Radio On (1979)

Met Sting in een bijrol en muziek van David Bowie, Lene Lovich, Devo en Kraftwerk.

Wim Wenders ondersteunde de maker door de cameraman en zijn vrouw (als actrice) uit te lenen....

Uit Popdossier Sting:

Sting zit met een akoestische gitaar in de deuropening van een caravan en zingt "Three Steps to Heaven", de hit van rock-pionier Eddie Cochran, die op 17 april 1960 om het leven kwam bij een auto-ongeluk dat op nog geen vijftig meter van de plek waar Sting nu zit plaatsvond.

Achtergrond info over de film

26 Mei komt deze film uit in Engeland via de BFI!

http://www.play.com/DVD/DVD/4-/5307521/Radio-On/Product.html#

Weer een geweldige ontdekking met dank aan de BFI, het regie-debuut van film-criticus Petit

Eigenlijk ook wel een essentiële toevoeging aan de roadmovie trilogie van Wenders, die invloed is niet alleen onmiskenbaar (naast een vleugje Antonioni; en de schrijfsels van Ballard die het ook een echte Engelse flavour geven), het is ook gewoon een co-productie met Wenders waardoor, zoals hierboven genoemd, ook wat van zijn vaste crew over kwam (De cameraman is niet Robbie Muller zelf, maar zijn assistent Martin Schäfer die de Muller stijl toch zéér goed neerzet in prachtig zwart-wit).

De losse roadmovie structuur is perfect om een tijdsbeeld te geven. Samen met de soundtrack zijn dat toch de twee grote motivaties voor Petit om de film te maken. Scene's met een Schotse soldaat die lichtelijk getraumatiseerd is van een vuurgevecht waar hij in Ierland in betrokken raakte, of Duitse immigranten die de laatste trein naar huis niet weten te halen, komen daardoor wel iets teveel uit de lucht vallen misschien. Maar "continuity is for pussies" zoals Petit zelf in het Interview op de DVD zegt Ik vond het inderdaad ook wel gewoon werken. Wat ik vooral sterk vond was de volledig apathische en erg duistere sfeer. Waar een Jarmush in Amerika de quirky comedy kant opgaat met de Wenders invloeden, zoekt Petit de sfeer dus nog meer bij Antonioni en een beetje bij wat Britse cinema Brits maakt (die Ballardiaanse landschappen dus ook). Erg cool!!

Kon hier niet veel mee. Film schets via radioberichten en gesprekken met lifters een deprimerend beeld van Groot Brittanie. De zwart witfotografie is passend en de film heeft een fijne soundtrack. Dus als geheel klopt het wel. Maar het deed me helaas niet zoveel. Kan ook aan mijn eigen stemming en het moment waarop ik m keek liggen. Op de blu ray van BFI valt niks aan te merken.

2,5