Meningen

Kon hier niet veel mee. Film schets via radioberichten en gesprekken met lifters een deprimerend beeld van Groot Brittanie. De zwart witfotografie is passend en de film heeft een fijne soundtrack. Dus als geheel klopt het wel. Maar het deed me helaas niet zoveel. Kan ook aan mijn eigen stemming en het moment waarop ik m keek liggen. Op de blu ray van BFI valt niks aan te merken.

2,5

Indrukwekkend meesterwerk!

Ik vond dit altijd de minste Rambo. De pacing, geloofwaardigheid en interne motivatie vond ik minder dan de andere delen. Maar dankzij het tegenvallende 5e deel, heb ik deze maar weer eens in mijn speler gestopt. Wat een fijne verrassing. De film komt inderdaad wat langzamer op gang dat het briljante deel 2, maar als het na 40 minuten losgaat, worden we getrakteerd op een uur pure actie. De beste in zijn soort. Wellicht de meest indrukwekkende (no cgi) stunt sequences ooit gefilmd met talloze stunts met paarden explosies en helikopters. Allemaal in een shot. Het is natuurlijk ook een van de duurste b films ooit gemaakt.

Man, wat was dit lekker. Flinke verhoging naar de volle 5*

Ik ben groot fan van Rambo. Met name omdat deel 2 en 4 uit de reeks perfecte actiefilms zijn, waarbij de actie het verhaal voortstuwt en wat er aan exposé nodig is, als sideline wordt meegegeven. Dat leidt ertoe dat Rambo in deel twee vanuit de gevangenis na 10 minuten al aan het zijkant van een vliegtuig hangt en in deel vier is hij na een brute introductie van de situatie in Birma dan al bijna op weg een stelletje gelovigen het vijandelijke gebied in te varen. In deze versie zitten we dan nog gemoedelijk met de huishoudster aan de keukentafel te keuvelen.De doorgaans zwijgzame Rambo (een heerlijke karaktertrek, geen woorden, maar daden) praat honderd uit over zijn verleden en zijn surrogaat dochter. We zien de dochter ook nog een feestje geven en leren dat Rambo het liefst in tunnels onder zijn boerderij vertoeft. We hebben dan al een korte openingsscone gehad waarin Rambo in een orkaan een paar mensen redt (en niet redt), die verder nergens in het verhaal terugkomen. Ook lijkt de enorme regenval zijn boerderij te hebben gemist, want die is lekker stoffig als hij thuiskomt. Uiteindelijk trekt de surrogaat dochter Mexico in op zoek naar haar (slechte) vader.

Anyway, we zijn dan al dik 20 minuten onder weg en ik dacht, "dat had best 10 minuten korter gekund. Maar goed, het zal nu toch wel snel gaan losbarsten". Maar ook in het vervolg neemt de film z'n tijd. Na een dik kwartier is dochter inmiddels weggestuurd door haar (sl)echte vader en wordt ze gedrogeerd in een disco waar haar corrupte ex-vriendin haar naar toe heeft geleid.

We zijn inmiddels 35 minuten onder weg en het enige wat de film nu effectief bereikt heeft is dat Rambo's geliefde 'dochter' in handen van de bad guys is gevallen. En dus eindelijk een reden heeft om in actie te komen. Actie, dat is waar ik een Rambo film voor kijk....

Het had allemaal zo eenvoudiger gekund. Als openingsscene had ze met wat vrienden naar de disco in Mexico kunnen gaan en daar gedrogeerd kunnen worden door een foute Mexicaan. Als we als kijker er dan iets later achter waren gekomen dat het hier Rambo's surrogaat dochter betrof (vrij logisch in een film die Rambo heet), dan had elke kijker wel begrepen dat het feest kon beginnen....

Maar het feest? Dat viel in het begin ook behoorlijk tegen. De eerste bad guy wordt meteen goed aangepakt, maar vervolgens loopt Rambo als een oude opa in de val en laat zich gewillig afranselen door een clubje nobodies. Dat was de oude 'Warrior Rambo' nooit overkomen. Het is enkel aan de 'niet zo kwade' bad guy dat hij het overleeft. Vroeger dopte hij in zo'n situatie zijn eigen boontjes, maar nu zijn het de scriptschrijvers die 'm het leven redden. Lekker gemakkelijk schrijfwerk ook...

