Meningen

Een magere voldoende voor deze western. Dit verhaal gaat een beetje uit van de positie van de indianen m.b.t. de slag om de Little Big Horn. Die slag wordt overigens heel aardig in beeld gebracht.

Maar de echte held van het verhaal moet toch weer een blanke voorstellen, in dit geval Dale Robertson. Hij speelt een majoor die het opneemt voor de indianen en hierdoor de liefde van Mary Murphy verliest, als ze merkt dat Robertson het belang van de indianen belangrijker vindt dan zijn carrière. Daar wringt het verhaal ook nogal. Murphy stelt zich op als een verwend nest en is helemaal niet in de persoon van Robertson geïnteresseerd. Ze verkiest rang en stand boven persoonlijkheid. Toch probeert Robertson van alles om weer bij haar in de gunst te komen. Een beetje raar, gezien het karakter dat hij uitbeeldt.

Die hele (al dan niet) romance had beter uit de film geknipt kunnen worden.

De niet-gerestaureerde dvd-kwaliteit (zonder subs, maar het geheel is goed te volgen) is die van een middelmatig bewaard gebleven vhs-kopie en bevat als extra een kort interview met Iron Eyes Cody.

Helaas is de hoes van de dvd een stuk minder dan de poster hier.

Voor 3,99 geen miskoop.

Aardige komedie, soms wel een beetje melig. Door de telkens terugkerende woordenwisselingen tussen Garner/Gossett en Susan Clark blijft het geheel aangenaam kijken.

Edward Asner (meest bekend in de rol van Lou Grant uit de gelijknamige tv-serie) in een bijrol.

Redelijke film, maar naar mijn smaak ook niet meer dan dat.

Het verhaal is onbelangrijk en het gaat meer om de relatie tussen Bronson en Mifune.

Dat is bij vlagen aardig om naar te kijken en onderhoudend genoeg.

3*

Redelijk kijkplezier dat voortkabbelt en nauwelijks hoogtepunten kent. Na afloop is het de muziek die vooral bijblijft; het Rawhide-thema in een paar variaties... klonk lekker.

Russ Tamblyn doet af en toe wat denken aan Audie Murphy.

De romance tussen Tamblyn en María Granada is , zoals in vele westerns, weer hemeltergend beroerd. Op zich vind ik een romantische film leuk op zijn tijd, maar in westerns komt het er vaak zo houterig uit. In uitgezaagde bordkartonnen figuren zit meer gevoel, drama en liefde.

Zolang Tamblyn en Granada niet in dezelfde scène zitten, is dit een aardig tussendoortje.

Een prima western.

John Wayne vind ik in deze film zelfs erg goed, net als Dean Martin.

De film ademt western.

Meer dan degelijk in alle facetten; settings, actiescenes, acteerprestaties, muziek en verhaal.

De scene bij de brug vind ik helemaal top.

Na afloop had ik niet het idee dat er al 2 uur opzaten.

Echt een film die het herkijken waard is.

4*

De film leeft op als Lee Marvin in beeld is, wat een unieke acteur was dat toch. Ron Howard is daarentegen niet de beste acteur van de drie jongens die zich bij Marvin aansluiten.

Het verhaal wordt nergens saai en heeft een paar aardige actiescenes. Wat de film iets beter dan gemiddeld maakt zijn de oneliners waar Marvin kwistig mee rondstrooit.

Absoluut geen slechte film, maar ook niet een die lang bijblijft. Aardige intriges en een rol voor Cooper die in het eerste deel best apart te noemen is.

Het voorspelbare in westerns wordt hier ontweken door wendingen in het verhaal en het eigenaardige begin waarbij de heldenrol voor Cooper ontbreekt.

Het wat langzaam gebrachte middenstuk richting ontknoping brak mij een beetje op, wat meer vaart had er wel in mogen zitten.

In het eerste uur moeten we het doen met een paar interessante dialogen en tegenstellingen tussen bepaalde lagen van de bevolking ( de vrouw met een dubieuze reputatie, de outlaw, de dronkaard en de gevestigde en welgestelde orde). Het is te weinig om het eerste uur te doen slagen. De gaten worden gevuld met de humor van Andy Devine als koetsier, toen misschien grappig, nu redelijk flauw en wat teveel van het goede.

Thomas Mitchell als de altijd dronken Doc Boone vind ik overigens wel erg sterk.

De laatste shoot-out is gewoon een teleurstelling.

Zelfs rekening houdend met het feit dat deze film 70 jaar geleden is gemaakt, is het geen film die mij bij zal blijven.

