Meningen

Interessant, maar knullig.

Daarom is het eerste gedeelte dus ook het best. Leuk gefilmd, interessante standpunten en boeiende monologen.

Wanneer meneer in het huis is gearriveerd, daalt de kijkwaarde toch aanzienlijk. De bewoners zijn erg passief en -misschien op het meisje na- ik had er totaal geen moeite mee dat ze omgebracht werden. Natuurlijk is dit ook zoals de film is, een kille registratie, niet om 'mee te voelen'. Maar ik bedoel dan ook meer dat het me werkelijk geen moer kon schelen dat ze, zoals Bottleneck treffend omschrijft 'verlepte travestiet' en 'invalide bolle soepbal', werden omgebracht. Prima, weer een stel zielige figuren minder .

Oké, nu gaan we maar niet goedpraten wat meneer de psychopaat gedaan heeft ( ), maar iets meer verzet had wel gemogen. Ze wilden ook gewoon dood als je het mij vraagt.

Dan over de knulligheid van de film. Ik stoor me niet zo snel aan 'fouten' in een film. Maar ik vond het hier wel bijzonder amateuristisch. Dus zal de grootste drie toch even noemen. Die vrouw die uit de rolstoel klapt tegen de muur, oei wat slecht geëdit, pijnlijk gewoon. Meer een technische fout dus (de editing was wel vaker matig, maar dit sprong er echt uit). Knullig was ook dat meneer plotseling zijn broek op zijn knieën had en nóg dommer was het moment (autocrash) waar de kofferbak opensprong en een shot later gewoon weer dicht zat .

De soundtrack is op zich niet slecht, maar wordt na een tijdje ontzettend eentonig. Jammer.

De spoilers zijn gewoon te lezen eigenlijk, was mij in ieder geval van tevoren wel duidelijk wat de film zou gaan vertellen.

3*

Verrassend. Doet gemiddeld niet onder voor Genius Party (Beyond).

Final Flight of the Osiris is erg fijn, vooral de allereerste scène in combinatie met de muziek. Visueel erg mooi. Dikke 4* vooral door de opening, de rest van dit segment is wat meer standaard Matrix werk (maar zeker niet slecht).

The Second Renaissance Part I is op eigenlijk elk vlak (visueel, verhaal, muziek etc) wat minder en kon mij van alle fragmenten het minst boeien: 2*.

The Second Renaissance Part II is vervolgens weer een trede omhoog, een grote trede. Muziek is een stuk beter, een voice-over die voor de verandering (ik heb er meestal een hekel aan, terwijl het overigens dezelfde stem als bij Part I is) werkt en visueel sterk. 4*

Kid's Story's tekenstijl is wat meer blur/waziger, meer buiten de lijntjes. Een stijl die me meestal wel bevalt, zo ook hier. Achtervolging is nice, muziek goed, verhaal is redelijk boeiend. 4*

Program is redelijk, blinkt in niks echt uit, maar verveelt niet (nauwelijks). 3*

World Record heeft wat aardige (slowmo)momentjes, telkens wanneer een of meerdere Smiths te zien zijn, ziet het er goed uit, kleine 3.5*

Beyond heeft erg sterk camerawerk en standpunten, aardige belichting (zon), Haunted Mansion kent een paar erg leuke trucs, de rustige muziek is fijn, sfeertje lekker en het deed me een beetje denken aan Oshii. 4.5* - beste segment.

In A Detective Story zorgen de zwart/wit/grijs-tinten voor een aardig sfeertje. Tot het moment dat de Smiths verschijnen in de trein, vond ik het heel aardig. Daarna werd het een stuk minder, met erg matige muziek en een beetje zeurende dialogen. Jammer. 2.5*

Matriculated is de laatste en hier vond ik het abstracte, kleurrijke deel erg sterk. Characterdesign is wat minder, de gevechtjes aan het begin en eind zijn ook niet zo boeiend. Ruime 3*

3.5*

Weer een aardige Allen, soms erg grappig en dat nerveuze hyperactieve van hem gaat maar niet vervelen. Die droge opmerkingen waar geen enkele personage om gaat lachen.. heerlijk .

Ik zie geen meesterwerken, maar wel telkens (erg) vermakelijke films. Zelfs een film van het romantische genre kan door Allen tot een leuke film getoverd worden.

3.0*, er gaat nog wel meer volgen.

Al mijn 7e Sabu ondertussen.

Bij vlagen weer gortdroog. Ik noem een roodgetinte barscène met jammerende yakuza, een droom waarin echt hilarisch gefilosofeerd wordt en het einde, wat ook erg sterk en grappig is.Tsutsumi overtuigt opnieuw en ook leuk om Terajima in een voor hem zo typerende rol te zien.

