Meningen

Geen idee waarom, maar Jodie Foster kijkt steeds zo zuur in haar films. Een ander punt waaraan ik mij wat stoor bij deze film is dat gepalaver over religie vs wetenschap, alsof religie noodzakelijkerwijs wetenschap moet ontkennen. Eleanor vraagt aan Palmer: "Wat als de wetenschap het bestaan van God zou ontkrachten", alsof zoiets mogelijk zou zijn. Dat is helemaal de taak van de wetenschap niet. Eleanor zegt dat ze haar hele leven zich afvraagt waarom we hier zijn, maar als er geen God is dan is er toch ook geen reden voor ons bestaan? Dan zijn we er gewoon.

Eleanor zegt ook dat ze niet in God gelooft omdat zijn bestaan niet kan bewezen worden. Palmer antwoordt niet, wat een beetje flauw is. Hij had als gelovige bijvoorbeeld kunnen zeggen: Romeinen 1:20 luidt: “Zijn onzichtbare eigenschappen zijn vanaf de schepping van de wereld zichtbaar in Zijn werken, Zijn eeuwige kracht en goddelijkheid zijn voor het verstand waarneembaar. Er is niets waardoor zij te verontschuldigen zijn”. De mens kan naar de schepping kijken en beseffen dat God bestaat. Psalm 19:1-5 legt uit dat de schepping duidelijk spreekt van God in een taal die wij allemaal verstaan.

Ook worden de religieuzen hier als gekkies neergezet (behalve Matthew McConaughey dan). Palmer merkt overigens op dat hij Eleanor niet als kandidaat kan kiezen om de reis naar Vega te maken omdat zij denkt dat de andere 95% van de mensheid die in God gelooft last heeft van zinsbegoocheling. Ik vraag mij af of dit getal wel klopt. Een snelle search op Google geeft mij 84%, maar misschien is het aantal gelovigen al gedaald sinds deze film in 1997 werd gemaakt? Ik vind het ook niet heel aannemelijk dat men personen als kandidaat kiest om de interstellaire reis te maken omwille van hun filosofische, religieuze, of politieke achtergrond in plaats van gewoon astronauten en wetenschappers te selecteren voor die taak.

Voor de rest een kundig gemaakte film, wel een beetje een lange zit maar de film zakt nergens in en blijft boeien. Het einde waarbij Eleanor op Vega terechtkomt en haar vader (of een vermomming van hem) ontmoet en na 18 uur terug op aarde belandt, is een beetje een domper, maar wat kan je anders verwachten? Als er al leven op een andere planeet zou zijn, dan weet niemand hoe die er uitzien. Er wordt verder ook niet verklaard hoe zij aan de techniek van interstellair reizen komen, behalve dan dat een meer ontwikkelde soort de techniek op hun planeet heeft 'achtergelaten'.

Het vaccin is inderdaad de grote redder in deze film, wat in de werkelijkheid van vandaag dus niet wordt bevestigd. Zelfs met een massa vaccinatie-campagne lopen de besmettingscijfers nog steeds op. Bovendien stoppen de vaccins de besmetting en overdracht niet eens.

Maar als je weet dat de film is gemaakt in samenwerking met de CDC en de WHO, dan kun je natuurlijk schaamteloze propaganda verwachten. De ongelooflijke gehaaidheid en de woekerwinst die de pharma in deze crisis situatie maakt, wordt gewoon genegeerd. Het volk wordt voorgesteld als losgeslagen 'rioters', elk tegengeluid wordt weggezet als virusontkenners...

In de film is het vaccin er ook zomaar ineens, en de film dooft uit als een kaars. De hoofdrolspelers leggen bijzonder weinig emotie in hun rol, en verschillende zijplotten worden gewoon losgelaten (de vrouw die ontvoert was loopt ineens weg, vermoedelijk om de dorpelingen te waarschuwen dat ze een placebo kregen? Wordt ze dan weer gevangen genomen, blijft ze daar wonen of keert ze gewoon terug naar de VS? De blogger die een medicijn tegen het virus heeft gevonden wordt vrijgelaten en dan? Werkt het medicijn of niet? En hoezo wordt hij gevangen genomen en ondervraagd omdat hij een medicijn wil aanprijzen?)

Voor mij zijn beide Trinity-films even goed, en zeker leuker dan My Name is Nobody. Alleen jammer dat er geen mooie kopie van deze films te vinden is, zelfs op dvd is de kwaliteit maar povertjes.

Vooral de scène in het restaurant vond ik super grappig!

Aardig filmpje dat wat traag op gang komt, maar eens Bacon in de film komt wordt het toch nog sfeervol. De muziek vind ik ook wel goed gekozen. De kinderen zijn redelijk irritant, maar het is leuk om Kevin Bacon nog eens in een film te zien. Hij is intussen al 57 jaartjes oud maar ziet er toch nog goed uit. Ik vraag me wel af hoe die twee snotneuzen van 10 jaar oud zomaar meteen leren autorijden, ze rijden weg zonder schokken of stilvallen. Hoe komt het dat ze die gast in de kofferbak niet eerder hoorden, of was die de hele tijd bewusteloos? Waarom volgt Bacon hen te voet, in plaats van met die andere politieauto waarmee hij eerst rondreed? En waarom schoot die kerel hem niet toen hij naar de auto met de twee jongens liep? De korte speelduur vind ik wel gepast en het open einde stoort mij niet.

Een erg grappige film waarbij Buster Keaton door zowat elke politieagent uit de stad wordt achtervolgd. De stunt waarbij hij aan een auto hangt en die met de paardenkoets zijn erg memorabel. Keaton was een genie en zijn tijd ver vooruit!