2,5*

Voor een film die toch min of meer voor kinderen is bedoeld, zit er best wel veel dialoog in. De actie is niet buitensporig aanwezig. De rol van Robert Blake als de kleine indiaanse jongen Little Beaver is me wat onduidelijk; weinig tekst en hij hobbelt af en toe wat door het beeld achter de hoofdpersonen aan. Misschien spreekt het meer tot de verbeelding van 10-jarigen.

Voor mij was dit een niet onaardige kennismaking met Allan Lane.

Het eerste uur van de film is redelijk ingetogen te noemen, de opbouw naar een zinderende laatste 45 minuten. De film bouwt een suspense op die je maar weinig meemaakt in westerns.
Vooral de wreker die onzichtbaar en mysterieus blijft en de muziek die de spanningsopbouw op mooie wijze begeleidt maakt dit een thriller van jewelste. Daarbij nog geweldige acteerpretaties van iedereen, met Peck als summum en een prachtige lange finale met een spanning waaraan geen einde lijkt te komen.
Er zit maar één klein schoonheidsfoutje in de film als de wreker het huis binnendringt, de vrouw ontvoerd om haar vervolgens bewusteloos achter te laten zodat Peck haar weer veilig binnenshuis kan brengen. Daar kan ik geen logica in ontdekken.
Maar zelfs met dit kleine minpuntje kan ik leven. Verder klopt alles aan deze film en ik was zelfs meteen ongemerkt de film voor een tweede keer aan het bekijken.
Voor mij is dit één van de beste Amerikaanse westerns ooit.
5*

Aardige western die niet altijd even onderhoudend blijft. De zanger die telkens korte stukjes van het verhaal zingend samenvatte, vond ik erger dan kiespijn.

John Agar heeft niet echt de uitstraling of het acteertalent om de film naar een hoger niveau te tillen, maar ik vond hem in ieder geval niet storend. De rest van de cast levert ook gemiddelde prestaties af, inclusief Richard Boone en Harry Morgan.

Clint Eastwood heb ik gemist, misschien dat dat een reden is om de dvd nog eens te voorschijn te halen.

Prachtige posters bij dit soort armoedige filmpjes van John Wayne in samenwerking met Lone Star Productions.

Jammer genoeg moet ik het doen zonder de posters aangezien ik de 5-dvdbox heb aangeschaft.

The Star Packer is één van de 15 filmpjes in deze box en de titels en de filmpjes zijn onderling uitwisselbaar.

Grappig moment (onbedoeld) is als John Wayne in een donkere kamer een zaklantaarn aanknipt om de kamer beter te kunnen doorzoeken.

Ik was meteen benieuwd of hij de zaklantaarn gebruikt met heroplaadbare batterijen voor een schoner milieu.

Ook is er een moment dat één van de boeven telefoneert met de baas. Ja, Wayne en Lone Star waren hun tijd ver vooruit.

In het volgende filmpje in deze reeks verwacht ik Wayne met een mobieltje in zijn holster en dat hij een bende cyberpunks oppakt.

Prachtig dat dit soort filmpjes bewaard is gebleven.

1,5*

Duimendik moralistisch religieus geneuzel. Ik snap wel dat dit op IMDb hoog scoort. Het kleine huis op de prairie, maar dan erger. De tegenstellingen zijn in de film zo dik aangezet dat er weinig ruimte overblijft voor fantasie. De wetenschap (arts) vs. religie (McCrea), de rijke grootgrondbezitter vs. de arme neger. Dominee McCrea krijgt allen uiteraard in zijn kerkbankjes. Hallelujah.

Ik sluit me qua sterren bij trebremmit aan.

Vooral door het spel van McCrea is dit toch wel een redelijke western. Kort, niet veel actie en een verhaal dat wat aan de saaie kant blijft. Door McCrea zijn rol bijna goed voor een voldoende.

John McIntire is geknipt voor de rol van machtig en corrupt rancher, die alles bepaalt in het stadje.

Een ietsje pietsje afwisseling of een klein subplotje had wel gemogen.

Prima cast. Fonda is een fenomeen op zich. Voor mij eindelijk ook eens een prima Dan Duryea, die ik niet altijd even goed kan hebben. Hier speelt hij meer ingetogen en dat bevalt uitstekend.

Het duurt een goed half uur voordat het verhaal echt op gang komt. Dat eerste halve uur zit vol dialoog en geeft wat inzicht over de verhoudingen binnen de groep wetshandhavers, maar is niet altijd even interessant. De romantische zijlijn van het verhaal met Fonda/Baxter vond ik eigenlijk wel aardig.