"Actually I'm the victim. She ran into me, she stabbed herself"

3.5*

Mwah, stuk minder enthousiast dan de meesten hier.

Visueel aardig, maar ook niet meer dan dat, zo indrukwekkend vond ik het nou ook weer niet. De uitwerking van het verhaal is wel nog best aardig, waardoor het in ieder geval niet begon te vervelen, maar de aparte therapie die Yuichiro volgt, vond ik tot de laatste paar (mooie) shots ook niet zo boeiend.

Redelijk wel, maar vooral omdat de personages me niet zo konden boeien en ik de pracht niet zo heb meegekregen, een enigszins tegenvallende 3*.

Behoorlijk heftige film..

Mijn verwachtingen waren niet al te hoog, dankzij een discussie bijna een jaar geleden over Breaking the Waves (Von Trier). Dit was ook pas mijn eerste Von Trier, omdat ik hem zorgvuldig heb ontweken. Maar ik werd hier toch 'aangenaam' verrast.

Beklemmend drama, met een paar erg heftige scènes, sterke muziek (en achtergrondgeluid!)keuze en een erg 'mooie' beginscène.

Ik durf hier wel een kleine 4.5* aan kwijt.

Ik kan me goed vinden in JayLunar's bericht.. alleen vond ik de film nog veel beter: 4,5*

Dat surrealistische is echt heel vet, gewoon geen ander woord voor Soundtrack is mooi, instrumentaal gezien dan, want dat gekrijs kon ik wat minder hebben, ook al ergerde ik me er niet heel erg aan. En of dat gebouw nou lelijk is of niet, het gebouw had een zekere sfeer die mij constant in zijn greep hield net als de vele mooie shots. Die dwerg is trouwens echt hilarisch Lekkere meeslepende film met een toch wel 'passend' einde 4,5*.

Net als Some Like It Hot doen irritante personages, vooral Lemmon (ook in Some Like It Hot het vervelendst) en slechte dialogen de film de das om.

Dat 'grappige' gedoe en gek doen is wat mij zo stoort.. want humor mag best, maar zo plat vind ik er weinig aan. De serieuze stukjes zijn een stuk leuker om naar te kijken. Filmtechnisch is het trouwens wél in orde, zoals meestal in Wilder's films.

Het uitgangspunt is goed, de uitwerking matig.

1.5*

Aardige film van Medem.

Het verhaal is niet slecht, maar zeker niet het gedeelte wat mij geboeid hield. Emma Suárez zorgde daarvoor, knappe vrouw die goed acteert. Ook Novo doet het niet verkeerd. Verder was het vooral de muziek die mij geboeid hield. Erg fijn om te horen, beetje mysterieus, lekker rustig en bijdragend aan een leuk sfeertje.

3,5*

Vervelende (tikkeltje moralistisch) sprookjesanimatie. De muziek is erg matig (richting slecht) en het is nogal saai geanimeerd.

Zeker na Memories, Spriggan, Mind Game en Tekkon (samen goed voor 16 sterren) had ik dit erg matige filmpje niet van Studio 4°C verwacht.

1.0*

Die Kusturica is me er eentje. Wat maakt die kerel een vermakelijke films. Altijd weer een originele insteek, gort droog, regelmatig absurd en tegelijk als drama nog aardig verpakt. Hij is één van de weinige regisseurs waar ik niet meer tegen een speelduur van meer dan 2 uur op kijk. Gallo speelt weer geniaal en Depp bewijst zich ook weer als prima acteur.

3.5*

Apart filmpje inderdaad.

Een Japans familiedrama, maar dan toch weer net iets anders dan anders. Eerst vond ik de humor nogal on-Japans, tot het moment dat het jonge vrouwtje zomaar haar vest opende. Eventjes later staat er dan mooi in beeld 'Her milky breasts are imprinted in my memory' - geniaal.

Later bedacht ik me dat het niet de on-Japanse humor was, maar het harde gelach (van de broers bijv.) wat on-Japans aanvoelde. Wel een leuk filmpje, met wat aardige momenten.

3.5*

Herziening was wel nodig, omdat het cijfer op (vage) herinneringen gebaseerd was. Weliswaar had ik deze film al afgewaardeerd van een 4.5 naar 4.0, maar ook omdat mijn film smaak nog al verandert is het afgelopen jaar, was die herziening dus wel nodig.

