Alternatieve titel: Empire, afgelopen dinsdag om 20:24 uur
Ik had hier stiekem toch wel iets meer van verwacht. De soundtrack en de platenzaak-setting zijn erg leuk, maar dat zijn ook de voornaamste pluspunten van Empire Records. Wat resteert is iets dat toch te zeer voelt als een flauw Breakfast Club-aftreksel, waarbij er eigenlijk niet zo veel aan de hand is en het vooral gaat om de onderlinge verhoudingen van het personeel. Anthony LaPaglia vond ik dan nog best sterk en ook Liv Tyler en Renée Zellweger zijn leuk in deze vroege rollen, maar de meeste personages zijn vrij inwisselbaar en in een enkel geval (Warren) zelfs gruwelijk irritant. Het feelgood-einde is leuk, maar ik kwam er bij vlagen moeilijk doorheen.
Alternatieve titel: Pieter Konijn, afgelopen dinsdag om 20:13 uur
Het zal vast niet als een verrassing komen dat ik konijnen harstikke leuke dieren vind. Daarom is het eens temeer geen compliment dat ik ze in Peter Rabbit eigenlijk maar weinig sympathiek vind. Dat geldt voor zowel de groep konijnen als de mensen in deze film. Geen idee wat eigenlijk de insteek moet zijn. Ik kreeg er soms een beetje een cartoon-achtige indruk bij, maar het probleem is dat je wel degelijk met echte acteurs te maken hebt. Hierdoor worden de achtervolgingen en het onderlinge geworstel toch soms wat lomp, terwijl ik het liever wat aandoenlijker gezien had, zoals bijvoorbeeld in Christopher Robin of de Paddington-films. Het enige aspect dat in dat opzicht aan de verwachtingen voldoet is de rol van Rose Byrne. Echt slecht is het gelukkig allemaal niet; het kijkt best prima weg en visueel is het best oké, maar de film biedt weinig nieuws en de lawaaierige aanpak sprak me niet zo aan.
Heel leuk, eigenzinnig en 'eigentijds' kostuumdrama. Ik had een deel van de film ooit op school gezien en dat is me altijd al bijgebleven. Nu helemaal kunnen bekijken en ik vind Marie Antoinette absoluut de moeite waard. De locaties, kostuums en make-up zijn ronduit prachtig en dit, in combinatie met de slimme hedendaagse insteek qua soundtrack en montage, zorgen ervoor dat de film levendig blijft. Het verhaal op zich is namelijk toch hier en daar best een beetje stoffig, dus wat dat betreft is het een mooi contrast en is het interessant om te zien hoe het één het ander ondersteunt. Echt saai wil het hierdoor namelijk niet worden, hoewel het naar mijn mening alsnog iets korter had gekund. Qua historische correctheid zal er best wel wat vrijheid gepakt worden, maar dat is geenszins storend. En natuurlijk nog een groot compliment voor Kirsten Dunst: ondanks dat de gehele cast het goed doet, vormt zij echt het stralend middelpunt in deze rol.