Het gespeel met Sergio Leone-close ups vond ik wat te opzichtig en te flauw. Dat had de film helemaal niet nodig.

Bij vlagen tenenkrommend, vooral het verhaal en de dialogen zijn af en toe redelijk stupide. Mager acteerwerk van Scott en Borgnine ook nog.

Het enige positieve waren Lee Marvin en een aantal goede bijrollen.

Vooruit, de finale was ook wel aardig in beeld gebracht.

Scott in een dubieuze rol dit keer, had best iets interessants kunnen krijgen, maar het hele verhaal beweegt zich voort op een vergelijkbare wijze als de motoriek van Scott in volle actie; behoorlijk houterig dus.

Alfonso Bedoya in de schurkenrol van Degas vormde het toppunt van de irritatie-berg.

Als ik de film goed begrepen heb dan waren toendertijd 90% van de vrouwen hoeren. Zat je bij de andere 10% dan was je ofwel blind, ofwel werd je toch als hoer gezien en verkracht door de plaatselijke autoriteiten.

Je kon ook de pech hebben als man geboren te worden natuurlijk. Dan kon je outlaw worden, of sheriff of Texas Ranger.

Kon je de keuze niet maken, dan werd je een gewone burger die afgeschoten werd door de outlaw, of ook wel door de sheriff als die zijn dag niet had.

Waarom werd er gemoord? Gewoon, zonder reden eigenlijk. Sommige outlaws vonden het overigens leuker om je in de fik te steken, die vonden het zonde van de kogels.

Misschien moet je de humor van deze film inzien, ik vond hem vooral banaal.

Als er nog fatsoenlijk geacteerd werd, dan had je nog wat aan deze film gehad.

Maar het is van een abominabel niveau, helaas.

Ik had het fijner gevonden als Wes Studi wat kieskeuriger geweest was in het aannemen van rollen. Normaal gesproken vind ik het leuk hem tegen te komen. Alleen gaat dat niet op als je hem tegenkomt in een flutfilm als dit.

Een ster voor James Garner als Woodrow Call.

1*

Arthur Hunnicutt is een lichtpunt in de verder zeer matige zoveelste van Scott. Hank Worden had een middag vrij gekregen van Wayne en Ford en mocht in dit vehikel opdraven, andermaal als een halve gare. Je zou het niet zeggen, maar de man had in het werkelijke leven gestudeerd en was ingenieur.

Qua verhaal is het allemaal wat vergezocht en er worden zelfs indianen bijgehaald voor de actie, wat de logica qua gebeurtenissen niet ten goede komt.

Alleen voor de echte Scott-fan.

Het eerste gedeelte waarin het gezin rondtrekt vind ik heel aardig met mooie natuuropnames, maar daarna zakt het in als ze op de schapenfarm blijven. Het wordt iets te jolig (oubollige caféhumor) en teveel van hetzelfde dat te lang aanhoudt.

Absoluut een film om gezamenlijk met opa en oma, zoon, dochter, moeder de vrouw, een kopje thee met een theebeschuitje erbij, te bekijken op een regenachtige zondagmiddag laat in November, als de open haard des middags de huiskamer warm verlicht. Na de film wandelen opa, kleinzoon en vader nog even over de drassige landerijen, terwijl opa een nieuw pijp stopt en kleinzoon over de bol aait en tevreden beziet dat zijn zoon de schaapjes op het droge heeft. Moeder onderwijl jast de piepers en 's avonds is er tijd voor een fijn gezelschapsspel onder het genot van een geurend kopje koffie, later op de avond vervangen door Drie Sterren jenever, Zwarte Kip advocaat met een lepeltje en een reuzeglas vol echte limonade.

2,5*

Een tikkeltje minder dan de voorganger, maar nog steeds grappig genoeg.

Zo'n type als Elam neer moet zetten, kan gauw vervelend worden. Het tekent zijn klasse dat dit niet gebeurt.

Dit soort humor is niet ten allen tijden leuk, je moet er wel de bui voor hebben. Rare typetjes, one-liners bij de vleet en lollige situaties die je mijlenver aan ziet komen hebben zo nu en dan hun charme.

Bij vlagen erg leuk, soms wat al te flauw. Een film die de draak steekt met flink wat western-cliché's en genoeg te bieden heeft om eens een tweede keer te gaan bekijken.

Met Harry Morgan, Walter Brennan en Jack Elam doen er ook nog eens acteurs mee die in vele andere westerns spelen.

Voor nu een 3* die dicht tegen een halfje hoger aanleunt.