Toch blijft dit wel een fijn filmpje, redelijk spannend en met prima actie. Ik denk dat ik deze de eerste keer zo goed vond omdat hij tamelijk onvoorspelbaar is. Er gaan nog al wat (hoofd)rolspelers dood etc Maar ook bij herziening mankeert er toch niet heel veel aan, hoe onrealistisch sommige dingen ook zijn. De setting is bovendien boeiend en nog redelijk sfeervol ook.

3.5*

Voorspelbaar, maar aardig uitgewerkt drama. Redelijk mooi, maar voelt toch wat te leeg aan, kan er verder niet zoveel mee en heb er ook niet zoveel over te melden.

3*

Behoorlijk leuke film.

Dit is nou een typisch voorbeeld van een film waarin een voorspelbaar verhaal op de achtergrond wordt geduwd. Naast een aantal glimlach momenten zaten er ook nog twee stukjes in waar ik erg om kon lachen. Wendy's broer staat te kotsen omdat ie te veel heeft gedronken, gaat Xavier mooi achter hem staan pissen. Maar het lolligst was nog wel de hele scène rond Alistair, met als hoogtepunt opnieuw die maffe William. En ook filmtechnisch laat L'Auberge Espagnole een aantal leuke dingen zien. Bijvoorbeeld de scène waarin Xavier's hersenen worden onderzocht.

Aardige verzameling personages in ieder geval, een aantal leuke sketches en genoeg moois voor het oog. Dikke 3.5*

Erg fijne film.

Prachtige beelden, mooie camerastandpunten en indrukwekkend veel sfeer. Erg goede soundtrack ook; kortom schitterende regie en inderdaad balen dat Bielinsky overleden is.

In het begin stond de constant stoïcijnse Darin me niet zo aan, maar daar had ik later absoluut geen moeite meer mee. Zijn constant trieste blik bracht me samen met de muziek in een erg prettige trance. Iets wat niet veel films lukt en waar ik over het algemeen ook niet zuinig met sterren ben, want ik vind het buitengewoon fijn om me in die trance te bevinden.

Rauw en kent eigenlijk geen zwakke scènes. Nja, misschien eentje dan. Want toen 'Espinosa' (die naam heb ik de gehele film niet vernomen) het hert uit zijn vizier verloor, wist ik allang hoe laat het was. Gelukkig dat Bielinsky toen niet cliché dramatisch ging doen, maar voor een uitstekende uitwerking zorgde.

4,5*

Had het tijdens/na het kijken van deze film wel weer even gehad met de bios. Na het publiek bij Red Eagle zat er dit keer een jongen twee stoelen van me vandaan zo zwaar te ademen door zijn neus dat ik geneigd was te vragen of ie zuurstofgebrek had. Gelukkig dat Outrage vaak genoeg mijn aandacht wist te trekken, waardoor ik alleen tijdens de scènes met wat minder geluid plotseling opgeschrikt werd door een naar adem happende neus.

Wel een prima -typische- Kitano overigens. Vermakelijke geweldsuitbarstingen in een, hoewel weinig vernieuwend, toch uiterst lollig plot met een aantal leuke oneliners/dialogen.

4*

Weer een leuk filmpje van Ho-Cheung Pang. Kijkt erg vlot weg met een leuk concept, wat grappig momenten en vervolgens nog een schattig romantisch verhaaltje. ; )

Dat moment met die hangertjes op het eind is echt té droog .

3.5*

Ik vind het jammer om het te moeten zeggen, maar het was precies wat ik er van verwacht had.

Wat sentimentjes, standaard muziek, beetje actie, flauw cliché verhaal, wat moraal. De standaard ingrediënten om een groot publiek te bereiken en commercieel succes te behalen. "The human greed" wordt voor de zoveelste maal gebruikt in een film. Dan heb je ook nog van die flauwe grapjes tussendoor, waar de gemiddelde Nederlandse bioscoop bezoeker dan hard om gaat lachen..

Pluspunt was dat die romance behoorlijk ondergeschikt bleef en eerlijk, het zag er veelal erg mooi uit (camerawerk vond ik ook prima). Maar dat compenseert voor mij lang niet genoeg. Ook wat flauw dat in het eindgevecht die dieren, zeer onverwachts, de blauwelingen te hulp schieten. Worthington is niet bepaald overtuigend en dat Weaver nog niet met pensioen is..

Cameron heeft op The Terminator films na, weinig boeiends voortgebracht en hoewel ik respect heb voor zijn dedication hieraan, vind ik het jammer dat het niet wat beter is geworden. Maar goed, wat aardige scènes, het camerawerk en 'de schoonheid' van de film redden Avatar nog enigszins.

1.5*