Anyway, zo gaat het nog een tijdje door. Pas als de klok op 1 uur en 15 minuten staat begint eindelijk het geweld waar we als liefhebber voor zijn aangeschoven. Maar als de actie dan vooral bestaat uit het neerschieten van bad guys die in de eerder klaargezette boobytraps zijn gelopen (en je ziet hem ze echt allemaal klaarzetten, waardoor elke verrassing ontbreekt), wordt het behoorlijk repetitief.
Als is het wel bruut!

Kortom ik ben echt allerminst onder de indruk van dit laatste deel. Kan niet anders vaststellen dat Hollywood ernstig ziek is en gewoon geen vaart meer weet aan te brengen in actiefilms. Veel te veel geleuter en overbodig exposé.

Nu klaag ik al langer dat de meeste moderne actiefilms veel te lang duren, de schrijvers ontslagen moeten worden en de schaar veelvuldiger gehanteerd moet worden. Maar dat ik nu diezelfde kritiek op mijn favoriete franchise moet hebben, stelt mij echt enorm teleur. Rambo weet zelfs binnen 100 minuten vooral te vervelen.

Heb helaas al een kaartje om 'm nog een keer te gaan zien. Denk dat ik gewoon een uurtje later aanschuif. Want de laatste 20 minuten, zijn best vermakelijk.

2*

Weer een klassieker die van mijn bucket list kan. Ben blij dat ik het zo lang heb uitgesteld, want op jongere leeftijd had ik het waarschijnlijk minder kunnen waarderen. Bovendien had ik dan niet de schitterende restauratie (uit 2009) op blu ray gezien.

Want het beeld is de grootste ster van deze film. Fantastische technicolor fotografie met overdonderende decors en prachtige kleuren. Eigenlijk doodzonde dat het niet in Cinemascope is gedraaid. Absolute hoogtepunt is de montage van het ballet The Red Shoes. Een adembenemend surrealistisch schouwspel, waarvan je kunt argumenteren dat het eerste videoclip was.

Het verhaal en de acteerstijl zijn eigenlijk iets te theatraal voor mijn smaak. Maar gezien de film over theater gaat, kan ik daar wat meer begrip voor opbrengen. Het is in ieder geval wel lekker druk. Al met al is het een feest vol creativiteit en een monumentale film gebleken.

4*

Wat is dit toch een heerlijke fucking vette film!

Verhoogd naar 4,5

Pure fun!

Een van de meest originele en verrassendste horrorfilms van het afgelopen decenium. Zelden zo’n onvoorspelbare film grzien.

Topper!

Heb deze in de jaren 80 nog in de bioscoop gezien. Vond m wel aardig, maar ben zelden enthousiast over komedies.

Nu had ik wel het idee dat deze film best wel een goed kon zijn opgedroogd en het toch wel een leuk 80’s document was. Dus had vorige week de blu ray besteld, om er vervolgens achter te komen, dat ik dat idee al eens eerder had gehad. Er bleek namelijk al een blu ray in de kast te staan, toen ik m daar neer wilde zetten.

Enfin, meteen herzien en het bleek toch wel een leuke komedie te zijn. Fijn ook om bij de openingcredits vast te stellen dat Tangerine Dream de soundtrack had verzorgd. Daarnaast komt nog een hele reeks lekkere 80’s hits voorbij.

Rebecca deMornay is ook prachtig en naar goed 80’s gebruik werden we getrakteerd op wat functioneel naakt. Inclusief het in die tijd obligate full frontal shot. Het hele idee ook dat het toppunt van cool neerkomt op het inhuren van prostituées voor je grotendeels minderjarige vrienden, kan in deze tijd waarin het geloof een steeds grotere grip op de politiek krijgt en we steeds preutser worden, helaas ook niet meer.

Verder kent de film een aantal momenten die me erg aan Ferris Bueller deed denken. De echte topper uit het genre.

Al met al voldeed de herziening aan mijn verwachtingen en is het met recht wel een klassieker.

Leuk, dikke 3,5

Ik zag de film voor het eerst tijdens het Nederlands Filmfestival in Utrecht. Dat was de Europese première. Heb de film daarna nog vele malen gezien. In de bioscoop, op vhs, laserdisc, dvd, blu ray en uiteindelijk vanavond op 4K UHD.

