het juist beter maakt, in beide gevallen een trieste constatering.

Na het teleurstellende eerste deel had ik toch wel wat vooruitgang geboekt. Helaas is dat niet het geval. Het blijft een zwakke versie van LOTR en die vergelijking wordt alleen maar verder in de hand gewerkt door Bloom weer op te laten draven. Zijn bovennatuurlijke rol (niets kan hem deren) haalt ook nog eens alle spanning uit de actiescenes.

Met de karakters zijn we ook niets verder opgeschoten en blijven vaag en oninteressant. Langdradige scenes zitten er ook weer genoeg in en de climax, die aardig begint, wordt tevens verknoeit door onnodig lange verwikkelingen. Het enige interessante is McKellen z'n tocht, die dan wel weer steeds snel wordt afgebroken om naar meer van hetzelfde te gaan kijken.

Je moet er van houden, maar voor de liefhebbers een topper. Het oogt allemaal goedkoop, met opzet, maar ook omdat het budget simpelweg erg laag was, en het beetje dat ze hadden ging waarschijnlijk naar Hauer. Deze over the top gore films zien we tegenwoordig ook nog weleens a la Machete met een groot budget, maar dit is echter en dat straalt de film uit: een onmisbare 'vibe' bij een dergelijke film.

Dat de film werkt komt overigens, naast enkele leuk bedachte scenes, door Hauer. Hij laat wederom zien een fantastische acteur te zijn.

Slappe actie film met een mislukt drama laagje en een verhaal dat onnodig moeilijk in mekaar steekt (terwijl het niets voorstelt). Veel scenes slaan nergens op en werken op de lachspieren, zoals wanneer de sheriff met een afhakte hand z'n auto laat staan en naar het huis van iemand loopt waar hij ruzie mee heeft, en daar dan buiten gaat zitten.
De regisseur dacht er wel wat interessants van te kunnen maken, helaas. De rol van McShane is, als altijd, wel vermakelijk. Verder valt er niets positiefs te melden over deze film.

Het verbaasde me niet toen ik zag dat de film gebaseerd is op een boek. Als film gaat het qua script alle kanten uit en is het onduidelijk wat ze met het verhaal willen. Het begin is best aardig; de setting is mooi en het verhaal wordt rustig opgebouwd. Vervolgens gaat het mis waarbij het onduidelijk is wat ze nou willen. Verhaallijnen worden afgeraffeld en andere, minder interessante, krijgen ineens alle aandacht. De film lijkt een paar keer te gaan eindigen maar gaat dan steeds nog even door om dan lukraak te eindigen.

Redelijk voorspelbare horrorfilm die weinig nieuws biedt, maar dankzij de goed vertolkte hoofdrollen wel boven de gemiddelde horror uitsteekt. Er zitten best wat creepy scenes in en richting einde wordt het vrij ranzig. Door het geloofwaardige spel is de film hierdoor best eng en als horrorfilm zeker geslaagd.

Pijnlijk slechte film waarbij gepoogd wordt min of meer een taboe te doorbreken maar door de pikante maar o zo brave dialogen de plank flink mis slaat. Jones als brompot blijft leuk, maar de ontwikkelingen rondom zijn karakter slaan nergens op plots begint hij over zijn 'pikante' seksuele fantasien te praten. Dit strookt volstrekt niet met hoe zijn karakter wordt neergezet.
De scenes met Carell zijn verschikkelijk in hun bekrompenheid. Het voorspelbare verloop doet de film verder ook geen goed.

Er zitten best wat aardige grappen in maar de karakters zijn wel erg irritant, met name Day. Hierdoor is het verloop van het verhaal niet spannend of überhaupt boeiend en moet je het hebben van enkele leuke scenes. Die zitter er net genoeg in om de aandacht tot het einde vast te blijven houden.

Flauwe maar soms ook grappige komedie met een leuke setting (vooral de jaren 80 vibe is aardig) en leuke rollen. Cusack komt echter wel uitgeblust over.

Plat vervolg op het betere eerste deel. De setting en sfeer maakte veel goed in het eerste deel; hier draait het enkel om te platte grappen, die vaak de plank mis slaan. Die paar keer dat je wel moet lachen maken de film nog niet te moeite van het kijken waard.