Bourvil en Louis de Funès samen in een film, dat is altijd lachen geblazen. Ik vind dit (samen met la grande vadrouille) hun beste film! Die hele vakantiesfeer en het bijbehorende muziekje zijn gewoon zalig.

"Al qaeda, Al qaeda!"

Wat een leuke actiefilm is dit! Actie van begin tot einde, en de nodige humor. Ook een leuke snoet van die Amy Smart. Normaal hou ik niet van schokkende montages, maar in deze film past het natuurlijk perfect bij het thema. Chev moet immers in beweging blijven, anders loopt het fout met hem!

Crank: High Voltage is stukken minder goed dan deel 1. De humor is deze keer erg geforceerd. Dezelfde grappen uit het vorige deel worden zelfs gewoon herhaald, zoals het neuken in het openbaar. Ik voelde bijna plaatsvervangende schaamte. En Kaylo ging in het eerste deel dood? Geen probleem, dan laten we hem toch gewoon verrijzen als zijn tweelingbroer Venus!

De actie is niet meer te volgen door het hyperactieve camerawerk. En hoe heeft Chev in hemelsnaam zijn dood aan het einde van het eerste deel overleefd zonder alle botten in zijn lijf te breken en zijn schedel open te splijten? Een totaal overbodig vervolg dat naar het einde toe lijkt op Frankenstein meets Machete Kills (2013), ook al zo'n flauw vervolg op een eerste deel dat best genietbaar was.

Leuk horror-fimpje met aardige kills die lekker hard in beeld gebracht worden. Het leukste deel vond ik met die plunderaars, toen die ene jongen niet eens zag dat zijn vriendin in het bootje achter hem door een krokodil werd gegrepen. Moest er wel om lachen! En dan het lied aan het einde van de film, daar kon ik ook wel om lachen. Voor de rest tamelijk goede special effects, de krokodillen zagen er overtuigend genoeg uit. De hoofdrolspeelster deed het goed, ook de interactie met haar vader kon me wel beroeren. Alleen is het wel erg overdreven hoe vaak zij gebeten wordt zonder enige gevolgen voor haar zwemprestaties en overlevingskansen. Terwijl anderen ledematen en sommigen er zelfs hun hoofd bij verliezen, blijft zij maar verder kruipen, lopen, springen en zwemmen.

Een typische vrouwenfilm, niet grappig en met een zoetsappig en onrealistisch einde. Steve Carell was soms nog wel leuk maar hij speelt weer dezelfde rol die hij altijd speelt, weinig origineel dus.

Ja zeker, ik heb ze allemaal meerdere keren gezien. Vroeger was ik vooral fan van zijn oudere, slapstick-humor (Bananas, Take the money and run, Love & Death, Sleeper...), later kon ik ook zijn andere films waarderen. Crimes and Misdemeanors is naast Manhattan Murder Mysterie één van mijn lievelings Woody Allen -films geworden. Altijd leuk hoe hij komedie met filosofie weet te combineren.

Een heel kleurrijke en toch wel grappige animatiefilm met goede voice acting van o.a. Nicolage Cage, Ryan Reynolds en Emma Stone. Ook leuk is de rocky muziekkeuze, met voorop Thundersisters van Mark Mothersbaugh en I think I love you door Tenacious D.

Vanaf het begin werd ik helemaal in het verhaal gezogen. De sfeer en cinematografie in deze film zijn uitstekend. Er zitten wel enkele foutjes in, zoals sommigen van de Zwitserse bevolking die onder elkaar Engels spreken (de meisjes in het toilet). Na de film bleef ik met enkele vragen zitten. Waarom die 'Jack nicholson' grijns op het gezicht van Lockhart als hij met Hannah wegfietst? Hoe wist zijn moeder dat hij niet zou terugkeren van het sanatorium? Waarom werden zijn tanden eerst verwijderd en dan weer hersteld? En wat waren die drijvende lichamen in het waterbassin?

Er zijn volgens mij enkele verklaringen mogelijk: Lockhart was op het einde Volmer die zijn gezicht als masker draagt en op de fiets met zijn dochter ontsnapt. Lockhart was op het einde gek en evil geworden door de behandelingen, vandaar de evil smile op zijn gezicht. Lockhart is gek (mogelijks door het aanschouwen van de zelfmoord van zijn vader) en de hele film is zijn hallucinatie (zijn collega's zien blijkbaar geen meisje achteraan op de fiets zitten). Lockhart is gestorven tijdens het auto ongeluk en de film is zijn laatste droom/beproeving. De Lockhart die op de fiets ontsnapt is een kloon, de echte Lockhart is gestorven door de behandeling met de palingen en de lichamen in het waterbassin zijn de klonen van de andere patiënten. Of de hele film is een droom/hallucinatie van de moeder op haar sterfbed (Hannah is de dansende ballerina met gesloten ogen waarover ze met haar zoon sprak).

Ik denk dat de vele mogelijke interpretaties interessanter zijn dan de film zelf, of tenminste het bedenkelijke einde van de film. Vermoedelijk is er geen logische verklaring voor de evil smile van Lockhart en is hij gewoon opgelucht dat hij samen met Hannah aan het sanatorium is ontsnapt. Of hij lacht zijn collega's in hun gezicht uit en neemt afstand van zijn job en de onbegrensde ambitie die zo slecht is voor de gezondheid. Getuige hiervan zijn collega en 'employer of the month' die tijdens het overwerk iets aan zijn hart krijgt. En dat is tenslotte wat Pembroke in het zwembad aan Lockhart vraagt: "Is dit wat je drijft (pun intended): ambitie?"