Film ziet er werkelijk prachtig uit op de nieuwste uitgave van Arrow. Bijna net zo mooi als ooit in de bioscoop. En hoewel ik de film kan dromen heb ik weer de volle 100 minuten op het puntje van mijn stoel gezeten. Film vliegt voorbij en bevat tientallen briljante scenes en visuele vondsten. De bad guys zijn geweldig en het geweld heerlijk buitensporig. En bovendien is de film buitengewoon geestig.

35 jaar later staat de film nog als een huis. Er zijn maar bitter weinig moderne actiefilms die zich hiermee kunnen meten.

Meesterwerk 5*

Voor een film met de titel Rocketman komt de film wel erg traag op gang. Had verwacht dat de film ‘Baz Lurhman stijl’ los zou gaan vanaf minuut 1. Maar in plaats daarvan beginnen we met een soort Cordination street en een paar behoorlijk traditionele musical arrangementen. Dat is eigenlijk mijn grootste punt van kritiek op de film. Het had allemaal veel uitbundiger gemogen. Met name op visueel vlak is het allemaal te conventioneel. Enkel bij Pinball Wizard (opmerkelijk genoeg een nummer van The Who) lijkt het even los te gaan, maar dat blijkt van korte duur. Uiteindelijk blijkt de filmstijl zich steeds aan te passen op de tijd. Daardoor wordt het eind jaren 70 nog even aardig met een soort Saturday Night Fever homo orgie, maar dat was het dan ook wel.

Verder is het als bio pic wel een stuk beter dan Bo Rap. Met name de manier waarop zijn muzikale invloeden getoond worden is in de opbouw leuk gedaan. Daarbij kent het personage van Elton John veel meer diepgang dat de karikaturale portrettering van de bandleden van Queen.

Maar verder kleurt het allemaal behoorlijk binnen de lijntjes en is het toch te veel een standaard rise en fall verhaaltje dat de laatste 20 minuten een beetje gaat vervelen.

Gemiste kans

3 a 3,5

Film maakt vooral pijnlijk duidelijk hoe slecht en infantiel de vorige 4 Star Wars films waren. Erg fijne episode. Vollop spanning en actie. Star wars zoals het hoort: een duister avontuur!

Dikke 4*

Schoonmaakster, the movie

Eerste kwartier wordt de gang gedweild en de bedden opgemaakt. Tweede kwartier gaat ze naar de bios en ruimt ze hondenpoep op. Derde kwartier raakt ze zwanger en doet ze de vaat. Zo gaat de film nog 1,5 uur verder.

Prachtige fotografie en art direction, dat wel, maar daar heb je het dan ook wel mee gehad.

3* voor de genoemde pluspunten.

Art meets entertainment

Net herzien en wat is dit toch een geweldig spektakel. Een soort Mission Impossible dat zich afspeelt in de kunst wereld. De openingsscene is een grandioze actiesequence door Parijs waar Tom Cruise jaloers op kan zijn. Daarnaast zijn ook de personages geweldig. Een kunstdievegge die aan kleptomanie lijdt en een psychiater die in zijn eigen dromen wordt aangevallen door zijn favoriete kunstwerken. De hoeveelheid referenties aan kunst en populair entertainment zijn eindeloos. Van First Blood tot C’est ne pas une pipe en van Reservoir Dogs tot Warhol.

Had ik al geschreven dat de muziek ook geweldig is? Zonder twijfel de beste score van dit jaar.

Echt geweldig dit, een ode aan de film, kunst en fantasie. Vol humor en razendsnel gesneden. De eindscene in Tokyo is er eentje om in te lijsten.

Een van de beste films van dit jaar. Halfje erbij naar de 4,5. En wie weet komt daar in de toekomst nog meer bij, want ik ben hier nog lang niet op uitgekeken.

Gaat dat zien!

Wat een heerlijke film van Coppola. Prachtig zwart wit, super goede cast. Rourke knalt echt van het doek af, waanzinnige soundtrack en indrukwekkend sound design. Kortom met uitmuntend vakmanschap schildert Coppola wederom een mooi coming of age drama. Wie dagt dat de man enkel in de jaren 70 excelleerde miet zich ook maar eens aan deze en het ‘jongere’ broertje The Outsiders (wel de director’s cut) wagen.

4,5