Het begin is prima waarin de sfeer goed wordt getroffen en het verhaal qua uitgangspunt de nodige mogelijkheden biedt. Toch komt het verhaal nooit lekker op gang en is de climax uiteindelijk ook helemaal niet meer boeiend. Foster speelt een wat misplaatste rol, waar ze zelf weinig aan kan doen, als gevatte tante. De overige karakters krijgen daarnaast weinig lading mee waardoor je je niet tot nauwelijks om hun lot bekommert.

De film begint vrij slap toch is de cast aardig en ben je benieuwd naar de kills. Richting clamx schakelt de film een tandje bij en zijn de kills erg leuk gedaan en is de film goed geschoten. De uiteindelijk climax is dan ook erg sterk en tilt de hele film omhoog.

Aardige film binnen het genre waarin de sfeer aardig wordt getroffen. Het verhaal is natuurlijk weinig origineel, maar dat maakt weinig uit bij dergelijke films. De hier en daar stupide acties van de verder matig uitgewerkte karakters zijn op de koop toe te nemen, alleen jammer dat enige interessante karakter veel te weinig screentime krijgt. Het einde is slap, daar had wel een keuze gemaakt mogen worden.

Veel geprezen maar vooral voorspelbaar en brave film die er, op de scenes op het station na, nep uit ziet. Zeker met oog voor detail gemaakt maar waar blijven de oude vertrouwde decors tegenwoordig? Het verhaal springt van de hak op de tak, je weet nooit waar het nou over gaat. Het jongetje als wees of de vader van het meisje die zichzelf kwijt is. Beide is nu matig uitgewerkt. De stationschef is er bij gehaald voor wat kinderachtige spanning maar voegt niets toe, behalve een soort van moraal. Zoetsappig maakt veel goed blijkt, helaas niet voor mij.

Zee matige, pretentieuze film die de kijker erg weinig te bieden heeft. Het verhaal kabbelt voort zonder dat er iets interessants gebeurt en de karakters zijn vrij irritant. Bovendien is Clarke een erg saaie hoofdrolspeler en Vega kan daar weinig aan goedmaken helaas. Al met al een mislukte poging van Smith.

Het verhaal heeft best potentie, maar komt nooit tot leven. Het blijft erg oppervlakkig allemaal, Pacino speelt heel beheerst (zeker voor zien doen), maar is een karikatuur waardoor je nauwelijks met hem meeleeft. Vreemd vond ik dat hij neergezet wordt als een hele oude man, terwijl hij iemand van 65 speelt.

Doordat je lastig in de film komt is het een wat trage film, richting het einde wordt het wat interessanter, maar erg jammer dat de karakters zo oppervlakkig zijn gebleven. Wat er ook gebeurt, echt boeiend is het dan niet.

Mislukte drama met een miscaste Statham en een matig verhaal, zeker in de uitwerking. Zo slaat de relatie tussen Statham en die non nergens op en zijn verblijf in dat appartement evenmin. Verder is de film erg evenwichtig, zo is hij een eikel maar eigenlijk ook weer niet natuurlijk en hangt de film soms weer echt naar actie en dan weer niet. Volgende keer maar weer gewoon knokken zonder pretenties!

Na de leuke eerste twee delen slaat het hier volledig dood. De games zijn voorbij en daarvoor in de plaats komt er een serieus verhaal dat niet boeit. Daarnaast mis je de leuke setting, extravagante karakters (of zijn die inmiddels uitgewerkt, kan ook) en stelt de actie ook weinig meer voor. Het zou en moest over twee film uitgesmeerd worden, dat was ook wel duidelijk, maar och wat een slappe hap!

Waardeloze afsluiter die al het leuke van de eerste 2 delen achterwege laat en met een inwisselbaar verhaaltje komt dat slecht te volgen is. Dat laatste komt met name omdat we in totaal ruim 4 uur naar iets oninteressants zitten te kijken. Op een gegeven moment wordt er dan maar een einde aan gebreid, maar niet voordat we naar een stel lachwekkende zombies hebben gekeken. Hoe de film afloopt is tegen die tijd totaal niet meer boeiend.

Vlotte, vermakelijke film met leuke personages, waarbij de wisselwerking tussen het jochie en zijn pleegoom goed werkt en grappige momenten oplevert. De karakters blijven oppervlakkig en de nadruk ligt vooral op het komische aspect. Dit zorgt voor een vermakelijk film zonde pretenties met bovendien een prachtige setting.